Historie van mooie Kastelen.

Kasteel Merckenburg.
***
.
Vooraanzicht.
***
Kasteel Merckenburg, ook wel kasteel of heerlijkheid Heukelum genoemd, is een kasteel in de plaats Heukelum en dateert uit de 13e eeuw. Het kasteel is twee maal verwoest en twee keer weer opgebouwd. De eerste maal in de veertiende eeuw en de tweede keer in 1672 door de Fransen. Rond 1700 was het kasteel weer hersteld.
Kasteel de Merckenburg is een vierkant gebouw circa 1 km ten westen van Heukelum, aan de Lingedijk, en ligt temidden van een brede gracht. Sinds 1986 (na de gemeentelijke herindeling) behoort het kasteel tot provincie Gelderland, daarvoor tot Zuid-Holland.
.
Zijaanzicht.
********.
http://nl.wikipedia.org/wiki/

.
Neuschwanstein (slot)
***
Slot Neuschwanstein in Beieren is een sprookjeskasteel in Allgäu bij Füssen en Hohenschwangau, gebouwd in opdracht van (de later krankzinnig verklaarde) koning Lodewijk II van Beieren. Het is het beroemdste bouwwerk van Lodewijk II en een van de bekendste toeristische attracties van Beieren. Het kasteel is genoemd naar Schwan, een zwaan dus. Zwanen waren de lievelingsdieren van de koning; van zijn nicht Elisabeth kreeg hij een grote porseleinen zwaan cadeau die in het kasteel staat.

Het kasteel is nooit helemaal afgebouwd, omdat Lodewijk II overleed voordat het af was en de bouw sindsdien is stilgelegd. Het kasteel dat voorzien is van de modernste snufjes (o.a. warm water in de keukens), kostte een fortuin. Het staat vol met prachtige neogotische meubels en op de muren zijn fresco's geschilderd, van mythen en sagen (bijv. Lohengrin). In dit kasteel werd de koning afgezet toen de Beierse regering hem onbekwaam had laten verklaren. Het prachtige parade-bed is slechts een paar keer gebruikt. In de troonzaal is nooit een troon gekomen; misschien is dit wel de tragedie van de vorst. Op het gewelf van de absis in de troonzaal staan koningen en keizers die heilig zijn verklaard; hij hoopte er zelf ooit tussen te kunnen staan.

Drie maanden na zijn dood werd het kasteel geopend voor toeristen, en sindsdien is dit kasteel een Europese top-attractie. Toeristen kunnen te voet naar boven of (zoals de koning) zich laten voeren. Tussen de bergen is wat hoger de bekende Marienbrücke gebouwd door koning Maximiliaan; vanaf dit bouwwerk heeft men een mooi zicht op het kasteel.

Later is het kasteel van Disney in Parijs gebaseerd op Neuschwanstein.

Ook is er een symfonische rockgroep genoemd naar Neuschwanstein.

http://nl.wikipedia.org/wiki/

Kasteel Geulzicht
***
.
De voorzijde.
**
Ontstaan.
********
Het huis werd eind negentiende eeuw gebouwd.
******
Geschiedenis en Bewoners .
****
Het werd als buitenverblijf gebouwd in Engelse neogotische stijl.
Pieter Carel Zuyderhoudt liet het huis bouwen. In 1937 werd het huis verkocht aan de familie Wijnberg, die het verbouwde en als hotel in gebruik nam. Eind jaren zeventig werd het verkocht aan journalist Jean Nelissen die er tot 1982 woonde. Daarna kwam het in handen van de familie Van Kuik die het restaureerden en weer als hotel in gebruik namen.
***
Huidige doeleinden Hotel/restaurant.
Adres Vogelzangweg 2 te Berg en Terblijt.

.
De achterzijde.
***
.
De voorzijde vanuit het park.
***

Het kasteel op de heuvel.
***********************
door Peter van der Wielen.
http://www.kasteleninlimburg.nl/

Haut-Kœnigsbourg.
***************
.
Het kasteel Haut-Kœnigsbourg (Duits: Hohkönigsburg) ligt bij Orschwiller in de Elzas ongeveer tien kilometer ten westen van Sélestat (Duits Schlettstadt). De burcht is gesitueerd op de een rotskam (Stophanberch) van de oostelijke Vogezen op een hoogte van 755 m boven het Rijndal.

De burcht werd voor het eerst genoemd in de 12e eeuw. Het strategische belang werd onderkend door de hertog van Schwaben, Frederik van Hohenstaufen. De burcht werd rond 1147 als Schloss Staufen of ookwel Castrum Estufin door de hertogen van Lotharingen gebouwd. De bezitters van de burcht beheersten door de strategische positie de dorpen en de handelswegen in dit deel van de Rijnvallei. De plaats van het kasteel is op een kruising van de handelswegen voor graan en wijn (noord-zuid) en zilver en zout (west-oost). Vanaf 1192 werd de naam Königsburg gebruikt. In 1359 verkocht het geslacht Hohenstaufen het kasteel aan het bisdom Straatsburg. In 1454 veroverde de keurvorst van de Pfalzer keurvorst Frederik de eerste de burch. In 1479 werd het kasteel in leen gegeven aan de Zwitserse graaf Oswald von Thierstein en zijn broer Wilhelm. Na het uitsterven van de het geslacht Von Thierstein kwam de burch toe aan keizer Maximiliaan I en dus terug in Habsburgse handen. Gedurende de Dertigjarige Oorlog werd de burcht 52 dagen door de Zweden belegerd en tenslotte op 7 september 1633 veroverd en in brand gezet. Tot 1648 en 1865 had de ruïne meerdere eigenaren totdat ze uiteindelijk in het bezit kwam van de Franse staat.

Na de Frans-Duitse Oorlog werd Elzas-Lotharingen in 1871 deel van het Duitse Keizerrijk en schonk de stad Schlettstadt/Sélestat op 4 mei 1899 de burcht aan de Duitse keizer, Wilhelm II. De keizer zag in de burcht het symbool van het Germaanse verleden van de Elzas en wilde er een symbool van het herrezen Duitse rijk van maken. Het was de bedoeling om in het kasteel een museum voor de Middeleeuwen te vestigen. De keizer liet door de Berlijnse architect Bodo Ebhardt het kasteel reconstrueren (1902-1908).

Heden ten dage geldt het kasteel als één van de best bewaarde burchten en is het einige in de Elzas gelegene Franse Monument national. Het indrukwekkende bastion, de donjon en de Logis Seigneurial en het vergezicht in het Rijndal en de blik op nabije ruïnes van andere burchten (b.v. Ortenbourg, Ramstein) hebben het kasteel tot een geliefde toerische attractie gemaakt.
******
http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_kastelen./
***
Photograph Tobias Helfrich,

Kasteel Ammersoyen.
****.
.
Kasteel Ammersoyen is een kasteel in Ammerzoden, Gelderland.

Het is een van de best bewaarde middeleeuwse waterburchten in Nederland. De oorspronkelijke opzet door een Van Herlaer van omstreeks 1350 is goed behouden, ondanks verbouwingen in de 17de eeuw. Ammersoyen is met zijn vierkante plattegrond met vier hoektorens een voorbeeld van het door graaf Floris V geïntroduceerde kasteeltype. Dit type is wegens de goede verdedigbaarheid vaker toegepast. Uitzonderlijk is dat Ammersoyen als een geheel is gebouwd, terwijl de meeste middeleeuwse kastelen in verschillende bouwperioden door uitbreiding en aanbouw tot stand kwamen. De hoofdburcht van Ammersoyen lag in het water en ook de voorburcht werd omgracht.

Een belegering in 1513 richtte schade aan, maar een zwaarder lot trof Ammersoyen in 1590, toen brand het kasteel zwaar teisterde. Pas na het einde van de Tachtigjarige Oorlog werd tot herstel overgegaan. Twee gevelstenen met de jaartallen 1648 en 1667 maken duidelijk dat de herbouw in die periode plaatsvond. Opvallend daarbij is dat Thomas Walraven van Arkel, de toenmalige kasteelheer, Ammersoyen in middeleeuwse stijl herstelde. Het kasteel kreeg weer zijn oorspronkelijke contouren, maar het interieur werd aangepast aan de eisen die in de 17de eeuw aan comfort werden gesteld.

Via de Van Herlaer's was het in bezit van Arnold van Hoemen gekomen, die als sympathisant van de Hertog van Brabant in 1387 zijn kasteel strijdend verloor aan de Hertog van Gelre. De bastaardzoon van de hertog, verkocht in 1424 het aan Johan van Broeckhuysen. Zijn achterkleindochter Walravina verkocht het aan Otto van Arkel. Na het geslacht Van Arkel hebben de families Van Lichtervelde, Van Vilsteren, De Ribaucourt en De Woëlmont Ammersoyen in bezit gehad. Arthur baron de Woëlmont, die vanaf 1856 heer van Ammersoyen was, liet het interieur van het kasteel geheel in de geest van zijn tijd aanpassen in neogotische stijl. Hij verkocht geleidelijk zijn bezittingen. Op 31 januari 1873 verkocht hij het kasteel met de resterende delen van de heerlijkheid aan de Rooms-katholieke kerk, volgens overlevering nadat hij een dobbelspel met de pastoor van Ammerzoden had verloren.

In 1873 werd Ammersoyen het tweede clarissenklooster in Nederland. Omstreeks 1893 hebben de clarissen de gracht rond het kasteel laten dempen, om zo de aanbouw van een kapel aan de westzijde van het kasteel mogelijk te maken. Door het dempen van de gracht werd een veilige deken uitgespreid over alle voorwerpen die vanaf de 14de eeuw in het water waren beland.

Tijdens de restauratie van het kasteel is de opvulling van de gracht verwijderd. De grond is voorzichtig uitgegraven en minutieus gezeefd. Daarbij kwam een enorme hoeveelheid vondsten uit vijf eeuwen tevoorschijn. Dit vondstcomplex behoort tot de grootste van ons land. Het grootste gedeelte van het aardewerk werd in scherven teruggevonden. Maar er zijn ook complete objecten aangetroffen, waarmee op de bovenverdieping van het kasteel een expositie is ingericht. De objecten van aardewerk, steengoed, glas, zilver, brons en tin zijn alle op Ammersoyen gebruikt en geven een beeld van de voedselbereiding, eten en drinken, verlichting en verwarming, kleding, schoeisel, religie, strijd en kinderspelen op het kasteel.

In 1944-1945 liep het kasteel zware oorlogsschade op en in 1957 kwam het in bezit van Geldersche Kasteelen. In 1959 ging de restauratie van start, die zestien jaar duurde.

Tijdens de restauratie werden niet alleen de middeleeuwse muurtrappen teruggevonden, maar ook lampnissen, schouwen, balkgaten, schietsleuven, een waterput en vele secreten of muur-wc’s. Er waren nog zoveel details aanwezig, dat het mogelijk bleek de middeleeuwse vormen bij de restauratie voorrang te geven. De ridderzaal en de kemenade (het vrouwenvertrek) kregen hun oorspronkelijke verdiepinghoogte terug. In beide vertrekken werd een schouw gereconstrueerd. De 17de-eeuwse trap afkomstig uit de ridderzaal, werd verplaatst naar de hal in de westvleugel. In de 17de-eeuwse schouw in de torenkamer van de noordwestelijke toren keerde na een afwezigheid van 123 jaar het oorspronkelijke schoorsteenstuk terug, dat kon worden aangekocht van de nazaten van Arthur baron de Woëlmont. Dit portret uit 1651 door Theodoor van Thulden stelt mogelijk Anna van Renesse voor, de moeder van Ferdinand de Lichtervelde die van 1654 tot 1711 kasteelheer was. Van de neogotische versieringen die De Woëlmont liet aanbrengen is alleen iets bewaard gebleven in de verbinding tussen de noordwestelijke vleugel en het poortgebouw.

Bij de herinrichting is ernaar gestreefd om met eenvoudige middelen een bewoonde sfeer te scheppen. Familieportretten, in bruikleen van de Brantsen van de Zyp Stichting, spelen hierbij een belangrijke rol.

Op de voorburcht tegenover het kasteel ligt aan de voet van de keermuur een kleine formele tuin, die in 1975 is aangelegd naar ontwerp van mevrouw M.E. Canneman-Philipse. In de door geschoren buxushaagjes gevormde vakken bloeien jaarlijks heliantroop, zilverblad, lavendel, margrieten en roze begonias. Tegen de keermuur staan fraaie leibomen: moerbei, kweepeer, vijg en peer. Aan de oostzijde van de voorburcht lagen vroeger de moestuin en vaste-plantentuin. Op het gedeelte tussen de binnen- en de buitengracht en langs de oprijlaan liggen gazons.

Bij het begin van de kasteelbrug staat een uitzonderlijk grote mispel. Deze in Nederland zeldzame soort komt bijna alleen in Twente, in de omgeving van Winterswijk en in Zuid-Limburg voor. De hoge struik, waarvan de vruchten na een gistingsproces van enkele maanden eetbaar zijn, komt van oorsprong uit Zuidwest-Azië en Zuidoost-Europa. De Romeinen hebben de struik in Nederland geïntroduceerd. De graven van Gelre voeren de mispelbloem in hun wapenschild. De ‘Gelderse Roos’ die in het logo van Geldersch Landschap staat is eigenlijk ook een mispel. Wie de mispel in bloei wil zien moet goed opletten: de struik bloeit één week in de eerste helft van mei.

Het kasteel met bijgebouwen en de dubbele gracht worden als eenheid in stand gehouden. De bezoeker krijgt op Ammerzoden een goed beeld van een middeleeuws kasteel, waarbij de grachtvondsten het dagelijks leven illustreren.
*******
http://nl.wikipedia.org/wiki/Kasteel_Ammersoyen

Kasteel van Azay-le-Rideau.
***
Azay-le-Rideau is een kasteel in de het dorp Azay-le-Rideau langs de rivier de Indre, een zijrivier van de Loire.
**
.
Het kasteel vanaf de Indre gezien.
****
Architectuur
Het kasteel wordt ingesloten door een kunstmatige gracht. Het is een van de eerste Europese kastelen met een centraal trappenhuis. Het gebouw kenmerkt zich verder door de sterke Italiaanse invloed.
***.
Geschiedenis.
*****
Voordat het kasteel werd gebouwd, stond er waarschijnlijk een grote slottoren die het wad in de Indre moest bewaken. In de twaalfde eeuw behoorde deze woontoren toe aan het geslacht Azay, de heren van Ridel, aan wie het huidige kasteel zijn naam ontleent. Begin zestiende eeuw kwamen de slottoren en het omliggende land in handen van de uit Tours afkomstige Gilles Berthelot, die o.a. schatmeester van Frankrijk was. Met de hulp van zijn vrouw Philippe Lesbahy begon hij met de bouw van een nieuw kasteel. Omdat Berthelot voor zijn werk vaak afwezig was, had zijn vrouw vrijspel in de bouw van het kasteel. De stijl is een overgang tussen de late gotiek en de vroege Renaissance. Dit komt o.a. tot uiting in het centraal gelegen Italiaanse trappenhuis, dat door Philippe werd gebouwd. In het kasteel zijn veel hermelijnen en salamanders – emblemen van koning Frans I en koningin Claude – te vinden. Helaas konden deze tekenen van eerbetoon aan de koninklijke macht het echtpaar Berthelot niet behoeden voor de ongenade van de koning.
*
In 1528 werd Berthelot namelijk, evenals een groot aantal andere schatkistbewaarders, door koning Frans I beschuldigd van verduistering en zag hij zich gedwongen het incomplete kasteel te ontvluchten. Hij week uit naar Metz en keerde nooit meer terug. In datzelfde jaar legde de koning beslag op het kasteel van Azay-le-Rideau en schonk het aan Antoine Ruffin, de wapenmaker van de koning en later zijn ambassadeur.
*
In de eeuwen daarna wisselde het kasteel vaak van eigenaar, maar er werd niet veel veranderd aan het kasteel van de Berthelots. De laatste bewoners van het kasteel waren de markiezen van Biencourt, die er vijf generaties lang woonden. Deze adellijke familie bewoonde het kasteel van 1787 tot 1899 en wist de Franse Revolutie te overleven. In 1905 werd het kasteel Azay-le-Rideau door de Franse overheid gekocht. Het kasteel werd compleet gerenoveerd en het interieur werd opnieuw gemeubileerd. Vandaag de dag is het kasteel geopend voor bezoekers.
******.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_kastelen

Drie kastelen, stadsmuur en binnenstad van Bellinzona
****
De drie kastelen, stadsmuur en binnenstad van Bellinzona is één van de zes monumenten op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO in Zwitserland en is opgenomen op deze lijst in 2000.

Bellinzona ligt in het kanton Ticino in Italiaans Zwitserland.

Het werelderfgoed van Bellinzona bestaat uit een groep van versterkingen gegroepeerd rondom het kasteel van Castelgrande, dat op een rots staat en uitkijkt over de gehele vallei van de rivier de Ticino. Het kasteel is gebouwd in de 10e eeuw en is het grootste van de drie kastelen. Er zijn 2 markante torens in het kasteel, de witte en de zwarte toren. Vanuit het kasteel lopen versterkte muren ter bescherming van de binnenstad.
**
.
Castelgrande
****
Het tweede kasteel (Montebello) is opgenomen in de verdedigingsmuur. Dit kasteel stamt uit het einde van de 13e eeuw met uitbreidingen in het midden van de 14e eeuw en aan het einde van de 15e eeuw.

De verdedigingsmuur is rond 1480 gebouwd, en daarvan staat nog ongeveer 2/3 deel overeind.

Het derde kasteel (Sasso Corbaro) is geïsoleerd van de rest op een rots ten zuidoosten van de versterkingen. Dit kasteel is gebouwd aan het einde van de 15e eeuw.
*
In tegenstelling tot andere vergelijkbare monumenten in Europa zijn de kastelen van Bellinzona bijna volledig in de originele staat gebleven. Dit kon doordat kanton Ticino deel is geworden van het Zwitsers Eedgenootschap, waardoor uitbreiding of verbouwing van de muur ter bescherming van de stad niet meer nodig was en ook nooit meer in oorlogen verwikkeld was.
*
Op basis van criterium IV: Het is een uitstekend voorbeeld van een laat-middeleeuws gebouwencomplex, die een strategische pas en toegang tot de Alpen heeft bewaakt, is het door de UNESCO opgenomen in 2000 als monument in de werelderfgoedlijst.

.
Montebello.
**************
http://nl.wikipedia.org/wiki/Categorie:Kasteel

Kasteel van Wijnendale.
**
Het Kasteel van Wijnendale is een waterburcht, die net buiten het centrum van Torhout is gelegen.

Het gebouw kende verschillende periodes in haar ontstaan en ontwikkeling.
*
de 11e eeuw: oorspronkelijk slot gebouwd en bewoond door de eerste graven van Vlaanderen. Het slot werd enkele malen vernield en herbouwd. Een oude afbeelding toont een omwald kasteel met elf torens en drie donjons die losstonden van het kasteel. Gwijde van Dampierre verbleef hier vaak.
de 15e eeuw: Ook Bourgondiërs woonden in dit slot. Maria van Bourgondië kwam op 25-jarige leeftijd tijdens de jacht in de bossen rond het kasteel ten val en overleed enkele weken later in Brugge. Nadien volgden de graven van Namen en de hertogen van Kleef en Pfalts.
*
.
de 17e eeuw: Lodewijk XIV van Frankrijk liet het kasteel ombouwen tot een herberg.
de 19e eeuw: Napoleon Bonaparte gaf opdracht om het gebouw dat tot een ruïne was verworden, af te breken; een paar torentjes en muren bleven nog overeind. Een bankier kocht in 1826 het domein van het koningshuis van Oranje; hij herbouwde de voorvleugel. Het gedeelte uit de 15e eeuw werd uitgebreid met een ophaalbrug.
*
Kasteel van Wijnendale met zicht op het middeleeuws gedeelte (10 nov 2004)Op 25 mei 1940 ontmoette Koning Leopold III van België hier zijn ministers op het ogenblik dat de Duitsers België binnenvielen. Hij weigerde zijn ministers te volgen en het land te verlaten. Uit deze gesprekken volgde later de Koningskwestie.
*
Momenteel (2006) is in het linkergedeelte een museum ingericht dat de herinneringen levend houdt aan zijn bekendste bewoners terwijl het andere deel wordt ingenomen door privé-vertrekken. Aan de zijingang van het domein (de ingang voor bezoekers) vind je een oude ijskelder en een recent (2004) gerenoveerde kapel.
.
Kasteel van Wijnendale.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_kastelen

Hohenschwangau
*************.
Slot Hohenschwangau is een kasteel in Allgäu bij Füssen, in de Duitse deelstaat Beieren. Het huidige kasteel is in neogotische stijl gebouwd en dateert van 1837. Het staat op de plaats van de 12e eeuwse burcht Schwanstein.

Hohenschwangau werd in de 12e eeuw gebouwd door de ridders van Schwangau. De Schwangause ridders waren eerst leenmannen van de Welfen en later van de Staufen, die vaak in Hohenschwangau te gast waren.

Het kasteel werd in de 16e eeuw geheel verbouwd, in deze eeuw stierven de ridders van Schwangau uit. De burcht verviel tot een ruïne, en in 1800 en 1809 werd het door de oorlog met Napoleon I nog zwaarder beschadigd. Koning Maximiliaan II kocht de bouwval in 1832 en liet het geheel grondig restaureren, dit was in 1836 klaar. De vier markante hoektorens met kantelen laten het middeleeuwse riddertijdperk herleven. De ommuring met kantelen draagt aan het vestingkarakter bij.

In het kasteel Hohenschwangau heeft de latere koning Lodewijk II van Beieren, een groot deel van zijn jeugd doorgebracht.

Hier ondertekende Lodewijk II in 1870 de beruchte Kaiserbrief, waarin Bismarck aankondigde dat Wilhelm I keizer zou worden van het eengemaakte Duitsland.
****

Blick auf Hohenschwangau, 1843
***
.
Schloss Hohenschwangau at the evenenigs
****
.
Schloss Hohenschwangau in 2002
****
.
Een prachtig uitzicht.
**************
http://nl.wikipedia.org/wiki/Categorie: ... _naar_land

Kasteel Croy
**********
Kasteel Croy is een thans niet meer bewoond kasteel in Noord-Brabant, gelegen bij Aarle-Rixtel, dat onder de gemeente Laarbeek valt, grenzend aan de gemeente Helmond. Van 1642 tot 1968 behoorde Croy onder de toenmalige gemeente Stiphout (thans gemeente Helmond). Sinds 1795 wordt er bier gebrouwen. Ook wordt de oorspronkelijke kudde Rambouillet-merino-schapen in ere hersteld.

De oudste delen van kasteel Croy stammen vermoedelijk uit het midden van de vijftiende eeuw. In 1472 bezat Rutger van Erp op Strijp een slotje met hoeve, ongeveer 20 bunder groot. In 1477 verkocht hij het slotje aan Jacob van Croy. Jacob stamde uit de familie Croÿ, onderdeel van de Bourgondische hofadel. In 1436 werd hij op het kasteel van Chimay in België geboren als zoon van Jean II de Croy, prins van Chimay. Jacob was tevens onder meer Domheer van Keulen en bisschop van Kamerijk (Kamerijk in het tegenwoordige Frans-Vlaanderen). De Croy is echter slechts 17 jaar eigenaar geweest van het "slotje", want in 1494 verkocht De Croy het kasteel aan Cornelis I van Bergen. Waarschijnlijk is Cornelis degene geweest die het kasteel in zijn definitieve omvang heeft laten bouwen. Tevens liet Cornelis het poortgebouw bouwen aan de andere kant van de gracht, vlàkbij de huidige Franse boerderij (momenteel een restaurant, De Croyse Hoeve).

Door de vele jaren heen hebben verschillende adellijke families het imposante kasteel bewoond. De laatste adellijke familie was de familie Van der Brugghen. De nieuwe eigenaar van Croy werd in 1772 Jan Anthonie van der Brugghen. Van der Brugghen werd op 5 januari 1747 in Indonesië te Rembang (Java) geboren als zoon van Dirk Willem van der Brugghen. Zijn vader was opperkoopman en gezaghebber te Soerabaja. In 1758 vertrok het gezin Van der Brugghen naar Nederland. In 1770 trouwde Jan Anthonie met met Maria Fortunee le Boulenger, stammend uit Franse adel

Kasteel Croy.
*******
In 1778 verkocht Jan Anthonie het kasteel aan zijn halfbroer Johan Carel Gideon van der Brugghen (in verband met de dood van hun moeder), die in 1753 te Colombo, Ceylon, werd geboren. Carel Gideon was gehuwd met Margaretha Geertruide Falck, bij wie hij 4 kinderen kreeg, namelijk Johan Gideon, George Tammo, Johanna Carolina en Louis Carel Auguste. In 1809 kreeg hij Frans bezoek: Koning Lodewijk Napoleon bracht een bezoek aan Croy. Onderweg had hij het dorp Aarle-Rixtel bezocht, waar toen de pest heerste. Lodewijk Napoleon was vriendelijk voor de burgers van Aarle-Rixtel. Hij liet er onder meer 2000 dekens uitdelen en schonk een grote som geld aan de lijdende, zieke bevolking.


Kasteel Croy in 2006Inmiddels was Johan Carel tevens eigenaar geworden van goederen in de gehuchten Binderen en Kruisschot. Op Binderen liet Carel Johan diverse vloeiweiden aanleggen waarbij hij gebruik maakte van het kalkrijke water van de Zuid-Willemsvaart. Johan Carel was daarnaast tevens een schapenfokker. Zodoende liet hij een groot aantal Spaanse rammen overkomen om die te kruisen met de Kempische heideschapen. Eén van de drie zonen van Jonker van der Brugghen was George Tammo van der Brugghen. Hij werd op 1 december 1784 in Utrecht geboren. Hij vocht onder andere als tweede luitenant bij het tweede regiment lansiers van de Franse keizerlijke garde. Zijn voorlopig laatste gevecht was de slag bij Waterloo (België), aan de Nederlandse kant. Tijdens deze grote slag raakte hij ernstig gewond. In 1840 werd hij gepensioneerd en was hij inmiddels teruggekeerd op Croy, waar 24 jaar later, hij op 14 augustus 1864, overleed
***

Kasteel Croy in 2006.
****
Freule Johanna Carolina van der Brugghen (Constance genoemd) was de enige dochter van jonker Johan Carel. Zij werd in Utrecht geboren en protestants gedoopt. Ze had echter een bijzonder oecomenische instelling. Als laatste telg van de familie Van der Brugghen bleef ze op het kasteel achter. Zij liet zich in 1871 katholiek dopen. Twee jaar later overleed ze. In Constance's testament liet ze vastleggen dat het kasteel onderdak zou moeten bieden aan 20 Stiphoutse en 10 Aarle-Rixtelse ouderen. Haar wens kwam uiteindelijk in vervulling, want in 1873 namen de "zusters van Liefde", die inmiddels de Mariëngaarde in Aarle-Rixtel hadden betrokken, de zorg op zich voor de oudjes onder de mantel van het Stiphoutse. Het armenbestuur heet nu Stichting Geloof Hoop en Liefde. In 1990 werd het kasteel van binnen grondig gerestaureerd en kreeg het de bestemming van kantoor. Het wordt niet meer bewoond.
****
http://nl.wikipedia.org/wiki/Kasteel_Croy

Kasteel Vianden.
*************
.
Kasteel Vianden in 1974 voor de restauratie.
********
Het Kasteel Vianden in de Luxemburgse stad Vianden is gebouwd tussen de 11e en 14e eeuw op de funderingen van een Karolingse en Romeinse vesting (castellum) Het is een van de grootste en mooiste adellijke residenties van de Romaanse en Gotische perioden in Europa.

Vanaf het begin van de 15e eeuw was het de zetel van de invloedrijke graven van Vianden die goede contacten onderhielden met de koningen van Frankrijk en het keizerlijke hof van Duitsland. Hendrik van Vianden (1220 - 1250) wordt ook wel de Zonne-graaf genoemd omdat tijdens zijn regeerperiode het bezit, de levensstijl en invloed van het huis van Vianden een hoogtepunt bereikte. Zijn opvolgers hadden honderden jaren na hem veel invloed in de Ardennen, Eifel en Luxemburgse regio's.

In 1417 ging de heerschappij over de domeinen over op het huis van Nassau, dat in 1530 ook het prinsdom Orange verwierf. Sindsdien is het kasteel niet meer de officiële residentie van de graven van Vianden.

De grote invloed van het huis van Nassau op het kasteel is nog steeds te zien. Het hoofdgebouw, dat tot op de dag van vandaag bewaard is gebleven, in het bijzonder de kapel en de grote en kleine zaal, stammen uit het eind van de 12e en de eerste helft van de 13e eeuw.

Het "Quartier de Juliers" aan de westkant van het paleis (bestaat vandaag de dag niet meer) stamde uit het begin van de 14e eeuw. Het huis van Nassau bouwde enkel aan het begin van de 17e eeuw aan het kasteel. Onder koning Willem I in 1820 werd het kasteel stukje bij beetje verkocht met het resultaat dat het in verval raakte. Het was enkel een ruïne totdat de Groothertogelijke familie er in 1977 staatsbezit van maakte.

Sinds het kasteel is gerestaureerd in zijn oude glorie is het een grote toeristische trekpleister.
**
.
Vianden, kasteel,
**

Het Kasteel van Vianden.
*******
http://nl.wikipedia.org/wiki/Categorie:Kasteel

Kasteel Nederhorst te Nederhorst den Berg.
******
Kasteel Nederhorst (ook: Kasteel de Nederhorst) is een Nederlands kasteel in Nederhorst den Berg.

In de 13e eeuw stond hier al een kasteel. Aanvankelijk heette dit Horst, maar omdat bij Rhenen een kasteel stond dat Hogerhorst heette, werd Horst voortaan Nederhorst genoemd. Het kasteel lag op een strategische positie, op de grens tussen Holland en Het Sticht. In 1672 werd het door Franse troepen in brand gestoken, en een jaar later werd het verkocht. Het werd vervolgens herbouwd als een vierkant kasteel met op elke hoek een zeskante toren en kreeg in het begin van de 17e eeuw zijn huidige uiterlijk. Rond 1730 werd er een gietijzeren hek omheen gezet.

Begin 1960 werd Kasteel Nederhorst gekocht door Jan Jonker. Het werd geheel gerestaureerd en bood vervolgens onderdak aan de unieke uurwerkverzameling van Jonker. Op 10 januari 1971 brandde het kasteel geheel uit. De uurwerkverzameling ging hierbij verloren. Jonker droeg het uitgebrande kasteel over aan de naar zijn overleden echtgenote genoemde Harmine Woltersstichting.

Na restauratie kon het kasteel in 1973 weer worden opengesteld. Het biedt sindsdien onderdak aan bedrijven. In een van de bijgebouwen waren jarenlang de Toonder Studio's gevestigd. Vanwege de associatie met het slot van Heer Bommel wordt het kasteel in de volksmond ook wel Bommelstein genoemd. In de directe omgeving van het kasteel is een wandeling uitgezet met de naam Bommelstein-route.
******
http://nl.wikipedia.org/wiki/Categorie: ... _Nederland

Slot Mariënburg
*************

Slot Mariënburg is een groot kasteel (en museum) in de Poolse stad Malbork aan de rivier Nogat en opgericht in 1274. Malbork heette oorspronkelijk Mariënburg (Duits: Marienburg) en was het hoofdkwartier van de kruisridderstaat van de Duitse Orde. Het kasteel van de Orde is nog steeds een toeristische trekpleister.

In de 13-jarige oorlog tussen 1453 en 1466 werd Mariëenburg door de Polen veroverd. De Duitse Orde verplaatste toen haar hoofdkwartier naar Koningsbergen.

**************************
http://nl.wikipedia.org/wiki/Categorie: ... _naar_land

Saint-Germain-en-Laye
***

Het kasteel van Saint-Germain-en-Laye.
***
Saint-Germain-en-Laye is een stad in Frankrijk, gelegen ten westen van Parijs, in het departement Yvelines. In 1999 woonden er 40.162 mensen.

Saint-Germain-en-Laye werd gesticht in 1020 door koning Robert II. Hij stichtte een abdij op de plaats waar nu de kerk van Saint-Germain staat. Voor de Franse revolutie was Saint-Germain-en-Laye de residentie van veel Franse koningen.

Het kasteel in de stad werd vanaf 1539 onder koning Frans I gebouwd door Pierre de Chambiges op de grondvesten van een ouder kasteel. Het kasteel werd daarna meerdere malen vergroot. Het huidige gebouw is opgetrokken in renaissancestijl. Het bevat nog resten van het oude kasteel, namelijk een gotische Sainte-Chapelle uit de 13e eeuw en een donjon uit de 14e eeuw. De tuinen van het kasteel zijn ontworpen door André Le Nôtre.

Lodewijk XIV werd geboren in Saint-Germain-en-Laye. Hij maakte de stad tot zijn belangrijkste residentie van 1661 tot 1681. Lodewijk gaf het kasteel aan Jacobus II van Engeland toen deze in ballingschap was. Jacobus woonde 13 jaar in het kasteel tot aan zijn overlijden op 16 september 1701. Koning Jacobus II werd begraven in de kerk van Saint-Germain.

Napoleon I vestigde zijn cavalerieschool in het Châteaux-Vieux. Daarna werd er een militaire gevangenis van gemaakt. In 1867 liet Napoleon III het gebouw restaureren en vestigde er het Musée des Antiquités Nationales. Dit museum herbergt stukken van het Paleolithicum tot de tijd van de Kelten. Tijdens de Franse revolutie werd de naam van de stad veranderd in Montagne-du-Bon-Air.

In 1919 werd het verdrag van Saint-Germain getekend, waarin de positie werd geregeld van Oostenrijk en de andere nieuwe staten, die uit Oostenrijk-Hongarije waren ontstaan als gevolg van de Eerste Wereldoorlog.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Saint-Germain-en-Laye het hoofdkwartier van het Duitse leger.

Het hoofdkwartier van de International Association of Lighthouse Authorities is gevestigd in Saint-Germain-en-Laye.
*******
http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_kastelen