wachten..
Je zegt dat je van me houdt, en me vertrouwd.
Je zegt dat je met me verder wilt, waarom wordt er dan zoveel tijd verspild.
Ik wacht al zolang en houdt me vast aan deze strohalm.
Neem je een loopje met mijn leven, kon ik maar een kijkje in je gedachten nemen.
Elk moment dat we samen zouden kunnen zijn, zit ik alleen met eenzame pijn.
In plaats van vooruit, gaan we steeds meer achteruit.
Spontaniteit maakt plaats voor steeds meer onzekerheid.
Ik wil jou, maar hoe bereik ik jou...
de weg naar jou toe is niet vrij
Ik zou je zo graag willen vertellen..hoe gek ik op je ben
want jij bent degeen die de muur om mijn hart heeft gebroken..
Het is net alsof ik mezelf niet meer herken.
Ik heb jou leren kennen..nog maar pas ontmoet
het gevoel kwam dan ook onverwachts..
Je weet niet wat je met me doet.
Het is moeilijk...moeilijk uit te leggen
die vlinders in mijn buik..
Dat moet toch wel wat zeggen?
Dit gevoel is mij lang niet overkomen
zolang geen liefde meer gevoeld..
Weggestopt achter een muur..kon er alleen nog maar van dromen.
Diep van binnen zijn woorden dan ook niet nodig..daar heerst het gevoel
dan is verklaren overbodig..
Het overkomt je gewoon..begrijp je wat ik bedoel?
Om diep van binnen te kijken..moet je er echter wel zijn
jouw liefde zou ik nooit kunnen winnen
Dat idee doet me gek genoeg echt pijn!!
Je bent onbereikbaar..toch zal ik blijven dromen..dromen over jou en mij!!
ik moet je vergeten..ik laat je nu los
De weg naar jou toe is voor mij helaas niet vrij!!
Gevoelens
Het gevoel, die verlangens.
Alles draait als ik aan jouw denk.
Wat moet ik toch?
Wat wil je van mij?
Is dit echte liefde?
Of is het gevoel verkeerd en mijn verlangens te groot?
Als ik je nu opeens zou kussen
Wat zou je dan doen?
Ga je er gauw vantussen
Of beantwoord je mijn zoen?
Zou je wezenloos naar me staren
Terwijl je zoekt naar een reden?
Het voor jezelf verklaren
Is het 't gehoor van je gebeden?
Ja, hoe zou je reageren?
Ik zal het toch nooit durven, dus...
Ik kan alleen maar fantaseren
Over die eventuele kus...
De helft van de fouten
die we in't leven maken
Zijn het gevolg van het feit
Dat we voelen
wanneer we zouden moeten denken
en dat we denken
wanneer we zouden moeten voelen
De ander helft blijft een dilemma
omdat je niet durfde
te voelen wat je dacht
en dat je dacht, wat je voelde
onmogelijk voor jou was.
