Afdwalen kolder (deel II)

Ook aan iedereen een goede morgen.
Ik krijg dit met moeite uit mijn pen, in de eerste plaats omdat ik mijn pen al meer dan een jaar niet meer weet zijn, in de tweede plaats omdat ik dus op een toetsenbord tokkel en op de derde plaats omdat het vandaag nog maar diepluswan is en dat ik er spijt van heb.
Let op: ik heb er geen spijt van dat het vandaag is en ik heb er ook geen spijt van dat het diepluswan is, waarom zou ik ook, het is een dag als een andere, het regent hier helemaal niet, er vallen geen bakken uit de hemel, de zon lijkt wel moeite te doen om er door te geraken maar het lukt voorlopig niet, zodat de temperatuur aangenaam fris blijft. Mijn tweede dochter doet ook moeite om er door te geraken en dat lukt trouwens voorlopig ook niet.
Nu ik denk aan die bakken die niet uit de hemel vallen begrijp ik ineens waar het woord "paraplubak" vandaan komt, maar dit terzijde, ik dwaal af. Eigenlijk moet ik mij daar niet eens voor verontschuldigen want dat is nu toch precies wat je hier moet doen en als je op een ander forum afdwaalt dan krijg je steeds de moderatoren op je dak, geldt dat hier ook als je niet afdwaalt? Zo ja, kennen jullie een truuk om die van het dak af te krijgen zonder dat ik er zelf op moet met een ladder en van die toestanden, want ik heb lichtjes hoogtevrees. "Komme van dat dak af, 'k waarschuw je niet meer ..." helpt dat als je dat zingt? Ik zit hier al te bibberen als ik lees hoe Brombeer zijn nachten doorbrengt door aan de luchter te hangen zwieren, ik heb de mijne speciaal zo laag gehangen dat ik er van op de grond gewoon aan kan.
Waar ik spijt van heb is dat ik mij heb laten verleiden (zwak uitgedrukt, ik noem dat meer zachte dwang (zwak uitgedrukt want zo zacht was die dwang nu ook weer niet, het leek heel sterk op een morele verplichting die mij in de maag werd gesplitst)) om mij op dit forum te begeven. Dit tweede ) is geen fout, ik heb tweemaal een ( geopend, en als je ook programmeert dan is het heel belangrijk om dan ook tweemaal )) te sluiten, maar ook dit terzijde, want ik dwaal nog meer af en nu zit ik volledig op een dwaalspoor. Waar kon je die Ariadne met haar draad ook weeral vinden, op Kreta zeker?
Dit forum is voor mij gewoon te hoog gegrepen, ik kan gewoon niet mee, het is een brug te ver, het gaat mijn verstand te boven, het gaat zelfs mijn petje te boven en iedereen weet dat een petje boven het verstand staat. Let op: ik heb er niets op tegen om voor mijzelf de lat hoog te leggen, ik ben het zelfs gewoon om de lat hoog te leggen, want als de lat te laag ligt en je moet er nog onderdoor dan ben je precies de limbo aan het dansen en dat is nu ook weer nu direct mijn specialiteit. Maar dit forum ...
Ik heb vanmorgen een stommiteit begaan, ik stond op en ik keek buiten naar omhoog. Dat opstaan was niet de stommiteit die ik bedoel, maar dat naar omhoog kijken wel, dat had ik beter niet gedaan, want ineens begreep ik dat ik gisteren ook al een stommiteit had begaan en dan moet je toch beginnen opletten want het wordt al snel een dagelijkse gewoonte.
Heel hoog boven mij, ter hoogte van de nok van het dak, zag ik de lat liggen, de lat van dit forum, en dat is niets meer voor mij, dit is duidelijk een forum voor polsstokspringers die op het wereldrecord mikken, taalpolsstokspingers dan toch. Terwijl ik nooit verder ben geraakt dan het gewone hoogspringen, ik besef dat dit een ongelukkige zinswending is "verder dan hoogspringen" maar dat bewijst nog maar eens dat die lat hier inderdaad te hoog ligt. Let op met dat hoogspringen van mij, stel je daar niet teveel bij voor, zo hoog was dat nu ook weer niet en niet alleen omdat ik hoogtevrees had, het was nog met schaarsprong en dan geraak je gewoon zo hoog niet. Een schaar is trouwens niet eens bedoeld om hoog mee te springen!
Om mijn eigenwaarde terug een beetje op te vijzelen heb ik dan maar enkele stukjes van dit forum herlezen, en mijn vijzel bleek gewoon defect, er werd helemaal niets opgekrikt, zelfs integendeel.
Hoe kan ik nu meepraten met mensen die onbewoonde eilanden weten liggen waar ik nog nooit van heb gehoord, die het onderscheid weten tussen stierhaaien en verpleegstershaaien en citroenhaaien? Ik ben nooit verder geraakt dan Jaws en goudvissen. ZMj geeft daar een prachtige beschrijving over hoe hij met zijn psychiater omgaat en ik heb niet eens een psychiater! Ik kan toch moeilijk naar een psychiater gaan om ook mee te kunnen schrijven op een forum, of wel? Als ik hier nog blijf lezen en schrijven dan zal ik wel naar een psychiater moeten gaan uit noodzaak, en dan kan ik ook een stukje schrijven over een psychater, maar dan gaat dat weer plagiaat lijken en déja-vu, begrijpen jullie mijn probleem? Ed gaat naar een doodgewone vergadering zoals ik ook wel eens doe en hij schrijft daar een magnifiek kolderstukje over, daar had ik niet eens aan gedacht, ik concentreer mij altijd op de cijfertjes en op dat frans gebrabbel waar ik al genoeg moeite mee heb als het echt technisch wordt, maar ik kan nu toch ook niets meer gaan schrijven over vergaderen? Over TLL ga ik het niet eens hebben, die man kan zelfs onder water schrijven, onbegonnen werk voor mij want ik kan zelfs niet schrijven en ik kan niet eens duiken, dus dan zit ik met een dubbele moeilijkheid!
Nee, ik heb er echt spijt van dat ik gisteren toen het voor mij D-day was de verkeerde beslissing heb genomen. Ik had nee moeten zeggen, dan zou het vandaag geen D+1 zijn geweest en dan had ik jullie echt gemeend een goede morgen kunnen wensen, wat nu niet het geval is, want ik vind het geen goede morgen, en ik vind het zelfs geen goede vandaag. Kijk, mijn vorige zin is weeral verkeerd, want mocht ik nu beslist hebben om hier niet te schrijven, dan zou ik hier vandaag niet geschreven hebben en dan had ik jullie natuurlijk ook geen echt gemeende goede morgen kunnen wensen, tenzij in gedachten natuurlijk.
Nee, ik ga hier niet meer van mijn tak maken, jullie zullen van mij geen last meer hebben, jullie zullen van mij niet meer horen want ik ga voortaan heel stilletjes geluidloos typen en als er hier nog eens iets verschijnt, dan is het gewoon op de verkeerde plaats gepost.
Herman

Eigenlijk is het toch spijtig dat TLL door twee knoppen tegelijk in te drukken de boot,pardon het vliegtuig gemist heeft.Ik zou de eerste haai,of dat nu een stier, verpleegster of citroenhaai is nog wel eens willen zien die niet het ha(zen)aienpad kiest bij het verschijnen van zo'n watergedrocht met een varken op zijn rug.En nog een geluk dat hij niet zelf boven op dat varken zit want ge kent toch dat spreekwoord van het spek aan zijn...... hebben.Dan had HM Kwezel haar rood fluitje niet nodig gehad.

En we slaan twee vliegen in een klap,wat zou er nu mooier geweest zijn voor onze film dan een prachtige onderwaterscene.Zie je het al, Jane met haar afgerukte bovenkleren(oei dat moet zijn zonder)en Tarzan in zijn noch niet verkochte bromberenvel,bij mijn weten ben ik nog niet geschoten,letterlijk wel te verstaan,figuurlijk dat is een ander paar mouwen.

We vallen gegarandeerd in deprijzen op een of ander regionaal filmfestival.Dus TLL haast je naar de dichtsbijzijnde vlieghaven en haal het voor jou klaarliggend vliegticket op aaan debalie van Ziever-Air en kom ons hier vervoegen.Er zijn hier nog frangipannes,kokosnoten en evt.gember genoeg.HM Kwezel heeft hiertegen geen bezwaar geuit dus de rest van de groep vind het ook goed.

We vergeven je dan gelijk ook je opschepperij over je bedenkelijk record,
-52,ik krijg de indruk dat je rekening zo rood staat als Kwezel hare kop toen ze probeerde op haar rood fluitje te blazen.Wij scheppen ook niet op over onze positieve records.Met onze korte beentjes, ja ik weet dat ik geen schoonheid ben,geraken we gezwind en liefst gejaagd door de wind(oeps ik kan precies toch rijmen en dichten zonder.....)over de hoogste alpentoppen om daarna nog veel gezwinder terug af te dalen naar aardse sferen.

Dat zou wat zijn he Hermano,de Tour de France die in Leerbeek voorbij komt met op kop Tarzan en Jane in originele outfit,wedden dat ze de hele rit in ons wiel blijven zitten.Of dit nu van moeten is of niet laat ik in het midden.

Toch maar zien dat ik nu deze nacht hier wwer niet van ga dromen,het is al geen zicht als ge daar 's nachts in de luster hangt te zwieren,als ik nu ook nog 's nachts met jane op mijn slaapkamer een heuse bergrit ga rijden steken ze me gegarandeerd in een zottekot en geef ze maar eens ongelijk.Ik zou daar maar mijn frangipannekes en kokosnoten missen.Zal dan maar moeten kiezen,ofwel slaapt mijn vrouw buiten ofwel mijn fiets.

En nu stuurt Kwezel me naar boven op haar berg om op deuitkijk te staan zodat we de komst van TLL zeker niet missen want je weet maar nooit dat die al zwemmend met een varken op zijn rug zou toekomen en de afslag zou missen,zou tenslotte misschien ergens op Antarctica uitkomen tussen de waggeleenden.

Aan alle eilandgangers en ook aan de thuisblijvers nog een prettoig weekend.

Brombeer

Rondom ons hangt er een dik zwaar wolkendek... er zal niet veel schot in de zaak komen vandaag. Wij vonden elk een manier om ons onledig te houden en een dagje lummelen heeft zo zijn voordelen. Ed zette met veel geduld de veelkleurige tentjes in elkaar en krijgt ze na een grondige revisie weer aan de praat. Ik daarentegen zou die avond mijn makkers met zelfgemaakte chocolademousse verwennen.
Hermano bevestigde na een lange vochtige nacht dat we verder konden trekken en zijn ervaring als volleerde gpser trokken we niet in twijfel. Plots deed hij teken met zijn rechterhand omhoog dat we stil moesten zijn, blijkbaar had hij een keutelspoor gevonden dat een glanzend spoor van slijm achterliet. Ons gezelschap kwam al gauw op het spoor van een beer en aan de afdrukken te zien die hij achterliet was het bij mijn weten geen kleintje. Melanieke die altijd graag haantje voorop speelde wilde dat eens van naderbij gaan bekijken maar dat had hij nu nét niet moeten doen. Vanachter een bananenstruik (want we zaten op de boomgrens) sprong met een lenigheid van een tijger plots een bruine kolos op Nelami . Nadat hij hem verschillende keren heeft gebeten en gekrabt, is de beer erin geslaagd zijn ruggengraat te breken. Het wilde woeste dier, liet zijn prooi met rust en verdween in het bos zo plots als hij gekomen was en liet ons aller intussen geliefde Melanieke voor dood achter. De medicijnman die ons vergezelde om ons met zijn poespas te beschermen concludeerde dat de dader waarschijnlijk een mannetjesbeer was geweest, die zich bedreigd voelde na de plotselinge en snelle aantasting van zijn territorium door onze expeditie. Het akelige nieuws over de tragische dood van ons Milleke verspreidde zich in een mum van tijd. De 5 dragers die we ingehuurd hadden die kozen voor alle zekerheid dan ook het haaienpad. De DNA-sporen die werden aangetroffen op het slachtoffer bleken niet overeen te komen met het DNA van de uitwerpselen van de grizzly. Dat zou dan betekenen dat zich ergens boven onze hoofden nog een groter gevaar bevond, eentje dat we nog niet konden thuiswijzen. Zandmannetje kreeg een lugubere inval dat het wel eens een Yeti zou kunnen zijn. Dat is een krachtig gebouwd, aapachtig wezen van twee tot vier meter, dat vrijwel rechtop loopt. Het heeft een donkere huid die meestal bedekt is met een diepbruine of zwarte vacht, een wijkend voorhoofd, een brede, platte neus, lange armen die tijdens het lopen heen en weer zwaaien, gespierde poten en zeer grote voeten die vijftenige afdrukken tot een halve meter lengte achterlaten. De brommende fietsbeer hield al zijn hart vast en stelde ons gerust dat hij geen naaste familie was. Bigfoot was een gevreesde individu dat tot nu nog nooit iemand had kunnen waarnemen. Sommige cryptozoölogen geloven dat de Noord-Amerikaanse Sasquatch een Nieuwe Wereldversie is van de uitgestorven reuzenprimaat Gigantopithecus. De experts hebben als theorie dat een klein aantal van deze wezens is blijven bestaan en in Europa en Azië bekend is geworden als de Verschrikkelijke Sneeuwman, oftewel de Yeti. Niemand kon het geloven dat we nu met een zeer gevreesde tegenstander te maken kregen. Voortaan werd de grootste voorzichtigheid aan de dag gelegd om niet meer geliefde manskrachten te verliezen.

(Hier is adempauze, het gezin gaat nu voor)

Lap, ik heb het zitten!
Vanmorgen stond ik in Galmaarden nog rustig naar die hoge lat te kijken, en terwijl ik mijn ontslagbrief zat te schrijven, werd ik door de regisseur al meegevoerd naar dat eiland in de zon in groen en blauw, waar ik een groepje mensen bij mekaar zag staan, en dus ik daar naartoe en het bleken mijn collega's te zijn.

Ze keken niet verbaasd op, het was precies of ik was daar al jaren, ze boden mij onmiddellijk een cocosnoot aan en terwijl ik daar rustig van genoot stond de leidster een uitleg te doen over haar vrouwelijke nieuwsgierigheid die ze niet meer kon bedwingen, over sporen die ze meende te hebben gezien, over wat we zouden kunnen gaan doen, over wat we niet zouden kunnen doen, over wat we gingen doen ... en dat bleef maar duren. Ik moest, en toen ze bezig was over wat we gingen doen moest ik al dringend, en toen kon ik het niet meer houden.

Ik stak gewoon mijn hand op om haar even te onderbreken en haar aandacht te vragen en het was goed, ze knikte ja. Bleek dat ik meteen gebombardeerd was tot sporenzoeker waarvoor ik mij blijkbaar kandidaat had gesteld, en juist ja, ik wilde of misschien beter ik moest, maar het was dat niet dat ik wilde alhoewel ik dat nu wel moest. Ik ga ook duidelijker leren praten, niet meer zo binnensmonds, beter articuleren, want ik heb hen uitgelegd dat spoorzoeken niet mijn ding was, dat mijn oriëntatie nu niet zo slecht is, als ik een bord zie staan met "Leerbeek" dan weet ik dat ik niet zo ver meer van Leerbeek ben, en de cafetaria van de sporthal vinden we dan gewoon wel op de reuk, zoals Brombeer terecht opmerkte.

Waar zij dat van die Scouts heeft uitgehaald weet ik ook niet omdat ik bij de Chiro ben geweest, ach ja natuurlijk ik had ook verteld dat ik op Chirokamp wel eens een verloren gelopen groepje scouts de weg had gewezen naar hun kamp, dat was niet zo moeilijk, ik zag het liggen schuin-rechts achter hen maar dat konden zij niet zien omdat ze er met hun rug naartoe stonden. Ik, sporenzoeker? In mijn ontslagbrief zeg ik nog dat ik nauwelijks het verschil ken tussen Jaws en goudvissen (ik neem aan dat die dieren in onze vijver wel degelijk goudvissen zijn, mijn vrouw zegt dat toch en die levert doorgaans betrouwbare informatie op dat gebied) en ik heb vier maanden geleden een GPS-systeem gekocht omdat ik in mijn eigen streek verkeerd durf rijden!

Goed, ik ben nu dus officieel sporenzoeker van de groep en zo moeilijk is dat eigenlijk niet. Het komt er gewoon op aan te doen alsof je dat kent, je ziet onmiddellijk of het iets met poten is geweest of niet, als je goed kijkt zie je zelfs of het twee of vier poten had, en als het vier poten had met afdrukken van de vermoedelijk juiste grootte, dan zeg je heel beslist: "Dat is zeker een haas" en je doet dat op een licht cynisch toontje waarbij je de anderen gewoon recht in de ogen kijkt met een geheimzinnig glimlachje om de mond. Allevier gaan ze onmiddellijk dat spoor bestuderen en dan heb je twee mogelijkheden, waarop je kunt inspelen naargelang de situatie.

Ofwel zwijgen ze en zie je op hun gezichten al gedachten aan haas op de grill, en dan zeg je op ferme toon: "We zouden dat kunnen volgen, als we hem vinden ..."? Als je dat zo formuleert, dan heb je een open voorstel gedaan, de groep (beter: Kwezel) beslist om al dan niet te volgen en als er 's avonds geen eten is dan heb jij niet de verantwoordelijkheid genomen. Let op, zeg niet: "We gaan dat volgen, als we hem vinden ...", want dan is het jouw beslissing en dan zie je 's avonds het verwijt staan in hun ogen.

Ofwel reageert iemand onmiddellijk op half-vragende toon met "maar dat is geen haas, dat is duidelijk een springbok" en dan reageer je met "voilà, je ziet toch wel dat die pootafdrukken te groot zijn voor een haas, de afdrukken liggen te ver uit mekaar, dit is duidelijk een dier met hoeven dat grote sprongen maakt". Je ziet onmiddellijk bij de vier anderen dat ze al springbok op de grill zien liggen, wat nog beter is dan haas en verder verloopt het zoals hierboven.

Bij een vogel is het eigenlijk nog gemakkelijker. Het eerste spoor waarop ik hen wees was duidelijk van een mij totaal onbekende soort, maar dat geeft niet, want de vogel was duidelijk al gevlogen. Ik zei met een stalen gezicht: "dat is duidelijk een rode knorkalkoen" en de vier keken mij vragend aan omdat ze daar nog nooit van gehoord hadden. Als zij een heel eiland mogen uitvinden waar ze mij mee naar toe nemen, dan mag ik dat toch ook wel met een nieuwe vogelsoort bevolken zeker? Ik heb voor een kalkoen gekozen omdat er eten voor vijf moet aan vastzitten, en als het scenario dit toelaat dan zorg ik er voor dat we dat beestje in één van de volgende afleveringen te pakken krijgen en we braden dat.

Ik besef dat ik waarschijnlijk wel eens door de mand ga vallen, van zodra ik overmoedig word en het routine begint te worden, als ik van één of ander spoor vertel dat je duidelijk kunt zien dat het een everzwijn is, terwijl je 50 m verder de olifant nog ziet staan, maar dat zijn zorgen voor een volgende keer...

Herman

Je zou, bij al dat spoorzoeken, de tel kwijtraken. Ik ben nooit naar de Groeningekouter geweest. Ik heb mijn sporen ook niet verdiend bij dat matchke van zoveel jaren geleden. Wel ben ook ik bij de chiro geweest, maar ben daarbij meer dan eens verloren gelopen in de bossen rond Hamont. Als je richting Achel de verkeerde kant opgaat, kun je tot in de Peel verdwalen. En om daar als overblijvende bospaddestoel achter te blijven, nee, die sporen liet ik niet.

Van namiddag moest ik wel na de gietbui een ander spoor zoeken of liever iets als spijkers op laag water. Ik was met al die nattigheid bevreesd dat "heidemat" er voor de plaatsing niet zou tegenkunnen. Dus die oogjes op dat gravel, van zoveel jaren "daalaf" (de overhangende klimop van de buren) moesten er nog wel ergens zitten. Waarom die oogjes ? Wel, ik heb de idee opgevat om die heidemat via ijzerdraad tegen die muur te bevestigen alvorens heel die plakaat tot gravel wordt herleid. Die oogjes heb ik eventjes toegeknepen na het bevestigen van dat minuskule draadje. Men zal het na even niet merken, galvanisé of verzinkt kleurt door verwering toch tot hetzelfde okerbruin als die mat.

Onder die bezigheid moest ik even denken aan die eilandbewoners die waarschijnlijk niet lagen te mijmeren onder de cokospalm bij het aanhoren van de slotscene van het Oratorium van Bach. Dit laatste is een doordenker, een instinker; het einde van dat stuk is een Bachanaal, ja... Bach/anaal ! Het verorberen van cokos en andere palmpitten zorgt uiteindelijk voor én winderigheid (wat je op zo'n verlaten Robinsoneilandje wel mag vermoeden) en ontlasting. Zulke luchtjes kunnen wereldreizende fietstoeristen wel verdragen, zij zijn dat tenslotte in onze Vlaamse polderlandschappen gewoon. Toch iets aangenamer dan verrottend zeewier dat tussen restjes pek en teer op de bevuilde rotsachtige stranden is terug te vinden.

Nu die mat nog. Maar 't zal niet voor morgen zijn. Ik moet eerst mijn pees nog invetten en mijn pijlen niet verschieten voor het vel van de (brom)beer in de put gedolven is. Ik begin zowaar weer te raaskallen. Gooi wel meer van die ongereimdheden tegen het vallen van de bladeren.
Morgen vroeg moet ik de traditie voortzetten en nadien zal een der zeven goddelijke deugden waarschijnlijk weer de bovenhand nemen "... de dorstigen laven"...

Nog een prettig weekeindje ginder op jullie eilandjes. Zolang er nieuwsgierige haaien rondcirkelen moet ik niet bevreesd zijn dat jullie hierna direct weer van repliek te zien...

TLL

In steno (zonder dactylo)

Terwijl de meeste hier in hun blootje op een onbewoond eiland liggen te zonnen, laat ik jullie kort en bondig weten, dat ik nog in leven ben. Mijn squaw, uit mijn vroeger indianenverhaal, heeft beslist om haar naam te veranderen in: "zij die achter de vlerken zit van hij die nu in verlof is. "

Dus, tijd tekort om een epistel te schrijven.

Die heidemat van TLL staat hier ook op mijn landgoed en ik ben ook van plan om er klimop te laten opgroeien. Ik heb hier ergens van een afdwaler gelezen, dat er ook klimop bestaat die eigenlijk klimaf is. Ik ben dus totaal in de war gebracht door de auteur ervan. Wanneer het klimaf is, hoe moet ik die dan planten? Van boven naar beneden?

De groeten aan de wereldreizigers,

ED

Ergens anders op dit senieliorennet heb ik het over een nieuwe wet die onze militairen verbiedt om de maan te gebruiken als militaire basis. Hoe het komt weet ik niet, maar toch dacht ik aan Brombeer die dreigt zijn job te verliezen. Nu kan het zijn, dat men op de maan al een paar( nano) druppels water heeft gevonden, maar toch niet genoeg om een complete deuntjesspelende- zeemacht- muziekkapel, en hun boot, pardon, schip incluis te kunnen dragen. Plots vraag ik mij af, waarom die mannen van de zeemacht van die brede broekpijpen hebben. Zou dat iets te maken hebben met de winderigheid waarover hier iemand al schreef?

De maan! Dat zou pas een onbewoond "eiland" zijn waar wij op vakantie zouden kunnen gaan. Spijtig voor TLL, die zou moeten thuisblijven want - 52 is daar niet mogelijk. Zelfs de temperaturen zijn er hoger of lager. Natuurlijk! De wetenschap staat niet stil. Om TLL een plezier te doen, zou het misschien, in de toekomst mogelijk moeten zijn om een of andere diepzee te importeren.

Er geraken moet in de toekomst niet moeilijk zijn. Wanneer De Winne het kan, kunnen wij het ook! De onkosten kunnen wij verhalen op de pensioenfondsen waarvan de beheerders zich gelukkig mogen achten, dat al die grijze mussen nu eens voorgoed naar de maan kunnen gezonden worden en dit, zonder dat er gevaar aan stemmenverlies mee gemoeid is.

Nu wil ik niet kwezelachtig doen, toch vraag ik mij af of er ginder al gedacht is aan fietspaden. Zouden ze ginder al een hoge piet nodig hebben? Dan denk ik dat Hermano daar wel geschikt zou kunnen voor zijn. Want ik denk eerlijk gezegd, dat hij hoogstaande pieteigenschappen bezit. Eerlijk is eerlijk, van dat stukje maan dat zandmannetje heeft geclaimd, daar moeten men afblijven. Dit zal dan ook onder de hoge bescherming staan van "onze jongens" die dit met hand en tand zullen verdedigen tegen in- en uitdringers.

Wij zitten natuurlijk met één groot probleem: al die mannen en vrouwen die wij in het verleden naar de maan hebben gewenst, die zullen er ook zijn. Zij krijgen zelfs een voorkeursbehandeling. Overbevolking is ook niet uit te sluiten. Men zal ginder achter niet moeten afkomen met een leuze zoals "eigen volk eerst!" Wij hebben ze zelf naar de maan gewenst. Het zijn dus allemaal "mannetjes van de maan".

Zoals in alle vakantieoorden heeft men natuurlijk sterren voorzien. Neen, niet de sterren aan het firmament, maar wel deze zoals toegepast aan de zonnige vakantieoorden op aarde. Men heeft de voorkant en de achterkant van de maan. De voorkant, met zicht op aarde, zal voorbehouden worden aan de kapitaalkrachtigen en uiteraard, aan de schrijvers van afdwalen. De achterzijde is meer bedoeld voor "het gewone volk" wie dit ook moge zijn.

De zijkanten van de maan kunnen voorbehouden worden voor de afgestraften. diegenen die het op aarde niet al te goed doen. Die in feite rechteloos geworden zijn, om een eersteklas vakantie te mogen doorbrengen op deze planeet. Hierbij denk ik speciaal aan het soort mensen, die al een optrekje bezitten in Toscanië en dergelijke. Zij hebben wel het voordeel, dat zij daar onbeperkt mogen blijven.

Een vakantieoord moet ook een neutrale naam dragen "Manneke maan" moet dus vervangen worden door een andere internationaal goed klinkende naam. De Engelse benaming ervan kan ook al niet. Wie gaat er nu zeggen, dat hij op vakantie gaat naar "Moon" "Welke sekte zegt U?"

Dat dit één van de prioritaire politieke problemen zal worden, staat buiten kijf! De feministen zullen nooit met dat "manneke" akkoord gaan. Maar, dat zijn problemen voor later. Voorlopig blijf ik met mijn beide voeten op de aarde. Tussen twee bliksems door, wens ik jullie allen een goede morgen en hoop, dat mijn bericht goed is doorgekomen op jullie onbewoond eiland.

Ik wens jullie ook allemaal naar de maan!

Ed... jij bent iets te voortvarend met je plantgoed. Heidemat zou goed staan op de maan. Dat je persee daalaf wil kweken omdat dit bij ons verwijderd werd is je goed recht, maar deze plantensoort zul je echter en alleen van je buren moeten hebben. Ik ga niet helemaal akkoord met je insinuatie dat er op de maan geen -52 te halen zou zijn. De ketens die men daar vindt, zij het kraterwanden, zijn op sommige plaatsen (heb ik me laten wijsmaken) zelfs hoger of dieper, als je wil, dan onze vuilbak, de Himalaja. Maar inderdaad, als het water zou moeten zijn, zelfs die nano-druppeltjes, zal men toch eerder via onze Italiaanse firma moeten langsgaan, als dieje Rupo niet alles alleen verzwelgt. Hoe noemt die firma ook alweer ? Clairefontaine ?... want die drielettercombinatie klinkt me iets te Italiaans om een Belgische firma te zijn. Spa, is dat ginder niet zoiets als hier een bvba ? Dit laat me niet los; ik heb nl. zelf enkele jaren bij zo'n Italiaans concern (met eenzelfde suffix) gewerkt maar ben omwille van die "olievettigheid" er maar mee gestopt; het concurrende "Internationale Bollekens Magazijn" sprak mij meer aan. Dit terzijde.
Men heeft mij ook al, meer dan eens, naar de maan verwenst. Maar ik kan er niet over meepraten, ik ben geen hoogvlieger. Minder nog, buiten het vliegwerk van school of firma's wil ik daar liefst geen ervaring extra van opdoen. Misschien komt het ook kwezelachtig over, men zou het mij niet te na geven, maar ik heb ook vliegangst. In een heli... of Chesna... tot daar aan toe, maar niet in zo'n alluminium gedrocht waar je opeengepakt zit als in een cigarenkistje. Die Caravelle of DC10 waar ik ooit eens een trip mee gewaagd heb, waren wel de laatste doodskisten die ik van binnen gezien heb. Ik zie ze wel graag vliegen, dat wel... maar buiten dit soort sf hou ik het maar bij "flying saucers". Als die soepkommen even groot zijn als die lapjes Robinsoneilandjes, wil ik het daarmee wel eens wagen, maar verder ook niet. Dat ik zal verbroederen of verzusteren onder jullie palmboomkes mag je gerust in je ijskast stoppen. Tenzij... tenzij jullie eveneens bereid zouden zijn gebruik te maken van een vaartuig dat niet zo hoog vliegt. Ik hou het liever bij die toestellen die van mijn element gebruik maken. Op de maan zie ik ze nog niet varen, zelfs niet als er heeldere flacons "natural" worden overgeschoten (raketten vliegen niet, tenzij op tennisvelden).

Verrek, in plaats van hier wat lulkoek te verkopen zou ik mijn pijlkes (én mijn biezen) moeten pakken; waarschijnlijk staan mijn gildebroeders al te wachten aan de schutsboom.

groetjes
TLL

Ben wakkergeschrokken van het gebrul van waarschijnlijk een verschrikkelijke Yeti, van een haai zal wel niet kunnen, ik heb nog nooit een haai horen brullen of zou een stierhaai kunnen loeien? We moeten die vraag straks toch eens stellen aan een modderwaterspecialist,TLL zal hier ongetwijfeld het antwoord op weten. Mijn eerste gedachte was, tiens zouden ze me dan toch in een zottekot gestopt hebben want ik had uit veiligheids en andere overwegingen mijn fiets maar binnen gezet en Jane, sorry Sjoeke die lag hier ook te brullen of beter gezegd snurken. Nee in een zottekot zou ik dus niet zitten, daar heerst een apart regime(mooi gezegd)tenzij ik thuis verwar met het zottekot natuurlijk.

Tiens zou mijn Sjoeke soms niet die verschrikkelijke Yeti kunnen zijn? Als er wel stierhaaien, verpleegsterhaaien en citroenhaaien bestaan, waarom zou dit dan niet kunnen bij Yeti's.Niet dat ik mijn vrouw ga vergelijken met een mooi verpleegstertje, men zou kunnen denken dat ik begin waanvoorstellingen te krijgen, of is dat al zo? Dit zou me dan weer op de rand van een instelling brengen. Gelukkig heeft dat beest geen vleugels, (ge zult ze maar zien vliegen)als Hermano nieuwe vogels creëert zijn het toch maar ongevaarlijke maar eetbare kalkoenen, ondersoort doet er hier niet toe.

En dan worden we ook nog naar de maan gewenst, sorry, liever niet hoor. Daar loopt al veel te veel volk rond dat er van harte wel gewenst is en dan gaan ze daar ook al beginnen met ongewensten, illegalen of niet. Ziet ge ons daar al rondlopen met een goudvisbokaal op ons hoofd? Helemaal ingepakt in neopreen, of is latex misschien niet goed genoeg. En waar moeten we met onze papieren naartoe?Trouwens in zo'n bokaal, kunt ge daar in brommen? Goeie vraag voor TLL.En als daar geen water is hoe moet dan de klimop of af(niet schuif af)en andere heidematten daar groeien? En dan zijn er nog voorstellen om daar fietspaden aan te leggen, al eens een zichzelf Merckx wanende fietser geweten die van fietspaden houdt? Sorry, mij niet gezien hoor.

Maar om er dan toch weer geen communautaire kwestie van te maken wil ik Elio(en niet Eliah, dat was een profeet, heb ik nu aanleg om paus te worden?)een plezier doen en zal een wedstrijd uitgeschreven worden om een geschikte naam te bedenken voor dit nieuwe beloofde (maanei)land want vermits het al bewoond is moet het een naam hebben en had zoiets in gedachten van Claire de la Lune, maar het mag ook wat Italiaanser klinken, waarschijnlijk ben ik al aan het azen op het postje van manager, ik veritaliaans mijn naam in Giuseppe del Arte en dat komt wel goed.


En zoals iedere zondag ga ik me nu toch maar wijden aan de gebruikelijke rituelen. Vooreerst zorgen dat Jane niet te vroeg wakker wordt kwestie van geen slapende.... wakker te maken, naar het schijnt zou dat gevaarlijke zijn, nee ik ga ook niet mijn beste pijlen verschieten(wees gerust heb dit woord meermaals gecontrolleerd, controlleren niet met een k)maar ga mijne coureur zijn drinkbussen klaarmaken, drinkbussen bewust in het meervoud, nee ik ga dan toch maar geen paus worden, beter ware geweest apoteker.

En tussen twee bliksemflitsen en donderslagen in wil ik dan toch nog iedereen een goeie morgen wensen, al zullen er waarschijnlijk zijn voor wie een goede middag beter ware geweest. Een nacht of ochtendzoentje kan ook al niet meer, mijnJane begroeten met mijn gekende gebrom ook niet en dit allemaal vanwege die goudvisbokaal(voila dat is de oplossing we zetten die goudvisbokaal op die Yeti zijn kop, kan die niet meer brullen)dus ik knipper gewoon even met mijn ogen naar mijn scherm.


Brombeer

De boogschuttersgilde ‘De trekkende pijl’ had een wedstrijd uitgeschreven met als hoofdprijs een gratis ballonvaart en eventueel mocht men enkele personen naar keuze meenemen.
Zo hield men bij dat jaarlijkse koningschieten een liggende wip. Voor de staande wip zijn er wat problemen aan vooraf gegaan. Telkens als ze begonnen met hun pijltjes te verschieten moest het naburige tennis gestopt worden omwille van vallende pijlen. Andersom gebeurde het ook wel eens dat menig verloren geslagen balletje ongewild tussen de wippers terechtkwam. De spannende puntentelling die een tijdje in beslag nam, gaf dan eindelijk de verlossende uitslag. Telloorlekker had de wedstrijd gewonnen. Dat wil zeggen, hij had de ballonvaart gewonnen en dankbaar maakte hij daar gretig gebruik van. De dokter in de Wijsbegeerte liet er geen dor gras overgroeien en zeker geen puffende klimaf. Onderweg tijdens de vaart kregen ze echter te kampen met een hevige storm en die dreef hun naar een andere continent. Heel boven in de lucht keken ze naar beneden en wat zagen ze. “Goeie hemel”, riep ’t Stropke want die was een gediplomeerde vaarder en mocht het gas in de tent blazen,” daar beneden in dat azuurblauwe water tussen de bruinvissen in”. Hij wees met zijn gelakte vingernagels naar beneden en riep nogmaals: “kijk, kijk of beter hoor daar die mensen beneden die hebben nogal waterpret”.
Telloorlekker boog zich wat te vér voorover, over de rieten korf, om niks te missen van dat aquaschouwspel in het onder hem gelegen diepblauwe water. “Dat is het Aardsparadijs hier,”mompelde hij en keek door zijn lorgnet om het spektakel van korterbij te begluren. Plots viel hij uit de grote viskorf en in plaats van bij de meermensen terecht te komen, dreef een zachte wind hem de bergen in. “Nu lig ik hier schoon en deftig”, prevelde hij. Niemand die me hier komt zoeken en ik had nochtans gezworen dat Eva hier in de buurt bij Neptunus tezamen met nog andere bekende dondere individuen rondzwom.
Af en toe waagde hij het om eens van de berg af te dwalen en omdat hij zo’n grote berenvoeten had liet hij menig zweetspoor achter. Eindelijk had hij de mensen gevonden waar hij zo naar verlangde en nu durfde hij zich niet naar lager wal te begeven. Zijn hermelijnenmantel hield hij aan want dat beschutte hem tegen de angstige koude daarboven en zijn parelmoeren kroon droeg hij dag en nacht, tenslotte was hij de gekroonde koning van de schuttersgilde. Nog een geluk dat hij die sporen achtergelaten had want bij het eerste bezoek aan dat godenplateau had Kwezelke al gemerkt dat het hier om een zeldzaam exemplaar ging. Ofwel was het een héél enorme Big Foot, ofwel was het TLL.

Enige beschrijving van TLL voor het geval als iemand anders hem eerst tegen komt in de bergen zonder de zeven dwergen:
Hij tooide zich, niet helemaal volgens de regels, ook met de pluimen van eerste burger van de koningin der badsteden. Alsof dat nog niet genoeg was, acht hij zichzelf nog intelligent genoeg om zich voor te doen als hoofdorganisator van luchtacrobatieën. Maar toch: er was hoop in deze bange dagen. Zijn voornaamste verdienste is dat hij erin slaagt ernstig te blijven bij deze maskerade. De verlopen carnavalprins deed verwoede pogingen om aan de kust voor enig jolijt te zorgen. Volleerd als geen ander zette hij iedere zotskap op waarmee hij enig applaus kon oogsten. Hij had natuurlijk al de muts van minister van Binnenlandse pijlschieters geërfd, maar daarmee scoorde hij niet hoog genoeg. Tenslotte (voorlopig toch) moet iedereen er over akkoord gaan dat hij, en niemand anders, de titel van Vlaams minister van Cultuur verdient. En de secretaris van Kul zonder zijn Tuur zal dat bevestigen in zijn verslag.

Nu weet ik het zeker, ik ben lang nog niet zo zot als men me wilde doen geloven. Waar halen ze het, de verschrikkelijke Yeti op ons eiland, met alle Chinezen maar niet met den dezen. Nee hoor dat verschrikkelijke beest blijkt dus TLL te zijn. Misschien heeft hij gedacht, ik ga mee met die ballon en dat gratis vliegticket verlap ik dan nog wel eens, feit is dat hij daar nu in de wildernis ronddwaalt en ons de stuipen op het lijf probeert te jagen, maar als we hem vinden om het met de woorden van onze spoorzoeker te zeggen, en vinden zullen we hem, je laat niet voor niets zulke sporen achter, zullen we hem eens rap manieren leren. Neen niet met oorvijgen, die komen straks nog wel aan bod, hij mag onze afwas die al een tijdje is blijven staan regelen.

Onrechtstreeks en dus zeer waarschijnlijk ook ongewild heeft hij voor een serieus probleem gezorgd. Hij moest dus zo nodig koning worden van een gilde die haar beste pijlen al voor de middag verschiet, hij zou beter zijn pijlen bewaren om straks dat konijn, die kalkoen of beter nog die springbok neer te leggen, anders gaan we ons nog verplicht zien om dat varken van zijn rug te halen en niet om het in een boom te jagen want daar dienen varkens niet voor.

Maar nu ben ik aan het afdwalen en zal terugkomen op dat probleem. Ongewild, hoop ik toch, heeft hij Kwezel woorden doen uitkramen die hier in dit forum misschien niet passen. Kwezel wees a.u.b. een beetje voorzichtiger met het woord wip, liggende of staande wip, je woorden zouden rap kunnen verdraaid worden en dan komt men al gauw tot uitspraken die je, mag ik aannemen niet zo bedoelde zoals bv.liggend en staand wippen en zo kan men uren doorgaan, liever niet.

En het woord wippen heft me eens en paar serieuze oorvijgen opgeleverd, neen niet van mijn vader en ook niet van ZMj, het was in Dilbeek, waar Vlamingen thuis zijn. Tussen de repetitie en het concert in het C.C. aldaar waren we in de cafetaria met de kaarten aan het spelen, en daar we met zijn vijven waren had ik me opgeofferd om de administratie bij te houden. Komt daar ineens een mooi dienstertje(bijna had ik geschreven serveuse)achter mij staan en vond het wel spijtig dat ze zelf niet kon kaarten want het leek haar wel leuk. Ik zeg haar, wel lief kind vermits we maar met zijn twee zijn wil ik je wel leren wippen hoor en prompt had ik een oorvijg vast samen met haar antwoord, meneer ik kan al wippen. En toen ze eindelijk begreep dat ik het over een kaartspel had heeft ze zich uitgebreid verontschuldigd met een tweede oorvijg aan de andere kant. Dus Kwezel wees asjeblief voorzichtig met dat gewip.

En ik verdenk TLL er heimelijk van om onze film de titel; het Bachanaal van No Way wil toebedelen en op het einde een onderwaterwip wil inlassen. Foei, ik moet er niet aan denken om Bach anaal te verkrachten, ik heb veel te veel respect voor die man(postuum dan toch)ondanks het feit dat hij me dikwijls de duvel heeft aangedaan.

Terugkeren naar ons eiland nu, ik zal proberen geen mis te verstane woorden meer uit mijn toetsenbord te toveren maar zie ik daar nu geen springbok opwippen(lap, kan het niet laten)nee ik zie hem opveren, hierme creëer ik dan nog maar eens een nieuwe diersoort, t.w.de gevederde springbok, mooi dier trouwens, maar omdat derest van het gezelschap waarschijnlijk even grote honger ( van al dat opveren) als ik, hoop ik dat TLL zijn laatste pijlen nog niet verschoten heeft en hem kan neerleggen, want die cocos komt me zo stilaan de strot uit en dan kunnen de frangipannekes dienen als dessert. En als Kwezel dan nog kan zorgen voor een mokka met een toefje slagroom is het feest compleet, het struikgewas nemen we er dan morgen maar bij.

En wie ben ik om HM Kwezel tegen te spreken, voor mijn part mag TLL gerust benoemd worden tot minister van Vlaamse Cultuur, hij kan zijn ambtswoning in het CC van Dilbeek gerust betrekken, zolang dit voor mij en mijn ondergeschikten maar niet ontaard in te veel opveren(bijna had ik het weer geschreven)en hij gen graten ziet in een secretaris die al eens durft brommen.

Brombeer

Beste kolderbrigade ,

's Tropke, of Jef (nog ene) heeft mij, via een Pm. laten opmerken dat hij, noodgedwongen moet inbreken op het forum afdwalen. Hij is de mening toegedaan, dat 's lands veiligheid in het gedrang zou kunnen komen indien hij aan deze , voor hem belangrijke, taak zou verzuimen. Zijn wereld kennende, heeft hij mij verzocht om hem te introduceren. Wat ik graag doe gezien de hoogdringendheid van deze zaak.

Zoals jullie wellicht weten, is 's Tropke niet langer een leek wat betreft de ballonvaart. Regelmatig leest hij met belangstelling, een copiloot waardig, onze kolderverhalen.

Hij heeft nota genomen van kwezel haar verhaal en dat er ene TLL een ballonvaart zou gewonnen hebben met het winnen van een schietwedstrijd. Dat hij hier eerst zijn pees moet voor instrijken, dat deert hem niet. Waar hij het meest voor vreest is, dat deze, al of niet, schotvaste manspersoon, ook aan diepzeeduiken doet. De combinatie met, al dan niet, giftige pijlpunten, dat maakt hem een beetje ongerust.

Door zijn éénmalige ervaring als ballonvaarder, waarvoor hem ten andere een officieel diploma werd uitgereikt, meent hij het recht te hebben om zijn twijfels uit te drukken over de verenigbaarheid van schutter, diepzeeduiker en ballonvaarder-passagier.

Zijn korte, maar doorgedreven professionele opleiding als vaarder zal hem verplichten, om ons zo snel mogelijk zijn zienswijze terzake mede te delen.

Mijn kieze opdracht is hiermee vervuld.

ED

We gaan toch eens rustig moeten overleggen hoe het nu verder moet met onze toekomst, want ik zie er niet meer klaar in. Voor een gedeelte is dat natuurlijk mijn eigen schuld, dat geef ik grif toe, want als je je gedachten maar gaat neerpennen om 23.30 uur dan is het moeilijk om nog klaar te zien natuurlijk, behalve op plaatsen waar je kunt genieten van het noorderlicht, maar dat is hier niet het geval. En dat spreekwoord van "het licht scheen in de duisternis" heb ik nooit goed begrepen, want het is hier uitgerekend zo duister omdat er geen licht schijnt, en van zodra het licht schijnt is er natuurlijk geen duisternis meer. Dat neerpennen moet je ook al niet letterlijk nemen, dat is figuurlijk bedoeld, want ik heb al uitgelegd dat ik mijn pen al een jaar kwijt ben en ik heb hier trouwens ook al eens ergens gelezen dat het gevaarlijk is om in je pen te klimmen, maar je kunt nu toch ook niet gaan stellen dat je op je toetsenbord klimt?

Voor zover er van schuld mag worden gesproken want het is zo een zwaar woord, geladen, men denkt direct aan misdaden en gevangenisstraf, maar in mijn taalarmoede kan ik niets anders bedenken, voor zover er van schuld mag worden gesproken dus, dit forum zelf en mijn medeschrijvelaars dragen toch ook bij tot mijn verwarring.

Ik ga even terug naar mijn beginperiode en ik zet de gebeurtenissen terug op een rijtje. Ontspannen sta ik naar die hoge lat te kijken en ik schrijf mijn ontslagbrief, maar tegelijkertijd ben ik al sporenzoeker benoemd op dat eiland van Marva, voor mijn eerste dag heb ik het er niet slecht van af gebracht, en die nacht heb ik zonder slapen doorgebracht met het bestuderen van "de kleine scoutshandleiding - het onderzoek van sporen van de meest voorkomende dieren - onderscheid tussen hazen en olifanten".

Het is jammer dat we daar op die manier Melanie verloren zijn, en ook hier moet ik weer opmerken dat ik iets heb tegen die uitdrukking. Als een dokter zegt: ik ben een patiënt verloren, dan ben ik altijd spontaan geneigd om te vragen waar hij die man het laatst heeft gezien, met het oog op het opzetten van een zoekactie.
Goed dus, het is jammer, en mochten we een andere weg hebben genomen via het strand bijvoorbeeld dan zou het niet zijn gebeurd, door absoluut over die berg te willen begaven we ons op glad ijs (midden in de tropen???). Ik ben wel blij dat het niets te maken had met mijn kwaliteiten als sporenzoeker omdat het inderdaad over een beer ging, berenpoten zeg maar en heel de groep weet wat berenpoten zijn, zelfs ik. Ik keek vluchtig rond mij en inderdaad: brombeer volgde achteraan de groep op enkele meters afstand, dus hij had die sporen niet veroorzaakt. Als sporenzoeker kun je ook een gevaar dat uit de lucht komt gevallen niet zien aankomen, omdat je eigenlijk met je neus op dat spoor gedrukt zit, je loopt voorovergebogen en je tuurt strak naar de grond dus ... De anderen moeten maar letten op gevaren die uit de lucht zouden kunnen vallen en ze moeten je daar maar tijdig attent op maken. Melanie was natuurlijk altijd zo, altijd haantje de voorste, altijd andere mensen wegduwen als hij zelf maar goed kon zien en het is hem dus fataal geworden.

Dan dat verhaaltje over de yeti? Gelukkig kon ik ter plaatse aantonen door ondubbelzinnig wetenschappelijk bewijs dat er geen yetis voorkomen op droomeilanden, ik haalde mijn exemplaar van Suske en Wiske "de verschrikkelijke sneeuwman" uit mijn bagage en dat speelt zich toch af in Nepal nietwaar? De Mount Everest, de K2, de Daulaguiri, de Anapurna ... daar kom je verschrikkelijke sneeuwmannen tegen, maar toch niet op een tropisch eiland waar die sneeuwman onmiddellijk smelt?

Deze nacht had ik via kortegolfimpulsen mijn vrouw gevraagd om mijn zonnenbril, mijn zwembroek en dat busje met factor twintig vervaldatum 02/2003 te willen doorbeamen en ze wilde daar juist gevolg aan geven toen de plannen van het forum weer veranderd waren. Nu moest ik tegelijk op een droomeiland zitten, gaan duiken, op de maan zijn, ik moest ergens te velde gaan wippen, ik moest mijzelf hogepietenallures aanmeten, en eigenlijk wilde ik rustig in Leerbeek een pint gaan drinken en naar de koers kijken. Ondertussen word ik hier geconfronteerd met postings die hier helemaal niet thuishoren zoals over die landgoederen met heidematten en de wijze waarom klimaf moet worden geplant. Waarom posten jullie zoiets niet in "Tuin, vijver en groen" waar je vermoedelijk direct een antwoord krijgt van specialisten? Ik had nota bene mijn baas (mijzelf dus) al een mail gestuurd om te laten dat ik voor onbepaalde tijd vastzat op een onbewoond eiland, maar ja, wie zou dat nu lezen op het werk, want voor het ogenblik is het daar ook een onbewoond eiland.

Tegelijk zijn jullie daar op de maan de postjes al aan het verdelen, we hebben al een ex-kandidaat paus, een kandidaat koning, een kandidaat manager, een kandidaat minister van cultuur, een kandidaat secretaris en ik moet ook ergens een hogepietenjob hebben volgens Ed. Uiteindelijk worden we dan allemaal in snelheid genomen door onze jongedame die niets zegt, maar omwille van de gelijkberechtiging en de emancipatie meteen maar de leiding neemt en die niet meer afstaat; ze heeft zichzelf tot ongekroonde leidster van dit forum gekroond en zij beslist.

Wat moet ik nu doen? Weet er hier nog iemand waar we naartoe gaan en welke uitrusting ik dan moet meenenemen? Ik ben een gestructureerd man en ik deel mijn tijd dan ook zorgvuldig in of beter mijn familie doet dat voor mij, dus weet ik wel graag wat er op mij afkomt.

Herman

Ik kom nog even terug op dat eiland, dat "No Way" werd gedoopt, en je ziet dus welke moeilijkheden er hier gerezen zijn door die geografische verwarring die jullie er van maken. Zitten we nu nog op dat eiland of niet, want zo ja dan kan ik er moeilijk op terugkomen? Is er ook voorzien in een mogelijkheid om daar terug af te geraken, of heet dat eiland eigenlijk met zijn volledige naam "No Way back"? Graag toch wel een antwoord op mijn vorige posting want het is niet overbodig om enige klaarheid te scheppen, alhoewel het nu weer terug licht is.

Anderen beginnen nu ook al dieren uit te vinden en dat is dus niet de bedoeling; ik ben de sporenzoeker en ik sta niet alleen op mijn strepen, die ik niet heb, maar ook op mijn sporen, die ik ook niet heb, maar ik moet sporen uiteindelijk wel kunnen herkennen. Hoe kan ik nu documentatie vinden over dieren die niet gekend zijn, dus als er nog bijkomen graag ook een korte handleiding mee publiceren over hun sporen en hun gedrag aub.

Mijn rode knorkalkoen was speciaal zo gekozen in functie van mijn nieuwe job en dat in alle elementen die het dier in zich draagt of liever toch in zijn naam. In zich draagt het natuurlijk alleen maar toekomstig geroosterd vlees. Waarom het een kalkoen of iets van die grootte moest zijn heb ik al uitgelegd, dat heeft te maken met die grill en de hoeveelheid voedsel die elke uitgehongerde eilandbewoner mag verwachten.

De twee andere elementen hebben natuurlijk te maken met het gemakkelijk kunnen terugvinden van dat dier. Rood is een kleur die je gemakkelijk kunt herkennen als dat dier zich in een boom bevindt die normaal groen behoort te zijn, dus die rode knorkalkoen valt op en zo maak ik het mijzelf een beetje gemakkelijker.

Het moest noodzakelijk een knorkalkoen zijn om dezelfde reden: als ik hem niet zie zitten dan kan ik hem altijd nog herkennen aan zijn specifiek geknor. Let op: het is geen gebrom en dit om ongelukken te vermijden want één dode is al genoeg. Ik zou niet graag zien dat we in het vuur van onze jacht onze brombeer, die juist nog cocosnoten aan het plukken was, zouden strikken in onze netten, of nog erger, dat TLL hem een pijl in zijn achterste schiet, vandaar dat geknor. We gaan de beer niet schieten voor het kalf verdronken is natuurlijk en op ons eiland heb ik nog geen enkele porceleinwinkel tegengekomen, dus moeder olifant is ook al met de noorderzon verdwenen op dit zuidelijk halfrond. Het lijkt wel enigszins op het geknor van een varken, maar het klinkt iets lichter en het is hoger van toon.

Als we dat dier dan terugvinden op het gehoor en we sporen het op (ik spoor!) in een boom dan kan TLL zijn beste pijlen daarop verschieten en in het slechtste geval zou het dan dan om een echt varken gaan dat zich om een mij onbekende reden in een boom heeft verborgen. Als het dan raak is, is het eigenlijk een misser, maar goed, het was dan toch eigenlijk wel raak, want anders zou hij alleen maar "boom" geraakt hebben tussen knorkalkoen en varken door, ook een varken kan op de grill en smaakt anders dan kokosnoten. Als er geen pijlen beschikbaar zijn kunnen we gewoon die boom in brand steken en dan zou je zelfs kunnen stellen dat de gebraden varkens ons als het ware in de mond vliegen.

Herman