ja, hier weet ik niet goed wat te zeggen en om eerlijk te zijn is dit zelden
leuk leuk leuk en gezellig eigenlijk...
mvg
sooike
Zelden leuk en gezellig ... Sooike.
Tja, hierop weet ik niet goed wat te zeggen ...
Of toch ...
Ik zal een 'lachband' huren
misschien komt het dan nog goed...
Maar fijn dat je langskwam en eerlijk je mening neerschreef...
dat apprecieer ik.
uvi
Beste lieve lieve Uvi,
Het spijt me, er is een misverstand.
Blijkbaar heb ik ergens een leesteken vergeten en daardoor krijgt mijn kattebelletje natuurlijk een totaal andere inhoud, sorry. Ik zal in de toekomst hier wat meer aandacht aan schenken!!
Wat ik bedoelde was het volgende:
" ja, hier weet ik niet goed wat te zeggen en om eerlijk te zijn is dit zelden.Punt (dat ik niet weet wat te zeggen of schrijven)
Leuk leuk leuk en gezellig eigenlijk...(dit was het complimentje)
ja, hier weet ik niet goed wat te zeggen en om eerlijk te zijn is dit zelden
leuk leuk leuk en gezellig eigenlijk...
mvg
sooike
Zelden leuk en gezellig ... Sooike.
Tja, hierop weet ik niet goed wat te zeggen ...
Of toch ...
Ik zal een 'lachband' huren
misschien komt het dan nog goed...
Maar fijn dat je langskwam en eerlijk je mening neerschreef...
dat apprecieer ik.
uvi
Beste lieve lieve Uvi,
Het spijt me, er is een misverstand.
Blijkbaar heb ik ergens een leesteken vergeten en daardoor krijgt mijn kattebelletje natuurlijk een totaal andere inhoud, sorry. Ik zal in de toekomst hier wat meer aandacht aan schenken!!
Wat ik bedoelde was het volgende:
" ja, hier weet ik niet goed wat te zeggen en om eerlijk te zijn is dit zelden.Punt (dat ik niet weet wat te zeggen of schrijven)
Leuk leuk leuk en gezellig eigenlijk...(dit was het complimentje)
Sooike
Sooike,
wat ben ik blij met jouw reactie
die overduidelijk aantoont hoe belangrijk 'interpunctie' wel is.
Terwijl vele dichters 'anti' zijn.
Ik begrijp niet waarom.
Ik hoop dit als voorbeeld te mogen gebruiken (naamloos) daar waar
het me nodig lijkt....
Ik ben een verzamelaar.
Van het niets bewaard uit vroeger.
Een verleden uit de verste verte ...
Ik koester een illusie.
Zoveel gemakkelijker om te houden
van iets wat nooit heeft bestaan.
Het blijft vlekkeloos jong.
Onaangetast. Geen kreukel berouw.
Geen spatje verdriet.
Eeuwig onaantastbaar trouw.
Het is alleen van jou.
Je brengt een ander op een idee.
Alleen al met het woord : nostalgie.
En ogen gaan glinsteren. Als de zon in het water.
Van heimwee naar wat nooit was.
Naar Iets dat je langzaam laat groeien in jezelf.
Als groen gras.
"Green Green Grass Of Home"
The old home town looks the same as I step down from the train,
and there to meet me is my Mama and Papa.
Tom Jones. Weet je nog?
En ogen worden vochtiger naargelang de ouderdom.
Het leven korter wordt en de dood dichterbij.
Nostalgie om je onbezorgd te bedriegen.
Je te verwennen met een stukje heden uit het verleden.
Hoop te planten als jonge sla in september.
Die je niet meer als een krop zal snijden.
Alleen nog zal proeven in je herinnering.
Hoop het enige wat je nog teelt.
Vooraleer de wanhoop toeslaat en je verlamt ...
Angst als jonge sla ...
Ik lees zee in haar ogen
hoor de wind in haar haren
een stem vlijt zich lokkend neer
tussen aanbeeld en hamer
borsten deinen als rustige baren
en handen golven over felle flanken
op haar strand vlechten
we ebbe en vloed in elkaar
o, kon ik maar de maan vertalen
in rozen en kleuren
haar lichaam van getaande verhalen
bewaren in de haven van vandaag
nu jij terug mijn dagen streelt
de eelt van mijn ziel zoent
zie ik de ochtend weer klaren
spaar ik zon in m'n woorden voor jou
dag liefste, tel vanavond vallende sterren
en in de ochtend de druppels vol dauw
voeg ze voorzichtig breekbaar samen
en reken uit hoevele vele malen ...
ik blijf je graag lezen, uvi !
geniet van de manier waarop je schrijft ! heb ook mijn voorkeur voor sommige gedichten...
maar begrijp je uitspraak héél goed !
uvi schreef :
Tja, maar soms is er te veel verdriet voor woorden ...
UVI ook ik kom hier dikwijls in stilte genieten.
Jij bent niet alleen een dichter,
maar een ware "woord-kunstenaar".
Uit geluk, maar dikwijls ook uit pijn en verdriet
wordt schoonheid geboren.
Ik dank je voor alle schoonheid, waarvan
wij hier mogen meegenieten.
Moge er meer vreugde dan pijn
in je leven zijn!
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
Beter plekje dan dit bestaat er niet op de wereld.
Enkele vierkante meters geluk.
Een zetel op een terrasje overkoepeld door een glazen stulp.
Genesteld in groen en water.
Daarnet nog huilde een trein door de stilte.
Hij ging razend tekeer.
Vulde de hemel met een metalen uitspansel.
Driftig daverend.
Hij verpulverde het gefrazel van de zuidenwind.
Die mij vertelt over het geluid van de duizendpoot. In de verte.
Enkel als hij zuiders zingt dan tilt hij het monotone gedreun over de daken.
Duizenden huizen ver. Tot hier.
In mijn zetel. Waar ik moe van niets, me leeg en vol voel.
Vermoeid als een verdriet dat me volledig vult.
Vanaf m'n ogen die wenen zonder tranen. Over m'n bedrukte borst.
Tot in de diepte van m'n tenen. Leeg en vol.
In de lucht tussen de wolken hangt een zilveren vogel.
Met onbewogen vleugels. Hij vliegt naar het zuiden.
In z'n bek een blank jongetje. Wat bruiner van Belgische zon.
Op weg naar zwarte mensen. Die vluchten in gamele bootjes.
Met stille trom verschijn ik nog vaak in je topic, beste Uvi...
Een hectische week achter de rug en hopelijk gaat de storm van drukte wat liggen
zodat ik in de luwte wat meer tijd kan vrijmaken
om bij te lezen...
vriendelijke groet
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
