Verder afdwalen

Wees gerust Fikske, deze literaire pareltjes zullen zo gauw niet gewist worden hoor

Fikske, door uw bericht dachten wij weer eens aan "onzen Hugo"!

Door een dom toeval ben ik gewoon verzeild geraakt op dit seniorennet. Ik zag de mensen schrijven en dacht: laat het ons eens leuk houden hier en post er eentje bij in deze rubriek.

Dat dit hoekje ontspannend zou werken voor menig mens, dat hadden we eigenlijk niet verwacht.

Iedereen is welkom en iedereen kan en mag hierin een bijdrage leveren.

En onze Hugo, ja wat moet ik hieraan toe voegen Ed? In gedachten zullen we hem koesteren en de fijne herinneringen bewaren op een zacht plaatsje.

Maar onder het fietsseizoen ben ik hier minder aanwezig en ik hoop dat de kolderaars dit willen begrijpen?

Als wielertoerist heb ik menig hoekje dit jaar van het land doorkruist en ik heb er van genoten.

Ook heb ik af en toe jullie willen laten meegenieten, wat je zoal kan beleven en zien van op een fiets bekeken. Het leven vanop de fiets is soms prachtig en soms kan het ook op een dikke sisser uitdraaien.

Een dom toeval? Eigenlijk een toevalstreffer beste Kwezel !

En van toevalstreffers gesproken.... Fikske, je moest eens weten

mira schreef:Een dom toeval? Eigenlijk een toevalstreffer beste Kwezel !

En van toevalstreffers gesproken.... Fikske, je moest eens weten

Holà, meisjes en jongens jullie maken mij nieuwsgierig.
Ik ben nog niet zó heel lang aan het grasduinen in Columns & kolder dus weet ik niets over Hugo.
En ... vergeef me als ik soms een beetje domme vragen stel.

Beste Fikske,

Hugo was ook een kolderschrijver die plots overleden is. Bij de kolderbrigade, waar jij nu ook bij hoort, wordt je niet zo vlug vergeten!

Mijn dank voor de toelichting en uw waardering ED. Ik leef met jullie mee.
Ik vind het hier heel tof maar ben nogal een trage schrijver en zit ook niet elke dag op het net – heb ook nog andere dingen die ik graag doe - vandaar dat er slechts sporadisch iets uit mijn pen (keyboard) vloeit.
Hoe Kwezel het gedaan krijgt, om heel het land rond te fietsen en ons daar nog regelmatig verslag over uit te brengen, weet ik niet. Het moet in elk geval een sportieve madam zijn.
Ik heb vroeger ook nog een tijdje, op zondagmorgen, bij de “wielertoeristen” gaan meefietsen.
Dit was niet echt mijn ding. Vooreerst was ik niet goed genoeg om die snelle mannen bij te houden en nadien bleef ik zolang op café plakken tot mijn dorst helemaal over was – en dat was soms héél lang.
Van de oorspronkelijke bedoeling – mijn buikje wegwerken – kwam niks in huis, integendeel ...

Ja, nu moet ik weer weg. Tot later eens.

Zandmannetje van slag.
Kwezel heeft haar slag geslagen.
En Mira en Brombeer een dubbelslag.

Ik weet niet waar dat op slaat Tillie... toen ik voor 't eerst aan kwam werd ik "met slaande trom" elders gedag gezegd... Ook daar waren schrijvelaars aktief; een korte maar krachtige beenslag van Kwezel's woordenschat deed me ook hier pardoes in belanden. Met up's en down's werd ik zo mondjesmaat geaccepteerd tot er ene Zandmannetje het lumineus idee opperde een wereldreis te organiseren. Aandachtige belezers hadden toen mijn ware jacob gezien; niet veel, maar met twijfelachtige allure heb ik toen mijn bijdrage geleverd. Ondertussen ben ik dan ook een "gevestigde" waarde geworden (vind ik van mezelf ) Nu mijn inspiratie ook aan het vergrijzen is denk ik met een beetje weemoed terug aan die vele kolderaars die voornoemde enthousiastelingen vervoegden in dat wedervaren... spijtig, maar het zij zo...

Eens te meer zit ik mij, voor de PC gezeten, het hoofd te breken.
Het mag eigenlijk verwondering baren dat dit hoofd in kwestie er nog in tamelijk normale toestand uitziet, want de keren dat ik het gebroken heb zijn welhaast niet meer te tellen.
Het zit zo, iemand die vroeger iets of wat standing wou tentoonspreiden moest in het bezit zijn van een visitekaartje. Daaraan kon je pas zien dat je met IEMAND te maken had, en niet zomaar met een nul.
Maar die dingen werden door de drukker slechts met een minimum aantal van honderd stuks afgeleverd.
Als je er dan maar vijf of zes nodig had, was de rest pure verspilling.
Je kon ze natuurlijk ook aan wildvreemde mensen geven, maar daar zit niet veel logica achter. Je kon ze net zogoed in de vuilnisbak kieperen.
Maar met de computer en een printer kan je je heerlijk uitleven!
Op een A4 gaan er een tiental, precies zoveel als nodig is.
Maar nu komt stilaan het probleem opduiken waardoor eens te meer mijn hoofd op het punt staat te barsten.
Na het produceren van een klassiek kaartje, heb ik hetzelfde gedaan met alleen de voornamen erop, want dat is IN tegenwoordig.
En natuurlijk met mijn e-mail adres, wat dacht je?
Maar bij de talloze voorbeelden die ik op het makersprogramma heb staan, zijn er heel mooie bij die tevens het beroep vermelden.
Assistent manager.
Gedelegeerd bestuurder.
Kunstenaar.
En ga zo maar verder.. Er zijn er ook leuke bij, wijnproever, vrouwensnoeper, chocoladespecialist o.a.
Maar wat moet ik er nu voor de drommel opzetten bij mij?
Liegen doe ik niet zo graag, wijnspecialist zal ik daarom maar achterwege laten...
Koffiekenner misschien?
Gepensioneerde? Voor de dooie donder niet!
Verleden week heb ik trouwens nog een fantastisch compliment gekregen. Mijn schoondochter (44 jaar) moest in het ziekenhuis opgenomen worden voor een dringende operatie. Zoon moest werken en ik heb tijd genoeg, dus...
Omdat ze de zenuwen had in de hoogste graad, bracht ik haar tevens naar haar kamer, en sprak haar nog wat moed in vooraleer ik vertrok. Naderhand vertelde ze mij dat de verpleegster dacht dat ik de echtgenoot was, omdat ik er slechts 50 uitzag. Dat boeket bloemen dat eigenlijk voor schoondochter bestemd was bij het volgende bezoek, heb ik aan die verpleegster gegeven. Schoondochter had al bloemen genoeg, en teveel is teveel.
En juist nu schiet me iets te binnen.
Een tijdje geleden ben ik toch geopereerd aan de knie. Dat gebruik ik als eerste woord, iemand die slechts vluchtig leest ziet nauwelijks het verschil tussen geopereerd en gecoöpteerd.
En vermits dit artikel niet het eerste is dat ik hier op het net plaats, bestempel ik mezelf als auteur.
Geopereerd auteur, niet slecht gevonden hé?
En niet gelogen!

Opererend auteur vind ik toch iets beter klinken. Is iets actiever. Niemand hoeft te weten dat dat opereren zich beperkt tot het net.
Tenzij die computers verder vertellen dat je je ook aan hen wel eens vergrijpt.

Zonder je voor leugenaar te slijten, zou je op elke visitekaartje ook "acteur" kunnen zetten. Ik meen dat dit geen beschermd beroep is.
Maar wat je daar schrijft aangaande die resem voornamen doet me vermoeden dat je de noordnederlandse pocherij bedoelt. Daar staat het inderdaad mooi dat je een heel peloton aan initialen voor je familienaam hebt, maar het zou een tegenvaller kunnen zijn als je die eerste lettertjes van bv. Catharina, Antonia, Klaas op je visitekaartje gespeld krijgt.
En dan nog de afkorting van je beroepsverleden zoals "prof. ing. dr. drs" e.d.m. 't Klinkt voornaam, maar als men je vraagt je gewezen kostwinning voluit te willen verklaren en je zou bv. te kennen geven "geologische putjesverwijderaar" vermoedt niemand dat hierachter een Zandmannetje schuil gaat.
Natuurlijk kan je je ook etikette voorzien van in een vreemde taal opgesteld tekst... niet iets als "ten huize van..." want dat klinkt te banaal; je adres laten voorafgaan met Hebreeuwse runetekens bv. of een handtekening dat sterk gelijkt op Arabisch of Chinees. Rijst meteen het vermoeden dat je ook sterk bent in het vertegenwoordigen van andere naties. Je meertaligheid wordt dan niet ontkracht, ook al spreek je slechts je plaatselijk dialect.
Acteur... dat lijkt me het meest voor de hand liggende. Welke politieker, of lid van de kolderbrigade en l.b.n.l. Sen.Net is géén comediant ?

Wat denk je daarvan? Niet een beetje TE?