Tinneke, anders

[Bibi]

Tinneke,
na heel wat werk aan de computer, kwam ik even ontspannen!
Waar kan je dat nu beter...
als hier op ons poëzieforum!
Een bezoekje aan de poëziematen,
die hier zoveel tijd doorbrengen
met lezen en schrijven.
Een plekje dat we koesteren
en mensen die dezelfde passie delen.
Ik heb genoten van je mooie gedichten hier
Ik ging terug in de tijd...
en ook ik herinner mij nog die eerste kus...
van mijn man...
ik 16 en hij bijna 19!
De tijd is gevlogen...
en nog steeds houden we zielsveel van elkaar.
Geen dag gaat voorbij...
zonder een kus...
zoals toen!
Jij, Jure, Robbe, ik...
en nog vele anderen mogen zich gelukkig prijzen
om dit te ervaren...
en dat we telkens weer proberen...
door woorden te verklaren
hoe het voelt ...op dat moment!

THX dat ook jij je gedichten hier met ons wilt delen!
Liefs xxx *BiBi*

[tinneke 58]

Gelukkig zijn

Genesteld in je ogen
Gedompeld in je stem
Verborgen onder je vleugels,
geborgen in je hart

Neem ik,

iedere morgen
bij het vroege daglicht
bij het vormen van de eerste zin,
voor een nieuw gedicht,
een veilige start

Verbonden met papier en pen
Verslaafd aan de geur van inkt
Verdwaald in onze gedachten

Besef ik,

dat ik gelukkig met je ben



Tinneke

[tinneke 58]

Als je me bemint

Laat me zweven op de wolken
Naast jou,
groot zijn als het moet
Klein blijven,
als niets ertoe doet
Laat me dansen op de wind
Laat me huilen,
laat me lachen
Laat me blij zijn als een kind

Als je me bemint

Laat me wonen in jouw dromen
Streel me met je warme handen,
laat me in je hart belanden
Met m’n liefde zal ik je belonen
Verlies de sleutel
Zorg dat men hem nimmer vindt

Als je me bemint

Laat me voor je zorgen
Niet enkel vandaag,
niet enkel morgen
Laat het een leven duren,
veilig en geborgen
Laat me rusten in jouw schoot,
als een poes die vredig spint

Als je me bemint

Laat me in je leven
Laat me alles geven
Droog mijn tranen als het moet
Beroer mijn lippen suikerzoet
Laat me alles met je delen
Laat me met mijn ogen stelen
Laat me met jou
de stoutste dromen overwinnen
Laat me voelen,
diep vanbinnen

Zolang,

ik je mag beminnen



Tinneke

[tinneke 58]

De bank en ik

Van ver zag ik ze al staan

De bank,
waarop ik zo dikwijls heb gezeten

Soms,
bij het eerste daglicht

Soms,
in de late avond,
onder het schemerlicht van de maan


Mijn bank,
waarop ik uren heb gesleten

Mijn bank,
waarop ik sporen heb gelaten
Waarop ik mijn verdriet heb achter gelaten
Waarop ik tegen mezelf kon praten
Waarop ik menige traantjes heb gelaten


De bank,
Waarop ik leeg was en koud
Waarop je de bleke vlekjes zag
van zoute tranen,
nog zichtbaar in het donkere hout

Toch,

kom ik graag terug
naar de plaats waarvan ik hou
Ik kan er voelen wat ik voel
Als je begrijpt wat ik bedoel
Ik zou niet weten,
wat ik zonder mijn bank
beginnen zou…



Tinneke

[Robol]

Een bank
plekje van eenzaamheid, soms
plekje van gezelligheid, soms
plekje van inspiratie...

mooi

Robbe

[tinneke 58]

Druppels

Een druppel,
glanzend onder stralend zonlicht
Dwarrelend naar beneden
Langs de contouren van je gezicht

Een druppel,
glanzend onder het licht van de maan
Dwarrelend naar beneden
Langs de contouren van je lichaam

Een druppel,
glanzend aan de rand van de beker
Dwarrelend, dalend, zoekend naar mijn mond
Alleen voor mij bestemd,
daarvan ben ik zeker

Een druppel,
bloed heb ik gevonden
Glanzend aan de poorten van je hart,
die alleen voor mij open stonden
Waar onze druppels zich mengen konden

Die laatste druppel,
heb ik heimelijk gestolen,
in mijn hart veilig weggeborgen

Voor iedere druppel van jou
Zoet, bitter, zout,
heeft geen belang
Ik zal er voor zorgen
Jouw druppels,
zijn mijn druppels,
druppels van goud




Tinneke

[tinneke 58]

Nieuwe dromen

Onder de schaduw van de bomen,
lag zij daar
Verdwaald in verboden dromen
Dromen die geweest zijn
Dromen die nog zullen komen
Dromen van vandaag
Die van gisteren zijn verdwenen
Misschien ergens nog te lezen
Vage resten,
nog weg te vegen
om verder te leven

Onder de bomen lag zij daar
De schaduw was verdwenen
Verdwaald in nieuwe dromen
Verlost van het verleden
De strijd was gestreden

Onder de bomen lag zij daar
Ze werd geprikkeld door de zon
Gestreeld door een warme bries
die door haar haren blies

Ze kon het gefluister van het leven horen
Van het wiegende,
dansende koren
als nooit tevoren
Heupwiegend slenterde ze huiswaarts
Kaarsrecht met een glimlach om haar mond
Vervuld van nieuwe dromen
Een nieuwe “Ik” was geboren



Tinneke

[tinneke 58]

Achter de sterren

Wanneer de maan verdwenen is
De zon aan de hemel zal staan
Sterren zijn verdwenen
die fonkelden als kristal
Waarin jouw naam staat,
glashelder door mij geschreven
Zal hij er straks nog staan?

Wanneer een storm raast over zee
De wind jaagt door het land
Zal dan jouw naam
morgen nog zichtbaar zijn
Ik schreef hem in het natte zand
Of namen de golven hem mee?

Wanneer het vuur
in mijn hart wordt geblust
Als as alleen is overgebleven
De lach,
plaatsgemaakt heeft voor een traan
Sporen van verdriet
in mijn ogen staan te lezen
Zal het spreken van jouw naam
die brandt op mijn lippen
In mijn hart geschreven,
ooit nog zo vederlicht wegen ?



Tinneke

[tinneke 58]

Als ik kon

Ik zou je hand op m’n hart willen leggen
Je laten voelen wat ik je niet kan zeggen
Wat ik je niet uit kan leggen
Ook al lijkt het soms wat dom

Als ik kon

Ik zou je pijn willen wegnemen
Je stoute dromen willen stelen
Of op zijn minst met je delen
Donderwolken zou ik ruilen,
al was het maar voor één straaltje zon

Als ik kon

Ik zou je tranen willen aanraken
Ze willen wegkussen,
hoe zout ze ook mogen smaken
Zou ze wegtoveren,
laten smelten op m’n tong

Als ik kon

Ik zou je beminnen,
met elke vezel diep vanbinnen
Ik zou je laten proeven van het leven
Ik zou je zoveel meer dan mezelf geven
Ik zou met pastelkleuren ons leven verven
Ik zou nooit alleen,
maar samen met je willen sterven

Ik zou van je willen horen,
dat we elkaar eeuwig toebehoren
Ik zou je in het web willen houden,
dat ik voor je spon

Als ik dat nou eens even kon….



Tinneke

[tinneke 58]

De zomer voorbij

De dagen worden moe
De jaarlijkse trektocht kan beginnen,
naar warmere oorden
De boeken gaan toe
De zomer sluit zijn poorten

Bloemen in alle kleuren
Bloesems,
zeemzoete geuren
Het zoemen van de bijen wordt gedoofd
Insecten worden trager,
als verdoofd

Nog even zijn er de najaarbloemen
die komen groeten
Op je neus nog zichtbaar,
de laatste zomersproeten

Bomen strooien hun bladeren,
met vlijt
Dalend op het natte gras
tot een dik kleurentapijt

Voor de lange avonden,
een glaasje wijn
Muziek en een weinig sfeerlicht
Jij aan mijn zijde,
héél dicht

Een warme jas hangt klaar
om dra te gaan dragen
Maar met jouw warmte,
voelbaar in mijn hart
Zullen wij samen
de koude verjagen



Tinneke

[ria]

De zomer voorbij,
de herfst met zijn melancholie
in ieder jaargetij
de mens die leeft, die
zoekt en mint.

In zijn hart,
nog steeds een
dankbaar kind.

Heel mooi gedicht Tinneke,
dank om met ons te delen
ria

[tinneke 58]

Alleen jij

Niemand,
niemand kent mij zoals jij
Niemand,
zal zich ooit kunnen indenken
wat jij betekent
Voor mij

Niemand
Heeft mij ooit gegeven,
wat ik van jou heb gekregen
In het diepst van mijn ziel
heb je me geraakt
Wat zo diep verborgen zat,
heb jij bovengehaald

Maar

Niemand zal ooit weten
Wat ik nooit zal kunnen vergeten
Nooit zal men voelen
dat ergens een meisje woont
Verward en vertwijfeld,
met een hart van steen
Aan niemand heeft ze zich vertoond

Dat kind,
ken ik alleen…



Tinneke

[Bosrankje]

Tinneke,

Vind het een prachtig gedicht, vol gevoel en aangrijpend.
Het einde deed mij denken aan een mooie tekst,die ik lang
geleden in mijn "schatkaft" heb gestoken,maar nog nooit
gebruikt......
Vandaag, wil ik het voor jou hier schrijven :

"Het hart van een klein kind is een teer orgaan.
Het kan de vreemdste vormen krijgen als het
een wreed begin treft in deze wereld.
Het kan gaan zweren,totdat het een zere plek in
het lichaam wordt,die zich gemakkelijk stoot en
schaaft aan de gewoonste dingen........."

Gelukkig kan het leven en sommige mensen veel genezen...........

Veel liefs van Bosrankje

[nijntje]

Liefs
nijntje-

[tinneke 58]

Luister liefste

Kom maar liefste in mijn arm
Kom en luister
Leg je hoofd op mijn borsten
Daar lig je veilig,
daar lig je warm
Kom en luister,
naar het zacht gefluister

Laat ons één zijn in gedachten
Luister hoe het klonk
toen we samen lachten
Luister,
naar de harten,
die ons samen brachten

Luister,
in het duister van de nacht
naar de echo van het zuchten
waar liefde ons samenbracht
Daar waar de geur hing
van passievruchten

Luister,
naar het geluid van voetstappen
in het grint
Luister,
naar je naam die ik roep
Je zal hem horen
Hij wordt gedragen
op de golven van de wind

Luister,

luister héél goed
Vooraleer,
je voor altijd de deur toe doet
Vooraleer,
je gaat voor de nieuwe start
Luister nog één maal
Naar het ritme van mijn hart



Tinneke