Lieve Kittyken,
Ik ben maar een vent ... en wat is dat? Iemand die de dingen zeer simpel ziet!
Je hebt last met een paar mensen in je leven die zelf zeer goed begrepen hebben dat je de ideale moeder bent. Daar is in het geheel niks mis mee, BEHALVE indien ze jouw leven overhoop gooien. Lieve dame, dit is oorlog in de exacte betekenis van het woord. Niemand verwacht van jou dat je je rug keert naar je eigen kinderen. MAAR, ze moeten weten dat genoeg, genoeg is!
Weet je, als ik jouw problemen lees, ik bij mezelf denk: hoe is het in Gods naam mogelijk dat iemand zo goed kan zijn. Jouw plaats is op de éérste rij, zelfs je eigen kinderen zouden je daar niet mogen kunnen van af houden. Beste dame, wees sterk, hard, zelfs meedogenloos, zelfs als je de strijd verliest (wat ik je niet toewens) kun je met opgeheven hoofd tegen iedereen zeggen: ik heb gedaan wat ik kon, het was misschien niet genoeg maar ik ben ook maar een mens!
Beste Kittyken, zelf heb ik een zeer harde leerschool doorlopen en moet bekennen dat, niettegenstaande ik mijn eigen vader vervloekt heb tijdens mijn puberteit, de zelfdiscipline het mooiste geschenk was dat hij me ooit heeft kunnen geven.
Er zijn tijden dat je je kinderen liefdevol in de armen sluit, er zijn echter tijden dat dit het meest verkeerde is wat je kan doen.
Zoals ik al meende te moeten zeggen: er zijn momenten dat GIJ de meest belangrijke persoon bent ... niet de kinderen.
Ik kan U mijn hardheid niet schenken, lieve dame, spijtig! Maar als er iets mislukt in uw leven, hoe belangrijk het voor jezelf ook is, val en kruip recht! Laat je niet kisten door een ander, zelfs al is het je eigen zoon.
Wend je af als het nodig is. Wie niet onnoemelijk wil lijden moet dit regelmatig in zijn leven doen!
Waarom weet ik niet, maar het spijt me dat je geen gebuur bent!
