Mijn moeder was een echte specialiste in het uitbakken van spek. Ze liet de reepjes varkensrug héél langzaam bakken en duwde ze ondertussen regelmatig plat met de rug van een vork totdat elk spiertje vet er uit gesmolten was. Dat gesmolten vet liet ze opstijven en werd later als boterhamsmeersel gebruikt. Dit alles tot grote ontevredenheid van mijn vader die liever het vet van zijn kin voelde lopen wanneer hij in een stuk spek beet.
" Dat is geen vlees meer maar een houden plankje! " Zei hij telkens misnoegd.
Ik vind ook dat hij gelijk had.

" Dat is geen vlees meer maar een houden plankje! " Zei hij telkens misnoegd.
Ik vind ook dat hij gelijk had.