De grote reis.

Jij bent ermee begonnen Brombeer. Jij hebt het over eten. Welaan, zonder pijl en boog kan ik daar niet voor zorgen. Nochthans zag ik een verschrikt haasje achter een boom vandaan spurten, en uit de bosjes een koppel patrijzen het zwerk kiezen. Maar zolang we hier ter plaetse blijven trappelen (ik begin zowaar middeleeuws te kolderen) moeten wij het stellen bij wortelen en zurkel van aan de rand groeiende kruiden. Dat zoiets de maag niet vult, zal myn en dyn wel weten. Laat ik het dan maar hebben over onze gezamelijke liefde. Jij kapel- en ik koormeester. Want ja, den deze is -zoals reeds aangehaald- van alle markten thuis. Vreemd gaan kan dus alleen bij overdadig drankgebruik. Maar zolang ED gehurkt blijft zeuren over die teloorgegane bakken bier die WT niet wou meezeulen, zullen we het moeten stellen met die andere hongerlesser: de muziek. Muziek is de maaltijd van de ziel hé. Ik heb het reeds laten doorschemeren, als lid van De Gezellen zing ik ook een aardig deuntje mee. Vraag dit maar eens na aan Kwezel, die heeft daar -van mij- nog wel een discus of lintje van. Even mijn repertorium erbij halen en kijken of er iets aan madrigalen tussen zit. Voor deze gelegenheid moet dat toch kunnen hé. "Als ick u vinde" (1517), "Amor vittorioso" (1566), "Es ist ein Ros entsprungen" (1571), "Ick seg adieu" (1510), "Mijn hartlijk lief" (1510), "Nun laube, Lindlein, laube" (1571) zijn er maar enkele uit de honderden voorhanden. Dat de jaartallen misschien iets te jong zijn ligt aan het feit dat ik niet weet in welke eeuw we verzeild geraakt zijn.
Dat wij, De Gezellen, a capella zingen moet duidelijk zijn als ik je zeg dat er, gedurende de repetities na elk lied gedronken wordt. Kapellekens genoeg dus...
Zo, nu weet je dat ook weeral en heb je een zekerheid meer... jij alleen bromt niet...

Goed om weten dat er nog bromers zijn,maar meestal sta ik in de hoek waar de klappen vallen. Dus TLL als je mee wilt brommen moet je ook in de klappen delen.

Maar ik doe een geste,we kunnen ginder proberen de opera Willem Tell ten tonele te brengen.Ze weten ginder toch niet of het wel de juiste eeuw is.Kan jij gelijk de hoofdrol spelen,de mannelijke toch,ik hanteer het wissen stokje en deel de klappen uit.Over je boog moet je niet inzitten,je mag al de snaren van mijn contrabas hebben,die moet toch nog uitgevonden worden.(die contrabas)

En in het slechtste geval brengen we Carmina Burana,een mooiere orgie bestaat niet maar dan vrees ik wel voor jouw hoofdrol.

Maar laat ons niet op de feiten vooruit brommenen eerst zorgen dat we de anderen vinden zodat we kunnen aan de innerlijke mens denken,doe orgie komt later wel.

Brombeer(die vanaf nu niet meer alleen bromt)

In de ruimtelijke versierde binnenplaats keken we onze ogen uit. Narren dansten over de tafels heen en er klonk meerstemmige muziek. Parallelle stemmen op een afstand van een kwint of een kwart. Dit betekende dat we waarschijnlijk polyfonie hoorden. Die hemelse muziek werd aangevuld met Gregoriaans accoorden, of was het wat Keltisch dat bezit van onze oren nam? Jongelieden bespeelden de 'harp', 'vedel' en de ‘fluit' en gingen liefkozend langs de jonge deernen met hun zeemzoete liederen. Een dikke zigeuner kwam op ons af en vroeg onze hand om de toekomst in te lezen. Of we de toekomst niet kenden, we hadden ze zelf in pacht. We waren stiekem nieuwsgierig naar het heden, de rest kon ons op dat ogenblik een verse worst wezen. Honger dat hadden we, uitgehongerd als een brullende beer waren onze magen en die wilden we op dat moment graag spijzen. Het rook heerlijk naar gebraden wild of was het een BBQ die ze hier met een tuinfeestje ten beste gaven? We zagen wat verderop een reuze spit met daaraan een wild zwijn bengelen. We likten al langs onze mond want die was wijdopen gevallen van de kwijl en zuchten alle tezamen. ‘Eten, jongens, kom aan’. Dit gaf een duidelijk beeld van de opgewekte vreugde die er in de stad heerste. We werden uitgenodigd om aan te sluiten aan het buffet en we hoopten allemaal een groot stuk van dat everzwijn te krijgen. Het sappige vlees was overgoten met een sausje van peper, saffraan en kaneel. We schaamden ons niet om met onze ongewassen handen de bout vast te pakken en naar onze hongerige mond te brengen om er gretig onze tanden in te zetten. Nu maar hopen dat onze valse tanden niet in de knook bleef steken want hier was geen tandarts te bespeuren, in de verste verte nog niet. TLL likkebaarde zijn tanden bloot en Brombeer liet zich met Zandman alles welgevallen, het vet droopt aan onze lippen af. Ed smekkelde met Hermano zonder veel te zeggen, praten en eten dat ging niet samen.
Ondertussen kwamen de herauten dichterbij met hun bazuingeschal en hun trommels. Vroeger dienden die om de aandacht van de mensen te trekken. De Belleman had een vergrijst papier in zijn handen, oud perkament met goud gekrulde hoeken aan.
We zagen steltlopen, jongleerders, goochelaars, vuurspuwende venten aan onze vermoeide ogen passeren. Kortom entertainment voor jong en oud en we genoten er van. De drank vloeide rijkelijk naar binnen en we moesten wel oppassen dat we niet in beschonken toestand naar buiten gingen. Ons avontuur had nog maar zijn aanvang genomen en zou nog wel eens een tijdje hier verder kunnen duren.

Kwezel gaf de toon al aan, of liever de tijd ! We zitten in een recent verleden. De OIC was al de wereldzeeën afgevaren want hier te lande kon men destijds nog geen kaneel en pepers vinden aan een dis. Ik vermoed dat er een verwarring moet ontstaan zijn destijds. Karvelen in de middeleeuwen ? Tja.. 't zal wel zoiets retro's zijn als 't Stropke's Montgolfière in onze eeuw.
Feit is, ik heb het me laten smaken. Als voorbeeld had ik die ongelikte (nu ie vol saus hangt zou Kwezelke hem wel een beurt willen geven...), die geneerde zich nergens om. Zijn zwalmbuis zag er totaal verbruind naar; heeft die vettige vingers zeg. ED was ook komen aanschuiven. Zijn bakkengeheugnis was schijnbaar gevlogen en nu deed ie zich tegoed aan het rode vocht van gods' akker. Ook ik liet me dat welgevallen. Maar toch, van al die spijs en drank komt gedonder. Dat ik met mijn fikken moet eten, tot daar aan toe; maar knoken uitbenen gaat nu eenmaal niet zonder mes. Gelukkig was er nog enige andere toehapper die een dergelijk atribuut aan z'n gordel ongebruikt had laten hangen en ik griste dan maar al te graag toe... als onbeleefde vlegel. Hoe moet ik het aan zijn verstand brengen om zo'n snijwerktuig te vragen. Kwezel zat een aantal stoelen van mij verwijderd; haar kon ik het toch niet vragen. Men zou argwaan kunnen wekken aan mijn taalgebruik. Wist ik veel of men hier bargboens zou verstaan ? Kwezelken is wel van veel op de hoogte, maar zelfs dat taalgebruik laat haar grijze cellen in de steek. Dus, ik mijn eigengereide kunst genomen en mijn buurman zijn wapen uithandig gemaakt. Beleefdheisvormen waren me nog vreemd, ZMj weigerde elke dienst, hij zat in de wijn en de wijven. Nog een geluk dat mijn vreemdeling dat ook in 't snuitje had en weinig oog had voor zijn edele metaal. Het mes deed me evenwel deugd; de everzwijnribbetjes werden keurig ontbeent en het overige verschoot in mijn keelgat of het "spare ribs" waren. Ondertussen vloeide het rooie vocht naast mijn lippen langs mijn flodderkraag door mijn broekspijpen heen.
Verrek, ik wist geeneens dat ze hier honden hadden. Was er zowaar ene die aan mijn been zat te likken. Die wijn moet wel iets speciaals in zich hebben dat ook honden zich daaraan verlekkeren. Ik waagde het echter niet die viervoeter een draai te geven. Mijn late-eeuwse geaardheid deed me aan Gaia denken. En weet ik veel of er disgenoten tussen zitten die "groen" van afgunst zouden zijn, moest ik dat beest een trek uitdelen ?
Best mogelijk dat zich ene zou vergeilen op mijn uithaling, wie weet...

Ha ha, ze wilden mij niet geloven hé, dat ik een vliegende schotel heb gezien!
Zal hun leren zie, voorlopig hou ik het nog stil, maar waar alle attributen die mijn metgezellen met zich meezeulen, op wonderbaarlijke wijze getransformeerd zijn naar een gelijkaardig voorwerp, maar dan honderden jaren ouder, is tot mijn niet geringe verbazing de inhoud van mijn reporterstas volledig intact gebleven.
Mijn snelwerkende geest, die nochtans een beetje beneveld begint te worden door de zware landwijn die doorlopend door hupse, slechtgeklede, klaarblijkelijk ondervoede, niet zo erg hygiënische, uit de bek stinkende maar desalniettemin jonge deernen wordt ingeschonken, probeert daar een verklaring voor te vinden, en vindt die ook in het feit dat de reporterstas is afgestikt met een soort looddraad.
Zoals een gemiddeld intelligente, een beetje goed opgevoede, een goede opleiding genotende hebbende, een beetje in die materie geïnteresseerde persoon wel weet, houd lood atoomstraling tegen, het zou mij dus niet verwonderen dat het ook tijdstraling of wat het ook mag wezen zou tegengehouden hebben, als het ware het fenomeen zou geabsorbeerd hebben…
Oef!
Even nachecken leert me dat mijn draagbare radio met cassettespeler, mijn digitaal fototoestel en zaklamp nog steeds onveranderd zijn gebleven. Alsmede de attributen die Kwezel me verzocht bij te houden, zoals daar zijn haar politiefluitje, de stroomstootknuppel en de peperspray.
Dat ga ik dus nog niet aan de grote klok hangen (schrap dat laatste, moet zijn aan de zandloper hangen, of nog beter uitbazuinen.)
De radio blijft overigens stom op alle golflengten, waarschijnlijk bij gebrek aan radiozenders. Maar de cassettespeler werkt wel! Er zit nog een cassette in, met R&R toppers uit de golden sixties.
Ik zie nog wel wanneer ik hier mijn voordeel mee kan doen. Inmiddels is Brombeer boven op de tafel gesprongen, roept tegen ons “ Ik weet welk dialect ze hier verstaan” en begint luidkeels te brullen
“Hei schoen wijveken ge wet da’k oe gere zieng, loat ne keer zieng hoe gere da’gij mij ziet...Doeget dan doeget dan”
En inderdaad, aan de toeschouwers te zien wordt zijn optreden volledig begrepen en naar waarde geschat, want hoewel honderden jaren vroeger, gedragen ze zich precies zoals het publiek bij “10 om te zien”
Zelfs de fans ontbreken niet, maar bij gebrek aan pen en papier is Brombeer verplicht om met een stuk houtskool handtekeningen te zetten op blote borsten en blote buiken. Iets wat schijnbaar de pret niet kan drukken bij hem, integendeel zelfs!!!
Als ik nu nondepitjes maar eens kon te weten komen waar we ons bevinden, en voornamelijk in welk jaar, zouden we al een beetje wijzer zijn. Daarom wenk ik een van die hupse, slechtgeklede (zie voor de rest hogerop) maar desalniettemin jonge deernen en vraag “Wie is hier eigenlijk de baas van het spel, de koning of hoe je hem ook noemen wilt?”
Het antwoord kan ons ook al niet meer verrassen…

Een kakafonie van ritmes overviel ons en een gekostumeerde band die veel herrie maakte met percussie en blazers die gevolgd werd door een fakkeloptocht buiten de gelagzaal maakte ons er attent op dat er iets in de nabije toekomst op til was.
Het verkrijgen en uitwisselen van informatie is eeuwenlang een privilege gebleven van de ‘geletterde klasse’. In ieder geval was de doorsnee burger in die tijd weinig ontwikkeld en beschikte hij niet over de technische middelen die de overheid wel kon aanwenden. Dat verklaart waarom wetten en besluiten in de Middeleeuwen weliswaar schriftelijk werden opgesteld, maar mondeling door de Belleman aan de bevolking werden bekendgemaakt.
Eerst brengt hij nauwkeurig verslag uit van de plechtige afkondiging, van de optocht en het vuurwerk om dan te vervolgen:
Waer sidi, vrienden ende maghe?
Tuwen ghebode, stout ende koene.
"Ende dit en geschieden oock niet, sonder een groot vermaeck ende vrolickheyt vande ghebueren, den eenen ghebuer den ander beschenckende, betoonende alsoo de groote vreucht ende blijschap, die zij hadden in dese Treve ende Bestant. De borghers vande Stadt sijn nu al ofsij ontbonden waren, so gaen se nu wandelen buyten der stadt, als naer Berchem, Deuren ende meer andere plaetsen, het welcke haer in vele jaren niet en heeft moghen ghebeuren. Waer men ooc siet groote gereetschap maken (Om de huysen ende schoone Speelhoven, die door dese langhdurighe oorloghe verdestrueerdt sijn gheweest werom op te timmeren). Alle dinghen is buyten beter-coop als in de stadt. Een pot bier heeft men buyten een halven stuyver beter-coop als in de stadt".
Toen we deze woorden hoorden vielen de schellen van de ogen van onze Antwerpenaren. Zij herkende onmiddellijk hun streekdialect. Hoera, riepen TLL en de zandstuiver, we zijn thuis!!!! Maar die kleren die we aan hebben, Kwezel draagt zo’n raar kapsel? Eerst had ze een Fabiekekapsel en nu staat ze als een jonge dame met Escoffion op haar edele hoofd en over haar voorhoofd hangt een Ferronnière merkte Zandmannetje op.
En nu ik beter kijk, zie ik dat Ed en Brombeer een Garnache dragen. TLL heeft een Heaume over zijn hoofd dat past perfect bij zijn wambuis. We waren in de Middeleeuwen en we bevonden ons in Antwerpen, nu kan ik niet meer volgen met mijn kleine hoofd. Maar ja, denken moet je aan een paard overlaten zegden ze vroeger, die heeft er een hoofd voor.

"Stropke !... STROP !!! " verdomme, waar zit die ventieltjesknauwer. Sinds ie z'n GPS heeft laten vallen is ie precies het noorden kwijt. En aan Zandmannetje heb ik ook niet veel; eerst dacht ik nog dat hij ons beduvelde, maar nu blijkt het Kwezel te zijn. Daarom vraag ik het onze aardrijkskundige maar. Ik had begrepen dat de meute met oostenwind richting Rouen was gevaren, na Blois een kwartdraai naar links maakte en in een vliegende vaart ergens in de buurt van de Elzas of het Zwarte woud waren neergekomen; iets verder kon ook gezien de besneeuwde toppen waarvan sprake in een dagblad. Zou het Verdrag van Straatsburg er voor iets tussen zitten of is ook Kwezel het noorden kwijt. Antwerpen in de Jura, misschien wél. De Jura is uiteindelijk buiten de plaatsnaam ook een periode in onze tijdrekening. Maar dat dan weer situeren in de middeleeuwen ontgaat mij even.
" Stropke, kerel (euh. sorry), leg jij ons nu eens uit waar we zijn terechtgekomen. Kwezel ziet wel sterretjes vermoed ik, maar niet in de juiste volgorde. Jij bent tenslotte de navigator in het gezelschap... " Strop nam het mes uit mijn handen, dat ik van mijn tafelgenoot had ontvreemd en begon hoogstonwaarschijnlijke berekeningen in het zand te tekenen. Ik ontwaarde daarin een cirkel, een davidsster, enkele swasticas, een windroos en nog enkele andere onherkenbare runen. ED kwam mijn overpijnzingen even storen. "Tja, Antwerpen... dat zou kunnen want in die tekeningen zie ik zowaar ook het embleem van het Koninckske..." replikeerde hij zonder dat ik een woord had gezegd.
"Zandman, zeg jij ook eens iets " vroeg ik, wijzend op zijne kabas... Hij had daar toch nog een aantal zaken in overleving bij die niet getransformeerd waren. Zou hij zijn radio toch nog niet aan de praat kunnen krijgen, al was het maar ruis ? Want als het hier Antwerpen is, en in onze tijd staat Studio Antigoon op de linkeroever en de zendmasten van het NIR, dan moet daar vanuit deze tijd toch al een bodemstraling geweest zijn. Hoor ik géén ruis dan zitten we elders. De rietkragen langs het land van Saeftinge ruisen toch ook. Hoor ik die niet ga ik toch twijfelen...
"Weet je wat ik denk ?" zei Stropke "Die wijnproeverij van daarnet heeft mijn geest beneveld, en nu die mist rond mijn hoofd nog niet is opgetrokken, kan ik me niet orienteren. We zouden, met z'n allen, een medium moeten raadplegen. Wie is daartoe in staat ?"... "Een medium ? Hier !? Dat kan alleen maar die adelijke toverkol zijn die het stuur van een landrover niet in bedwang kan houden, onze WT" hoorde ik mezelf zeggen. Het was eruit voor ik er erg in had. Zou WT onze standplaats betoverd hebben ? Hoewel ik een kop heb om "U" tegen te zeggen, maar nog niet zo groot is als van een paard ga ik mij nu niet geroepen voelen om nog andere onzin uit te kramen. Dat laat ik aan andere narren over...

TLL

Direct Kwezel terechtwijzen. Paralelle Kwinten en kwarten zijn ten strengste verboden, paralelle octaven ook, (ben er in een vroeger leven genoeg voor op de vingers getikt)dus daar moet ze straks ook niet mee afkomen. En of dat nu hemels is, Gregoriaanse accordeons, dat laat ik in het midden.

Het was daar wel mooi versiert, het deed me ergens aan denken, (oppassen dat ik geen koppijn krijg)net of we ergens op een gouden bruiloft beland waren. Al die slingers, bloemen en andere guirlandes. Maar ik zag toch nergens een gouden bruilofts paar. Hier was volgens mij nog niemand 50 jaar getrouwd of het moet zijn dat dat koppel nog ergens zijn huiswerk aan het maken was.

En ik denk dat er hier al veel met een stuk in hunne kraag rondliepen, ik doe dat ook als ik te diep in het glas gekeken heb, op tafel dansen.'t Is nu maar te hopen dat er voor ons nog wat overschiet want anders gaan we nog enkele eeuwen terug moeten, tenzij er hier ook iemand is die water in wijn kan veranderen. (duvel mag ook) Het rook er wel lekker, maar zeker niet naar worst, daar hou ik zo niet van(alhoewel, Bomaworst zullen ze hier nog niet kennen zeker)maar een lekker vers gebraden zwijntje, ever of gewoon maakt me niet uit, daar zeg ik geen nee tegen.

Ik besloot dan maar alvorens verder op prospectie te gaan eerst mijn grommende beer het zwijgen op te leggen. En de rest van de kliek, Kwezel voorop, had vlug in de gaten hoe het moest. Een achterhesp er af en smikkelen maar, en dan het vet dat van onze kin afdroop af likken, maar wel ieder bij zijn eigen, daar zouden anders maar vodden van komen en vodden hadden we al genoeg. Tijdens het eten werden we vergast op een nooit geziene show van vedelaars, harpoeniers en fluiters(nee niet Virske de fluitster want dan had ik direct geweten waar we zaten)die de jonge reeds voornoemde deernen opzweepten. Ze roken wel niet aangenaam, volgens ZMj stonken ze zelfs maar dat komt omdat de deodorant nog moest uitgevonden worden. Lap weer een gat in de markt, ik ga van stiel moeten veranderen. En van die jongleurs gaan we er toch ene moeten meenemen, die vuurspuwer, kan straks nog dienen om onze ballon terug van de grond te krijgen. Weeral economische besparingen, al ze mij niet hadden he.

En terwijl we daar zo zaten te eten, (liggen eten was bij de Romeinen, dus daar waren we ook niet)begon ik toch al een beetje mijn oren te spitsen(spitsberen, bestaan die?)om aan de taal van de autochtonen misschien te weten te komen waar we beland waren. Want eerlijk gezegd op Zandmannetjes instrumentarium betrouwde ik niet veel. Die draagbare cassettespeler dat zouden we nog kunnen uitleggen maar dat fototoestel en die zaklamp? Kwezel zou rap op de brandstapel belanden. Kwezel d'Arc, mooie naam niet. Ze zou daar met haar rood fluitje weinig kunnen uitrichten, Jeanne had ook geen fluitje, die kon alleen nog maar roepen Marie. En vermits er bij ons geen Marie aanwezig is. Zou ik nu al stilaan dronken beginnen worden? TLL ik heb goesting om die mensen hier te leren zingen van: Ons Marie Ons Marie Ons Marie............ Nee, niet doen, heb daar al eens last mee gehad.

Dus ik probeer terug ter zake te komen. Komt daar ineens een fanfare binnengestrompeld(geen drank geen klank stamt uit de tijd van toen)met aan het hoofd de tamboer majoor maar hier klopte iets niet. Een normale tamboer majoor(3 dingen in één, tam, boer en majoor)heeft een soort knots bij waar hij me zwaait en werpt maar deze niet, ne deze had een enorme bel bij zich en hij overstemde hiermee het lawaai van zijn fanfare. Op een teken van hem stopte de fanfare met haar lawaai en die mannen keken al begerig naar de kruiken wijn en de jonge geurende deernen. De tamboer majoor haalt een enorm vel perkament te voorschijn waar op haar beurt Kwezel dan weer met begerige ogen naar keek en begon te brullen gelijk het een welopgevoede tamboer majoor past. Haha dacht ik, (toen kon ik nog denken)nu gaan we het rap weten. Begon die vent daar te brallen, amaai. West Vlaams was het niet, dat kan ik nog wel een beetje volgen, Limburgs ook niet want die brullen niet maar zingen. Schoot er eigenlijk niet veel meer over, Frans, Duits, Engels of weet ik veel vesta ik toch niet, en ineens schoot het me te binnen, zou dit geen Antwerps dialect kunnen zijn?

Ondertussen had ik om niet te veel uit de toon te vallen me rijkelijk bezondigd aan dat water dat in wijn veranderd was, net als de anderen trouwens en begon ik zo stilaan in trance te komen. En ik begon dan ook maar de nar uit te hangen en kroop op tafel, die was ondertussen toch al ver leeg en begon uit volle borst voor te zingen van 'k Zag twee beren............of was het iets anders? Wie zal het zeggen?

Afin als ik straks mijn roes uitgeslapen heb en misschien terug helder kan denken ga ik verder op prospectie want ik meen toch enkele zaken herkend te hebben maar van een onder invloed zijnde brombeer kun je natuurlijk van alles verwachten maar volgens mij zijn we ergens in Antwerpen beland maar daar ik nu alles dubbel zie durf ik me nog niet uitspreken. De oorvijgen van Kwezel zouden waarschijnlijk ook dubbel hard aankomen.

Brombeer

In mijn eigen tijd, dus voor die ballonhistorie begon, mocht ik van mijne dokter niet meer drinken. Dus, onze terugkeer in de tijd, heeft voor mij alleszins één groot voordeel. Ik mag terug alles doen! Achter de vrouwen lopen en wijn bij beken drinken. De laatste twee dagen heb ik dus mijn best gedaan.Dat is door mijn reisgezellen wel al verteld.

Als Nar, mag men al eens iets verkeerd doen. Men denkt toch, dat het om te lachen is. Het moet zijn, dat ik toch iets overdreven heb, want die laatste dag aan de schandpaal was ook niet alles! Ik geef het toe, het was niet alleen riskant, maar ook belachelijk wat ik daar allemaal uitgestoken heb. Hoe het kwam weet ik niet. Maar mijn aansteker, sigaretten en mijn hele hebben en houden, zaten nog altijd in mijn zakken.

Toen ik een sigaretje opstak, terwijl op mijn polshorloge keek, probeerde te bellen met mijn Gsm en Cherie begon te zingen van Eddy Wally, kreeg ik toch wel wat argwanende blikken van mijn toeschouwers. Kwezel en compagnie deden mij nog teken om te zwijgen, wanneer ik het begon te hebben over " in onze" tijd en over "onze" politiekers. Een geluk, dat ik slechts de schandpaal heb gekregen. Toen ik het over "de politiekers van onze tijd had", waren er al een hele massa die "op de brandstapel met hem!" aan het roepen waren.

Brombeer, die was inmiddels nog altijd bezig om het bewijs te zoeken, dat wij in het vroegere Antwerpen beland waren. Ik heb er hier al veel zien voorbijlopen die hun vrouw,hun verstand en één hand kwijt zijn.Het zien er echter toch geen grootgrondbezitters uit!

De mensen plasten en poepten, -dat laatste uiteraard op zijn nederlands- waar ze maar konden. Midden op straat en dikwijls, tegen iets wat op een kathedraal leek en, ze moesten er zich zelfs niet voor bukken! Misschien was het hier in deze tijd een nationale sport?

Van sport gesproken! Zouden deze mensen al eens van de olympische spelen gehoord hebben, maar dan wel deze van zeer lang geleden?
Het zou mij niets verwonderen! Bogen en pijlen hebben ze hier genoeg. TLL, zijn ogen stralen, telkens wanneer hij dit wapentuig bekijkt. Spijtig voor Kwezel, want een fiets, dat heb ik hier nog niet gezien. Zandlopers daarentegen zijn hier wel al gekend. Dus, zandman kan hier commercie doen, mijn gedacht! Beren, die heb ik hier ook al zien dansen. Zou dit niks zijn om ons te kunnen integreren. De strop en zijnen beer een danske laten doen? Allemaal vragen die nog een antwoord moeten krijgen. Mijn hoofd staat er echter niet naar. Ik heb nog altijd af te rekenen met dat in wijn veranderd water van Gods akker.

Het begint zo stilaan te dagen, de zon begint stilaan op te komen na mijn nachtelijke omzwervingen. Hier ben ik nog geweest, in een later leven. Door de smalle steegjes zwervend merkte ik hier nog schaarser geklede deernen en bedelen dat die konden. Maar ik miste hier wel de openbare toiletten dus hier stonk het wel, iedereen deed het hier waar hij of zij het nodig achtte. Na enkele deernen wat toegestoken te hebben en mijn behoeften gedaan te hebben kuierde ik verder. Ik belandde uiteindelijk aan een brede rivier die nog niet stonk. Aan het aantal schepen te zien zou dit wel eens de Schelde kunnen zijn. Als we dan toch in Antwerpen zaten moest even verderop het Stadhuis staan met op het plein er voor ene met af gekapte hand(vandaar het latere gehandicapte)schandpaal en alles erop en eraan.

En inderdaad, dit klopte, alleen was er iemand aan de schandpaal gebonden, een nar. Bleek het uiteindelijk Ed te zijn. Ja zeg in Antwerpen Eddy Wally ten tonele voeren. Hij zal wel niet alleen Cherie gezongen hebbben, maar als ge hier begint te zeveren van uit een vliegmachien te springen dan vraag je natuurlijk om moeilijkheden. En politiekers moet je gerust laten, of dat nu in het heden, verleden of toekomst is, die kunnen daar meestal niet om lachen, tenzij ze groen lachen of zelfs bleiten. En hoe zag hij er uit. Wat wel op viel was dat iedereen op een veilige afstand bleef. Ja als je daar al een hele nacht vastgebonden staat na zo'n orgie en braspartij en je moet het op zijn nederlands doen om zijn eigen woorden te gebruiken dan zit er meestal wel een geurtje aan.

Hoe we hem daar gaan af krijgen is een zorg voor later, eerst verder prospecteren. Als ik nu nog iets vind dat op een kathedraal gelijkt, (den Boerentoren zal ik nog niet kunnen vinden zeker)dan zijn we weeral een stap dichter bij de oplossing.

Ondertussen was de tamboer majoor met zijn grote bel, ik ga hem voortaan belleman noemen weer aan het brullen gegaan en troepte er een grote massa samen. Ik ging dan ook maar eens luisteren naar wat die man zoal te brullen had. Het was de aankondiging van een groot tornooi op een veld ergens buiten het centrum. Ik dacht natuurlijk direct aan de Olympische Spelen en de voetbalderby's Antwerp-Beerschot. Natuurlijk dierf ik dat hier niet zo te zeggen, de schandpaal dat zinde me niet vanwege de geurtjes die daar hingen. Het zou natuurlijk geen internationaal gebeuren worden want vliegen kon men nog niet(tenzij buitenvliegen).

Dit was iets om eens verder te bespreken met de rest van de groep. Of we ook niet zouden kunnen deelnemen? Er zou zeer zeker boogschieten tussen zitten en daarin hadden we een kampioen bij, en met messen werpen zou hij ook wel kunnen. Een ruitertornooi zal er ook wel zijn zeker en als er te worstelen valt, ik zie niet goed wie er de spoorzoeker gaat kloppen. En als de Zandman goede zaken gedaan heeft zal er wel wat met hoefijzers (zie dat ruitertornooi)en andere ballen kunnen gegooid worden. Maar liefst geen teppe sol want als wij met onze stukken van één en twee Euro boven komen gaan ze hier nog een paar brandstapels moeten bijmaken.

Dus nu is het zaak om eerst de rest van de groep bij elkaar te krijgen. Afspraak op 100 meter van de schandpaal, in de schaduw van de Boerentoren, sorry, de Kathedraal. Men zegge het voort.

Brombeer

Hier was duidelijk een groot evenement op til. Alles werd prachtig versierd met tierlatijntjes. De hopen afval en poep langs de kiezelwegen leken van de ene dag op de andere veranderd in struiken met strikjes op. De mensen liepen in allerijl door elkaar en ze fluisterden alsmaar van een Vlaamse kermis of zoiets. Hun huisjes borstelden ze tot ze glimden en nergens was nog een spoor te bekennen van achtergelaten brandstapels, alles was netjes opgeruimd.
De klaroenen en de bazuinen schalden over het open veld. De Belleman tastte in zijn grote blauwe zakken naar zijn bul en kondigde met zijn oorkonde een heuglijk nieuws aan.

Waarde medeburgers en stadsgenoten

Bij dit heuglijk feit dat heden zal plaats vinden, ter gelegenheid van het huwelijk van Maria van Bourgondië met aartshertog Maximiliaan van Oostenrijk, nodigen we u allen uit op een door u allen gekend trek- en duwspellekesdag.

Iedereen die zich geroepen voelt om deel te nemen aan zulke spelen mag zich komen aanbieden aan de versierde tent ginder op de weide. Het inschrijvingsgeld bedraagt een half varken en diegene die aan meerdere evenementen wil deelnemen zal er nog een half rund moeten bijvoegen. Opdat alles naar wens zou verlopen kan men het reglement inzien en iedereen dient zich daaraan te houden. Valsspelers zullen bij hun kraag gevat worden en wie niet het inzicht heeft van fair-play, gelieve zich te onthouden of dient geweerd door onmiddellijke verwijdering en wordt veroordeeld tot de schandpaal waarbij dan met rotte eieren kan gegooid worden.
Het programma zal stipt om 3 uur pm aanvangen en de eerste kandidaten van de booggilden in de categorie nestors dienen zich dan ook op tijd naar de meeting te begeven. Ook zal dit festival opgeluisterd worden door bellende en rinkelde narren.
Tevens zal deze eerste feestelijke dag, ook in het teken staan van poëzie van jonge, debuterende dichters én dichters die iedereen kent (of behoord te kennen!).

De verderzetting van het programma zal geschieden met een armworsteling in de kategorie veteranen plus en het liaanslingeren zal deze avond laat op de avond aanvangen.

Morgen zullen de openbare schakers hun deel krijgen en uiteraard de Abrahams kunnen hun pleit winnen met modderploeteren.

Overmorgen gaat het klootgooien en het achteruit werpen door, het ganswerpen en hoefijzer gooien. De stoefzakken wedstrijd is dan weer voor later op de avond.
De rest van de attracties volgt nog.

Beloningen of prijzen, geen ballonreis deze keer, wel een rondleiding in het slot van de Aarthertogen.

Het geluid van die belleman is niet in dovemansoren terechtgekomen.
Ons Marie met die Max ?

Wij, mijn dorpsbewoners, waren nu eenmaal vazallen van de Bourgondiers. Wij hadden het privilege de enigen te zijn die hen mochten bijstaan in hun vrijetijdsbesteding, de jacht.
Zien jullie de link ? TLL is "schutter" én medevazal van Maria van Bourgondie. Ik verklaar mij nader. Niet alleen ik zal dat verkondigen, maar ook een kladschilder ez. Breugel heeft dat zelfs vereeuwigd in één van zijn agendaschilderijen; de valkenij.

De mededeling van die bruiloft heeft mij wel verheugd. Maar ik vermoed dat ik dan mijn medegezellen (van de balonvaart) teleur zal moeten stellen. Van hen zal ik dan wel afscheid moeten nemen (althans voor een tijdje). De postduiven zullen hun werk ook wel verricht hebben, en dat zal in mijn thuisbasis wel stof hebben doen opwaaien. Ik mag wel aannemen dat er, eenmaal de festiviteiten aanvangen er én schutters en valkeniers zullen opdagen waar menige ballonvaarder z'n of h'r neus voor ophaalt. Voor mij althans niet. Ik weet wel, ik zal die schutters moeten kunnen overhalen mijn kennis van de schutterij te bewijzen. Zij kennen mijn "tal'je" misschien wel maar daarom niet mijn schietkunst. Zal ik ze daarbij nog wijsmaken dat in onze eeuw zelfs de valkenij niet teloorgegaan is ? Buiten het gebruik van nieuwsoortige katrolbogen, kan ik ze ook nog diets maken dat de gewone handboog niet uitgestorven is.
Ik, bij mezelf, denk er best maar over te zwijgen. Nergens in onze boekjes staat dat onze middeleewers daar weet van hadden. Waarom dan de tijd geweld aan doen ?
Van een kant hoef ik me dus geen zorgen te maken; een wapen had ik al (dat ontvreemde mes), en aan bogen zal ik geen gebrek hebben, daar zorgen mijn streekgenoten wel voor. En pijlen nog minder... zelfs kwezel zou ik op de pees kunnen spannen... zo geweldig is zij nu ook weer niet (al moet ik dat niet aan haar man vertellen). Ver zou ik er evenwel niet mee komen...

Dat inschrijvingsgeld voor die spelen, ligt mij een beetje op de maag.Alhoewel ik werd aangesproken om de nar uit te hangen,dus, in feite tot het artiestendom behoor die veel kunnen arrangeren, weet ik in Gods naam niet hoe wij aan dat half varken moeten komen. Laat staan, een half rund. Zou een ongelikte beer ook niet goed zijn? In dat geval hebben wij natuurlijk de oplossing. Wij vierendelen onze brommende metgezel en wij mogen ons vier keer inschrijven. Onze brommende beer, was hier precies niet helemaal mee akkoord. "Oorvijgen krijgen van Kwezel, tot daar nog aan toe. Maar, mij in stukken laten kappen voor jullie pleziertjes, never of te nooit!"zei hij. Misschien heeft TLL zijn varken mee. Dat, zou natuurlijk prachtig zijn en ons probleem, dat is van de baan.

Waar ik mij het meest ongerust in maak, zijn die spelen zelf. Boogschieten! Daarvoor hebben wij natuurlijk onze kampioen. Die middeleeuwers zullen eens wat meemaken, denk ik. Dat schaken is ook geen probleem. Het zou mij niet verwonderen dat onze spoorzoeker daarin een krak is. Dat liaanslingeren is misschien net iets voor onze strop, die gewoon is om aan de touwtjes te trekken.Wat de opdracht van onze zandman zal zijn, is nog altijd een raadsel.

Maar, dat klootgooien! Daar maak ik mij toch lichtelijk ongerust in! Ik ken dat spel niet, maar heb er toch mijn eigen idee over. Gaat Kwezel daaraan meedoen? Ga ik, weer eens, dienen als speelbal? Gaan ze mijn assortimenten gebruiken om dit spel te spelen? Een geluk, dat ik geen dwerg ben, want in Amerika, daar doen ze aan dwerggooien, vooruit én achteruit!

Zou er in deze tijd reeds een vakbond voor narren bestaan? Ik ga het eens aan de feestleider vragen, indien van wél, mogen ze er gerust in zijn, dat ik naar mijn syndicaat stap.

Wedden, dat Kwezel daar weeral voor iets tussenzit? Klootgooien!... Met al de Romeinen.....maar niet met de mijnen!!

Nota voor ED... Ik heb geen varken mee; dat was niet voorzien in mijn karretje... voor sneeuwgrotonderzoek heb ik geen varkentje nodig, tenzij om te wassen. Tenandere, het metaal van dit varkentje was in die tijd nog onbekend... alluminium !...