Nog ééntje dat ik terug vond uit de topic "Heelheid"
en omdat ik het zo veelzeggend vind ,
breng ik het hier weer.
Het is van Guy van Hoof.
VERLAAT ZO NU EN DAN.....
Verlaat zo nu en dan je huis
je zekerheid.
Verlaat ook af en toe je huid,
ontsnap aan soaps en sleur
en kruip in de huid van een ander!
Zo zie je wie je zelf niet bent
maar, ei zo na had kunnen zijn:
analfabeet, gevangene, verslaafd,
of tot ziekte veroordeed
We kiezen er niet altijd voor
en staan dan als een bedelaar
alleen en hulpeloos.
Tot iemand zich verplaatst
in wat zijn eigen lot had kunnen zijn
en woorden biedt van troost,
een schouder om op uit te rusten,
of gewoon de warmte van aanwezigheid.
Guy van Hoof
"De warmte van aanwezigheid"!!!
het kan wonderen doen!
johanamaria
"De tijd vliegt" dat zeggen we zo dikwijls en...
hoe ouder men wordt hoe sneller het gaat!
Dan komt dit gedichtje van VALEER DESCHACHT
bij het begin van een nieuw jaar hier wel terecht ,
want dat jaar is zo weer voorbij!!!!
Als duinzand glijden de dagen
door onze vingers.
Te slordig gaan we om met
wat we meemaken dag na dag.
We kijken maar zien niet,
horen maar luisteren niet.
Mochten we in alles aanwezig zijn.
Dan wordt onze aandacht
verwondering over een glimlach,
ontroering voor een hartelijke attentie en
dankbaarheid voor de kleine dingen,
die ons leven verdiepen.
wat in dat gedicht staat van valeer deschacht,had ik
al zo dikwijls gehoord in lessen van moral , godsdienst...
maar nu was het als nieuw voor mij,
raar..
verwondering, ontroering, aandacht, dankbaarheid...
kijken, luisteren....
het is toch een aaneenschakeling van ons dagelijks leven dat als duinzand tussen onze vingers glijdt en
nooit meer weer komt
Jij bent wel iemand die veel nadenkt over alles,
alles roert en beroert jou.
Ik denk dat je kan luisteren en zien,
dat je heel aanwezig bent....
Als ik zo lees wat jij schrijft op poëzie zo hier en daar,
zie ik iemand die op zoek is, op zoek naar
schoonheid, goedheid , waarheid.......
en hier en daar iets oppikt en dan weer verder gaat...
Ik ben altijd blij met je bezoekjes! WELKOM!
johanamaria
Lief
tobias,
bedankt voor jullie bezoekje,
ieder met een verschillende boodschap waar
ik toch kan inkomen.
Poëzie heeft zoveel facetten en kan door ieder, anders
aangevoeld en beleefd worden.
D'één zo en d'ander weer anders,
dat is juist de rijkdom van POËZIE!!!!
' Meneer Ibrahim en de bloemen' is in zijn geheel een
prachtig boekje Johanamaria.
Misschien nog mooier vind ik 'Oscar en oma Rozerood',
van dezelfde schrijver.
Moet je zeker ook eens lezen; het beschrijft een totaal
andere kijk op het lijden.
En het is zo bevrijdend als men dat probeert eigen te maken
en waar te maken in het leven.
Dan gaat er niets meer verloren wat we met liefde geven,
want dat heeft eeuwigheidswaarde.
Mooi ja, heel mooi!
En bedankt Bosrankje voor je bezoekje
lieve groetjes
johanamaria
denook,
dankjewel voor je bezoekje!
Ik verwachtte jou zo'n beetje ,
omdat je zo'n grote bewonderaar bent
van E.E. Schmitt.
Voor 't ogenblik lees ik: "MIJN LEVEN MET MOZART"
Ook heel bijzonder!
Heb ook het CD-tje .
dat andere van "Oscar en....." heb ik nog niet gelezen ,
maar zal dat zeker doen!
"De rotsige hoogten,
de sappige weiden,
de dampende paarden,
de liefde der mensen,
wij allen horen bij elkaar.
In het kabbelende water klinkt
de stem van onze voorouders.
De rivieren zijn onze broeders,
die lessen onze dorst.
De lucht is kostbaar
voor de rode man,
want alle levende wezens,
dieren, bomen, mensen,
delen in dezelfde adem.
O Almachtige
leer ons en onze kinderen
dat de aarde onze moeder is.
Als mensen op haar spuwen
bevuilen zij zichzelf.
De aarde is niet van de mens,
maar de mens behoort tot de aarde.
het tapijt van het leven
wordt niet door de mens gemaakt,
hij is er slechts een draadje van.
U, Almachtige,
staat boven alles."
Gebed van Indianen uit Noord-Amerika.
DE AARDE IS NIET VAN DE MENS
MAAR DE MENS BEHOORT TOT DE AARDE
Vind dit bijzonder mooi,
(in deze tijd van Kioto en Milieu enz enz)
johanamaria