Levenssprokkels door de jaren heen.

Er was de tijd dat het eenvoudig ging
geen files, dioxine,luchtvervuiling.
Bij 't ondergaan der 't zonnegloren
vulde pa de grote korven tot boven
Met vele plantjes van elk soort
gevat in 'n bundeltje door een koord .
Porei ,selder ,alle mogelijke kolen
Bloempjes die moesten bekoren.
En vroeg ,heel vroeg vertrok hij dan
voor de morgenpost kwam hij eran.
Veel kilometers reeds in de benen
Fitnisch was toen nog geen gegeven.
Alles moest verkocht, geen loze leuze
het gaf alleen dat beetje vreugde.
Het ietsje, pietsje centje meer
voor een eigen huisje op een keer.
Korfje leeg, zo rond half achten.
op naar 't werk wat stond te wachten.
Elke dag opnieuw ,zes dagen op zeven
werd die rit zonder gezeur , gereden.
Daarna begon weer terug het laden
Geen stress of spanning of klagen
Hij deed het gewoon, telkens weer
Dankte zelfs voor het brood de Heer.

Het ligt daar zo te schitteren
overblijfseltje van feestdagen.
Liep over je zonder te weten
tot 't avondlicht je liet stralen.


Het leek een hele lieve groet
van een heel bijzondere dame.
Die ik op een zondag heb ontmoet
bij vrienden in een grijze wagen.


Ik laat je liggen daar op 't tapijt
onopvallend, stel me geen vragen.
Neen ,geen gepoets 'k wil dat je blijft
me 's avonds verblijd met je stralen.

"Vrienden zijn als sterren.
Je kan ze niet altijd zien, maar ze zijn er."




Viv xxx

Liefhebben is loslaten, Jure.Dacht ik toch!!!!!
Maar ik weet wel wat je wil zeggen
Je zou haar kunnen opv..... van geluk.

Gisteravond op weg naar huis
ik was ei zo na bij m'n thuis.
Plots een koppel op mijn weg
bruin van huid met 'n donkere plek.
Ach, dacht ik ,ik blijf hier staan
laat dat paartje rustig gaan.
Wie weet wat hun plannen zijn
is het vorige bos te klein.
Zijn ze op zoek naar het geluk
gaan ze gewoon naar huis terug?
De veilige haven der samen beleven
is dat ook aan hun gegeven?
Vind geen antwoord doet het ertoe
Altijd zoeken ,maakt me zo moe!

Lieve diertjes toch, ik kwam ze vaak tegen als ik hier op wandel was in de natuur. Ik heb er zelfs eens eentje uit een gracht geholpen, dat denk ik aangereden was. Het verdween in de bossen, keek nog eens even om...dankbaar?

Robbe

Rob ,ik groet je.



Je mag je een gelukkig mens noemen.

Je mag je een gelukkig mens noemen
als je een mond heb die je kan zoenen
Een lichaam om te verwarmen
gewoon door het te omarmen.
Een gelaat om zacht te strelen
met de handen jou gegeven.
Ogen waar je eindeloos in verzinkt
het besef hoe je mekaar bemint.

een gelukkig mens ben ik
als ik bij lief op bezoek
mag komen

maar ik weeg en ik wik,
dit is niet mijn eigen boek
om in te dromen

introvert, ja, dat ben ik,
nooit echt op zoek
tot buitenkomen

het geeft me wel een kick
om bij lief op bezoek
te komen

Corry ,Rapke ,bedankt .

Hoop dat het vogeltje tot bij jullie geraakt.
Vangen dan

Het leven gaat verder
de tijd staat niet stil
Bij jou te zijn
is al wat ik wil.
Ik doe en zoek ,ach
voel me zelfs
niet blij als ik lach.
Het eenzijn van jaren
zo vertrouwd
dat heeft me verlaten
het geeft zo'n kou
De zin van mijn leven
ik zoek ernaar
Sinds jij bent 'verdwenen'.

Met dank aan Corry voor de bewerking van de tijd.

Danke Muiske.
voor je bezoekje.

Stormavond aan zee

Het was zo mooi
en ongekend
het zand een
doorzichtige deken
tot aan het verre end.
De wind die speelde
met de korreltjes
ze droeg in een
onbeschrijfbare
geschilderde sprei.
De zee ontstuimig
ging ze tekeer
golven rezen
met schuimende
koppen op en neer.
Dit alles, mijn God
dank je ,hiervoor
't leven en beleven
geven , 't nemen
ik ben ...sprakeloos...!



Met dank aan Corry!