Hoe spijt het mij dat ik hiertussen moet komen, maar ik zou graag kond doen (wel degelijk met een d, van het werkwoord verkondigen, weet je wel?) van mijn belevenissen op mijn trip naar Spanje. Niet dat die zo sensationeel waren of zo, maar ik doe nu eenmaal graag kond...
Het is zeker reeds tien jaar geleden, dat ik nog met een autocar op reis ben geweest. Eigenlijk gaan we liever met de eigen wagen. Maar met de recentelijke verhogingen van de brandstofprijzen, kwam ik tot de vaststelling dat een reis naar Spanje goedkoper uitvalt met een autocar dan met de eigen wagen.
Plus daarbij nog het feit dat je je niets hoeft aan te trekken van verkeersomleidingen en verkeersdrukte en zo, en op de bus leg je sociale contacten.
Maar ik was onthutst! Zal ik even uitleggen waarom?
Toen ik nog werkte, werd van mijn loon RMZ afgehouden om de pensioenen van de ouderen van toen uit te betalen. Nu was ik in de veronderstelling dat de jongeren van nu voor de ouderen van nu (ik dus) hetzelfde deden. Maar ik dwaalde!
Al die jongeren, of toch een groot gedeelte ervan, zaten op die autocar! Allemaal op weg naar de discotheken van Llorett-de-Mar…
Alwaar ze van plan waren de hele nacht te fuiven, zoveel mogelijk meisjes te versieren, en gedurende de dag enkele uurtjes in de zon op het strand te slapen. De meisjes zo goed als de jongens, kwestie van het versieren wel andersom natuurlijk, in leeftijd variërend van 17 tot 20 jaar. Gewapend met GSM, Mp3 spelers en digitale fotocamera's!!!
Aan geld hebben ze schijnbaar helemaal geen gebrek, want de feestelijkheden worden reeds ingeluid op de bus zelf, waar de hostess om de haverklap moet aanrukken met consummaties. Jupiler en whisky, vrijelijk verkrijgbaar, in zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk acjterover werken, om de oudere vriendjes en meisjes te imponeren.
Twee meisjes, die zich rustig en afzijdig houden van dat macho-gedoe, donderen van hun voetstuk toen wij tijdens de duistere uren kunnen bemerken dat ze niet van mekaar kunnen afblijven.
Na ons verblijf van veertien dagen ter plekke,(niet in Llorett, gelukkiglijk) op de thuisreis, dacht ik verkeerdelijk dat de meeste jongeren reeds na een week huiswaarts zouden gekeerd zijn, maar ik dwaalde weerom.
Want als dit al het geval was, werd hun plaats in elk geval ingenomen door anderen, zodat de senioren weer in de minderheid waren op de bus, dit tegen alle verwachtingen in.
Dit vind ik niet alleen eigenaardig, ik vind het zelfs verontrustend!
Want wie werkt er nu nog, om mijn pensioentje uitbetaalbaar te houden?
In elk geval niet een viertal meisjes van zo'n achttien jaar, of de twee Marokkaanse jongens van +/- 19 jaar, die praktisch de hele terugreis geslapen hebben, nadat ze 48 u. hun bed niet gezien hadden, volgens eigen fiere mededeling…
Ook kon ik niet begrijpen waarom ze zich een alarm pistool hadden aangeschaft, dat niet van een echt te onderscheiden viel…
Dat is flauwe kul natuurlijk, ik heb er een behoorlijk goed idee van wat ze ermee van plan zijn, maar dat mag ik hier niet schrijven. Zeker niet van mijn eega, die nooit iets slecht in de mensen ziet.
Al vondt zij het insgelijks onbehoorlijk, dat ook die twee kereltjes elkaar niet met rust konden laten, op de momenten dat ze wakker waren!
Want wat heeft de islamleer nog maar kort geleden over homo's gezegd,
"smijt ze van het hoogste gebouw dat je kan vinden naar beneden?- dan wordt het de hoogste tijd dat deze twee eens wat mer tijd in de moskee gaan doorbrengen, en wat minder in de discotheken van Llorett...
Anders worden ze vroeg of laat van het voedpad geschraapt, als de politie ze daarvoor niet reeds te pakken heeft gekregen. Die schieten namelijk niet met alarmpistolen, als ze tegenover gewapende overvallers komen te staan...
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !