Bosrankje's Laar

Bedankt Tinneke, je bent altijd welkom bij mij en
ik kom regelmatig bij jou wandelen, 'k vind het
ook heel mooi

Liefs van B srankje

Hey Boske,

Ben nog eens langs je topic gewandeld,
en heb voor de zoveelste keer
je gedichtje "Melancholie" gelezen.
Steeds moet ik naar dat plaatje kijken,
die lucht zo zie ik die soms ook,
donker, dreigend !!!

'n Bloemetje voor jou (en ook voor alter )




Lieve groetjes,
Yoke (Yona)
PS Blauw is mijn lievelings kleur

B SRANKJE ik kijk naar je uit ..............in maasmechelen
bedankt voor je bezoekje
KNUFFEL MUISKE

Liefste B srankje en Altereg

... thx voor jouw bezoekje in mijn/ ons korfje!
Een heel lief berichtje ... van een heel lieve vriendin! ...
en nu gedaan met " slijmen "
Een dikke zoen voor jou ...
je mag hem effe houden ...
maar dan doorgeven aan Alter ...
dan is hij op de juiste temperatuur
Die zoen hé ...
Ik ben er zeker van,
jullie " slapen " ( af en toe )
in een bed van goud satijn
Liefs xxx *BiBi*

Ik vind dat deze hier helemaal op zijn plaats is
Mag het? xxx

Liefste Bibi,

Bedankt voor je warme vriendschap !
Ik heb je dikke zoen effe gehouden
en dan natuurlijk heel vlug aan Alter
doorgegeven zoalsje voorstelde

Mooi he Bibi, ons bed van goud satijn !

Prachtig gedicht hoor, met titel "even",
Bibi en helemaal op zijn plaats !
Mag het ? vraag je. Je kon niet
beter kiezen, lieve vriendin.

Altijd welkom op onze topic, Bibi
en ook in ons nestje, lieve buur-
vrouw

Veel liefs en een dikke knuffel van
Alterego en B srankje

... ... ....

thx, lieve knuffel

xxx *BiBi*

De Kracht van het Levenslot

Vandaag, onverwacht, sta ik even stil
bij het verdriet van onze vriend Jure…
en mijn oude pijn, met een hevig gegil,
opent weer mijn ongeneeslijke blessure

Heel dikwijls heb ik het gevoel
dat men echt niets kan vermijden
ongeval,ziekte,beroerte,rolstoel…
rampen,oorlogen en mensenlijden.

Geen klank wil ik momenteel horen
ook niet Verdi en zijn pathetisch opera
de Kracht van het Levenslot,wat mij kon bekoren,
en dat ik hoop te horen voor ik de dood in ga.

Muziek foltert nu mijn gekwetste ziel……..
in de schouw huilt de wind met me mee
‘k voel mij nu ineens weer zo fragiel
en verscheurd tussen wel en wee……

Beangstigende vormeloze schaduwen
komen onvermijdelijk dreigend op mij af
ondefinieerbare angsten als een kluwen
kwellen mijn ziel ,alsof ik er iets om gaf.

Maar ik wil bewust niet langer meer treuren,
mijn gemoed niet meer laten overmeesteren
door verdrietige gedachten die mij verscheuren
eindelijk wil ik me door vreugde laten begeesteren.

Bosrankje






Lieve poëzievrienden,

Dit is feitelijk wat ik eergisteren even voelde bij het lezen
van Jure's verdriet door het ongeval en de dood van zijn
vriend Joan.
Het heeft mij teruggebracht in gedachten, bij het plotse over-
lijden van mijn vader omwille van de gelijkenissen.
Vandaar dit sombere gedicht.
Het was maar een kortstondig maar intens gevoel dat helemaal
niet meer past in mijn huidige gelukkige bestaan met Alterego !
Ik heb het daarom ook alleen willen schrijven zonder enige inbreng
van mijn "corrector".

Veel liefs van B srankje

Soms kan het goed doen om
over pijnlijke momenten
te schrijven .
Het hoort samen leven en dood
maar het afscheid is zo
moeilijk te verteren.
Er blijven de mooie momenten
die je koestert
die in je herinneringen opgeslagen
zijn als een
kostbare schat.

Bedankt, Lief

B srankje

ODE AAN DE MAAN

O prachtig hemellichaam van de nacht,
koningin van de mysterieuze duisternis,
je houdt mij volledig in je macht....
toch breng je mij soms ook lafenis.

Planeet van de dromerige clematis,
eeuwig dezelfde en ook zo veranderlijk,
je bent de godin van de geheimenis...
je mogelijkheden zijn onuitsprekelijk.

Zo veel onbekends gebeurt onder jouw invloed,
de kieming van granen, bloemen, fruit en bomen.
Van de oceanen en de zeeën bepaal je eb en vloed
en je leidt ons onbewust in de wereld der dromen...

Steeds wanneer je verschijnt aan de donkere hemel
met je verleidelijk, raadselachtig lumineus gezicht,
alles lijkt zo passioneel, intens, echt, geen geflemel.....
zelfs de Buitentse Duisternis wordt ineens verlicht.

B srankje

Vrijdag 2 Februari,volle maan,
de aanleiding tot dit gedicht

De kracht van het levenslot...
Prachtig gedicht waarin heel jezelve ligt Bosrankje.
dat maakt het juist zo mooi!
Want ergens...hoe volmaakt ons geluk ook is...
blijft er ergens een schaduw plekje,
een lapje verdriet,
een heimwee,
een verlangen,
dat deel uitmaakt van je diepe zelf,
het mysterie van jou "ik " waar niemand bij kan.
Daar hoef je geen uitleg bij te geven Bosrankje,
daar hoef je niet beschaamd om te zijn.
Zó is en het kan allemaal!

Dank voor wat je met ons wil delen
johanamaria

Lieve Johana-maria,

'k ben altijd zo blij als ik je naam in mijn topic zie ! Echt!
Vanaf het begin tot nu toe, heb je altijd begrepen wat ik
bedoelde, wat ik voelde en dat zonder mij te kennen.
Maar wij geloven beiden in soulmates en ik ben zeker
dat jij er een van bent voor mij hoor !
Jij hebt het weer zo mooi en zo juist verwoord. Bedankt,
lieve Johana-maria en tot ziens

Veel liefs van B srankje

Ik heb altijd heel graag gedichten van Alice Nahon gelezen
en vandaag heb ik een mooi boek gekregen van mijn beste
vriendin. Een biografie en de vertaling van enkele van haar
gedichten in het frans.
Ik kan die nu dan nog beter begrijpen en voelen, en vond
"verlangen" zo prachtig en zo vol liefde dat ik het hier graag
wil plaatsen . Zij heeft het geschreven voor Seuphor waarmee
ze een korte maar passionele "love story" heeft beleefd, op
25 jarige leeftijd in 1921.


VERLANGEN

Nu weet ik ook verlangen....
Nu diep m'n blik begrijpt
Hoe rozenknop door zonne
Tot roze rijpt.

Dat leerd' ik uit uw ogen....
Die deden, stil-spontaan,
Bloesems van jong begeeren
Wijd opengaan.

Zoo hebt ge zonder woorden
Aan mij 't geheim verteld
Hoe d'eene menschenziele
In d'andre" smelt.....

Want als ik, schoon van liefde,
U lang in d'oogen schouw,
Voel ik mezelve worden
Van kind tot vrouw.

Veel liefs van B srankje