"IN DE OCHTENDSCHEMERING MET JOHANAMARIA"

Lieve Johana-maria en Tobias,

Wat kan ik hier nog bijvoegen ?

Hoe dikwijls gebruik ik niet één van mijn lievelingsboekje : de Profeet
van Kahlil Gibran. Ik heb die gelezen en herlezen en elke keer maak ik
ontdekkingen vooral bij mezelf (dat is ook de moeilijkste en langste weg, niet waar ?)

Je kon mij geen mooier geschenk geven, johana-maria, dan het gebed
van de Indianen ! Het maakt zoveel herinneringen wakker.....
de zware momenten van een heel lang rouwproces maar ook zoveel mooie en zinvolle periode vol vriendschap en medeleven.!

Ik hoorde dit gebed voor het eerst tijdens een sessie over Bachbloesems
in een oude sfeervolle hoeve in de Ardennen. Het was 's avonds, bij een
kampvuur met een groep van twaalf mensen die elkaar niet kenden maar
wel op dezelfde golflengte waren en vooral op zoek naar zichzelf .

Ik heb " de aarde onze moeder" jaren niet meer gehoord of gezien en
ik moet je zeggen dat het is met tranen in de ogen dat ik die straks heb
teruggelezen. Het was precies of ik de warmte van het kampvuur voelde
en de klanken hoorde resoneren........

Ik heb die opgeschreven in mijn schatkaft en ik weet dat ik die regelmatig
zal gaan lezen maar nu zullen er twee nieuwe soulmates bij zijn !

Nog bedankt , Johana-maria en Tobias en ik ben zeker dat wij elkaar nog dikwijls op poëzie zullen ontmoeten .

Veel liefs van B srankje en ik wens jullie en iedereen trouwens, een heel prettig week-end.

Wel!!!!
wat te zeggen???
wat te schrijven????

Ik las met verbazing de laatste twee reacties,
ik was er zelf door gegrepen.

Ja inderdaad Bosrankje er lopen hier meer SOULMATES
rond op dit Forum dan we zelf weten en verwachten!!!

Dat geeft wel een heel speciaal gevoel.Ik weet niet....
misschien het zó nabij zijn en voelen ondanks het feit
dat wij toch mekaar niet kennen,
nooit gezien hebben.
Ik weet het niet...maar het geeft een warm gevoel !
Zoals bij dat kampvuur eens,
zolang geleden in de Ardennen Bosrankje

Ik vond het fijn en ben je dankbaar Bosrankje
jou reactie hier te lezen.

Ook tobias bedankt hoor!

Met lieve groeten
johanamaria

Morgenstern,

dank voor het bloempje en de fijne wensen!

Ook ik vergeet jou niet.

Het leven is zo kort.
Waarom zouden we niet alle GOEDHEID
die we hebben en krijgen uitdelen en
kwistig in het rond strooien als sterren van
licht en warmte!!!

Dat heb ik van jou geleerd Morgenstern en
dat kan niemand me nog ontnemen!

Met een zee van dank!
johanamaria

Een paar dagen geleden bracht ik hier een
zo mooi gebed van de Indianen.

"Wij leven van en in dezelfde adem
bomen , dieren , mensen......"

ik zou hier adem met een grote A schrijven
"Dé Adem"
"Wij leven in dezelfde Adem" , dan is dat voor mij God.

Ik vond vandaag een mooi gebed van Manu Verhulst en
wil dat ook hier brengen, omdat ik het ook zó mooi vind!

ZO VER EN TOCH ZO NABIJ

Men zoekt niet naar U, God,
zoals men nu en dan naar z'n sleutels zoekt.
Men zoekt U niet op, God,
zoals men een bekende gaat opzoeken.

De zoektocht naar U, God,
loopt door het binnenste van mezelf,
door stemmingen van vreugde en verdriet,
van twijfels en vragen,
naar de laatste vraag:
bent U het , God, die mij draagt,
die mij laat leven?

U vinden, God, is een antwoord geven,
is beseffen dat U mij bemint,
dat Uw liefde de reden is van mijn bestaan.
Is durven geloven
dat ik zo kostbaar ben ,
dat U mij wilt verder dragen:
kostbaar kleinnood in de tijd.

U vinden, God,
is in U ademen en
groeien in Uw liefde
om anderen te kunnen dragen.

Want ieder mens is een kostbaar kleinood,
met liefde gedragen,
in de ruimte,
in de tijd.
Amen

Naar Manu Verhulst

Dit gebed heeft me vandaag geholpen, misschien ook jou?
johanamaria

Vandaag herinnerde ik me woorden van een vriend,
eens, lang geleden
toen we op bezoek waren in een Abdij.

MAAR WEET OOK.......

Ik weet het,
je wil je zere hart, je verdriet uit-wenen,
je wil een stuk verveling klein krijgen,
je wil eens alleen en stil zijn....
eens op adem komen...
en jezelf terug vinden.

Loop dan eens langs de zee en
luister naar het zingen van de golven....
Kijk naar de vlinders,
die om je oren dansen....
Voel de stilte van het bos,
geniet van het ruisen in de blaren...
luister naar je adem....
het ritme van je hart.....

Maar weet ook,
dat en mensen zijn,
dat er één iemand is
die JOU nodig heeft!

Ieder van ons kan aan iemand zeggen:
"WEET DAT IK JE NODIG HEB!"

johanamaria
30 januari 2007

Johana-Maria schreef: MAAR WEET OOK.......

Ik weet het,
je wil je zere hart, je verdriet uit-wenen,
je wil een stuk verveling klein krijgen,
je wil eens alleen en stil zijn....
eens op adem komen...
en jezelf terug vinden.

Loop dan eens langs de zee en
luister naar het zingen van de golven....
Kijk naar de vlinders,
die om je oren dansen....
Voel de stilte van het bos,
geniet van het ruisen in de blaren...
luister naar je adem....
het ritme van je hart.....

Maar weet ook,
dat en mensen zijn,
dat er één iemand is
die JOU nodig heeft!

Ieder van ons kan aan iemand zeggen:
"WEET DAT IK JE NODIG HEB!"

johanamaria

dit gedicht geeft me ook moed en hoop
ik las bij jure wat er gebeurd is en
las dan de talrijke blijken van medeleven....

o mensen toch niet te geloven zoveel goedheid,
zoveel vriendschap hier op dit forum

johanamaria u schrijft dat er één iemand is die ons nodig heeft
maar ik denk dat ik u ALLEMAAL nodig heb!

dank u wel voor zoveel goedheid
tobias

Wel tobias, blij je hier weer te ontmoeten!

En ik moest even glimlachen met je spontane uitroep
"ik heb u ALLEMAAL nodig!"
Echt ontroerend , zo'n kreet uit je hart.

En ik denk ook wel dat jij bij ieder bezoek,
ergens op een topic,
altijd weer goedheid en vriedschap zult vinden.

Nu vond je die op de topic van jure...en ja
dààr is het wel echt heel treffend al dat diep - medeleven
van de Forum-bezoekers met één van hun forum -vrienden,
die ze zelfs nog nooit gezien hebben tobias.
Wonder he?!

Weet je , mij is dat ook erg opgevallen in het begin en
het heeft me goed gedaan.
Ik versta dat je schrijft :
misschien bestaat er dan toch nog echte goedheid en vriedschap
Ja zeker tobias!
Blijf hopen en er in geloven!!!

'k Wens je VREDE en alle GOEDS!
johana-maria

In deze lentetijd een mooi gedicht :

"Ik ben maar een kleine boer,
met een kleine graankorrel in de hand
om in je hart te zaaien,
gelovend in elke graankorrel,
die ergens in de aarde valt.

Er komt regen en er komt zon.
Er komt onweer en er komt storm.
En de graankorrel groeit,
maar ziet nooit de rijpe vruchten in de aar!

maar ik geloof in de Onzichtbare,
die van elke zaadkorrel
duizend graankorrels maakt in bloeiende aren
tot velden van vreugde over het land"

(Ken de auteur niet , las het in een brochure)

Geniet er van
johanamaria

Lief,
heel hartelijk dank!
Ja de laatste gedichten die ik intikte van verschillende
schrijvers vond ik zelf ook mooi, daarom bracht ik ze hier
Dank voor je bezoekjes Lief!!

Op de kalender van "Broederlijk Delen" stond dit gedicht
en dat vind ik ook het bedenken waard!


Wanneer een noot zou zeggen:
"één noot maakt geen melodie."
Dan zou er nooit muziek zijn.

Indien een steen zou zeggen:
"één steen kan geen muur optrekken."
Dan zou er nooit een huis zijn.

Indien een druppel zou zeggen:
"één druppel kan geen rivier worden."
Er zou geen oceaan zijn.

Indien een graankorrel zou zeggen:
"één graankorrel kan geen veld bezaaien."
Er zou geen oogst zijn.

Indien ik zou zeggen:
" één mens, één liefdesgebaar kan
de wereld niet redden".
zou er nooit gerechtigheid,
noch vrede , noch goedheid,
noch vriendschap, noch liefde
in de wereld bestaan.

Ja.....het begint bij één-ieder!!!!
Groetjes
johanamaria

Welkom Bosrankje ,
welkom met je lieve en zeer aanmoedigende berichtjes!

Ik schreef de laatste dagen gedichten
die ik terug vond uit mijn eerste topic:"HEELHEID".
Die werd perongeluk uitgewist op dit forum.
Het was een ongelukje....en dus nu probeer ik
sommige van die gedichten waar ik van hield
terug te vinden en hier op deze topic van de
"Ochtenschemering " te brengen.

Daarna begin ik weer mijn eigen gedichten te brengen,
als het lukt....want de muze zit soms ver....
het lijkt wel of ik ze verloren ben...

AFWACHTEN MAAR......

Tot dan
lieve en dankbare groetje, Bosrankje!!!
johanamaria

DE TAAL VAN HET HART...


Haar hart doet pijn
o zoveel pijn
dat zij niet zeggen kan
alleen lopen dunne stralen tranen
over haar verweerde gezicht.

waarom
waarom is de
steeds weerkomende vraag
waarom
wel duizendmaal en
niemand die begrijpt waarom zij vraagt
waarom?

zijn het de lange pijnlijke en donkere oorlogsjaren
die spoken nu hier ,nu daar
is het het verlies van een zeer klein kind
is het het verlies zeer jong van de geliefde
is het omdat zij hier is in dit tehuis en
niet weet waarom
gevangen.....
mijn hart luistert en
verstaat de taal van haar hart
het is wonder

dan langzaam een woord van totale gelatenheid:
"een mens wordt aan alles gewend"
en dan een heel lang en diep zwijgen
dat overgaat in de nacht
eindeloos en donker
voor haar zonder antwoord
waarom?

johana-maria
4 februari 2007

Hier zou ik nu eerst liever een huisje
willen tekenen,
wit gekalkt
met rode pannedak,
gelegen aan een meer of
langs de stroom van een rivier
met veel bomen en groen er om heen......
en in dat huis iemand die wacht.....

THUISKOMEN

Bij jou kan ik nu thuiskomen
na lange, lange jaren
na moeilijke tijden van zoeken
en niet weten
van verlangen en
heimwee.......

Ik zocht goedheid en genegenheid
ik was op zoek naar geborgenheid
en een warme omarming....

Zo graag wou ik nu thuiskomen bij jou!

johanamaria
maart 2004

Vanmorgen vond ik een versje dat ik ooit vertaalde
uit het farsi , de taal van het land
waar ik 33 jaar verbleef.
Ik zelf vind het PRACHTIG (daarom vertaalde ik het ook!)

In een paar zinnetjes staat daar wat echte liefde is!
Gewoon zó eenvoudig en daarom zó mooi!

"JA"

"Ja" is het begin van elke liefde,
ook al is het eind van de weg niet te zien.

Maar ach,
ik dacht nooit na over 't EIND VAN DE WEG.
Dat is dan misschien wel echte liefde:
een "JA " zonder het eind te zien!


"Een "Ja" zonder het eind te zien..."
onvoorwaardelijk, zo vertrouwvol en totale overgave...

Ik wens het ieder, jong of oud ,
die met een "Ja" de weg van de liefde gaat!

johanamaria

Bosrankje dank voor je bezoekje!
Altijd even trouw!

Ja dit versje over het "Ja" is zeker een pareltje
om in je schatkistje te bewaren.

Als men JA zegt aan al wat en wie goed is ,
is men gelukkig denk ik
Geheim van stil geluk???

En ja ,"farsi" is de taal van een groot deel van Iran en van Afganistan
en van een klein deel van Pakistan en Kurdistan.
Poëtische taal.

Nogmaals dank Bosrankje en
lieve groeten
johana-maria