Sinds ik mij in de fase brug- en andere gepensionneerden bevind, wil ik
het begrip "genieten van een rijkgevuld beroepsleven" vaneigens zelf ook
aan den lijve ondervinden, al neem ik die term met een flinke korrel zout.
"Genieten" daar kan ik inkomen - met wat geluk en fantasie moet dat
probleemloos in te vullen zijn - en wat dat betreft heeft ieder de
persoonlijke vrijheid voor interpretatie. "Rijkgevuld" dat is andere koek;
niet zozeer wat het fysieke aspect van "gevuld" betekent, maar voor
"rijk" kom ik niet veel verder dan "rijk aan ervaring".
Inmiddels weet ik al een beetje wat het begrip "slenteren" te bieden
heeft. Slenteren door een winkelstraat of stad bijvoorbeeld, of langs
marktkraampjes. Vroeger was het altijd één oog op de klok en het andere oog op de rest. Op de lange duur zou je er warempel scheelogig van worden en de beste manier om dat euvel te corrigeren is je ogen zoveel mogelijk de kost te geven maar dan liefst met beide ogen tegelijk op hetzelfde gericht.
Zo slenterde ik recentelijk door de stad en kwam ik voorbij een gebouw
waarvan ik vermoed dat het vroeger als één of ander atelier dienstig
moet zijn geweest. Ik had ook al gemerkt dat het al een zekere tijd verlaten en ongebruikt droevig stond te verkommeren. Met enige verbazing merkte ik dat de oude afgebladderde deur op een kier stond en dat ik er stemmen en andere voor mij eerder onherkenbare geluiden meende te horen. Mijn spreekwoordelijke vrouwelijke nieuwsgierigheid kreeg een adrenaline opstoot, ik sloop naar binnen en naarmate ik een twee deur naderde kon ik al één en ander van de gesprekken opvangen. Groot was mijn verbazing en nog groter werd mijn nieuwsgierigheid toen ik hoorde dat daar een duel zou plaatsvinden.
Eerst dacht ik dat het zou gaan om een strijd van enkele kemphanen in
verband met een vrouw, ik meende zelfs haar naam te horen vernoemen : Sarah.
Langzaam werd mij echter duidelijk dat men het had over een muzikaal duel. Ik vroeg me trouwens af wat - behalve rondingen, bespelen, acties die iets met de vingers te maken hebben en andere al dan niet wellustig klinkende beschrijvingen - termen als sol- en andere sleutels, toon- en andere ladders, fender- en andere stratocasters, enz... met een vrouw konden te maken hebben; het door mannen in vrouwelijk verband graag gebruikte woord "zaag" buiten beschouwing gelaten want dat zou in dit duel ook een muzikaal belangrijke rol schijnen te spelen.
......
Inmiddels heb ik al een paar dagen stiekem vanachter de deur staan luisteren. Vandaag trek ik mijn stoute schoenen en stap ik binnen om nader kennis te maken met de aanwezigen, temeer daar ik vernomen heb dat ze nog op zoek zijn naar medewerkers. Mijn muzikale kennis is technisch echter nogal beperkt; een job als manager daar valt eventueel over te praten want, voortgaande op de kennis en gedrevenheid van de getalenteerde muzikale protagonisten en van de andere reeds druk bedrijvige medewerkers, heb ik de indruk dat er letterlijk en figuurlijk muziek zit in Hét Duel.
het begrip "genieten van een rijkgevuld beroepsleven" vaneigens zelf ook
aan den lijve ondervinden, al neem ik die term met een flinke korrel zout.
"Genieten" daar kan ik inkomen - met wat geluk en fantasie moet dat
probleemloos in te vullen zijn - en wat dat betreft heeft ieder de
persoonlijke vrijheid voor interpretatie. "Rijkgevuld" dat is andere koek;
niet zozeer wat het fysieke aspect van "gevuld" betekent, maar voor
"rijk" kom ik niet veel verder dan "rijk aan ervaring".
Inmiddels weet ik al een beetje wat het begrip "slenteren" te bieden
heeft. Slenteren door een winkelstraat of stad bijvoorbeeld, of langs
marktkraampjes. Vroeger was het altijd één oog op de klok en het andere oog op de rest. Op de lange duur zou je er warempel scheelogig van worden en de beste manier om dat euvel te corrigeren is je ogen zoveel mogelijk de kost te geven maar dan liefst met beide ogen tegelijk op hetzelfde gericht.
Zo slenterde ik recentelijk door de stad en kwam ik voorbij een gebouw
waarvan ik vermoed dat het vroeger als één of ander atelier dienstig
moet zijn geweest. Ik had ook al gemerkt dat het al een zekere tijd verlaten en ongebruikt droevig stond te verkommeren. Met enige verbazing merkte ik dat de oude afgebladderde deur op een kier stond en dat ik er stemmen en andere voor mij eerder onherkenbare geluiden meende te horen. Mijn spreekwoordelijke vrouwelijke nieuwsgierigheid kreeg een adrenaline opstoot, ik sloop naar binnen en naarmate ik een twee deur naderde kon ik al één en ander van de gesprekken opvangen. Groot was mijn verbazing en nog groter werd mijn nieuwsgierigheid toen ik hoorde dat daar een duel zou plaatsvinden.
Eerst dacht ik dat het zou gaan om een strijd van enkele kemphanen in
verband met een vrouw, ik meende zelfs haar naam te horen vernoemen : Sarah.
Langzaam werd mij echter duidelijk dat men het had over een muzikaal duel. Ik vroeg me trouwens af wat - behalve rondingen, bespelen, acties die iets met de vingers te maken hebben en andere al dan niet wellustig klinkende beschrijvingen - termen als sol- en andere sleutels, toon- en andere ladders, fender- en andere stratocasters, enz... met een vrouw konden te maken hebben; het door mannen in vrouwelijk verband graag gebruikte woord "zaag" buiten beschouwing gelaten want dat zou in dit duel ook een muzikaal belangrijke rol schijnen te spelen.
......
Inmiddels heb ik al een paar dagen stiekem vanachter de deur staan luisteren. Vandaag trek ik mijn stoute schoenen en stap ik binnen om nader kennis te maken met de aanwezigen, temeer daar ik vernomen heb dat ze nog op zoek zijn naar medewerkers. Mijn muzikale kennis is technisch echter nogal beperkt; een job als manager daar valt eventueel over te praten want, voortgaande op de kennis en gedrevenheid van de getalenteerde muzikale protagonisten en van de andere reeds druk bedrijvige medewerkers, heb ik de indruk dat er letterlijk en figuurlijk muziek zit in Hét Duel.
