rap

de aanklacht

daarnet gesproken
met de procureur
't ging onverdoken
over huisbazenterreur
hij wist ervaringsgewijs
dat huisjesmelkers
arme lieden zonder spijs
te lande en elders
geen tulpje gunnen
waarmee ze vriendinnen
verleiden kunnen
geen regeling in der minne
zei de procureur
we gaan die mens eens leren
dat tulpen voor zijn deur
rapke's gemoed niet mogen deren!!!

nvdr : de rest van het gesprek blijft geheim tot na het proces

sporen

de sporen die ik achterliet
in 't wakke korrelzand
nam jij als in een triestig lied
voorzichtig in je hand

ik keek niet achterom
na die allerlaatste kus
je begreep niet waarom
ik me verloste uit die lus

de golven maanden me aan :
'keer terug op je stappen'
en ook de half verdoken maan
scheen mijn wil niet te snappen

je bleef nog lange tijd staan
ik zag het vanaf de duinenrij
maar niets kon mij weerstaan
ik wou en moest weer vrij

de bus was weg, ik keek je aan
in tranen had je me niet gezien
ze hadden gelijk, golven en maan,
nog weet ik niet waaraan ik jou verdien

nvdr : met dank aan mijn juf nederlands voor de juiste spelling

beste alterego

zoals de kapitein zei : 'laten we niet overdrijven', zo zeg ik jou : 'overschat rapke niet te gauw"
ik ben echt wel uit de west, maar ik dacht dat robbe in genk woonde, want steeds als die in de voetbal verliezen hoort ge hem van geen kanten.
maar dit ter zijde.
de vriendschap tussen robbe en mij is volledig platonisch, in feite hebben wij-net als maagden hun huwelijk- onze vriendschap nog niet geconsumeerd. nu ik daar toch over nadenk, kom ik tot de conclusie dat het ook beter zo blijft, want wat is er stimulerender dan het verlangen ?
nu ik toch zo open met je spreek, van robbe heb ik enkel het rekeningnummer, en weet je waar je mij nu terloops een groot plezier mee zou kunnen doen?
neen dus, ok, alterego, beste vriend, sans rancune zunne
nu ben ik er van onder tot volgende donderdag,
groetjes aan wie je het liefste hebt op deze wereld
rapke

Rapke,
tot donderdag

Raaike

Bosrankje,

een vergelijk met Assepoester is uit den boze
want die wist wat werken was
Vergelijk hem liever met Doornroze
100 jaren slapen is hier meer van pas...

Alhoewel uit mijn edele groententuin
verdwenen ook mijn dikste pompoenen
en op elk bal marcheert hij schuin
en al mijn vriendinnen wil hij zoenen

Hij wou er enkele dagen uit
wat kwam hij hier in zijn topic schrijven?
Van een kapitein, die met zijn schuit
De oceanen wilde overdrijven...

In al mijn goedheid heb ik hem
mijn dure yacht weer uitgeleend
voorzichtig zei ik nog met stille stem
met mijn Titanic II, en mijn plastieken eend

Robbe

NB
De opblaasbare plastieken eend mag enkel gebruikt worden
in geval van nood, als reddingsboot...




Mijn yacht, de Titanic II

beste raaike, mijn afscheid tot donderdag was wat voorbarig, want ik heb deze namiddag vrij gekregen van mijn werkbaas. . in de plaats daarvan moet ik vrijdagavond beginnen ipv zaterdagmiddag
beste bosrankje, vergelijk mij maar gerust met assepoester hoor, die verdiende per uur nog meer dan ik, en 't is beter om geen slapende honden wakker te maken he (dat blijft tussen ons he?)
(beste) robbe, je hebt vastgesteld dat de huur voor de voorbije twee maand nog niet gestort is, maar als je het volgende gedichtje leest zul je ongetwijfeld begrip kunnen opbrengen voor mijn beslissing

jehova

enkel daklozen hebben nog nooit
de getuigen aan de deur gehad
rapke wel, en ik was zo verstrooid
dat voor ik het wist, er één in mijn sofa zat

de ander twijfelde nog wat na
hij scheen zich af te vragen
of die kast met kapotte la
zijn boekjes wel kon dragen

want daarvoor hadden ze aangebeld,
om mij te verwennen met 'de toren'
onlangs had ik over een toren verteld
en ik kreeg rillingen tot aan mijn oren

maar ze stelden me op mijn gemak,
de wereld zou pas morgen vergaan,
opgelucht betastte ik mijn binnenzak
'k wou juist met huurgeld naar de post toe gaan

nu loonde het echt de moeite niet
om mijn schulden nog te voldoen
want als morgen de zondvloed niemand ontziet
heeft mijn huisbaas ook niks meer aan die poen

de nacht daarop heb ik heerlijk geslapen
droomloos, zonder huisbaaszorgen
de boekjes door de getuigen achtergelaten
zou ik wel verkopen, morgen

rapke's medisch dossier

rapke bij de tandarts

bang afwachtend, de mond wijdopen
lag ik in die electrische stoel.
tandpijn had me naar hier doen lopen
ik hoopte dat hij het zachtjes zou doen

zijn assistente was een mooie vrouw
'dat belooft veel goeds' had ik gedacht
een patiënt is op zijn gemak, heel gauw
als aan de receptie iets moois op hem wacht

maar rapke's gemoed zonk in zijn schoenen
toen daar de tandarts aangeslopen kwam
'om weg te raken zou'k zelfs een kikker zoenen'
dacht ik hulpeloos met een dikke wang

hij loerde mij geniepig aan
en wierp een blik op de patiëntenbrief
'ha rapke' sneerde hij voldaan
'eindelijk 's ene aan 't goedkoop tarief'

nu brak me 't angstzweet pas echt uit
met kastechirurgie had ik niet gerekend
wist ik veel dat zo'n tandenguit
net als huisbazen door hebzucht is getekend?

hij kwam naast mijn ligstoel staan
en nam meteen de grootste tang
'bij die prijs wordt niet aan verdoving gedaan'
grijnslachte hij, en plaatste de afzuigslang

onbewust greep mijn hand in 't ijle
en daar gebeurde het ongelooflijke toen,
marteltuig in zijn hand, zijn juwelen in de mijne
waarbij ik zei : ' we zullen elkaar toch geen pijn gaan doen?'

hoe het verder afloopt blijft medisch geheim, althans wat de toestand van de tandarts betreft

als ik in het volgende frutselingske spreek over pijn, heb ik het enkel over relatiegebonden fenomenen, en zeker niet over pijn die voortvloeit uit zaken waar men geen invloed op heeft zoals ziekte en dergelijke.

het moment

het leven bestaat uit momenten,
we herinneren ons slechts fragmenten
van vreugde, maar ook van pijn,
't gevolg van mens te zijn

we weten wel hoe ons leven begon
maar zou je niet,net als ik,als je kon
sommige momenten van hevige pijn
willen veranderen in fragmenten die beter zijn?

de spatie tussen gisteren en morgen
is vandaag, dus moet je ook zorgen
dat je die toets omzichtig aan slaat,
want die bepaalt waar je morgen staat

Rapke :
Wat fijn op jouw topic te mogen zijn
Ik kon echt niet stoppen met lezen
Van blad 1 tot en met blad 9
heel dit theater leest als een trein

Jullie zijn alle twee echte fantasten
geweldige dichters
rasechte vertellers
die telkens opnieuw de mensen verassen

Ik zag robbe in Brasschaat met zijn vrouwengelijk
en ook in Maasmechelen met zijn speelgoedtrein
maar rapke, arm rapke
wie mag jij wel zijn

ik keek in je privé
maar wie je bent
wat je doet
deel je niet mee

Nu moet ik je onbekend feliciteren
welgemeend en ik kom
nog frekwent je gedichten
met een bezoek vereren

Ferry