Bosrankje's Laar

Bosrankje · 22 feb 2007, 22:24

Lieve Johana-maria,

Heel gelukkig te horen (lezen ) dat je zo
dikwijls in mijn laar komt kijken. Wees zeker
dat ik evenveel naar jou langskom en geniet
van je mooie teksten en gedichten !

Bedankt voor je vriendschap en tot.......

Veel liefs van B srankje

Morgenstern · 23 feb 2007, 21:56

Lief Rankje
Loslaten moet je leren heb ik
ook moete doen Herman geeft
mij erook meegeholpen .
Nu heb ik mijn dochter een
plaats in mijn hart gegeven
denk nog veel aan haar
maar nu heb ik ook rust in mijn
leven gevonden al zal ik haar nooit
kunnen vergeten .
Ik koester haar nu in mijn hart.

Veel liefs van Morgensternxxx
knuffel

Bosrankje · 24 feb 2007, 00:31

Lieve Morgenstern,

een vader verliezen die ook je beste vriend is , is moeilijk
maar je eigen kind....... is onaanvaardbaar, niet logisch maar
tja......
En dan pas kunnen loslaten om ze dan in je hart te koesteren !
Jij hebt alles begrepen, lieve Morgenstern........

Ik wens je het allerbeste ! Een knuffel en zoentjes van B srankje

Gast · 24 feb 2007, 16:10

u bent zowat de FEE OP DIT FORUM BOSRANKJE

als ik hier binnen kom voel ik mij klein en in een sprookjeswereld
dat is dus enig want even weer kind worden is een mooie
droom

ik wou dat ik ook kon toveren en heel mooie dingen schrijven
dat is mij niet gegeven
maar wel het genieten ervan en
daar ben ik blij en dankbaar om

een betoverde
tobias

Alterego1 · 25 feb 2007, 07:54

Alterego1 · 25 feb 2007, 18:42

Vondelingskens

'k Vond z'in Vlaandren,waar geen hand
Zegent d'idealen...;
Waar men,als een vreemde,bant
D'eigen zoete tale.

'k Vond ze,waar geen zachte stem
Door m'n zuchten streelde...;
'k Vond ze ver,heel ver van hem,
Ver van alle weelde.

In 't vertellen van wat wind...,
't Ritselen van de hagen...,
In de kijkers van een kind...,
't Scheem'ren van de dagen...

'k Vond z'in 't eigen stil gedacht...,
In wat bloemen-zegen...;
'k Vond ze,spelend langs de gracht
Van verlaten wegen...

Zoudt ge weelde vragen toch
Van die schaam'le dingskens...?
't Zijn geen rijke kind'ren.....,och,
't Zijn maar vondelingskens...

Alice Nahon

(uit de bundel;
Vondelingskens 1920)

Alice Nahon vooraan in de twintig

Bosrankje · 25 feb 2007, 21:06

Dromerij.....

De adem stokt me in de keel,
angstige ogen verlangen veel
wanneer kom ik tot rust....

Geniet ik nog van de stilte.....
of blijf ik voor altijd in de kilte
en ben ik me niets meer bewust.

Door het wijdopen raam,
hoor 'k in de wind m'n naam
'k luister er naar, ongerust....

Wat moet ik hiermee aan ....
hoef ik hierin verder te gaan..
hopend dat 't m'n zinnen blust.

Hoelang tracht ik er al naar...
wordt het ooit wel eens waar...
dat hij mij innig en teder kust.

Of kan de wind wel lezen.....
wat er omgaat in mijn wezen
als 'k wil dat hij me slaperig sust.

Bosrankje

Gast · 26 feb 2007, 08:11

Héél mooi en verlangend bosrankje.

Het is een vraag
en zal een vraag blijven.
Wat er zal gebeuren
hoe men zal reageren...
de wind zal het weten.

Ik heb ervan genoten.
Liefs,
nog een fijne dag gewenst.

Bosrankje · 26 feb 2007, 08:55

Jely Jeppo,

Ik waardeer wat je over mijn gedicht
geschreven hebt en ben blij dat je er-
van geniet

Zo voelde ik me voor dat ik Alterego
kende.
Nu, gelukkig, heb ik iemand die op al
mijn vragen en verlangens een antwoord
geeft !

Ik ben een gelukkige vrouw

Veel liefs en ook een prettige dag
van B srankje

denook · 26 feb 2007, 15:06

"ik ben een gelukkiige vrouw" - zegt bosrankje

houden zo en met Alter naast u zal dat geen

probleem zijn - hoop ik

groetjes in vriendschap - - denook - -

Bosrankje · 26 feb 2007, 18:24

Bedankt Denook,

Inderdaad, wij gaan proberen het zo te houden
want op onze leeftijd moeten wij van elk moment
genieten en in het NU leven
Carpe Diem is onze lijfspreuk.

Tot ziens en groetjes in wederkerige vriendschap
B srankje en Alterego

Bosrankje · 27 feb 2007, 06:23

Beste Tobias,

Sorry dat ik U zo laat antwoord ! Bedankt voor U lieve woorden
en 'k ben blij dat U mij een Fee noemt dat doen mijn kleinkinderen
ook .

Altijd welkom in mijn topic !

Lieve groetjes van B srankje

Bosrankje · 27 feb 2007, 06:51

Toen ik in Antwerpen kwam wonen vanuit Genval in Waals Brabant,
vijf en veertig jaar geleden,had ik van Alice Nahon nog nooit gehoord.

Twintig jaar later dan, verhuisde ik naar Schoten en daar hoorde
ik voor 't eerst haar naam, omdat de school van mijn kleinkinderen
zich in de Alice Nahonlei bevond.

Enkele jaren nadien, kon men, in de gemeente, een boek over
haar kopen en dan pas maakte ik kennis met de dichteres.

Ik kon niet alles verstaan omdat zij veel woorden gebruikte die ik
niet kende en in de Van Dale niet kon vinden.

En nu, door Alterego, wiens uitgesproken voorkeur gaat naar
Guido Gezelle en Alice Nahon "de prinses van de Vlaamse Poëzie"
heb ik eindelijk kennis gemaakt met haar ,
mede ook door verschillende boeken,
en die ontdekking vind ik boeiend.

Door hem, versta ik nu al de woorden die zij gebruikte en kan
ik eindelijk ten volle genieten van haar prachtige, eenvoudige en
aangrijpende gedichten !

Maar naast het plezier dat ik beleef aan haar verzen, besef ik
dat wat ik tot nu toe geschreven heb niet veel waarde heeft
als "gedicht". Maar ik zal toch blijven schrijven, op mijn manier,
in een taal waarvan ik hou maar niet de mijne is (dus moeilijk)
en, zolang dat hij het wilt, met de hulp van Alterego, een purist.

Ik schrijf wat ik voel, met mijn woorden, mijn stijl en vooral met
mijn hart en ik hoop dat de lektuur van haar gedichten mij zal
helpen om beter te kunnen schrijven.......

Veel liefs van B srankje

Alterego1 · 27 feb 2007, 08:27

Taal

Buiten mijn moedertaal
en die der nachtegalen
wist ik naar diepen zin
geen klare talen
en vaak heb ik bedroefd
naar 't wonder boek gekeken
waarin geschreven stond
wat andere landen spreken.

Toen deed de stad van leed
voor mij heur poorten open;
ze leerde mij 't geheim
van wanhoop en van hopen;
daar hing te spreken veel
aan oogen en aan monden
waarvoor men hier beneen
geen taal heeft uitgevonden.

Leven is hoogeschool
voor nieuwe en doode talen
Die lang mag leerling zijn
in heur rumoeren zalen,
die kan uit kolken roes
van juichen en van smeeken
redden het ijl relaas
waarin de zielen spreken.

Alice Nahon

(uit de bundel;
Schaduw 1928)

Robol · 27 feb 2007, 09:02

Goedemorgen !

Ook ik ben "fan" van Alice Nahon !
Ik heb haar "verzamelde gedichten" in mijn bezit, een boekje dat ettelijke jaren ouder is als ik...

Het omvat: "Vondelingskens", "Op zachte vooizekens" en "Schaduw", voorwaar een prachige bundel, die een ereplaats heeft in mijn boekenkast!

Robbe

Afbeelding