Reeds dagen aan een stuk zitten wij, de kolderbrigade, op hete kolen.
Zoals jullie weten, was de ganse regering aanwezig op het grote optreden in ons vorig verhaal. Na het succesvolle duel, dat door kwezel werd gewonnen, nam onze premier, Je weet wel, die van het blauwe fabriekje, ons apart. "Dames en heren", zei de man. Jullie weten onderhand wel, dat wij in grote problemen zitten met onze regering.
Wij geraken er niet uit! Nu heb ik, in samenspraak met de ministerraad, het voorstel gedaan om een "forum" op te richten, die als het ware, een schaduwkabinet zou uitmaken van onze eigen regering. Wij, en daarmee bedoel ik ook onze koning,die tussen haakjes weet dat jullie majesteit, nogal bevriend is met zijn schoondochter,hebben jullie kolderbrigade al een tijdje in het oog. Jullie zouden perfect deze zeer zware taak op jullie kunnen nemen". Ik bekeek die blauwe eens met een scheef oog en maakte hem er attent op, dat wij reeds een forum hadden.Ik vroeg hem ook, of het de bedoeling was, om de ene kolderbrigade door een andere te vervangen. Daarop, kreeg ik een ontwijkend antwoord.
Terwijl ik dit vroeg, kwam er nog een andere minister bij. Eene met de tranen in de ogen. Dat het die man menens was, had ik direct door. Die man zag echt de problemen vliegen en drong aan op onze medewerking!
Ik vertelde de premier, dat wij wel over slimme mensen beschikken in onze groep. Dat er bij ons mensen zijn die nogal goed met wetteksten over de baan kunnen. Dat bijvoorbeeld een Hermano......! "Even geduld! beste vriend" zei een ondertussen bijgekomen andere vent, die er uitzag als een blok beton. "Er is al een Herman die nu de lakens uitdeelt. Wij moeten er zo geen twee hebben, zenne!" Toen ik hem uitlegde dat het om onze Hermano ging en dat die wél bekwaam is. Dat die geen moeite heeft met "schild en vriend". Pas dan, was die kerel gekalmeerd en ging terug in de zaal, waar een mooie politica hem zat op te wachten. Ik kom nu niet direct op haar naam. De Backer is het niet. Daar ben ik zeker van.
TLL, vroeg al direct, wat er aan te verdienen viel en of hij mocht cumuleren met al zijn winstpremies die hij won met zijn boogske? "Maar natuurlijk! beste man" antwoordde de eerste burger, "iedere politieker schiet toch met pijlen, soms zelfs met giftige! Ge krijgt zelfs een chauffeur" zei de premier nog. Ik keek nog eens goed naar die man zijn gezicht en naar de blauwe plekken rond zijn reukorgaan. Ik dacht mij iets te herinneren over de rijkunst van sommige ambtelijke chauffeurs. Net zoals de rest van de bende was Tll akkoord om, bij nader toezien, toch maar zelf te rijden. In geval van nood, hebben wij nog altijd de ballon van de strop.
Er is maar één probleemgeval in jullie groep. Dat is dienen Ed.. Dat is zo een lepe, die in jullie politiekforum ons af en toe eens in de problemen zet met zijn geschrijfsel. Dus, die moeten wij uitsluiten!. Ofwel, moet hij aanvaarden om voorlopig zijn postings, in dit forum, stop te zetten. Ik dacht direct aan mijn vrienden- schrijvelaars. Dat ik hen deze kans niet mocht ontnemen. Dat ik geen obstakel mocht vormen voor hun, zei het korte, maar interessante carrière. Ik gaf dan ook toe aan de premier. Ik deed de belofte om mij van enig commentaar te onthouden in het forum. Ik deed dit echter wél,.... met gekruiste vingers achter mijn rug!
Hermano, die twijfelde niet! Je zag zo op zijn gezicht, dat hij het premierschap wel zag zitten. De anderen die twijfelden nog. Er waren er die het geen gemakkelijke taak vonden, om zo een hele tijd in de schaduw te moeten zitten, zeker wanneer de zon zou schijnen. Er was er ook al eentje van onze groep, die zich, al brommend, aan het profileren was, als minister van cultuur.
Er kwamen nog twee andere excellenties aan te pas om wat meer verduidelijking te geven over onze taken. De ene zag er een beetje rood uit. Waarschijnlijk van de champagne die hij tijdens onze receptie had gedronken. De andere zag groen. Mogelijk ook door diezelfde champagne. Niet iedereen kan tegen, goedkope, drank, nietwaar?
Wij, zouden de oplossingen moeten aanbieden en uitwerken. Zij,de échten, zullen het dan wel op de televisie gaan uitleggen. "Ge moet dat niet onderschatten, dat moet ge kunnen en, dan heb je nog die Brackemannen enz." zeiden de regeringsleiders ons nog. Onze sterke argumenten, dat wij ook over schoon volk beschikken en dit in alle kleuren. Dat dezen zeker even goed zouden overkomen als hun vrouwelijke modeverschijnsels. Dat hij onze kwezel, mira en de andere schone en slimme vrouwen eens moest gaan bekijken. Dat, indien nodig, wij zelfs europees zouden kunnen gaan. Het bracht allemaal geen aarde aan de dijk. Zij alleen én niemand anders, zouden en mogen het goede nieuws brengen op de televisie.
Na wat een en weer gepalaver over de bevoegdheden van de "schaduwers" en over de manier, hoe wij een ministerraad moesten aanstellen, nam de kolderbrigade het besluit om in conclaaf te gaan.
Dat wij rappe mannen en vrouwen zijn,dat hebben die, zogezegde, verkozenen des volks al mogen ondervinden. Op vijf minuten tijd werd Hermano reeds aangesteld als schaduw - formateur!
-Gaat de kolderbrigade een schaduwkabinet vormen?
-Wie krijgt welke bevoegdheden?
-Komt er snel witte rook uit de schouw?
-Gaan wij het land redden?
Allemaal vragen waarop, U, misschien , snel een antwoord zult krijgen!
Zoals jullie weten, was de ganse regering aanwezig op het grote optreden in ons vorig verhaal. Na het succesvolle duel, dat door kwezel werd gewonnen, nam onze premier, Je weet wel, die van het blauwe fabriekje, ons apart. "Dames en heren", zei de man. Jullie weten onderhand wel, dat wij in grote problemen zitten met onze regering.
Wij geraken er niet uit! Nu heb ik, in samenspraak met de ministerraad, het voorstel gedaan om een "forum" op te richten, die als het ware, een schaduwkabinet zou uitmaken van onze eigen regering. Wij, en daarmee bedoel ik ook onze koning,die tussen haakjes weet dat jullie majesteit, nogal bevriend is met zijn schoondochter,hebben jullie kolderbrigade al een tijdje in het oog. Jullie zouden perfect deze zeer zware taak op jullie kunnen nemen". Ik bekeek die blauwe eens met een scheef oog en maakte hem er attent op, dat wij reeds een forum hadden.Ik vroeg hem ook, of het de bedoeling was, om de ene kolderbrigade door een andere te vervangen. Daarop, kreeg ik een ontwijkend antwoord.
Terwijl ik dit vroeg, kwam er nog een andere minister bij. Eene met de tranen in de ogen. Dat het die man menens was, had ik direct door. Die man zag echt de problemen vliegen en drong aan op onze medewerking!
Ik vertelde de premier, dat wij wel over slimme mensen beschikken in onze groep. Dat er bij ons mensen zijn die nogal goed met wetteksten over de baan kunnen. Dat bijvoorbeeld een Hermano......! "Even geduld! beste vriend" zei een ondertussen bijgekomen andere vent, die er uitzag als een blok beton. "Er is al een Herman die nu de lakens uitdeelt. Wij moeten er zo geen twee hebben, zenne!" Toen ik hem uitlegde dat het om onze Hermano ging en dat die wél bekwaam is. Dat die geen moeite heeft met "schild en vriend". Pas dan, was die kerel gekalmeerd en ging terug in de zaal, waar een mooie politica hem zat op te wachten. Ik kom nu niet direct op haar naam. De Backer is het niet. Daar ben ik zeker van.
TLL, vroeg al direct, wat er aan te verdienen viel en of hij mocht cumuleren met al zijn winstpremies die hij won met zijn boogske? "Maar natuurlijk! beste man" antwoordde de eerste burger, "iedere politieker schiet toch met pijlen, soms zelfs met giftige! Ge krijgt zelfs een chauffeur" zei de premier nog. Ik keek nog eens goed naar die man zijn gezicht en naar de blauwe plekken rond zijn reukorgaan. Ik dacht mij iets te herinneren over de rijkunst van sommige ambtelijke chauffeurs. Net zoals de rest van de bende was Tll akkoord om, bij nader toezien, toch maar zelf te rijden. In geval van nood, hebben wij nog altijd de ballon van de strop.
Er is maar één probleemgeval in jullie groep. Dat is dienen Ed.. Dat is zo een lepe, die in jullie politiekforum ons af en toe eens in de problemen zet met zijn geschrijfsel. Dus, die moeten wij uitsluiten!. Ofwel, moet hij aanvaarden om voorlopig zijn postings, in dit forum, stop te zetten. Ik dacht direct aan mijn vrienden- schrijvelaars. Dat ik hen deze kans niet mocht ontnemen. Dat ik geen obstakel mocht vormen voor hun, zei het korte, maar interessante carrière. Ik gaf dan ook toe aan de premier. Ik deed de belofte om mij van enig commentaar te onthouden in het forum. Ik deed dit echter wél,.... met gekruiste vingers achter mijn rug!
Hermano, die twijfelde niet! Je zag zo op zijn gezicht, dat hij het premierschap wel zag zitten. De anderen die twijfelden nog. Er waren er die het geen gemakkelijke taak vonden, om zo een hele tijd in de schaduw te moeten zitten, zeker wanneer de zon zou schijnen. Er was er ook al eentje van onze groep, die zich, al brommend, aan het profileren was, als minister van cultuur.
Er kwamen nog twee andere excellenties aan te pas om wat meer verduidelijking te geven over onze taken. De ene zag er een beetje rood uit. Waarschijnlijk van de champagne die hij tijdens onze receptie had gedronken. De andere zag groen. Mogelijk ook door diezelfde champagne. Niet iedereen kan tegen, goedkope, drank, nietwaar?
Wij, zouden de oplossingen moeten aanbieden en uitwerken. Zij,de échten, zullen het dan wel op de televisie gaan uitleggen. "Ge moet dat niet onderschatten, dat moet ge kunnen en, dan heb je nog die Brackemannen enz." zeiden de regeringsleiders ons nog. Onze sterke argumenten, dat wij ook over schoon volk beschikken en dit in alle kleuren. Dat dezen zeker even goed zouden overkomen als hun vrouwelijke modeverschijnsels. Dat hij onze kwezel, mira en de andere schone en slimme vrouwen eens moest gaan bekijken. Dat, indien nodig, wij zelfs europees zouden kunnen gaan. Het bracht allemaal geen aarde aan de dijk. Zij alleen én niemand anders, zouden en mogen het goede nieuws brengen op de televisie.
Na wat een en weer gepalaver over de bevoegdheden van de "schaduwers" en over de manier, hoe wij een ministerraad moesten aanstellen, nam de kolderbrigade het besluit om in conclaaf te gaan.
Dat wij rappe mannen en vrouwen zijn,dat hebben die, zogezegde, verkozenen des volks al mogen ondervinden. Op vijf minuten tijd werd Hermano reeds aangesteld als schaduw - formateur!
-Gaat de kolderbrigade een schaduwkabinet vormen?
-Wie krijgt welke bevoegdheden?
-Komt er snel witte rook uit de schouw?
-Gaan wij het land redden?
Allemaal vragen waarop, U, misschien , snel een antwoord zult krijgen!