62 A HAWK LOMBARDSIJDE-ESSENTHO-KORBACH-te bewaren

[papafreddy]

Voor zover ik weet was zowel Essentho als Korbach nederlandstalig.Verontschuldig me mocht ik verkeerd zijn. Ik kan enkel spreken in "mijn" jaar 1974.
De beroeps die zullen je op deze vraag een duidelijk antwoord weten te verstrekken! Dus beroeps waar wachten jullie op?
Mvg
De Peet

Dag Maurice en andere hawk leden
Het is zo dat de Hawk in het begin start periode volledig nederlandstalig was, want de vlamingen moesten naar de verste garnizoenen gezonden worden zodat ze zo vlug nie thuis zouden zijn t.o.v. de walen!
Maar voor 62A Essentho is er einde jaren 1970 overgeschakeld naar tweetaligheid, zodat wanneer ik in 1980 in Essentho terug was voor promotie het garnizoen half nederlands en half frans was.
Vandaar nu in het jaar 2007 dat de reunie van 62A in Wallonie door gaat, volgend jaar is het terug in Lombardsijde.
Nog iets over de voertuigen, in de jaren 1976 waren er reeds al MAN voertuigen, maar er was een probleem met onderhoud, t.o.v. het duits leger die dezelfde voertuigen hadden, die gingen naar de prive voor onderhoud t.o.v. Belgie die het zelf deden met alle gevolgen vandien, heb er eens een oefening mee gehad en als je een lichte helling opwilde vb regio Keulen, dan kon het voortuig er met moeite op, ergens was er problemen met de instelling van de ontsteking, ergens de ontstekings hoek nie juist ingesteld.
We hadden ook andere jeeps met name Land Rover, maar daar was ook een probleem mee, als je het kontakt slot overhaalde om stil te leggen en je haalde de sleutel eruit, dan bleef het voertuig verder pingellen, je moest hem in versnelling zetten en laten blokkeren zodat die volledig stil viel!!!
MVG
Papa Freddy

[dr.lighouse]

Hier een foto uit Brakel, kantine troep, 1978.
Prijs van een consumptie: 10 Fr...

Achter de toog, v.l.n.r.:
ikzelf, bier tappend,
de adjudant (naam vergeten),
de "Jean" (brigadier-chef),
ene "Boutsen" uit Dilsen
en een jongen uit Leest, bij Mechelen.

De namen ben ik vergeten (schaamrood)
Ik HAATTE m'n legertijd...

[Peetje Maurice]

Aan "papafreddy" bedankt voor de uitleg!
Ik ben in het begin van de jaren 80 nog eens teruggekeerd naar Essentho.
Toen ik eraan kwam dan hoorde ik daar niet anders dan frans praten. Uitleg gevraagd aan "het wachthok", bleek dat de kazerne om niet te zeggen voor 100% gevuld was met franstaligen. Zoals reeds geschreven, mijn dienstjaar was 1974 en toen was er noch in Essentho, nog in Korbach, noch in Brakel een Waal te bespeuren.
Papafreddy heeft mijns inziens ook een duidelijke weergave gegeven over de "voertuigen" van het leger. Hebben jullie het al gemerkt, in militaire kringen heeft men het altijd over "voertuigen"...
In mijn tijd waren de Bedfords én de Magirussen de trots. Ik als vuurleider moest soms ook op de MT werken, je kunt je voorstellen, ik had niets het minste benul van een "voertuig", ook al zou ik graag chauffeur geweest zijn in het leger. Het gebeurde soms dat ik de olie van de "voertuigen" moest vervangen...Maar in die tijd hadden we daar wel een heel brave chef die het ons allemaal perfekt kon uitleggen!
Het strafste vond ik dat we in volle oliecrisis de "voertuigen" moesten reinigen met mazoet, honderden liter mazoet werd er over de "voertuigen" gespoten, ik vond dat destijds een verspilling van jewelste! Doch door de "voertuigen" met mazoet te bespuiten gingen die voor enkele dagen terug "blinken".
Wat de jeeps betreft, ik vond de "Willy" iets prachtigs! Ik heb er zelfs meegereden, alhoewel dit niet mocht, maar chauffeurvrienden lieten me af en toe eens een jeep "parkeren"...

Aan de man die de foto uit Brakel in de kantiene heeft doorgestuurd, bedankt vriend!
Ja, jongen, wie heeft er het leger niet gehaat...alhoewel, ik ben kontent dat ik het hebben mogen meemaken, dat kunnen die verwende gastjes van vandaag niet meer zeggen! Je zou er eventueel kunnen bijgeschreven hebben WAAROM je het leger zo haatte, is altijd interessant om diverse anecdotes te kunnen lezen...
Mvg
De Peet

[Peetje Maurice]

Aan "dr.lighouse", ik heb in Essentho nooit geweten dat er een adjudant achter de toog stond...
Af en toe was er wel eens een brigadier, maar voor de rest altijd de gewone milicien. Of is de foto soms genomen op een speciale gelegenheid, bijvoorbeeld tijdens "een bataljonsfeest" ofzo, kwestie van goede indruk te geven...want ik zie geen zatte miliciens aan de toog hangen.
In Essentho waren het altijd dezelfde die stomdronken de weg naar hun kamers zochten. Dan moest ik als nuchtere milicien en ik was niet alleen hoor, nog uren hun gezever aanhoren. Het gebeurde dat er miliciens zo zat waren dat ze hun kast als urinoir beschouwden...walgelijk. Gelukkig was dit de minderheid. Voor de rest waren het echt allemaal brave jongens, maar één varken is me werkelijk bijgebleven, ik zal hem nooit vergeten. Ik vraag me af wat er van die zou geworden zijn, als men reeds op de leeftijd van 19 jaar een echte alcoholieker is...hij heeft trouwens enkele dagen kunnen "bijgenieten" van het leger.
Mvg
De Peet

[Emteechauffeurke]

Goeiemorgen,
Nog even terugkomen op de foto van dr.lighouse!
Die jongen uit Leest, meen ik te kennen, het gaat om ene Vloeberghs!
Normaal gezien moet ik daar ook op dat zelfde ogenblik aan het rondlopen zijn. Het kan dat de foto genomen is tijdens de bataljonsfeesten 1978!
Want ik was daar ook van dienst als garcon, want de kantien was gevuld met familieleden uit Belgie!!

GRTZ,
ROBERT

[dr.lighouse]

Dat klopt, die jongen heet inderdaad Vloeberghs ! Hij deed samen met mij 'kasdienst'.

Ik kan me niet meer herinneren wanneer die foto gemaakt is, maar het zal wel zo zijn dat het met de bataljonsfeesten was. De adjudant stond anders nooit achter de toog en ook waren er geen garçons. (Dus die hun namen weet ik al helemaal niet )

We hadden toen 10 dagen kasdienst en 10 dagen 'vrij', dwz in die 'vrije' dagen moesten we 's avonds niet achter de toog staan en konden we de stad in of naar de cinema. Dat was ook de periode dat we met verlof mochten. En (meer waarschijnlijk) dat we op wacht 'mochten'.

In de kasdienst periode waren we verantwoordelijk voor het geld in kassa. Mijn eerste kasdienst was een ramp: er was 5000 frank te weinig in kas. Die is er zeer waarschijnlijk uit gestolen door een afzwaaiende kantinier, wiens foto ik later nog in de carthoteek van de politie van Antwerpen ben tegengekomen. (Eens dief, altijd dief...) En wiens naam ik wél altijd onthouden heb...

Vloeberghs en ik hebben toen die 5000 frank uit eigen zak moeten betalen en de adjudant vertrouwde ons voor geen haar meer. Een gezellige start was dat. (met een soldij van 75 fr per dag)

[moestie]

dr lighouse,
ik volg de site van de legerdiensten en zie dat jij van de panne bent ,ook ik ben van de panne ,maar op de foto herken ik je niet
greetz
moestie

[Peetje Maurice]

Toen we op verlof naar België mochten moesten we in de kantiene in Essentho wachten tot 23u45 vooraleer de bus ons naar Warburg bracht. Normalerwijze mocht er na 22 uur geen alcohol meer verkocht worden. Voor velen was dit onhoudbaar. Wat gebeurde er toen...er waren miliciens die het fabuleuze idee gevonden hadden om in een bierglas dan maar Martini, (rode) te laten gieten. Vermits er toen geen beroeps meer aanwezig waren,(die zaten ofwel in hun respectievelijke bars, of die deden dodo) werd van dit idee nogal gretig gebruik gemaakt. De kleur was zoals die van Cola.
Ik heb er weet van dat de officier van wacht éénmaal een controle heeft uitgevoerd, die ging dan aan de glazen ruiken en oh wee, hij die een glas Martini voor zich had staan, in plaats van Cola.
Hij kon dus zijn verlof vergeten, met als gevolg een straf voor de drinker (die dus niet mocht met verlof vertrekken) én voor de barman...
Remember????
Mvg
De Peet

Het soldatenleven kon hard zijn...

[Peetje Maurice]

dr lighouse,
ik volg de site van de legerdiensten en zie dat jij van de panne bent ,ook ik ben van de panne ,maar op de foto herken ik je niet
greetz
moestie

Waarde moestie, je moet weten dat het gezicht van een mens in de loop der jaren kan veranderen én De Panne is ook toch zo groot niet.
Misschien is die kerel die je op de foto niet herkend nu een "volle" man geworden...
Ik moet er hier ook nog aan toevoegen, als deze foto werkelijk genomen is tijdens de bataljonsfeesten in het jaar 1978, ja, dan was ik daar ook....want ik ben toen een neef daar gaan bezoeken.
Ik had het al lang door dat die foto op het één of het ander bataljonsfeest werd genomen, de barmannen zien er veel te goed uit, ik bedoel hiermee ze zijn goed en proper gekleed én de beroeps lijken me op dat moment de vriendelijkheid zelve, wat dus op zich reeds een uitzondering was, soit, men moest toch aan de buitenwereld tonen dat het leven binnen de kazerne er helemaal nog niet zo slecht was, doch enkel voor de buitenwereld nietwaar. Het eten tijdens de bataljonsfeesten was dan ook een stuk beter, alhoewel, in Essentho mocht ik niet klagen.
Bataljonsfeesten waren toch iets speciaals voor de arme milicien! Het zien van ouders, of zus of broer of lief, was op Duitse bodem iets onvergetelijks, miliciens uit Essentho zullen zich wel de uitstappen naar de Diemelsee en Marsberg herinneren, dit in gezelschap van familie én of lief.
Het hartje van menig soldaatje ging bloeden toen aan het bezoek een eind kwam, ik heb er menige stoere milicien een traantje weten laten hoor!
Ik was fier toen ik aan mijn moeder de plaats mocht tonen die ik mocht innemen in de BCC, een lief had ik toen gelukkiglijk niet. Vader en zus waren meer geinteresseerd in de prachtige omgeving
Mvg
De Peet

[Peetje Maurice]

In de kasdienst periode waren we verantwoordelijk voor het geld in kassa. Mijn eerste kasdienst was een ramp: er was 5000 frank te weinig in kas. Die is er zeer waarschijnlijk uit gestolen door een afzwaaiende kantinier, wiens foto ik later nog in de carthoteek van de politie van Antwerpen ben tegengekomen. (Eens dief, altijd dief...) En wiens naam ik wél altijd onthouden heb...

Wat ne smeerlap, 5000 frank dat was voor een arme soldaat destijds een groot bedrag!
Sommige "supers" van destijds kon je voor geen haar vertrouwen, sommigen waren echte bandieten!

[Emteechauffeurke]

Goeiemorgen,

Langs deze weg wil ik Peetje bedanken voor de fantastiche gastvrijheid, dat wij als collegas 43Aers mogen ervaren op deze topic van 62A!!

GRTZ,
ROBERT

[Peetje Maurice]

Goeiemorgen,

Langs deze weg wil ik Peetje bedanken voor de fantastiche gastvrijheid, dat wij als collegas 43Aers mogen ervaren op deze topic van 62A!!

GRTZ,
ROBERT

Graag gedaan Emteechauffeurke! 43A, da's toch wel een beetje hetzelfde als 62 A nietwaar, we hebben de eer gehad om zowel in Essentho als in Brakel en Korbach ons land te mogen dienen!
Mvg
De Peet

[Peetje Maurice]

Nog een anecdote uit de opleidingstijd in Lombardsijde (1974). Ik had er namelijk een slecht FAL geweer. Ik weet nog altijd het nummer. Dat was 8564, een ABL machine uit het jaar 1956
Telkens blokkeerde het geweer en door de Chef - ik ken zijn naam niet meer, het enige wat ik me van hem herinner is dat hij zo een dikke lip had - werd ik daardoor als een dommerik eerste klas aanzien. Hij maakte me belachelijk voor de hele bende, want een slechte FAL dat kon in zijn ogen niet.
Ik moest dan telkens naar de "wapenmaker", hij noemde dat "maker". Daar tientallen keren aangekomen en de Chef daar had er z'n plezier in dat ik me telkens weer moest aanmelden. Dat was dus een - zoals ze nu zouden zeggen - gepest worden. Ik denk niet dat ze het nu nog zouden moeten proberen.
Het was ook die wapeninstructeur die het zo nodig vond om mijn "wapen" bij oefeningen op het strand, telkens op vrijdagnamiddag, de loop van mijn FAL in het zand te steken, om het me zo moeilijk te maken om mijn geweer terug proper te maken, te olieën en zo verder. Want zonder proper geweer kon ik niet naar huis op vrijdag.
Ik kan jullie verzekeren beste vrienden, daar houdt een mens een trauma van over, (onzekerheid, bang zijn iets verkeerds te doen enz.)Ben maar op één beroeps woest geweest en ben het nog, ik zal die onnozelaar nooit vergeten. Hier kan een mens eens zijn frustraties neerschrijven...
In Essentho aangekomen, waar er een beetje menselijkheid was, kreeg ik een ander wapen. Ik werd er meteen topschutter.
De boeffers konden de soldaten zo kleineren, en oh god, wie dachten zij wel dat ze waren... Maar nogmaals, degenen die het leven van de arme soldaat zo moeilijk maakten, waren wel in de minderheid. De meeste beroeps, die deden ook maar hun werk...
Vrienden, ex-hawkers, nog een goed weekend voor jullie allen!
De Peet

[moestie]

peetje ,
id mensen veranderen en de panne is niet zo groot ,maar dr lighouse is mss een aangespoelden he ,zou toch graag weten wie het is ,en de nick te zien mss heeft hij en elktrozaak
gretz
moestie

[Peetje Maurice]

peetje ,
id mensen veranderen en de panne is niet zo groot ,maar dr lighouse is mss een aangespoelden he ,zou toch graag weten wie het is ,en de nick te zien mss heeft hij en elktrozaak
gretz
moestie

Dit is dan een oproep aaan dr lighouse om zich even aan moestie bekend te maken, daarom een voorstel aan dr lighouse: stuur eens een pm'pje naar moestie, misschien wil hij iets uit je elektrozaak kopen...
In ieder geval ook in mijn tijd waren er heel wat West-Vlamingen in Essentho, maar ook in Brakel (D).
Die West-Vlamingen zijn toch overal nietwaar en de meeste beroeps bij ons waren toch ook afkomstig uit West-Vlaanderen., de zogenaamde "West-Fluuten"...

Een gekende uitspraak van een milicien in Essentho uit West-Vlaanderen,meer bepaald SM Eggermont uit Wijtschate (ut Witschoate), na het eten van zijn "russisch ei":

"kee vrie goe geetn"...

Het is trouwens de enige milicien van "mijn lichtingsjaar" die ik na mijn legerdienst heb ontmoet, remember...
Grtz
Peet