jure schreef:Gedichtje, toepasselijk ten alle tijden. Romantiek trekt iedere eeuw slechts een ander kleedje aan, maar het blijft romantiek.
Et tu? Veux- tu m'accepter?
Jure helemaal met je eens romantiek blijft door de eeuwen
essentiel hetzelfde.
Moest ik vandaag Iepje terug ontmoeten,
dan ben ik zeker dat zij nog zó is!
Dromerig, 'n beetje vreemd, met een
steeds evengroot verlangen naar vrienschap,
naar bemind worden en beminnen.
Hoe oud moet men wel worden om
dat Kind diep in onszelf te verliezen, jure???
Blijven wij wie we zijn:
dat kind dat in ons verder leeft tot over de dood heen.
Dat is m'n diepste wens, jure!
O kon ik toch eens dat kind weer zijn
dat dromen kon al in de zon
en lopen in het wijd!
O kon ik maar eens dat kind weer zijn
dat luisterde...stil naar een vogel
en lachte om een bloem, zo mooi
en tuurde uren naar de wolken
die zeilden ver weg...
en riep:
mag ik niet mee?
Kon ik toch eens dat kind weer zijn
en Kerstnacht vierde
met dat stille diepe heimwee
naar wat moois en goed,
naar stilte en warm geluk,
vol sterren en vol vrede.
Verlangend naar een wonder!
Er leeft ook nu
een stil en diep verlangen
-dat niemand kent-
naar een sprankel geluk.
Geluk ...
o voor één dag, één uur, één ogenblik!
Doch , o zo groot is nu de pijn
Het komt dan ook nooit meer weer
dat ik weer eens dat kind kan zijn
dat kind eens van weleer!
lang geleden.....
ben hier en daar gaan kijken, er is zoveel bij
gekomen en allemaal zo schoon
maar hier kom ik nu omdat ik iets las over Nowrouz
op 21 maart
en voor ons eindigde de nowrouzvakantie verleden
zondag op 4 april
vandaar mijn afwezigheid.
het gedicht hierboven heeft me veel heimwee
gebracht
heimwee naar mijn kinderjaren,
naar mijn land,
mijn dorp,
mijn volk
oh , wat doet dat soms pijn
o ja kon ik nog eens dat kind weer zijn, dáár
in m'n land ,met m'n familie en vrienden.....
éénmaal weer terug dat kind weer zijn
Dank tobias!
Ja dat was zeer lang geleden.
Ben blij voor jou dat je toch wat
Nowrouz geur en kleur hebt mogen opsnuiven
en er zeker hebt kunnen van genieten....ook
al ben je misschien ver van huis en land en volk!!!
Herinneringen zijn meestal zoals jij schrijft:
"BITTER " en "ZOET" tobias
'k Wens je VREDE en ALLE GOEDS en
mocht het je goed gaan waar je ook bent!
Ach weet je, als ik hier zo doorheen het door jou verwoorde dwaal, 'zie' en 'voel' ik nog steeds dat kind in jou dat er altijd al is en was. Je moet het alleen maar durven tonen. ook en in eerste instantie aan jezelf.
Mooie graag gelezen verwoording van jou. Mag ik je, passend in deze tijd, een primeur aanbieden?
Goede vrijdag
Hij laat zich kruisigen voor het gisteren
waar herinneringsbruggen lasten dragen
waaronder Hij zich bukken moet
begroet stroomafwaarts de nieuwe oever
met gedachten die tijdloos zijn
opent de bouw die Hem vaderland is
nu hemelwaarts Zijn ogen - blik
dat Hem het innerlijk zicht laat
nu Hij zonder antwoord
gestuurd wordt naar de stilte
Al weet Hij reeds dat de morgen
Hem in glorie eeuwig is.
**********
sunset
**********
sunset,
o wat te zeggen?!
allereerst dank voor je mooie boodschap.
Inderdaad het verlangen naar het Kind in mij is zó groot,
zelfs het verlangen naar de geborgen Moederschoot,
naar die warmte , dat gedragen worden....
het is zo groot dat ik denk dat dat voor mij de dood zal zijn:
"De terugkeer naar de warme, goede Moederschoot"voor
eeuwig en altijd geborgen zijn!
Dan dank ik je heel bijzonder voor dat wonderbaar mooi
gedicht van Goede vijdag!
Enig mooi!
(ik heb er ook eentje van een paar jaar
geleden, dat volgt nog...)
'k WENS JOU DAN OOK SUNSET
VOOR DEZE PAASDAGEN
VREDE EN ALLE GOEDS!"
MOCHT HET JE GOED GAAN, JOU EN AL JE DIERBAREN!
Gij hebt mij weer gevonden
over de wateren
over de zee,
in de woestijn,
hebt Gij me weer gevonden.
Ik was U zolang vergeten,
Gekruisigde Jezus.
Ik weet niet hoe het mogelijk was,
U zolange jaren te vergeten,
Gij die al mijn pijn op U hebt genomen en
me redde van de dood.
Alles was stom en dood in mij.
Ook Gij waart dood,
dood in mij.
Nu hebt Gij me weer gevonden.
En zag en hoorde ik U weer,
Gekruisigde Jezus.
Omdat Gij het zijt die
mij hebt gezien en gehoord.
En toen wist ik het weer:
Die weg koos mij en is de mijne.
Die weg met U
die moet ik gaan tot het einde
met U gekruisigde Jezus.
Omdat Uw liefde is:
groter dan ons hart.
Ik had gewoon zin om je een lenteplaatje
te sturen. Ik had er zoveel mooie gevonden
bij het zoeken van kerselaren en appelbomen
voor mijn lentegedicht en dacht..... hier voor
Johana-Maria als ochtendgroet.
Nog een prettige dag en liefs
van Alterego en B srankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Mijn beste paaswensen!!!
Je hebt heerlijke gedichten!!
Ook hartelijk dank voor je verwelkoming,héél lief!!
Laten we genieten van de dingen,
die ons omringen.
Vooral ons kroost
is voor ons een troost.
De natuur,de bloemen
zijn om te roemen..
Een lieve glimlach
een goede dag
een lief gebaar
betekent veel voorwaar!!!
