Clair-obscur

[uvi]

'Bleu de Provence'


Mijn keuken heb ik jaren terug 'Bleu de Provence' geschilderd.
En je gelooft het niet, je mag me verdenken van 'wansmaak',
maar in datzelfde blauw van het zuiden, slaap ik ook.
Zelfs in de badkamer speel ik Adam onder een Franse hemel.

In de keuken ligt er nu een stilleven te rijpen. Une nature morte.
Een trosje bananen tegen een blauwe lucht van muren.
Daarnaast, weggedoken in een hoek, 'n gele theepot met een papaver op.
En een zonnige kruidenmolen. Gekregen. Zodat ik kan ruiken aan de Provence.

Vakantie in mijn keuken. Simpel en milieuvriendelijk.
Het is erg gerieflijk als alles in je hoofd zit. Je schudt je hersenen voor het gebruik. Zoals je dat doet met zo'n glazen bolletje uit Scherpenheuvel.
Even krachtig beroeren en de sneeuw valt. Vlokjes gedachten.

Je begrijpt dat 'un voyageur immobile'
alles binnen handbereik heeft. Zelfs z'n dromen.
Wonen in je woorden.
Handig voor een handelaar in blauw.

En toch ...


Uvi

[denook]

beste uvi,

er zijn zalige momenten,
we kennen zalige gevoelens,
een zalige warmte kan over ons neervallen, ...

ik wens je een ZALIG Paasfeest toe, met ZALIG
in de meest waardevolle betekenis


groeten in vriendschap - - denook - -

[Robol]

Beste Blauwe Ridder


Het is de Paastijd, jawel, maar toch moet ik even denken aan Kerstmis, het zal dat blauw zijn!
Blue Christmas...een liedje dat in mijn hoofd speelt...
I'll have a blue Christmas without you;
I'll be so blue thinking about you ...

Toch wens ik je zeker geen blue easter, maar een gezellige Paasdag, volgens Sabine zal het een warme worden. Onze verre voorouders verjoegen de boze wintergeesten nog met hun vuren, het zal niet meer nodig zijn, gezien de opwarming van onze planeet. Misschien zijn de boze wintergeesten allang verhuisd naar andere oorden. Samen met de godin Easter.

Donkerrode groetjes

Robbe

[uvi]

Beste lezer'es,


Een 'meerwaardezoeker'. Zo noemt men iemand die naar Canvas kijkt.
Als zoekende mens keek ik ook vanavond.
Ik kwam terecht bij 'Zogezegd' en het startschot voor de 'Literaire lente'
in de "Vooruit" te Gent.

Onder de haardroger luisterden gerenommeerde schrijvers naar Boon.
Adriaan van Dis citeerde uit het fragment dat hij beluisterde: "stront'.
De microfoon vond dat danig interessant en stak z'n kop onder de kap.
Een jonge deerne sprak van haar 'strontholleke'. Juist op dat eigenste moment.

Dan volgde nog een 'gedicht' (of een drol, voor mijn part) uit het boek van
de grote Komrij, de paus van de Poëzie.
Om de verbeelding niet te tarten, werd het gedebiteerd op de toiletten van de 'Achteruit'.
Als afsluiter mocht ik genieten van het gorgelen van de spoelbak.

Voilà, beste lezer'es, ik heb mijn portie meerwaarde voor Goede Vrijdag weer gehad.

En dan vragen die geleerde mensen zich af waarom ze niet meer kijkers trekken.
De kloof tussen de cultuur en de burger.
Om die te dichten heeft Anciaux nog vele honderden miljoenen Euro's nodig, vermoed ik.
Voor dat elitaire clubje dat het circuit (circus) draaiende houdt.

En de stem van de 'kleine man' wordt niet gehoord.
Als die z'n mond vol heeft, dan moet hij zwijgen. Biefstukkenpolitiek, zegt je dat nog iets?

Zelf ben ik agnost, heb m'n 'katholiek geloof' verloren.
Maar je zult me niet zien spuwen op m'n katholieke opvoeding. Ze was excellent.

Wat me ook treft is dat de meeste Vlamingen niet meer weten wat 'Pasen' eigenlijk betekent.
In een enquête staat op nummer 1 : eieren.
Men spreekt ook niet meer van 'Zalig Pasen'.
De man van Ramblas deze middag op Klara (radio) wenste mij : 'Vrolijke dagen'.
Daar is niets mis mee. Liever heb ik nog 'Zalige dagen'.

Ach, zo dadelijk nog eens kijken naar Lux XL. Saskia De Coster komt, een jonge schrijfster.
Ben benieuwd naar haar meerwaarde.

Uvi
gediplomeerde zeurpiet




PS.
Nog eens uidrukkelijk:
ik wil niemand kwetsen over het taalgebruik rond Pasen.
Iedereen is daar vrij in.
Ik kan enkel vanuit me zelf spreken
en vertrouw erop dat je me dat niet kwalijk neemt.

[uvi]

Een stille zaterdag.
Slechts geschreven woorden.
Geen klokken.

Alleen de tuin.
Waar God groeit.
Groene hemel.

Zomaar. Letters.
Wit wacht op blauw.
Vrijdag. Rauwe rouw.

Dit is een aquarel.
Van de ochtend.
Gisteren slaapt nog in mijn hoofd.

Vandaag al wakker in mijn vingers.
Neen, geen gedicht.
Impressies. Vloeibare gedachten.

Duikel onder de douche.
Taalbad.
Droog je gelukkig.

Kreten en gefluister.
Luister. Zie.
Ziel en lichaam.

Koester. Jezelf.
Als je alleen bent.
Anders. De andere.

Hier geurt geboorte.
Broodjes in de oven.
Kijken naar kleuren.

Bruingetinte goesting.
Zaterdag. Ochtend.
Boter en aardbeiconfituur.

Eenzaamheid verschalken.
Leven.
Melk de dag!

Ook een stille zaterdag.

Uvi

[uvi]

Soms zou je iemand kanker toewensen.
Schrik niet, beste lezer'es, dit om 'eigen best wil' van de patiënt.

Ik ben er altijd verbaasd over,
en meerdere malen deze voorbije borstkankerweek,
over de uitspraken van 'niet-of-genezen' nieuwe mensen.

"Ik kan nu genieten van de kleine dingen van het leven."

Mijn God, denk ik dan altijd, moet je daar eerst kanker voor krijgen?
Begrijp je nu m'n eerste zin?
Waarvan konden ze voorheen dan wèl genieten? Of niet?

Zopas luisterde ik in Titaantjes naar Pjeroo Robjee.
En zijn 'bluesbroeder' (bloedsbroeder, zei hij) Jan Decleir.
Géén vrolijke Fransen. Zei Pjeroo zelf.
Ze peinzen te veel terwijl ze denken.

Tja, wat moet je dit soort mensen wensen?
Die toch, ogenschijnlijk, meer 'hebben' (meegemaakt) in het leven,
dan jij en ik samen.

Misschien ben ik wel erfelijk belast, maar juist die kleine onbelangrijke dingen,
zijn altijd zo belangrijk voor mij geweest. En nu nog.

Pasen.
Ik zit hier alleen aan tafel.
De zon houdt mij gezelschap. Prachtig toch.
Ik zal me verwennen.

Twee gekookte eitjes. Wat een luxe voor iemand met cholestorel.
Twee Breughelboterhammen gesneden in lange vingers. Om te soppen.
En, o, onrechtvaardige overdaad: een kop échte chocolademelk!

Als dat niet de hemel op aarde is,wat dan wel?
O ja, juist, rijstpap met bruine suiker! Da's voor een andere keer.

Ik ben een verwend man. Ook door m'n omgeving.
Maar misschien steek ik mijn geluk wel een handje toe.
Zoals gisteren.

Als ik naar de stad wandel, passeer ik een groene oase met vijver
waar witte huisjes liggen te dromen onder treurende wilgen en een vrolijke zon.
Ze zijn bevolkt met 'minder begoede' bewoners.

Ik zwaai naar iedereen en babbel even als het kan.
Gisteren sprak ik een dame aan.
Zij vertelde me spontaan een hap uit haar leven.
Ze had maar één man gekend en het was een gelukkig huwelijk geweest.
Ze woonde tot aan zijn dood met hem in Brussel.

Knap, zeg ik terloops, dan ben jij wellicht bij de vijf procent uitzonderingen.
Dat kan ik niet op m'n palmares schrijven. Ik heb al meerdere vrouwen gekend.
O, repliceert ze vief, "maar voor jou is dat normaal, meneer.
Jij bent zo seduisant, de vrouwen hebben hier allemaal zo'n admiratie voor u.".

Lap!
"Ja maar, ik ben je nu niet aan het verleiden, hoor"
Ze lachte smakelijk. Achter haar groot verdriet.
Want had ze 'een pilletje' dan stapte ze vandaag nog uit het leven.

Ik praatte haar hoofd vol lente. Wees haar op de gele koppen van de struiken.
De witte slanke perenboomdreef. De buurt waarin ze mocht leven. De buren ...

Zij bedankte mij omdat ik met haar had willen praten.
We hadden elkaar een 'goede zaterdag' cadeau gedaan.
Uvi


PS. Voor de mannen onder de lezers hiers.

Om je jaloersheid een beetje te milderen.
De dame was achtentachtig lentes rijk.
Een wandelstok vergezelde haar voorzichtige passen.



PS.

Zààlig Pasen en dank für die Bloemèn ...

Urbi et orbi.

Ik kreeg, elders, een opmerking over de twee zinnen hierboven.
De schrijver vond ze 'ongepast' binnen het stukje.
Ik was in de val van Pasen getrapt. Ze waren een overbodig appendix.

Ik gaf hem meteen gelijk. En sneed ze weg.

[denook]

uvi schreef:

we hadden elkaar een 'goeden zaterdag' cadeau gedaan


Daar kan ik volledig inkomen.
Het vrouwke van achtentachtig lentes was 'gediend' met
uw babbel. Maar achteraf moet je toegeven dat die babbel
ook jou heeft 'goed gedaan'.
Ik werk elke woensdag als vrijwilliger op een geriatrie-
-afdeling in de St-Blazius kliniek van Dendermonde. De mensen
moeten er revalideren na een heupoperatie of een andere
min of meer erge ingreep. Ze hebben daarvoor ook de gepaste
oefeningen nodig in een kine-zaal met allerlei fietsen, heftuigen,
gewichten, massagekussens, ...
Mijn taak bestaat er in om de mensen die 'geen goesting' hebben
om te komen, toch te overhalen. Ik mag mijn tijd nemen - een
babbel beginnen - luisteren naar hun verhalen.
Ik heb al veel wijsheid meegekregen van mensen die tot hun
twaalfde of veertiende jaar naar school zijn geweest, doch zoveel
LEVENSwijsheid uitstralen dat ik zoals uvi achteraf moet zeggen:

'we hebben met onze babbel elkaar een cadeau gedaan - echt waar.


groeten in vriendschap - - denook - -

[uvi]

Beste denook,

Hoe durf en doe je dat toch allemaal?
Wat drijft je?

Er moet toch ergens een moment geweest zijn
waarop je zei: nu doe ik 'het'.

Maar waarom dan?
Toeval? Geloof? Sociale drijfveer?

Ik zit er naar te kijken.
Wat dwaas als een koe naar de eerste trein.

Zou JIJ je hemel op aarde willen verdienen?
Terwijl IK die hier en nu al wil binnen stappen ...

Uvi

[GIVE]

Goede morgen Heren,

Ik wou mijn das rechttrekken voor ik dit filosofencafé binnenkwam. Vergat even dat ik die bijna 50 jaar niet meer draag.Inderdaad, Fernanda, hier kom je niet zomaar binnen hé. Maar we gaan niet storen.. misschien kunnen we even op het blauwe biljart gaan zitten. Prachtig hé, de paasmijmering van een mens die nog het geluk kan soppen uit twee zachtgekookte eitjes en een kopje 'chocolatte caffe'. Bijna het volmaakte geluk, uvi, inderdaad. Bijna rijstpap met een gouden lepeltje, maar dat was voor een andere keer. Je weet toch vanwaar die uitdrukking komt hé uvi? Nee, niet uit de christelijke wereld, wel uit de arme mensen-wereld: alle dagen kunnen feesten en rijk zijn.. onbereikbare dingen. Maar ik ga even wachten op de interceptie van Denook. Let op, Denook, uvi is 'n goeie sjotter, vermoed ik, maar misschien is hij op links te pakken..als hij door 't middenveld durft. Daaag.

[uvi]

uvi : , mijn ogen vliegen over de stukken , je beschrijving . ik zag je zo zitten met je 2 eitjes in het zonneke
( ik heb er vandaag zitten schilderen om ze morgen te leggen !!in de tuin hé )
Het is bijna zonde hier een reactie te plaatsen , het zou kunnen storen !!Ferry

denook : gelezen met waardering , groeten in vriendschap !!Ferry

Goedenmorgen Fernanda,

Jij hebt blijkbaar telepathische gaven.
Kijk nog eens goed in je glazen bol...

Hoe zie ik eruit?
Verstoord door jouw reactie?

Wat zie je dan wel?
Een man die wat gelukzalig glimlacht omwille van de aandacht.

Voilà, ik blijf het herhalen
en steek m'n pedagogische wijs!vinger op naar Give!
Het is hier geen gewijde grond.

En elk woord valt hier in goede aarde!
Dankjewel iedereen!

Uvi

[uvi]

Goedenmorgen Give,

Een das of geen,
een vlinderdasje of een rolkraag ... voor het oog verander je.
Maar wat eronder leeft, blijft intact.

Wat een journalistieke beschrijving, Give. Werk jij voor een kwaliteitskrant?
Goed, laat denook maar komen.

Ik was er ene van de 'dikke billen'.
Achteraan het gat dicht houden. Maar had totaal geen techniek of visie.
Blokkeren en de bal terug naar voren jagen, daar stopte m'n interventie.
Een laterale pas? Te gevaarlijk op het middenveld.
Daarom bracht ik het ook niet verder dan een bankzitter op het Klein Seminarie.
Maar dàt op het veld van 'den Malinois'.
Hard trappen en dan een penalty missen. Het kleeft nog altijd pijnlijk op m'n ziel.
Want toen was ook het voetbal nog katholiek of niet.
Die van 'den Racing' weten dat (niet meer, wellicht).

Doch een ploeg bestaat niet alleen uit scorende spitsen.
Waar sta je zonder kalklijnen?
Of met een patattenveld vol molshopen?

Een ploeg is een team.
De spelers zijn de sterren. Tot het gevallen engelen worden.
Roem en vergetelheid. Ze liggen in elkaars verlengde.
Vraag het maar aan de kranten.

Uvi

[uvi]

Letters in de ogen kijken.


Schrijven is kijken, volgens mij.
Het is meer dan louter zien.
Het is het leven betasten.

Met oren en ogen. Met je voeten en je vingers,
je neus en je tong. Gretig en gulzig.
En dat dan allemaal proeven op het puntje van je pen.

Dan volgt het herkauwen. In je hoofd.
Daarom schreef Achterberg wellicht:
de dichter is een koe. Ik gok maar wat.

Vermoeden en twijfelen, da's toch lezen en schrijven.
Aarzelend woorden rapen. Uit een korfje alfabet.
Ze toetsen. Schrappen. Herhalen.

En dan zoeken naar een punt.
Achter die laatste zin.
En je dan durven weggeven aan de lezer.

Maar hoe schrijf ik de schreeuw van een meeuw op papier?
Hoe dompel ik je onder in de geur van de zee?
Laat ik het zand je benen stralen en sleur ik de wind door je haren?

Schrijven, ach ... ik ben slechts een strandjutter.
Wat aangespoeld wrakhout uit m'n dagelijks bestaan
laat ik je lezen ...



Uvi

[denook]

beste give en uvi,

Toen ik vanmorgen over de voetbalkwaliteiten van uvi wat wou
'fantaseren', had ik te weinig tijd - de tuin- heb er in genoten!
Had ik het toch gedaan, dan zou ik hem geen voetbalkwaliteiten
hebben toebedeeld. Nu weet ik wel beter: hij heeft op het veld van
de 'Malinois' gestaan.
Ik had 0,0% aanleg voor voetbal, en toch, in mijn jeugd was een
weekend zonder voetbal geen weekend geweest. Mijn twee latere
schoonbroers waren talentrijke 'keepers'. Ikzelf wou doodgraag
'arbitter' worden; mijn vrouw was daar volledig tegen. Toen ik dan
eindelijk toch 'mocht' was ik te oud om nog in de hogere regionen
te geraken; men begint bij de miniemen om zo na veel controles
eindelijk bij de eerste elftallen van vierde provinciale te geraken.
Toen kon men stijgen tot aan de leeftijd van 37 jaar; daarna bleef
men waar men was. Ik zat op die leeftijd in eerste provinciale en kon
dus niet meer naar nationale; gewoon omdat ik te laat ben gestart,
want echt, ik was ne 'goeie'. Ik ben dan maar gestopt wegens geen
promotiekansen meer.

Wat het voetbal zelf betreft was uvi dus een crack, in vergelijking
met mij, maar ja, dat is absoluut geen referentiepunt.

Morgen gaan we voor vier dagen naar zee.

Tot later - groeten in vriendschap - - denook - -


P.S. Give, ik heb liever dat je uvi en denook schrijft,
in plaats van uvi en Denook - ik leg later die rare
naam wel eens uit.

Uvi, ik geef later ook graag antwoorden op al uw vragen in
'revalidatie voor de hemel' van zondag 8 april, 17.22 - zie hoger

[uvi]

Beste denook,


Vanavond sterk aan jou gedacht.
Op NL 2 gekeken naar : Passie voor Pasen.
Over de De Mathëuspassion van J.S. Bach.

Wat moet het onvoorstelbaar hemels zijn
muziek te kunnen componeren, spelen of zingen.
Ik zou er veel blauw voor opgeven.


En dan nu een ernstige rechtzetting bij de humor van denook.

Ik heb dan wel op het plein gespeeld en ook gekeken.
Periode Tuyaerts ... (53 - 58 )
mààr nooit in competitie gespeeld.
Als ik al een crack was dan leek ik eerder op een crash.

Mààr en hier glimlach ik toch wel even minzaam.
Toen de Malinois nog achter de kazerne in Eerste Klas speelde,
hing er over de ganse breedte van het veld achter de goal,
een slogan uitgedokterd door deze copywriter.

Maar ook hier, lieve lezer-es, je fantasie in bedwang houden.
Zoveel hangt van het toeval af.
Op het juiste moment, voor de juiste sponsor werken.
Meer is dat niet.

Ondertussen speelt Mozart voor mij een privé-concert.

Een cd ingesloten bij het boekje :
Mijn leven met Mozart van Eric-Emmanuel Schmitt.


En nu begint denook te dromen ...

Goedenavond allemaal!


Uvi

[denook]

inderdaad uvi, bij mozart en E Schmitt
begin ik te dromen


bij de live uitvoering onlangs van de
Mattheuspassion heb ik geweend


slaap wel ...

(wat was die slogan uvi?)