Mijn keukenbrigade is samengesteld al verliep dat niet van een leien dakje, ofwel was er een probleem door "al veel klanten geboekt die of die dag".... "één van mijn sous-chefs brak zijn voet toen hij uitgleed op een reepje sla" of door nog andere van die spelbrekers.... ofwel raakten we het niet onmiddelijk eens over de financiële kant van de zaak; boter bij de vis, weet je wel. Ik kon ook moeilijk anders dan mij een meergangen menu te laten serveren, vergezeld van passende wijnen, met de nodige voor- en achterafjes. Vind ik trouwens een rare uitdrukking "vergezeld van", het zal een geroosterd speenvarkentje worst wezen of het al dan niet begeleid achter iemands kiezen verdwijnt.
Drie uitgebreide diners later ben ik toe aan een rustig avondje; een heerlijk naar lavendel geurend bad om te beginnen en vervolgens de rest van de avond doorbrengen in mijn vertrouwde hoekje van de sofa (vind ik een gezelliger woord dan zitbank); de woonkamer enkel verlicht door een schemerlamp en de rode gloed van de open haard; nog een beetje zachtje muziek op de achtergrond... meer moet dat niet zijn. Tussen de zachte muziek door hoor ik af en toe een stille zucht komende uit het leeshoekje waar mijne Juul zoals gewoonlijk indommelde in de zetel. Het leesboek dat openlag op zijn schoot heb ik stilletjes weggenomen; Juul laat ik nog maar een beetje zitten, zijn gelukzalig gezicht doet me vermoeden dat zijn droom niet geïnspireerd is door zijn vroegere minister-carrière maar eerder te maken heeft met een bok die zich het gedartel van één of ander jong groen blaadje laat welgevallen. Zomin als slapende honden maak je beter ook geen slapende bokken wakker.
Mijn dromen vannacht zullen wellicht te maken hebben met de culinaire verwachtingen van het Schaduwkabinet. Aan mijn stevige onkostennota zullen ze zich morgen minder verwachten, aan mijn voorstel voor het organiseren van een reusachtig volksfeest evenmin. Het wordt hoog tijd dat de onbeschaduwden zich eens gaan bezighouden met "Volks" en "Gezondheid" in de ware zin van deze twee woorden want me dunkt dat ze, wat dat tweede woord betreft, vooral bezorgd zijn over de inhoud van hun bankkluizen. Carnavalsgroepen mogen zich al melden. Hun reputatie kennende weet ik nu al dat het hen met pestvarkens, hormonenbillen en andere dioxinekippen niet aan inspiratie zal ontbreken.
De sjoemelaars zullen het geweten hebben.
Mira
Drie uitgebreide diners later ben ik toe aan een rustig avondje; een heerlijk naar lavendel geurend bad om te beginnen en vervolgens de rest van de avond doorbrengen in mijn vertrouwde hoekje van de sofa (vind ik een gezelliger woord dan zitbank); de woonkamer enkel verlicht door een schemerlamp en de rode gloed van de open haard; nog een beetje zachtje muziek op de achtergrond... meer moet dat niet zijn. Tussen de zachte muziek door hoor ik af en toe een stille zucht komende uit het leeshoekje waar mijne Juul zoals gewoonlijk indommelde in de zetel. Het leesboek dat openlag op zijn schoot heb ik stilletjes weggenomen; Juul laat ik nog maar een beetje zitten, zijn gelukzalig gezicht doet me vermoeden dat zijn droom niet geïnspireerd is door zijn vroegere minister-carrière maar eerder te maken heeft met een bok die zich het gedartel van één of ander jong groen blaadje laat welgevallen. Zomin als slapende honden maak je beter ook geen slapende bokken wakker.
Mijn dromen vannacht zullen wellicht te maken hebben met de culinaire verwachtingen van het Schaduwkabinet. Aan mijn stevige onkostennota zullen ze zich morgen minder verwachten, aan mijn voorstel voor het organiseren van een reusachtig volksfeest evenmin. Het wordt hoog tijd dat de onbeschaduwden zich eens gaan bezighouden met "Volks" en "Gezondheid" in de ware zin van deze twee woorden want me dunkt dat ze, wat dat tweede woord betreft, vooral bezorgd zijn over de inhoud van hun bankkluizen. Carnavalsgroepen mogen zich al melden. Hun reputatie kennende weet ik nu al dat het hen met pestvarkens, hormonenbillen en andere dioxinekippen niet aan inspiratie zal ontbreken.
De sjoemelaars zullen het geweten hebben.
Mira
Als schaduw kan men daar ook vlug verdwalen,nietwaar? Het zou de eerste niet zijn, die men daar nooit meer heeft teruggevonden!
) weinig zinnigs kunnen gaan vertellen tussen al die andere onzinnige palavers van onze verkozenen, geeft mij het gevoelen, dat wij de eer aan onszelf moeten houden. Met andere woorden: ik vraag mij af, of wij er niet beter aan doen, om het zelf af te bollen, vooraleer wij meegesleurd worden in een, mogelijke en te verwachten, vrije val van onze regeerders.
