Op kamp,
1943, van de oorlog hoorden we niet zoveel behalve op de b b c de geheime zender van het N I R en de vliegers die naar Duitsland trokken
waarvan ik in vroegere bijdragen zeker al verteld heb.
Wel dat jaar kregen we een nieuwe onderpastoor, ene die zich het lot van de jeugd aantrok, hij stichtte er de B J B jongens en meisjes, en een E K jeugdklub, wat hebben we met hem" geravot" , we trokken naar plaatsen die te voet te doen waren.
Zo gingen we bootje varen op de vijver van Dilbeek, het kasteel van Gaasbeek was ons favoriet plekje, alle bossen in de omgeving waren ons terrein er was toch overal iets te ontdekken, tot 12 jaar mochten we gemengd spelen, de groteren moesten dan maar naar de jeugdbeweging gaan welke strikt gescheiden waren.
Vacantie 43, we gingen op kamp,deze keer mochten de meisjes niet mee onze onderpastoor was afkomstig van een boerderij uit Kalfort en we zouden in de schuur op het stro slapen. De dag van vertrek,op een zaterdag, stond er een vrachtauto klaar, ja we konden op banken uit de meisjesschool plaatsnemen en met een slakkengangetje zijn we er toch geraakt. We werden er verwelkomt met een glas zelfgemaakte limonade , nu gingen we ons "bed" maken ,we moesten wel zorgen voor een deken, handdoek en zwembroek, dit laatste was wel een probleem ,mijn moeder gaf me een wit katoenen broekje van een mijner zussen mee, dat ik er mee in de problemen zou komen wist dat mens ook niet.
Na kennis gemaakt te hebben met de dieren op de boerderij was het tijd om slapen te gaan na dat we ieder een kommetje vanille kreempap met rode bessen konfituur gekregen hadden --^--was dat lekker man !!!!!
Als leiders hadden we twee leeraars in spé en onze chauffeur mee, ze zouden de bende wel in toom houden maar wie het eerst begon met patatten te smijten waren zij wel zeker, van slapen is er die nacht wel niet veel in hu!s gekomen.
Zondag morgen kregen we allemaal een dikke boterhan van wit boeren- brood met echte boter en konfituur.
Om onze zondagsplicht te vervullen moesten we toch een heel eindje lopen, na de mis mochten we aanschuiven voor het middagmaal en !!!
zoiets lekkers had ik nog nooit gegeten," patatten met stoofvlees"
en als dessert ne goeie schep vlaai.
Na het middag poosje gingen we zwemmen, rond het fort van Kalfort was er een grote waterplas, hier zou het gebeuren.
IK zo fier als een pauw met mijn wit broekje aan, die plas in.
Zij die nog op de kant stonden begonnen te lachen en ik had nog niet door waarom, dus lachte ik mee.
Later bij een bezoek van de onderpastoor aan mijn ouders kwam ik te weten wat er met die broek mis was!!!
't schijnt dat witte katoen doorzichtig is wanneer hij nat wordt, dus ik stond daar in mijn blootje te pladderen. ondertussen was de namiddag door en tijd om huiswaarts te keren.we kregen nog een boterham met warme chocomelk en al botsend en door elkaar geschut geraakten we vóór den donker thuis.
Dit was ook een ervaring die mij echt bijgebleven is.
niet wat ge zegt telt maar hoe ge het zegt.
