Tinneke, anders

[tinneke 58]

ik begrijp je wens volkomen rankje

thx , tinneke xxx

[sunset]

Prachtig jouw verwoording. Ik was hier weer graag voor dat ik me in het jachtige van mijn huidige vrijdag stort.
Ik weet niet of ik mag, maar de intentie is je ermee te verblijden.

huidherinneringen

ik herinner mij
jouw onderzoekersdrang
toen jij mijn huid ontdekte
als braakliggend land

jij maakte het vruchtbaar
door kleine groefjes
met scherpe nagels
in haar te trekken

het bloed drenkte
mijn lichaam in lust
en bloeiende tuinen
ontstonden in nachten
die naar liefde geurden.
**********
sunset 27-04-2007
**********

Liefs en nog een heel zonnige vrijdag, sunset

http://sunset.deds.nl

[Robol]

Ik zeg het even, kort maar krachtig
Jouw gedichtje was weer prachtig

Je merkt het aan ieder zinneke
geboren in het hoofd van Tinneke

Robbe

[Gast]

Prachtige gedichten Tinneke, zoals steeds;


......................

Ik wens jou een fijne zondag.

[ferry]

Tinneke en rankje :
na de vlinders is er nog leven hoor !! Nog zoveel !!!
Mooie gedichten Tinneke , telkens weer !!Liefs Fernanda

[Bosrankje]

Lieve Ferry,

Ik heb lang genoeg geleefd zonder vlinders
(behalve de echte die in mijn tuin kwamen
fladderen in de zon om mij op te vrolijken)
om te weten, zoals je het heel juist merkt,
dat er nog heel veel andere belangrijke, mooie
en waardevolle dingen in het leven bestaan.

Maar wat ik daar juist schreef, als antwoord
op het prachtig gedicht van Tinneke, is de
uitdrukking van mijn huidig geluk en ik hoop
werkelijk dat het voor mij zo gebeurt .........

Ik hou van mensen (van baby tot bejaarde)
en van de natuur en vooral van de vlinders
(en niet alleen in de buik )

Nog een zonnig week-end, lieve Ferry.....

Veel liefs van Rankje en Alter

[ferry]

wel rankje : ik hoop samen met jou dat het zo mag gebeuren . Alle liefs Fernanda

[tinneke 58]

Als vragen pijn doen

Daar lig je dan
Moeder,
moeder van mij
De kamer,
somber en kaal
De muren zachtgeel
Het bed staat centraal
Zonlicht valt op je bleke gelaat,
niet veel
Ik hoor de klok tikken
die de uren maalt

Daar lig je dan
Moeder,
moeder van mij
Op het hagelwitte,
strakke laken
Ik durf je bijna niet aan te raken
Dat zou me alleen nog zwakker maken
Ook nu weer,
mag ik je niet storen
En toch,
als het kon zou ik je wakker maken
Ik zou nog één keer willen praten,
antwoorden willen horen

Vragen branden op mijn lippen
Ik wou nog één keer…
Maar ach moeder,
ik laat je…
Ga nu maar
Maak je reis in vrede
Mijn vragen zullen blijven,
waar ik ze al zolang bewaar

Met de deurknop in de hand
Kijk ik nog even om
Nog héél even,
wil ik je meegeven
dat ik je dank om mij ooit te baren
Voor het schenken van het leven



Tinneke

[ferry]

Tinneke : ik voel met je mee

Liefs Fernanda

[Robol]

Men voelt soms een droefheid
die onbeschrijflijk is
niet te vertalen in woorden
Maar met dit gedicht
ben je er toch in geslaagd

Het bewijst alleen maar
dat je over een gave beschikt
om gevoelens te uiten op papier
op een manier die iedereen
raakt tot diep in de ziel

Robbe

[sunset]

Als vragen pijn doen

Daar lig je dan
Moeder,
moeder van mij
De kamer,
somber en kaal
De muren zachtgeel
Het bed staat centraal
Zonlicht valt op je bleke gelaat,
niet veel
Ik hoor de klok tikken
die de uren maalt

Daar lig je dan
Moeder,
moeder van mij
Op het hagelwitte,
strakke laken
Ik durf je bijna niet aan te raken
Dat zou me alleen nog zwakker maken
Ook nu weer,
mag ik je niet storen
En toch,
als het kon zou ik je wakker maken
Ik zou nog één keer willen praten,
antwoorden willen horen

Vragen branden op mijn lippen
Ik wou nog één keer…
Maar ach moeder,
ik laat je…
Ga nu maar
Maak je reis in vrede
Mijn vragen zullen blijven,
waar ik ze al zolang bewaar

Met de deurknop in de hand
Kijk ik nog even om
Nog héél even,
wil ik je meegeven
dat ik je dank om mij ooit te baren
Voor het schenken van het leven

Mag ik antwoorden met:

wat blijft, o Heer, bent U

trillend doorheen het bladerwerk
stijgt zinderende warme zonneschijn
en bonte halmen wiegen dicht
in ’t stille windgezang als wolkensluiers
trekken door ‘t wijde firmament
en reiken zwijgend handen
geborgen in dat licht

gedragen door wat zachte vleugels
begeleidend naar de eeuwigheid
in tijd die alle tranen droogt en moe
het zijn van ’t altijd strijden
wat blijft, o Heer, bent U
omkleed mij met Uw liefdessluier
en dek mij met Uw aarde toe.
**********
sunset 03-05-2007
**********

Liefs en mijn omarmende genegenheid, sunset

[rapke]

tinneke, vragen doen geen pijn, enkel de antwoorden.
vragen brengen misschien schuldgevoelens naar voor, antwoorden bevestigen die enkel maar.

ik heb er een gedichtje over (denk ik)

vraag me niet hoe je vroeger was
ik weet het wel nog heel goed
moeder, je deed de was en de plas
je gaf me alles in overvloed

vraag me niet hoe 'k zelf vroeger was
waarschijnlijk weet jij het nog goed
ik leef nu het boek dat jij me voorlas,
maar toch weet ik niet hoe het moet

kan ik ooit zijn zoals jij vroeger was?
heb ik ook diezelfde levensmoed?
waarschijnlijk wel, we zijn van dezelfde klas
waar je nu ook bent, moeder het ga je goed

[iris]

tinneke ,

mooi .. dank ..


liefs
iris

[tinneke 58]

Wonen in je hart

Ik wil binnenin jou wonen
Zitten,
achter je ogen,
in je hoofd
Ik wil de zweetdruppel voelen
die op je voorhoofd ligt
Je hart in je hals voelen kloppen,
héél dicht

Ik wil de badolie in je water zijn
Met de geur van lavendel
je lichaam omringen,
zuiver en zacht
Zodat ik samen met jou
onder het dons kan liggen,
de hele nacht

Ik zou daar eeuwig blijven wonen
Aan geen mens zou ik me vertonen
Alleen jij zou me voelen
Het is ons geheim
Laat jouw hart,
mijn huisje zijn



Tinneke

[Robol]

Alweer zo'n "spetterend" gedicht Tinneke
Ik kan de lavendel ruiken !

Je woorden doen me denken aan een lied
het weerklinkt ergens in mijn hoofd...

Elvis ! Home is where the heart is...

Robbe