Poëzie en gedichten - Ria

Liefste Ria,

Nog bedankt voor je mooi "zicht op tuin" op mijn topic,
een echt schilderijtje hoor !

Prachtig, wat er straks uit je hart geboren is en door je
vingers gegleden..... maar het verwondert mij niet want
je schrijft met een rein hart, en je geloof is sterk en puur.....
het kon dus niets anders worden dan een prachtig gedicht,
Ria

Veel liefs van Alter en Rankje voor jullie beiden

Lieve RIA MARIA!

Vanharte een heel mooie Mariamaand toegewenst!
Jij bent wel een echt Mariakind, dat kan bijna niet
anders als men Haar Naam draagt he?!

Zo is dat ook voor mij.
Van kleins af noemde ik Haar: Mijn Moeder.
Gewoon Mijn Moeder.

Dank ria voor de bloemenpracht die je me stuurde!
Een klater-witte -bruidstuin, schitterend!!!

Ria Maria,
dankjewel voor alles!
ook voor dat laatste gedicht zomaar uit je hart,
voor Haar die Ons Aller Moeder is!

Met m'n gebed en vriendschap
johanamaria

Omdat bloemen soms meer zeggen dan woorden...





















Door een gekleurde bril bekeken



























...vol beloften


Het resultaat dat U hier ziet is niet alleen het werk van mensenhanden.
De natuur, met veel warmte en zon, deed alles prachtig gedijen.
Helaas, de regen die blijft uit en die hebben mens, plant en dier, nu heel hard nodig.
Maar ik durf niet klagen als ik denk aan de streek waar één van onze kinderen woont, dicht bij de Sahel, waar de droogte tot 6 maanden kan duren. Hoe houden de inlanders in de dorpen, met slechts een waterput het vol, vraag ik me af? Het zijn moedige mensen en kinderen!
Een stoffige groet, ria

Ria, dit verdient een kadertje !!! je gedichten zijn ....

Prachtig !!!

Corry

Lieve Ferry, hartelijk dank voor jouw lieve reactie.

Voor mij is eenvoud een belangrijk gegeven, dat ik meekreeg van mijn ouders.
Tegelijkertijd leerde ik van hen wat het betekent om sociaal te zijn en verbonden met medemensen, boven alle rassen en standen uit.
Toen ik mijn man leerde kennen - in de avondschool - ontmoette ik iemand met dezelfde achtergrond en dezelfde bekommernissen. Ik was toen 17, hij 18 jaar.
Maar het heeft nog verscheidene jaren geduurd voor we echt een koppel waren.
In die tijd durfden men nog offers vragen aan jonge mensen die verantwoordelijkheid droegen.
Vermits hij en later ook ik die verantwoordelijkheid hadden binnen de KAJ en de VKAJ
- werd ons gevraagd een aantal jaren vrij te blijven, dus niet te verkeren (zo heette dat toch vroeger).
Dat was niet altijd even gemakkelijk, maar mits goede en eerlijke afspraken was het wel mogelijk. Dat heeft ons ook mee gevormd, juist zoals de kajottersbeweging zelf.
Wij hebben het geluk gehad om nog in de periode van Cardijn, tot de beweging te behoren.
Hij zei: " De KAJ is de hogeschool van het leven."
Voor mij is dat zeker ook het geval geweest.

Mijn schoolse opleiding eindigde het jaar dat ik 14 werd - omdat ik, als oudste, thuis nodig was. Zo ging dat dikwijls in die tijd.

Er is niets waar ik spijt over heb. Onze kinderen hebben kansen gehad om te studeren, onze kleinkinderen gaan stilaan diezelfde richting.

Maar het is vooral belangrijk dat het goede - eerlijke en sociale mensen zijn - die hun roeping volgen en hun talenten gebruiken.

Robbe, ik ben heel blij met je bezoek hier.
Ik ben volledig met je akkoord. Er zou zoveel meer kunnen -
er is geld genoeg in de wereld - en middelen, als men ze zou willen gebruiken.

Als men kan boren in de woestijn naar olie,
kan men er ook boren naar water,
dat er op grote diepte zeker aanwezig is.
Maar dat brengt niets op voor de multinationals
en daarom gebeurt het ook niet.
De armen die daar wonen kunnen het immers toch niet betalen.

Zeewater ontzilten is een ander alternatief.

Dromen, Robbe moeten we blijven doen,
maar tegelijkertijd kansen geven
aan hen die sommigen van die dromen waar kunnen maken.

Dank voor je bezoekje en een mooi weekend gewenst
ria

Een heel mooi woord en beeld topic waar ik graag kom.
Mag ik weer eens proberen een steentje bij te dragen?

spiegelend

grijs aarden wolken zich in mist
op licht gevroren loof
in ’t water spiegelt wit

de nacht
hoe kan zij soms beklemmen
alsook in dag

blijft koude eeuwig
duister
dat sluipend verteert

de nevel
hoe kan hij soms beklemmen
alsook het grauw

in ‘t hart
spiegelend als rijp
de hemel
een blind zwijgen.
**********
sunset 04-05-2007
**********

Liefs en warme knuf, sunset

Sunset hartelijk dank voor je bezoek en het prachtige gedicht.
Jij bent een dichter in hart en nieren, hé! Steeds welkom, sunset


Mijn muze is voorlopig de fotografie,
waar ik in beeld en gedachten,
woorden vastleg in kleuren
met hemelse bravoure.
Kijk maar mee.




kijk naar de verschillende tinten blauw en azuur, heerlijk toch!



en nog



altijd al had ik graag kunnen schilderen, maar daarin ben ik volslagen analfabeet,
daarom ben ik nu zo blij met mijn nieuwe speeltje, een digitale camera.






deze foto's werden gemaakt eind maart, begin april, ongelofelijk toch!

en om te besluiten - de avond valt, in kleuren en in harmonie



ria

Ria,
het komt ,
het komt en het blijft komen!
Al dat moois!

JA RIA, ZOALS JE ZEGT:
BLOEMEN ZEGGEN SOMS MEER DAN WOORDEN!

Ik ben zo blij voor jou dat je op die manier kan schilderen!
Dat moet je wel diep blij en gelukkig maken!
Geniet er van ria!!!

En een bijzondere dank
dat je ons laten delen in je vreugd!
DANKJEWEL!

Veel liefs
johanamaria

Lieve Ria,
Je toont ons met je foto's
een blik in het paradijs.
Die rustgevende natuur,
die bloemenpracht.
Ja, zo stel ik het me voor
als ik ooit mag gaan
door de hemelpoort.
Liefs Hilde m.

Ria,

Rustgevend mooi het dwalen door jouw poëtische foto's. Te lang diende ik - door omstandigheden - weg te blijven.

ik schrijf jouw naam

ik schrijf
jou in het zand
in ‘t zwarte en het fijne grove
het kiezelige kalkige
het schelpenvermengende

zand (schrijf ik jou)
waarop wij hand in hand
met leeggewaaide hoofden ogen
die dwars door de tijd kijken
in het zand waarin wij liggen
met huiden van licht-

doorschijnend als ’t water
schrijf ik met vingers
waar zand doorheen glipt
en me boos maakt en ik schrijf
vanuit jouw weelderige haren
jouw naam in onze lendenen
en kleef nog altijd.
**********
sunset 11-05-2007
**********

Liefs en knuf, sunset

http://sunset.deds.nl

Gedroomde avond

De daggeluiden kropen binnen
en liggen opgestapeld in de witte
hoekjes van mijn kamer neer.

Oosters mooi hoewel gesluierd
is de zon die toch zichzelf verraadt
achter haar roodste kleed
gefronst aan zilverdraad.

Ik spreek de populieren aan met vogels
als in een koude kloostergang
waar nu al het groen getakt gewelf
onder zijn matte hemel hangt
en afgesloten van de hese stad
zich overgeeft aan een fictieve stilte.

* * *

Alma Moens


Ik wens ieder een mooi weekend toe!

Genoten van het gedicht van Alma Moens!
Prachtig!

Dank ria dat je nog af en toe eens van je laat horen.

Ben altijd blij je terug te vinden!

Mooi(met regen gezegend!!!) weekend ria
lieve groetjes
johanamaria