Moderne Sprookjes

Is het er ene op batterijen?

Zo een electrische bezem Zandmannetje??????????????

Een regelrechte catastrofe is het, een ramp zonder voorgaande, op reis gaan gezeten op een bezemsteel!
En echt snel zoeft dat ding niet door het zwerk, goed voor korte verplaatsingen ja, maar na enkele uren op zo’n stok gezeten te hebben voel je gewoon je achterste niet meer!
Dus schuif ik een beetje naar achter, zodat ik op de bijeengebonden takkenbos kom te zitten om zodoende mijn pijnlijk achterwerk wat verpozing te gunnen. Daarbij heb ik niet in de smiezen dat het labiele evenwicht verstoord wordt, en ik geraak in een steile achterwaartse duikvlucht.
Bruute pech dat dit juist moet gebeuren wijl ik boven een elektriciteitshoogspanningskabel (32 letters!) vlieg.
Of toch juist niet, want enkele lichtelijk vervelende en waarschijnlijk blijvende lichaamsongemakken te buiten gelaten,( zoals daar zijn uitpuilende ogen, rechtopstaande haardos, niet te controleren stuiptrekkingen over het ganse lichaam en zwarte schroeivlekken over mijn ganse lichaam, alsmede een niet aflatende erectie) de bezem heeft schijnbaar die stroomstoot nodig gehad om op volle capaciteit te kunnen werken.
Jongens jongens, zoals een Mig (niet te verwarren met een mug!) kliefde ik hierna door het luchtruim!
Binnen enkele ogenblikken was mijn eegaheks (of is het hekseega?) heinde of verre niet meer te bespeuren, en uren voor haar bereik ik de bestemming in Spanje. Uren die ik trouwens nuttig heb besteed, al zeg ik het zelf...

Hans en Grietje.

Een wijdverbreid misverstand verholpen!

Zoals in voorgaand epistel duidelijk gemaakt, ik ben dus getrouwd met een toverheks. Het zij zo...Dan nog beter getrouwd met een kol dan met een duivelin!
Het heeft ook sommige voordelen, dat mag duidelijk zijn.
Het maakt onder andere dat je sommige sprookjes eens uit een andere hoek gaat bekijken. Uit de hoek van de heks, uiteraard...
Lees eens wat zij te vertellen heeft en geef dan zelf jouw oordeel?

Ken jij nog het originele verhaal van Hansje en Grietje, twee kindjes die door hun ouders alleen het bos worden ingestuurd omdat ze geen geld meer hebben,- omdat diezelfde ouders hun laatste centjes besteed hebben aan de aankoop van drugs-, en daar in het midden van dat bos een peperkoeken huisje vinden?
Dat gelooft toch het kleinste kind niet, deze baarlijke nonsens?
In de eerste plaats, wie stuurt er in deze onheuglijke tijden zijn kinderen alleen op pad in het bos, als er achter elke boom een potentiële mensenhandelaar, een pedofiel of een kinderverkrachter staat?
Dit is al even ongeloofwaardig als opstaan uit de dood, terwijl je reeds helemaal onder groene schimmel zit en de maden uit jouw neus naar buiten tuimelen. En de pieren uit je gat tevoorschijn friemelen...

En in de tweede plaats, de heks in kwestie had al viermaal een bouwaanvraag ingediend bij het gemeentebestuur, om in het bos een stulpje op te trekken, maar evenzovele malen was dit door het bestuur van bossen en natuurgebieden geweigerd om onduidelijke redenen, milieubescherming of zoiets.
Toen ze tenslotte van pure frustratie toch een huisje zonder bouwtoelating liet optrekken, raakte ze in conflict met de aannemer omdat deze niet wou afwijken van zijn beproefde methode om te metselen met cement.
Dat door deze handelswijze de peperkoek naderhand niet meer te vreten was, dat het samenvoegingsattribuut absoluut siroop moest wezen, daarvan was deze stompzinnige kerel niet te overtuigen.
En al helemaal onbeleefd, op het randje af onbeschoft wordt hij wanneer hem verzocht wordt om de als dakbedekking voorziene pannenkoeken te bevestigen met honig, en hij niet wil afwijken van stalen spijkers, om vervolgens alles dicht te smeren met rutex...
Is het vervolgens te verwonderen, dat van deze aannemer alsmede van zijn toentertijd tewerkgestelde Poolse werklieden nooit ofte nimmer nog iets vernomen is?
Net zomin als van de ambtenaren van stedenbouw die naderhand controle kwamen uitvoeren, die nochtans luid en duidelijk gewaarschuwd waren door onze heks toen ze haar woning begonnen keuren.

“Knibbel knabbel knuisje, blijf met uw poten van mijn huisje” had ze nadrukkelijk gezegd.

En dan de hardnekkige leugens als zou zij Hans en Griet in een kooi hebben opgesloten om hen vervolgens vet te mesten! Vergeet niet dat de kinderen slechts vel over been waren toen ze bij haar aankwamen hé!
En dit is algemeen geweten de snelste manier om er enkele kilootjes bij te krijgen, dat kan iedere kippenkweker of ganzenboer je wel vertellen. En ze mochten kiezen wat ze eten en drinken wilden, zoek eens een hotel waar zoiets kan?
Wou ze hen nadien opeten toen ze dik en vet waren? Laat me niet lachen, in haar diepvriezer zaten op dat moment nog twee ambtenaren van stedenbouw en drie potige bouwvakarbeiders, alsmede nog meer dan de helft van de aannemer, ruimschoots voldoende om enkele jaartjes verder te kunnen zonder honger te moeten lijden!

En al helemaal niet kunnen vind ik dat de kinderen altijd worden afgeschilderd als zijnde de slachtoffertjes, maar zeg eens eerlijk, wie is hier de dupe van de hele historie?
Wie sterft er een gruwelijke dood, levend verbrand in de pizzaoven?
Zijn het de kinderen of is het die lieve brave kol, die in heel haar heksenleven nog nooit het minste greintje geluk heeft gekend?

Ik doe er liever het zwijgen toe, onder het motto
“Spreken is goud, maar ik word niet oud als een kol op mijne kop timmert met een stuk hout”...

Het oudste sprookje aller tijden.

In de Nederlandse taal, waar ik zo af en toe mee overhoop lig, vindt je de woorden beloven en geloven, die amper het eerste lettertje verschillen.
Dus iemand die iets belooft is een belover?
In het Engels betekent dat heel aanlokkelijk 'wees geliefde' maar dan wel in twee woorden geschreven.
Waarom wordt een gelover dan een gelovige genoemd? Andersom heb ik nog nooit het woord belovige horen gebruiken.

Het volgende schrijf ik in het volle besef dat ik enkele mensen op de tenen ga trappen. Die moeten dan maar beseffen dat een trap op de tenen hogelijk te verkiezen valt boven een fikse trap onder hun gat.
Met die enkele mensen bedoel ik zo ongeveer iets meer dan 1 miljard exemplaren, die heel bewust en tegen alle logica in blijven geloven in het bestaan van een god. Of die nu Allah, Boedha of doodgewoon God genoemd wordt speelt geen rol. Een god die nog nooit ofte nimmer ook maar een glimp van zijn aanwezigheid heeft laten zien, hoewel wereldleiders zoals een zekere Bush graag een toespeling maken op zijn twijfelachtige bestaan door de soldaten die hun oorlogen moeten uitvechten toe te spreken met de woorden”God be with you”
In WO II waren er ook bepaalde Europeanen die op de gesp waarmee ze hun broek ophielden de tekst 'Gott mit uns' hadden staan.
Maar op het einde van die oorlog zakte toch de broek op hun botten, zodat eens te meer met recht en reden aan de macht van de allerhoogste kan getwijfeld worden.
Maar enfin, we hebben het over die god die hemel en aarde geschapen heeft, met als enige zoon en toeverlaat hier op aarde een man genaamd Jezus.
Die ontegensprekelijk een goed man moet geweest zijn, als we latere geschriften mogen geloven.
Die helemaal niet bang was van de dood, want hij wist immers dat later opnieuw opstaan uit de dood slechts een koud kunstje voor hem was.
Waarom hij dan ook steeds op pad ging met een gewapend escorte (lees het er maar op na in de bijbel) is mij dan ook volkomen een raadsel.
Als ik zeker moest weten dat mij na dit kortstondige aardse bestaan iets beters en mooier te wachten stond, spring ik morgen alreeds van de boerentoren in Antwerpen. Of als de beveiligingsmaatregelen daar te streng blijken, spring ik bij mijn eerstvolgende bezoek aan Parijs van de Eifeltoren.
Nadat ik uiteraard eerst nog een bezoekje aan de 'Moulin Rouge' heb gebracht. Ik zou wel gek wezen om Parijs te bezoeken en de Moulin Rouge over te slaan. En hopelijk brengen die heup-en gatwiegende, slechts met pluimen geklede grieten mij niet van mijn besluit af.
Maar laat dit intermezzo mij niet afbrengen van de heer Jezus, waarover ik het wou hebben.
En meer uitgesproken over het sprookje dat na zijn dood ontstaan is.
In de 21e. Eeuw weten wij inmiddels dat een mens waarvan het hart stilvalt binnen luttele minuten moet gereactiveerd worden. Anders treed er door zuurstofgebrek dadelijk hersenbeschadiging op.
Voortaan gaat zo iemand van boven de vijfminutengrens door het leven als een zombie.
Wat moeten wij ons dan voorstellen bij iemand die drie dagen dood is geweest en besluit om terug te keren? En waarom moest hij precies drie dagen wachten, als hij de macht had om dit cito presto te doen?
Vragen zonder duidelijk antwoord...
Het moet zijn dat hij dus wel degelijk een goed man was, want indien de Romeinen MIJ aan het kruis zouden nagelen en ik had die goddelijke krachten meegekregen van mijn vader, dan trok ik de vijfduimspijkers uit mijn voeten en stampte de verdomde Romein die voor mij stond vlak in zijn bakkes.
Pal derop, vlam! Gebroken neus en vijf tanden uit, op zijn minst.
Het mag dus verwondering baren dat hij zo met zich liet sollen, want het fabeltje dat door zijn dood de zonden van de mensheid werden uitgewist weiger ik pertinent te slikken, zelfs met een slok van de beste whisky.
De mensheid bestond en zal altijd blijven bestaan uit enkele goede mensen en een hele hoop echte rotzakken, waarvoor het niet waard is te sterven.
En als Jezus ook maar een beetje hersens onder zijn hersenpan had zitten gehad, had hij dat ook geweten.
Maar gevoeglijk kunnen wij stellen dat diezelfde hersens na drie dagen zonder zuurstoftoevoer, nog slechts een stinkende brei waren.

(spoedig het vervolg)

‘Wie niet beslagen op het ijs komt valt op zijn bek’
Er bestaat toch een spreekwoord dat iets dergelijks verkondigd,nietwaar?
Om te vermijden dat ik door één of andere bijbelfanaat op mijn nummer word gezet, heb ik terdege de nodige opzoekingen gedaan over hetgeen nu komende is. Wat met zich meebrengt dat hier niet zomaar een beetje geleuterd word, zoals in het topic ‘Politiek’ en aanverwanten.
Ik klets niet zomaar wat uit mijn nek, al is het hier de rubriek ‘Columns & kolder’
Maar mede daarom is de verpletterende openbaring die komen gaat toch enigszins aan de luchtige kant gehouden, het moet tenslotte een beetje plezant blijven…Als ik sommige mensen -en daarbij denk ik aan de ware gelovigen- moest pijn doen door schijnbaar te gekscheren over gevoelige zaken, weet dan dat het zo helemaal bedoeld is...
Als het onderstaande moest gepubliceerd worden in een wetenschappelijk magazine kreeg zandmannetje hoogstwaarschijnlijk de Pulitzerprijs, of misschien wel de Nobelprijs voor literatuur!
Maar aangezien het feit in aanmerking genomen hebbende (dat is mijn favoriete zin, ooit eens gelezen in een proces-verbaal dat ik aangesmeerd kreeg, ik weet niet meer voor wat precies) dat een Nobelprijs alleen wordt toegekend aan mensen die ALreeds een GORE faam hebben opgebouwd, zal zandmannetje wel eens te meer naast de prijzen grijpen.
Wanneer je het onderstaande allemaal hebt gelezen, zal je echter deemoedig moeten bekennen dat je die hele geschiedenis nog nooit uit die hoek had bekeken, dat zandmannetjes hypothese heel wat aannemelijker klinkt dan hetgene wat de kerk de goegemeente al eeuwenlang probeert wijs te maken…

Beginnen we bij het begin, later knopen we opnieuw aan bij het eerste deel…

Johannes de doper was een rare kwiet.
Meer dan zes maanden na de verkiezingen hadden de Romeinen na eindeloze vergaderingen eindelijk een regering op de been gekregen, en al dadelijk worden zij geconfronteerd met moeilijkheden want een rare kerel komt roet in het eten gooien door een nieuwe leer te verkondigen.
Een nieuwe leer waarbij je –stel je even voor--onder water gedompeld wordt, en als je daarna niet verzopen bent mag je jezelf als gedoopt beschouwen, en ben je officieel lid van verdienste van zijn club.
Wanneer echter Johannes, verblind door het overdonderende succes van zijn initiatief, het echter in zijn peer krijgt om koning Herodes te beschuldigen van een onwettelijk huwelijk, tekent hij meteen zijn eigen doodvonnis.
Dus exit Johannes.
Een andere rare snuiter, -een discipel van Johannes insgelijks voorheen door hem gedoopt -, is een zekere Jezus. Zoon van een man genaamd Jozef met als beroep timmerman, en diens wettelijke echtvriendin Maria, een huisvrouw met als hobby duivenmelken.
Speciale duifjes dat wel, zij moeten na hun opleiding menselijke maagden kunnen bevruchten. Weliswaar een weinig lukratieve handel, er is meer vraag naar postduiven.
Na de gewelddadige dood van Johannes ziet Jezus zijn kans schoon om diens handel over te nemen en zijn werk voort te zetten, zij het met enkele subtiele veranderingen.
Waar Johannes de leer predikte
‘als men langs de linkerkant op uw bakkes klopt bied dan insgelijks de rechterkant aan, opdat uw kaken allebei even opgezwollen zouden zijn’
heeft Jezus niet zoveel geduld om zieltjes te veroveren voor de nieuwe leer. Een uitspraak van hem, volgens
Matheüs 10:34 ‘Meent niet dat ik gekomen ben om vrede te brengen op aard. Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar met het zwaard’
En zijn volgelingen worden tot het volgende aangemaand
Lucas 22:36 ‘Wie er nog geen heeft, verkope zijn mantel en kope een zwaard’

Jawatte, hoe noemt men momenteel zoiets, de intifada van Hamas?

Deel 3

Hier nemen we terug de draad op bij de kruisiging van Jezus.
Een kruisiging begint met het slachtoffer af te ranselen met een zweep (flagrum) In de riemen zitten loden bolletjes en stukjes been verwerkt. Hiermede wordt de huid van de rug afgerukt en vervolgens hele stukken vlees, zodat tenslotte de rug nog een bloederige massa is waardoorheen de ribben te zien zijn Met extreem veel bloedverlies tot gevolg, soms leidde dit reeds tot de dood.
Jezus bleef echter in leven, de geschiedschrijver vermeld dat hierop zijn baard werd uitgetrokken. Vonden de Romeinen dat Jezus er jonger en beter uitzag zonder baard? Mijn eega beweert namelijk juist hetzelfde waar het mij betreft.
Alsof dit nog niet genoeg was, werd hem vervolgens een doornenkroon op zijn scalp gedrukt, en werd hij verplicht een houten kruis van 45 Kg. op te tillen en naar de plaats van zijn executie te dragen.
Is het dan te verwonderen dat onze Jezus flauwvalt van de pijn, dat hij moet geholpen worden om de olijfberg te beklimmen, naar de Golgotha (schedelplaats)?
Daar tenslotte aangekomen worden hem vakkundig enkele vijfduimse spijkers door zijn polsen (en niet door zijn handen, dat is een grote misvatting) geslagen, en een enkele spijker doorheen zijn beide hielen, die met de tenen naar buiten gericht op elkaar waren gelegd. Waarna het kruis wordt opgericht en stevig in de grond geplant.
Samen met hem worden nog twee misdadigers deze gruwelijke dood toebedacht, maar wat deze kerels mispeuterd hebben staat nergens vermeld.
Waarschijnlijk waren het van die separatisten, die het Romeinse rijk wilden verdelen in een zuidelijk en een noordelijk gedeelte, volgens hen leefden er in het zuiden toch alleen maar lamzakken die meeprofiteerden van de welstand van de noordelijken.

Tot zover eventjes de bijbel, nu maken we een overstap naar de hedendaagse wetenschap.
Jezus was een gewoon mens. Toen hij blijkbaar reeds overleden aan het kruis hing, plantte een Romeinse soldaat zijn lans in het lichaam van Jezus om dit nog eventjes na te checken. Hij was degelijk overleden, hij had het tijdelijke verwisseld voor het eeuwige…
Zoals hiervoor reeds aangegeven, na enkele minuten ( 3 om precies te zijn ) beginnen wegens zuurstofgebrek de hersenen reeds af te sterven. Binnen de zes uren na overlijden beginnen de spieren te verstijven (rigor mortis) Dit proces houd zeker drie dagen aan, de huid is dan reeds bleek en slap geworden.
En volgens het sprookje wordt Jezus na deze drie dagen wakker en voelt zich kiplekker???
Vergeet daarbij niet, hij was zodanig gegeseld dat uit zijn rug stukken vlees waren gereten, dat de wervelkolom omzeggens bloot lag. Zijn polsen en voeten doorboord met grote roestige spijkers, wat insgelijks zware verwondingen teweegbracht , en een soldaat had hem daarenboven doorboord met zijn lans.
Genoeg om niet in optima forma terug onder de mensen te verschijnen als je het mij vraagt, als het sprookje ook maar enige grond van waarheid zou bevatten!
Maar tot het tegengestelde onomstotelijk bewezen wordt, er is nog nooit een mens teruggekomen van gene zijde, niet in het verleden en het zal ook niet in de toekomst gebeuren, tot spijt van een miljard gelovigen die voornamelijk de leer van het christendom aanhangen in de hoop op een leven na de dood…

Wat is er dan echt gebeurd?
Ben ik nu de enige die hierover durft na te denken? Anders dan bij de Islam, zal ik voor mijn tegenstrijdige mening door de christenen niet zo dadelijk afgemaakt worden. Hoop ik althans!

Lees in het volgende epistel dan mijn hypothese, die zo simpel en voor de hand liggend is dat het verwonderlijk is dat totnutoe niemand anders deze gevolgtrekking gemaakt heeft. De enige steekhoudende verklaring voor een verrijzenis uit de dood...

We want more, we want more, we want more...



Zandmannetje schreef:

Genoeg om niet in optima forma terug onder de mensen te verschijnen als je het mij vraagt

Ook niet als zombie?

Deel 4 a.

In een boek van auteur Conan Doyle laat hij zijn romanfiguur en superspeurder Sherlock Holmes tegen zijn helper Dr.Watson zeggen
“Als je het onmogelijke uitsluit , dan blijft alleen het mogelijke over, hoe onwaarschijnlijk het ook mag lijken”


Eventjes een quote, gevonden in een parochieblaadje op het net.

1. De verrijzenis van Jezus

De verrijzenis van Jezus is de hoogste waarheid van het christelijk geloof.
Jezus is na zijn dood werkelijk verschenen aan z’n leerlingen en aan vele andere mensen, en dezen hebben doorverteld wat ze gezien hebben. Hun getuigenissen zijn dan opgeschreven in de geschriften van het Nieuwe Testament, zodat ook wij, tot op de dag van vandaag het relaas kunnen lezen van deze buitengewone gebeurtenis.
Het eerste waarmee de vrouwen, die Jezus’ lichaam op paasmorgen wilden gaan balsemen, gekonfronteerd werden, was het lege graf. Ook Petrus en Johannes, die, door de vrouwen gealarmeerd, vlug komen kijken, stellen vast dat Jezus’ lichaam niet meer in het graf ligt. Zij zien enkel de zwachtels en doeken die rond Jezus’ lichaam gewikkeld waren.
Het lege graf is op zich geen direct bewijs. Het lichaam van Jezus had gestolen kunnen geweest zijn.
Toch is de ontdekking van het lege graf voor de apostelen een eerste stap geweest naar de erkenning van het feit van de verrijzenis. De vrouwen, o.a. Maria Magdalena, Maria van Alfeüs, Salome e. a. geloofden het vlugst, dan de apostel Johannes, die, zo gauw hij het lege graf zag, begreep dat de afwezigheid van het lichaam van Jezus niet het resultaat van mensenwerk kon geweest zijn en dat Jezus niet eenvoudigweg teruggekeerd was tot een aards leven.

En nu ik weer.
Maria-Magdalena voelde een onmetelijk verdriet, voor het kruis staande waaraan haar deerlijk verminkte echtgenoot genageld hing.
Haar geliefde was haar ontnomen op een gruwelijke wijze, en zij wist niet of ze wel de moed had om alleen verder te leven.
Niet alleen was Jezus dood, maar ook zijn levenswerk was ten gronde gericht...
De volgende dag, wanneer haar immense verdriet een klein beetje getemperd is, begint tevens een bittere woede bezit van haar te nemen. En zij begon samen met Maria te broeden op een plan om Pontius Pilatus voor schut te zetten, om de Romeinen betaalt te zetten wat zij Jezus hebben aangedaan.
Eeuwen later kunnen we rustig stellen dat dit het bedrog is dat de wereld een ander aanzien heeft gegeven.
Iets wat Maria-Magdalena toen niet kon bevroeden uiteraard.
In samenwerking met Petrus en Johannes laten zij het lichaam van Jezus verdwijnen uit de tombe waar ze hem hadden neergelegd, ze brengen het lijk naar een grot waarvan alleen enkelingen van het bestaan op de hoogte zijn. De toegang wordt zorgvuldig dichtgemaakt en de grot zal slechts eeuwen later, in het jaar 1980 ontdekt worden door gerenommeerde archeologen, historici, schriftdeskundigen en DNA-specialisten.

Het plan van Maria-Magdalena.

Op de derde dag na het overlijden van Jezus komen de 12 discipelen bijeen, samen met Maria en Maria-Magdalena. De stemming is heel bedrukt, wanneer Maria-Magdalena het woord neemt.
“Gaan wij ons hier bij neerleggen, gaan wij Pontius Pilatus gunnen dat hij het levenswerk van onze Jezus ten gronde richt?”
“Wat kunnen wij anders doen dan ons daarbij neerleggen?” vraagt Petrus “onze leider is dood en komt niet terug”
“En als hij nu wel eens terugkwam, als hij eens moest oprijzen uit de dood?” vraagt Maria-Magdalena indringend.
“Er is nog nooit iemand teruggekomen die gestorven is” glimlacht Petrus.
“Nee natuurlijk niet, maar als we nu zouden doen alsof! Kijk, ik denk hier al dag en nacht over na. We kunnen iemand anders de plaats van Jezus laten innemen!”
“Dat gaat nooit lukken Maria-Magdalena”
“Buiten wij zijn discipelen, is er toch niemand die echt Jezus kende, die echt nabij hem stond, en wat hebben wij tenslotte te verliezen?
Is het nog niemand van jullie opgevallen hoezeer Judas uiterlijk op Jezus gelijkt? Hij is even groot, hetzelfde postuur, zelfs zijn haar en zijn baard hebben dezelfde kleur. En er is de macht van de suggestie, als wij zeggen dat hij de heer Jezus is die uit de dood is opgestaan, wie gaat ons dan tegenspreken? En dan is er meteen een mirakel geschiedt, wat onze leer zeer zeker ten goede zal komen”
“Wij discipelen zijn steeds met twaalf geweest, als Judas ons verlaat gaat het opvallen dat er plots één minder is”
“Ook daaraan heb ik gedacht. Judas Ikariot gaat zogezegd zelfmoord plegen wegens de schaamte om zijn verraad van Jezus, en we halen Mattias binnen als twaalfde man. Mattias is ook zeer verknocht aan onze leer. Wat denken jullie hiervan, want we moeten wel opschieten indien we dit plan willen doorvoeren”
“Ja wat zal ik zeggen, het is misschien wel het proberen waard, we hebben inderdaad niets te verliezen. Wat denk jij er zelf van Judas!” vraagt Johannes.
De bevordering van knecht naar meester, de plaats van Jezus innemen en zijn preken voort zetten, dat ziet Judas wel zitten.
En die preken kan ik met misschien nog meer overtuigingskracht brengen, denkt hij. Jezus heeft tenslotte op bijna dezelfde manier de fakkel overgenomen van Johannes de doper.
Dus besluit Maria-Magdalena
“ laten we het doen. In de beginne blijven wij prediken op het platteland en houden wij ons verre weg van de steden der Romeinen. Zodat onze leider niet opnieuw wordt opgepakt, één kruisiging is genoeg geweest”

Deel 4b.

Vind je voorgaand scenario een ietsje vergezocht? Dan maar weerom een quote, om te bewijzen dat ze in de bijbel al met de nodige twijfels zaten.

Oorspronkelijke apostelen van Jezus
De oorspronkelijke apostelen waren er in de christelijke traditie elf van de twaalf discipelen van Jezus. Er was ook nog een twaalfde discipel, Judas Iskariot maar deze beroofde zichzelf van het leven voordat het apostelschap werd ingevoerd; hij werd opgevolgd door Mattias die wel tot de apostelen wordt gerekend.
De betreffende elf apostelen/discipelen hadden tijdens de laatste jaren van Jezus' leven op aarde tot de binnenste kring van zijn aanhangers behoord. Na Jezus' verscheiden op aarde begonnen zij met het verspreiden van het evangelie in Israël, Syrië, Klein-Azië en Zuid-Europa (inclusief Rome).

Een ander mogelijk scenario, die ik echter dadelijk verworpen heb, was dat een dubbelganger in de plaats van Jezus gestorven is aan het kruis. Maar dan mag je nog zo diepgelovig zijn, zulke martelingen ondergaan in iemands anders plaats, dat is uitgesloten.
Ik vermeld de mogelijkheid wel terloops maar het vorige uiteengezette is veel aannemelijker. Omdat ook het voornaamste wat iemand zich van Christus herinnerd juist die martelgang is!

En ook de hypothese van schijndood, wat we tegenwoordig 'coma' noemen, een theorie die ook door sommigen wordt aangehangen, sluit ik uit. De verwondingen die aan de persoon aan het kruis waren toegebracht waren zonder enige twijfel van dodelijke aard.

En nu nog een soortement epiloog.


Aan die diepgelovige ziel, die zich mateloos geërgerd heeft aan dit epistel en het allemaal maar geleuter vond, wou ik eventjes enkele overpeinzingen meegeven.

Je neemt dus onvoorwaardelijk aan wat in de bijbel staat over de verrijzenis van Christus, al bewijst de moderne wetenschap dat dit volstrekt onmogelijk is, wegens het omzeggens dadelijk afsterven van de hersencellen na het stilvallen van het hart?
Dan geloof je ook zonder twijfel dat Jezus de zoon is van god, en niet zomaar gewoon de zoon van Jozef en Maria, een doodgewoon mens die wel de gave had een buitengewoon volksmenner te zijn.
Een zoon van diezelfde god dan wel die hemel en aarde heeft geschapen op zes dagen tijd.
Wees dan wel indachtig dat HIJ dat heeft gedaan 4,3 miljard jaar geleden, want zo oud is onze aarde volgens de meest recente metingen. Ze is dus NIET MAAR 10.000 jaar oud, zoals een tamelijk grote groep imbecielen ons tracht wijs te maken. Was na een tijdspanne van miljarden jaren ZIJN sperma nog wel van goede kwaliteit?
En natuurlijk geloof je ook onvoorwaardelijk dat Maria nog maagd was toen ze beviel van Jezus?
Je weet ongetwijfeld toch wel dat kunstmatige inseminatie nog niet bestond in die tijden waarvan sprake, en dat de enige mogelijkheid om een kind te verwekken het mannelijke instrument was…
Vertel me dan ook eventjes waarom god 4.299.998.000 jaar gewacht heeft om een zoon te verwekken? Waarom precies dan, en daar?
Er stond geen wereldomvattende ramp te gebeuren, de Romeinen waren rustig hun rijk aan het uitbreiden, er was nondedju geen enkele noodzaak om precies op dat moment een zoon van god op de mensheid los te laten.
Als je het mij vraagt zou het nu momenteel veel beter uitkomen…
Nu de lucht zo vervuild is dat ze bijna niet meer in te ademen is zonder een of andere ziekte op te lopen, nu alle wereldzeeën zo smerig zijn als een vuile oliepoel, en over de grond spreken we niet eens.
God kon en kan alles volgens jullie, en de enige macht die HIJ zijn eigen zoon had toebedeeld was terugkomen uit de dood?
Hoe onlogisch, hoe verschrikkelijk onrechtvaardig toch van de almachtige.
Maar ja, hoe luid het ook alweer in het goede boek? Met zijn dood wiste Jezus alle zonden van de mensheid uit?

Beste diepgelovig persoon, ga je echt kwaad op mij zijn als ik deze passage uit de bijbel bestempel als een hopeloos gelul, ongelofelijke larie en apekool, gewoon te zot om los te lopen?
Dan doe je dat maar, toch blij dat je de moeite hebt gedaan het te lezen, en hopelijk denk je nu toch eens heel eventjes na wanneer je het goede boek ter hand neemt, inplaats van die nonsens te slikken als zoetekoek.
Al staan er ook best ware dingen in de bijbel...

Precies in de lijn van de verwachting, geen enkele reactie.
Om response te krijgen zal ik dit topic eens moeten binnensmijten in de afdeling "Godsdienst", zij het dan in enigszins aangepaste vorm.

Nu over die ZOMBIE die Air ten berde bracht.

Met de regelmaat van een klok worden er horrorfilms uitgebracht die over dit onderwerp handelen. Doden die terug tot leven worden gewekt en het vervolgens de levenden knap lastig maken...
En dan berust de story ook nog eens op waarheid, zij het andersom.
Het zijn geen doden die tot leven worden gewekt, maar levenden die tot willoze slaven worden omgetoverd.
In Haïti, ik dacht in de jaren twintig en dertig en ook lang daarna nog gangbare praktijken.
Wat maakt iemand een zombie?
De Amerikaanse fysioloog WB.Canon publiceerde een boek over de voodoo-dood. Hij beweerde daarin dat een vervloeking uitgesproken door een bokor (medicijnman-tovenaar) iemand zo'n psychische en fysische shock kon bezorgen dat het slachtoffer er aan stierf.

Andere onderzoekers kwamen tot een ander besluit, namelijk dat het toedienen van bepaalde gifstoffen iemand in een toestand van schijndood kan brengen.
Dr. N.Kline een Canadees, de Amerikaanse botanicus W.Davis en de Haïtaanse psychiater L.Douyon komen tot de bevinding dat het zenuwstelsel verlamd geraakt door het toedienen van tetrodotoxine, wat iemand in een toestand van schijndood brengt. Het veroorzaakt ook onderkoeling, wat maakt dat niets nog een begrafenis van het slachtoffer in de weg staat.
Niet te lange tijd nadien wordt de "dode" opgegraven door de 'bokor' en langzaam weer bij bewustzijn gebracht. Niet zelden is er dan reeds hersenbeschadiging, zodat een willoze zombie is ontstaan, die gebruikt wordt om gratis werk te verrichten op de tabaksplantages.
Was de tot leven gewekte zombie nog in staat tot tegenpruttelen, werd hem Datura toegediend, een gif dat iemand volkomen willoos maakt.
(Denk maar aan wat jonge deernen in hun colaatje krijgen gekieperd in de disco's, een uitvloeisel daarvan)

Interessant om lezen is de volgende passage:

Dr Yves Saint-Gérard, een Haïtiaanse neuropsychiater die al enkele jaren in Frankrijk woont, situeert zich binnen deze laatste stroming maar werkt een enigszins eigen klinisch model uit.[5] Volgens hem veroorzaakt het toedienen van tetrodotoxine, en hij geeft daarvoor allerhande bewijzen uit de medische literatuur aan, zware hypothermie (onderkoeling). Hij noemt dit de fase van de prezombifiëring: het slachtoffer wordt door zijn omgeving dood verklaard en begraven. Nadien wordt het door de bokor opgegraven en langzaam terug tot leven gewekt. Meestal is er een hersenbeschadiging en via hypnose (manyétizé in het Creools) of toedienen van bepaalde producten zoals het reeds eerder genoemde datura wordt het tot een willoze slaaf gemaakt, tot iemand die nauwelijks nog persoonlijkheid heeft, kortom tot een zombie.

Saint-Gérard baseert zijn theorie op het medisch verslag van Clairvius Narcisse , een revenant, een bevrijde zombie dus, wiens geval ook reeds door Davis en Douyon werd bestudeerd. Narcisse overleed in 1962 als slachtoffer van zijn broer die zijn grond wou inpikken. Hij werd plots zwaar ziek en naar het Albert Schweitzer hospitaal te Deschapelles gebracht, waar hij twee dagen later overleed. Dit werd vastgesteld door een arts van het ziekenhuis. In 1980 echter duikt hij terug op en kan vertellen wat er ondertussen met hem gebeurd is. Volgens zijn zeggen werd hij drie dagen na zijn begrafenis 'opgewekt' door de houngan Joseph Jean en vervolgens op diens eigendommen jarenlang tewerkgesteld. Later werd hij dan door diens vrouw bevrijd. Omdat we van Narcisse over een echt medisch dossier beschikken (grote uitzondering op Haïti !), opgesteld door het ziekenhuis in 1962, wordt hij de beroemdste zombi van Haïti.

Zandmannetje, niet panikeren hé... dat op deze topic zo weinig, zeg maar geen reactie komt, ligt waarschijnlijk aan de aard van het aangebodene.
Ik kom er alleszins niet tussen; mij is altijd geleerd "no politics, no religions" te posten in zaken waar ik geen verstand van heb...

Ik lees alle oude en moderne sprookjes van zandmannetje, meestal met wijdopengesperde ogen en een grote grijns (het is geen zicht maar niemand die het ziet), meestal heb ik de neiging om luid te applaudisseren en bravo te roepen, maar ook dan ... niemand die het zou zien of horen, tenzij misschien mijn buren die ongerust zouden worden en op mijn deur komen kloppen, en dat zou mij dan weer niet gelukkig maken, mijn buren zijn raar volk, als die op mijn deur komen kloppen is het gewoonlijk om iets te vragen... ik dwaal af.
Daardoor weet zandmannetje nog altijd niet dat zijn verhaaltjes ten zeerste gewaardeerd worden.
Bij deze

Vve.Clicquot schreef:Daardoor weet zandmannetje nog altijd niet dat zijn verhaaltjes ten zeerste gewaardeerd worden.

Hij zou het nochtans moeten weten hé Madame Clicquot !
De kijkcijfers nog niet gezien Zandman? Dat zegt toch genoeg mijn gedacht. En wie zei ook weer dat een genie niet mag gestoord worden?