gedichten - achtergronden- roerselen

Naast het mystieke interesseert mij de mythologie ook. Vandaar.

morgen in het gisteren wenen

als Orpheus speel ik
op snaren van ‘t leven de dood
in de schoonheid van aarde
en die van ogen die hemel gelijken
weet ik slechts stamelend te praten

vergeet niet dat ook wij eens
op een morgen als onze legerstee
nog nat van dauw en liefde
aan ons hart slaapt
de Styx aan ons voorbij zien stromen

en op snaren van stilte
gespannen op golven warm bloed
grijp ik jouw hart en lokken
verander het in schaduwhaar van nacht
zwarte vlokken besneeuwen het gelaat

en nimmer zal je mij behoren
- klagen wij beiden -
maar als Orpheus weet ik
op de snaren van dood het leven
al verscheurt het mij nu reeds
jouw morgen voor altijd gesloten ogen.
**********
sunset 15-05-2007
**********

Liefs, sunset

Morgen is het een erkende feestdag.
Men moest dan niet werken en diegenen die nu wel nog
werken (-omdat ze nog geen volwaardige sennetters
zijn), moeten nu ook niet werken, en de vrijdag krijgen
ze er ieder jaar bij? Fantastisch toch.

Velen weten nu niet meer waarom ze eigenlijk niet
moeten werken; anders gezegd, ze kennen de waarde
van deze dag niet meer.

Daarom voor iedereen: morgen vieren we het feest
van Ons Heer Hemelvaart.

Ik typ hier daarom een tekstje dat me daarnet in de
misviering raakte; je doet er mee wat je wil.


BEZINNING

De zoektocht naar God
loopt via het binnenste van onszelf
en is de ultieme vraag stellen:

BENT U HET GOD? DIE MIJ DRAAGT EN MIJ LAAT LEVEN?

God vinden is een antwoord geven
is beseffen dat Hij ons bemint
en dat zijn liefde de reden is van ons bestaan.
Het is durven geloven dat wij zijn liefde waard zijn,
dat wij zó kostbaar zijn dat Hij ons wil dragen...
als een kostbaar kleinood
in de ruimte, in de tijd.

God vinden is zijn diepe vrede inademen
en groeien in de liefde die anderen wil dragen.
Want ieder mens is net als jij:
een kostbaar kleinood
dat met liefde moet gedragen worden
doorheen de ruimte,
doorheen de tijd.


naar Manu Verhulst


groeten in vriendschap - -denook - -

Hemel - vaart, dag om de ten hemel opneming van Jezus, Zoon van de Goddelijkheid, te gedenken. En even stil te staan met ons onderweg zijn naar.
Wij kunnen en mogen de Goddelijkheid loven in het voelend zien en eren van het leven waarin wij middenin mogen staan. Toch?


lentemorgen

nog zwijgt de lucht tot aan de koele beek
die ‘t waagt de stilte schuw te storen
en verder laat zich werkelijk niets horen
heel langzaam wordt het nachtelijke duister bleek

een dunne nevel als een zijdedoek
bedekt alsof het wil verstikken
de koude weiden die in verten blikken
en hongerig wachten op wat zonbezoek

aan horizon verft ’t zich reeds blauw
en vogels zingen van dauw nog nat
de reigers hebben al ontbijt gehad
een zon verwarmt dag nu gauw

het leven tovert regenbogen
een kleurenspel op het behang
ik luister ‘t vroege vogelzang
en droom de laatste slaap uit ogen.
**********
sunset 17-05-2007
**********

Liefs en een gezegende dag gewenst, sunset

Het volgende gedicht draagt als titel:

' De bleekweide'.

De meesten onder ons kennen dat waarschijnlijk nog.
Onze kinderen en kleinkinderen zeker niet meer.
Een reden misschien om er over te vertellen ...

Ik zie nog heel scherp hoe mijn grootmoeder naar
de boomgaard trok met een mand vol was.
De was werd dan uitgespreid over het gras en de
zon moest de was dan 'bleken'; dat wil zeggen:
doen witter worden.
Raar, maar onze kinderen gaan nu in de zon liggen
om 'bruin' te worden.

Niet alleen het beeld van de was en de weide, maar
de ganse beschrijving doet me wegdromen...


De bleekweide

Alsof het gisteren was in de bleekweide
en wij die zonder haast en woorden
grote witte dromen sneden uit het gras.
Moeder en ik en de zon.

De kruinen van de canada's zongen verlegen.
Moeder liep de lengten langs
alsof zij de lakens wilde meten.

De ganzen volgden haar wijde stappen
gewoon als ze waren aan het gulle gooien
van haar hand. Eén woord
en de gulzige halzen zwegen.

Zij plukte een vleugje tijm, streelde lavendel,
streek de handen langs de dijen,
sprak tot de palm. De afstand
tussen haar en de zon werd kleiner.


MAURITS VAN LIEDEKERKE (° 1945)
uit: 'Huis van gras' Facet 1987


Als dat geen pure nostalgie is!


nog een toemaatje:

Grote mensen begrijpen nooit iets uit zichzelf
en voor kinderen is het vervelend hun altijd
weer alles te moeten uitleggen.

(uit 'de kleine prins' van ... je weet wel)


groeten in vriendschap - -denook - -

Nog eens iets uit de oude doos, het had toch iets die tijd van vroeger.
Je geeft ons weer even tijd om te mijmeren. Herinneringen om te koesteren. Bedankt denook.

Grote mensen begrijpen nooit iets uit zichzelf
en voor kinderen is het vervelend hun altijd
weer alles te moeten uitleggen.

Dit is een waarheid als een koe.
Uvi heeft daar eerder al een verklaring voor gegeven;
"ik schrijf niet zoals je leest" en de vele factoren die afhankelijk zijn bij de interpretatie.
Als men zich daarvan bewust is, zijn er problemen, men moet enkel uitleg durven vragen en het risico durven lopen om als stommerik te worden verweten. Eens men dat weet, krijg je automatisch de verklaring, of je vermeldt voordien, spreek klare taal ik ben een stomme trien.
Het leven kan toch simpel zijn.

voor jely-jeppo en tobias,

bedankt om langs te komen en een
spoor achter te laten.


voor iedereen,

morgenavond een 'specialeke'.

Zoals gisteren beloofd: vandaag een 'specialeke'.


Ik voel me hier thuis bij 'Poëzie en Proza'.

Ik wil toch mijn wiskundige achtergrond niet helemaal
verloochenen.

Daarom, en dit maximaal drie maal per jaar, krijg je
hier een 'nadenkprobleempje'.
Het is steeds wiskundig op te lossen; maar toch kan
een kleine, fijne, pijnloze hersenkronkel al voldoende
zijn om het probleem te ontrafelen en de vraag te
beantwoorden.

Ik wil vooraf twee afspraken maken.

1) Over het probleem en de oplossing wordt HIER
NIET GEDISCUSSIEERD.

Reden: de moderator zou het geheel kunnen afvoeren
als 'geen poëzie of proza'.

2) a) Heb je niet de minste interesse: volledig OKE

b) Heb je het probleem opgelost en kreeg je zo een
gelukkig, voldaan gevoel door je eigen spitsvondigheid:
1000 maal OKE.

c) Heb je gezocht en niet gevonden en ben je toch
een beetje nieuwsgierig naar die ene redeneerkronkel?
Plaats dan een vraagje privé en je krijgt gegarandeerd
de sleutel en het antwoord.


Onthoud vooral: GEEN vragen of oplossingen op dit forum!



En nu: probleem 1: het voetbalprobleem.

Give, Uvi en Ria (-jawel, Ria-) speelden jaren geleden
een partijtje voetbal. Ze hadden een eenvoudig reglement.

Eén iemand stond in het doel; de twee overigen waren veldspelers.

Telkens als een veldspeler een doelpunt scoorde, werd die
veldspeler doelman en de vorige doelman weer veldspeler.

Na enige tijd kregen we volgende situatie:

- Give was 21 keer veldspeler,
- Uvi was 12 keer veldspeler,
- Ria heeft 8 keer in het doel gestaan.

WIE MAAKTE HET ZESDE DOELPUNT?


Veel zoekgenot - volgend probleem: eind september.


groeten in vriendschap - -denook - -

Redeneren Uvi, logisch nadenken,

geen fantasie.

Ria en Give dachten zich ook te
herinneren dat zij het waren.

groeten in vriendschap - -denook - -

Teveel is trop..


Mijn lievelingsploeg vorig weekeinde naar tweede zien zakken, denook. Spijts haar groots verleden .. het hele dorp in rouw. De boeken gaan dicht. Ben dan maar twee dagen in het veld gaan spelen, dat doe ik altijd -en dat wist je- maar niet met ria, ik zweer het op mijn e.k.z.'tje. hoewel.. het veld was groot en met die nieuwe badmuts op. Maar uvi zou ik minstens toch gehoord moeten hebben met zijn nieuwe hoefijzers.
De (mijn) logica vertelt me dat je minstens een keer jokt, denook. Kom er wel achter wie het die zesde keer deed.
Dit is poëzie, Tilly!

Sportieve groeten.

Ik denk niet - gelukkig -; ik voel. En geniet. Van het leven en van het seizoen. Ook en zeker in mijn herfst.

lentelust

bloesemdagen vallen
rond en rijp
avondrood
in schoot
zonnevol
doorrollen uren
ogen

aardbeirood drupt
op de lippen
strekt de huid
beroert
strijkt glad
en put zich uit
omspoelt de mond

het vruchtgebijt
klinkt knakkend
in het oor
minuten rijgen
omspelen plagen
en verbijten zich
tot hijgend zwijgen
vrijen zich
de liefde door.
**********
sunset 23-05-2007
**********


Liefs en een fijne dag, sunset