Op satijnen vleugels...

[Robol]

Als in je hart



Als in je hart
de huur
wordt opgezegd
Het vuur
gedoofd
Illusies zijn geroofd

Dan heerst de stilte
van het ongeloof
Een uiterst leeg gevoel
van eindeloos gemis

En alsmaar wordt
het kouder
als de steun
van de schouder
voorgoed verdwenen is

Een zinkend schip
vol onbegrip
De volle maan
zal nooit meer
aan de hemel staan

Al wat gezegd is
of geschreven
Mooie herinneringen
blijven eeuwig leven



Robbe

[ria]

Robbe, met een bijna nachtelijk bezoekje,

kwam ik ongemerkt
(je was reeds in dromenland)
jouw gedichten lezen,
die, zoals steeds,
erg mooi
en gevoelig zijn.

Hoe speel je dat toch klaar
om zo'n verscheidenheid
aan thema's te verwerken,
en op zo korte tijd?

Dat is zeker wat men noemt
een dichter in hart en nieren
(ik vraag me steeds af wat
die "nieren" er eigenlijk bij doen?)
laat ik liever schrijven
een dichter met hart en ziel!

Daarom is er hier ook zo'n drukke passage,
van bezoekers in
alle kleuren van de regenboog.
Ze komen en genieten,
en laten een kenmerk achter,
een signatuur, uit dankbaarheid
zoals ik nu ook ga doen.

met een Robbe

van RIA



ik herinner me dat je vlinders fotografeert...mooi nietwaar?

[iris]

Robbe,

mooi .. steeds hartverwarmend je te lezen ..



liefs

iris

[tinneke 58]

gevoelig mooi gedichtje robbe



tinneke x

[Robol]

Bedankt lieve lezers,

voor de tijd die je in mijn topic
hebt doorgebracht !

Robbe

[Robol]

In de handpalm van een passiebloem



in de handpalm
van een passiebloem
schrijf ik mijn dromen neer

mijn pen gedoopt
in zonnedauw
iedere ochtend, keer op keer

als ik naar
de hemel kijk
het zonlicht naar me lacht

weet ik, ’t is
geen vergeefs geschrijf
en dat je op m’n woorden wacht

in de wolken
schrijf jij dan
wat je van mijn schrijfsel dacht

en van de dromen
die ik droomde
in ’t duister van de nacht

Robbe

[piepje]

[lief]

Ze zijn ook zo ontzettend mooi ,he Robbe.

[lotte]

De bloemen, maar evenzeer te tekst

[Bosrankje]

Een rankje van de passiebloem
voor je mooi gedicht, Robbe,van

Rankje
Groetjes van Alter

[iris]

Robbe,

hier, nog een passiebloem voor jou ..
mooi gedicht .



liefs

iris

[Gast]

[bRobbe,

Wat een openbaring en talent
Gevoelig , niet zoals ik je ken
Woorden in de palm van je hand
Koesterende waarheid in pand;

Nog voor dag en dauw sta ik op
Fonkelende dauw,opkomende zon
Ik verken de horizon en wacht
woorden , een ketting, een pracht

Het dag- geschrijf , de zin begrepen
In de wolken zal je indrukken lezen
Klinken je woorden als een symfonie
’weet dat in de woorden ik je dromen zie!
][/b]

[Gast]

Robbe,
ik wens je een fijne zondag.

[Robol]

De vlam der liefde



De kaarsvlam van de liefde
flakkert soms in de wind
Toch kan ze een storm verdragen
als je mekaar echt bemind

Soms is ze maar een pitje
De kaars is nooit gedoofd
Soms sakker je, soms vit je
maar als je in elkaar gelooft

zal het vlammetje weer flakkeren
met warmte en veel licht
Soms moet je ’t zelf aanwakkeren
zodat de vlam der liefde
zich weer hemelwaarts richt




Robbe

[Alterego1]

Mooi Robbe,

In Antwerpen heb je ook nog een andere vlam,
de "eeuwige vlam" in de olieraffinaderijen,die
torenhoog,dag en nacht,de gassen opbrandt ter
voorkoming van een eventuele ontploffing.
En in Brussel heb je in de Congreskolom ook een
"eeuwige vlam" ter herdenking van de gesneuvelden.

Maar jouw vlam,Robbe die is niet specifiek van
Antwerpen,Brussel of Limburg,die is universeel!
De vlam der liefde die al eeuwen meegaat en
generaties lang,steeds weer opnieuw en zonder
verpozen,door hartstocht aangewakkerd wordt.

Bosrankje en Alterego