Op satijnen vleugels...

[piepje]

graag gedaan hoor je had het adres niet tussen img staan[/img]

[Bosrankje]

Beste Robbe,

Hier een mooie Pinksterbloem

voor jou en je familie.

En ook voor Piepje natuurlijk

Bedankt voor jou bezoek op onze topics.

Veel liefs van Alter en Rankje

[Robol]

Hartelijk dank, lieve lezers...
voor jullie woorden, bloemen, tijd...

Robbe

[Robol]

Ik zou om de wereld reizen


Ik zou om de ganse wereld reizen
De hoogste berg beklimmen bovendien
De diepste zeeën zou ik overzwemmen
om even nog een glimp van jou te zien

We hebben amper afscheid kunnen nemen
De pijn, de slaap, je ogen waren dicht
Je ademde je laatste lucht op aarde
We kusten zacht de blos op je gezicht

Maar ik wil om de ganse wereld reizen
Over wankele bruggen wil ik gaan
als ik wist dat je in onbekende verten
plotseling voor mij zou kunnen staan


Robbe

[Robol]

Het land van mist en nevel



In het land waar
mist en nevel heersen
valt geen zonnelicht door
het vensterraam naar binnen
Geen avondster of maan
kan de dichter inspireren
In dit land kan
enkel treurnis overwinnen

In de tuin van
mist en nevel
kunnen geen bonte
bloemen bloeien
Er is geen hemels firmament
waar gouden sterrenlichtjes gloeien

Heerst er in je leven
enkel mist en nevel
Schijnt de zon nooit
in je hart
dan zal je in’t moeras verdrinken
In het moeras van pijn en smart



Robbe

[rapke]

beste robbe,
"het land van mist en nevel" heeft mij -en met mij hopelijk ook andere bezoekers- bewuster gemaakt van het feit dat ondanks de soms duistere momenten, er in het leven ook stralende dagen moeten zijn, en dat we net als jij het gevoel van mist en nevel niet mogen laten overheersen.

het land van mist en nevel

dit kan niet het land van Robbe zijn,
waar de dichter niet wordt geïnspireerd,
waar geen zonnenlicht naar binnen schijnt
en enkel treurnis overheerst

dit kan niet de tuin van Robbe zijn,
een tuin van mist en nevel, zonder bloemen,
waar 's nachts geen enkele ster verschijnt
en waar geen liefde kan vertoeven

dit kan niet het leven van Robbe zijn,
een leven waar een moeras dreigend wacht,
bodemloos gevuld met pijn en smart,
op de mens die nooit eens lacht

rapke, met zijn idee over vriend Robbe

[Bosrankje]

Bij mist zijn de regendruppeltjes zelfs zo klein dat de boog helemaal wit is geworden. Deze boog heet de mistboog en is soms te zien bij mist of nevel als de zon er nog doorheen kan schijnen. Hij is twee keer zo breed als de regenboog en heeft vaak een oranje buiten- en een blauwe binnenrand.

Voilà, Robbe en Rapke, een bewijs dat er altijd hoop is, niet waar ?

Robbe, een prachtig gedicht (maar 't maakte mij een beetje neerslachtig....). Gelukkig dat Rapke iets hoopvoller geschreven
heeft : het kan niet het land, de tuin en het leven van zijn vriend
Robbe zijn !

Prettige dag voor jullie en voor iedereen (zelfs met mist en nevel )

Veel liefs van ons beiden

[Robol]

Dank voor je bezoekje, beste poëzievrienden...ik leef niet in een land van mist en nevel, hoor...mijn gedichtjes zijn enkel fantasie en soms hoop ik dat ze realiteit worden...als "daydream believer". Ik hoorde dit vrolijke deuntje van the Monkees vanmorgen op de radio en het bleef een beetje in mijn hoofd spoken...

[Robol]

Dromensprokkelaar


In mijn droomwereld
drijf ik op satijnen wolken
over alle landen
En wuif met beide handen
naar lachende mensen
die onze planeet bevolken
Ik strooi mijn vredeswensen
over een wondere wereld
zonder misverstanden

Ik ben een dromensprokkelaar…

Hoe zou de wereld zijn
zonder haat of jaloezie
Mensen die enkel houden van mekaar

Realisme of fantasie?

Ik hoef geen deuren meer te sluiten
Mensen stelen niet van elkaar
Er zijn geen dieven, geen schavuiten
in het leven van een dromensprokkelaar

In mijn dromen word ik steeds naïever
Op mijn wolken van satijnen engelenhaar
leef ik als een “daydream believer”,
een argeloze dromensprokkelaar




Robbe

[Raaike]

Robbe,

hopelijk kan je nog veel wuiven
naar lachende mensen

Raaike

[iris]

Robbe,

mooi, droomwereld ..



liefs
iris

[Robol]

Ik rust



Ik vlei mijn hoofd
tegen het duister
en luister
naar de flarden wind
Ik schrijf de laatste bladzij neer
In’t tedere hart
van mijn geliefde geesteskind

Dankbaar wuif ik naar Erato
en Euterpe
Gegroet o Muzen

Ik zing een hymne
voor het trouw
terzijde staan
Ginds vlucht Pegasus
met mijn dromen
Mag ik huilen
naar de maan?


Robbe

[tinneke 58]

dat mag je zeker robbe,
mooi gedichtje,
graag gelezen



tinneke x

[iris]

Robbe,

mooi en de magie van de maan....


liefs
iris

[hilde m]

Ik heb hier graag rondgezworven,
in gezeldschap van een daydream-believer,
die prachtige gedichtjes schrijft en droomt.
Robbe, het is hier mooi en vredig.
Liefs Hilde m.