Als morgen niet meer komt...(voor mij)
kan ik hier geen gedichten meer komen lezen
maar ik wil wel optimistisch wezen
je dichterssloepje kent nog geen averij
Maar...
als morgen niet meer komt
en ik van woorden blijf verstomd
heb ik er voor gekozen
de dauw te zijn...de dauw op je rozen
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
tinneke 58Startte dit onderwerp04 jun 2007, 11:12antwerpen, ekeren552 berichten
ferry, rankje, robbe,
lief zenne, merciekes
tinneke x
Een dag niet geschreven is een dag zonder passie...
tinneke 58Startte dit onderwerp04 jun 2007, 11:28antwerpen, ekeren552 berichten
Nooit weggeweest
Jij bent nooit weggeweest
Hier of daar,
ergens en overal
word ik je gewaar
Je woelt in m’n hoofd
Soms,
ben je zo tastbaar
Dan ben je
de bries die speelt door mijn haar
Je hebt me verdoofd
Je hebt me de hemel beloofd
Wanneer ik aan je denk,
proef ik je lippen
waarvan ik de liefde kan drinken
Als ik bij je ben,
ga ik bijna zweven
dan ben ik vederlicht
Dan kan zelfs
de zwaarste steen niet zinken
Of toch héél even kan ik dan
dat gevoel beleven
Mijn dromen zijn voor jou alleen
De wereld is daarin zoveel mooier
dan het grauwe om me heen
Vrees niet mijn liefste
Diepgeworteld in mijn hart
ben jij er steeds
Waar wij wonen
heeft nooit koude overheerst
Jij bent nooit weggeweest
Tinneke
Een dag niet geschreven is een dag zonder passie...
deemstering ontsluiert ons
in ongetelde zilvermorgenden zweeft nevel
zachte weelde op natgekust gras
vogelzang omspoelt ‘t gehoor en het gevederde
parelen druppels uit de ogen
een wind zweeft door het graan
in glanzend groen tot
zielsverwantschap in ogen blikken
streelt mijn hand vederlicht
diepademende huid zo vele tijden lang
vosrood de nacht weer tegemoet
naar band van purperlicht
die door de morgen breekt
als vloeiende stralen goud
tot liefde niet meer is.
**********
sunset 04-06-2007
**********
Als antwoord op jouw laatste gedicht, toch ook iets om bij stil te staan. Want ook dat is onze verantwoordelijkheid tegenover onmze kinderen en kleinkinderen.
Beangstigend, bang
‘t lijkt mij alsof de bladeren reeds van bomen vallen
als waait er een nog zachte wind uit 't Noord
hier heerst in lente stralend mooi warm zomerweer
wijl in ‘Down Under’ zon natuur vermoordt
Het lachen dat de meiden in het land blij strooien
wordt opgespaard want duistere tijden breken aan
en willekeurig vallen al de eerste dooien
want mens bedreigt nu zelf zijn voortbestaan
Ik zie aan het banket slecht lachende gezichten
toch woedt in Rostock d’ oorlog bitter fel
en ‘k walg van d’ allerlaatste nieuwsberichten
die zeggen ‘Bush verkoopt heel duur zijn vel’
’t Is twee voor twaalf al mag je dat niet zeggen
en niet beperken d’ economische expansiedwang
als struisvogel je hoofd in ’t zand te leggen
dát is hun politiek en die maakt mij echt bang.
**********
sunset 07-06-2007
**********
Eerst en vooral bedankt voor je lieve
beterschapswensen aan Alter en je
aanmoedigende steun voor mij in
deze heel moeilijke dagen
Zienderogend gaat het beter met hem
dus..... teruggevonden geluk
En dan wil ik je weer zeggen (het
wordt een gewoonte maar 't is de
waarheid) dat ik veel genoten heb
van je laatste gedichten.
Je beschrijving van de sfeer, in
"Dan is het goed" is zo echt dat ik
het gevoel had alles te beleven
vanuit je luie stoel...... ik voelde
de zon op mijn huid, hoorde de stem
van de appelvink..... dan was het goed !!!
Tot ..... en veel liefs van ons beiden :wink:
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....