Stilte en bezinning
kan louterend zijn.
Stilte en eenzaamheid
kan bedrukkend zijn.
In de stilte,
zijn er vele werelden,
vele degradaties,
van geluk en verdriet.
't Is een onbekend gebied.
Heel heel mooi en gevoelig johanamaria,
vond ik je gedichtjes over de stilte.
Heel graag gelezen. Hilde m.
deemstering ontsluiert ons
in ongetelde zilvermorgenden zweeft nevel
zachte weelde op natgekust gras
vogelzang omspoelt ‘t gehoor en het gevederde
parelen druppels uit de ogen
een wind zweeft door het graan
in glanzend groen tot
zielsverwantschap in ogen blikken
streelt mijn hand vederlicht
diepademende huid zo vele tijden lang
vosrood de nacht weer tegemoet
naar band van purperlicht
die door de morgen breekt
als vloeiende stralen goud
tot liefde niet meer is.
**********
sunset 04-06-2007
**********
Vrijdag vertrek ik naar mijn geliefd Italië. Dat je het alvast maar weet .
LIefs en nog een heel fijn weekbegin,
sunset
Dit is de stilte waar ik van hou,
de natuur in zijn grootsheid,
die een mens klein maakt
en doet beseffen
dat er Iemand is die veel
groter is dan wij.
Iemand die alles geschapen heeft
en het ook in stand houd.
Dit maakt mij
diep gelukkig en dankbaar.
Waar de natuur ons in al zijn
schoonheid tegemoet komt,
voel ik God dichtbij.
Lieve groeten,
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
Dank je voor jouw lieve warme oprechte wensen (maar je zult me nog moeten verdragen tot vrijdag ).
vlagen stilte
toen ik je zag
werd hemel plots
een andere hemel
de lucht
heel andere lucht
zon brak de schaduwen
en ‘t ijs dat op de beken stond
in rij verkenden vogels wolken
de horizon in ’t diepe zuiden
jij lachte en het licht verhelderde
de zeeën van jouw donkere ogen
jij droomde en de nacht verdween
jij sprak en werelden hoorden
mijn echo en roepen in de avond
en ik bedekte jou met vlagen
stilte van de jaargetijden.
**********
sunset 05-06-2007
**********