Bosrankje's Laar

[tinneke 58]

en tinneke is ontroerd rankje,
hou het nestje warm
hou de hartjes warm
hou de glimlach op je lippen

aan een liefde als de jouwe
kan niemand tippen...



liefs, Tinneke xxx

[hilde m]

Hoi, mooi rankje,
kwam even op bezoek,
voelde er plots de behoefte toe,
om even langs te komen.
Zag ontroerd, wat je geschreven hebt,
op Uvi's topic,
kon er me volledig in vinden,
zo mooi, gevoelig verwoord.
ja, alles is relatief in deze wereld,
alles moet m'n beoordelen in de juiste context,
en dat is juist het probleem, niemand kan ervaren op hetzelfde moment, wat iemand heeft meegemaakt of aangevoeld.
Daarom, moeten we trachten nooit te oordelen maar begrip op brengen voor onze medemensen. Wat opzich dan ook weer moeilijk is, omdat we maar mensen zijn. Met al onze gebreken en ingebakken vooroordelen.
En ...omdat we gedeeltelijk, ook allemaal een produkt zijn van onze opvoeding en het milieu waar we zijn opgegroeid. Dus nogmaals, alles is zoo relatief. We kunnen niet meer dan ons best doen.
En dat doe jij in de "overtreffende trap" op dit forum. Met al mijn waardering daarvoor, liefs Hilde m.

[Alterego1]

Jonge sla

Alles kan ik verdragen,
het verdorren van bonen,
stervende bloemen,
het hoekje aardappelen,
kan ik met droge ogen zien rooien,
daar ben ik werkelijk hard in.

Maar jonge sla in september,
net geplant,
slap nog,
in vochtige bedjes, nee.

Rutger Kopland

[Bosrankje]

Mijn lief Alterke,

Bedankt voor je liefde en al je attenties !

Vanmorgen al, een lieve limerick :

Troontje,ik wens je hetzelfde hoor
sorry Bosrankje dat ik even stoor
maar 't is van jou
dat ik zoveel hou
't ochtendgebed zingen we in koor

Een blauwe hemel,met zilveren zon


En nu het gedicht van Rutger Kopland
die wij ontdekt hebben verleden zondag
in 'Het uur van de wolf'. Die man straalt
echt wijsheid, humor, eenvoud en liefde
voor de mensen en de natuur uit!

Bedankt voor de jonge sla

Zoentjes van je Rankje

[Bosrankje]

Bedankt,lieve Hilde

'k Heb al op je topic geantwoord,maar voordat
ik verder schrijf op Forum,wou ik je zeggen hoe
blij ik ben om hier mijn gedachten te kunnen
wisselen met de Poëzie-Proza vrienden.

Ik heb mijn hele leven veel contact gehad met
mensen,maar wat ik nu beleef met de virtuele
vriendschap,past beter in mijn huidige manier
van leven.

In feite,Alter en ik,zijn echte huismussen.
Wij gaan niet meer graag op reis,en voelen ons
zo goed in ons nestje,dat wij enkel buiten gaan
als het echt moet.

Alles wat ik hier zeg,of vertel,is wat ik echt voel
of heb mogen beleven.Het gebeurt dat ik denk,
nog voor ik het plaats,"mag dat hier wel?"
Maar ik deel zo graag emoties en gevoelens,dat
ik het niet laten kan.

Ik heb iedereen graag,want ik probeer mensen te
aanvaarden zoals ze zijn,ook met karaktertrekken
die me soms niet zo bevallen,want juist dat maakt
van deze persoon wie hij is.
Niemand is perfect,dat weet ik ook van mezelf dus....

Elke keer dat ik iemand schrijf of antwoord,geniet
ik daarvan al een beetje op voorhand bij het begin
van het schrijven,bij de eerste woorden die ik neerzet,
wanneer nog niet duidelijk is wat ik nog ga vertellen.

Het vermaakt me,als ik begin te schrijven,en nadien
moet ik enkel zien dat mijn vingers m'n gedachten
kunnen volgen,want dan ben ik niet meer Bosrankje,
maar een woordwaterval.

Terwijl ik nu aan 't schrijven ben,zegt Alter dat Tinneke
juist geschreven heeft dat ze tijdelijk het Forum verlaat.
Ik hoop dat het maar voor een poosje is,en dat ze heel
vlug bij ons terugkomt.

Voila Hilde,ik wens jou,en iedereen hier,nog een prettige
dag verder

Veel liefs van Alter en Rankje

[Bosrankje]

Mijn lieve onbekende

Vergeelde oude foto's
verschrompelde hoeken
verscheurde gezichten
vuile verouderde sepiakleur.....

In een muffige doos
op een stoffig schapje
van een vervallen kastje
op een vochtige zolder.....

Mysterieuze stille getuigen
van onbekende familieleden
naar Indonesie geëmigreerd
en nooit teruggekomen.....

Weinig vrolijke uitdrukkingen
op die bleke Europese gelaten....
alsof ze hun toekomst al kenden
een soort fatalistische blik......

Spoken uit een wazig verleden
Expressieloos, stijf, op hun zondags.
Gekorsetteerde vrouwen met juwelen
hoeden met aigrette en bontkragen.....

Plots door het vervallen dakkapel
sijpelt een minuscule zonnestraal
die dat enige vrolijke gezicht
in de duisternis enigszins verlicht.....


Wie ben je, klein blond meisje ?.....
Een engeltje, een elfje, een fee....
Hoe kon je daar gelukkig staan
tussen die saaie, triestige mensen?

Ik zal het nooit weten ! Spijtig.....
want diegenen die je kenden,
zijn al lang naar het hiernamaals..
Je blijft voor altijd mijn lieve onbekende.

Bosrankje

[Bibi]

Prachtig ...
ook al is het kleine blonde meisje
een onbekende ...
ze liet jou een prachtig gedicht schrijven!
Bedankt Rankje ...
liefs *BiBi*

[hilde m]

En zo leeft die mooie onbekende verder in jouw prachtige gedicht.
Ja, Bosrankje, het is heerlijk om hier van gedachten te kunnen wisselen. Ik heb het ook altijd gemakkelijker gevonden mijn gevoelens schriftelijk te verwoorden dan erover te praten. Liefs Hilde m.

[Bosrankje]

Bedankt Bibi en Hilde voor jullie
bezoek. 'k Ben blij dat jullie mijn
gedicht apprecieren.

Altijd welkom bij mij en veel liefs

[Bosrankje]

Trio's


Druppel
Parel
Traan

Water
Oester
Zout

Zee...

Wit
Blauw
Geel

Strand...

Blauw
Wit
Geel

Hemel...

Zon
Maan
Sterren

Heelal...

Mars
Venus
Neptunus

Planeten...

Oorlog
Liefde
Zee

Goden.....

Bosrankje

[sunset]

Ik ben er weer .


in ’t ochtendlijk verdwijnen

zomerwinden strelen speels de huid
stralen verlichten goudkleurend
jouw en mijn gezicht

droomdronken liggen wij in gras
vlinders zweven over ons
ragfijn zoemend

wij bedwelmen ons in ‘t vochtig groen
vloeiend verbindt zich ‘t zweet
met dauw van natte halmen

heet gloeit de grond nog onder ons
in ’t ochtendlijk verdwijnen
wat blijft is ‘t passioneel herinneren.
**********
sunset 30-06-2007
**********

Liefs en warme knuf, sunset

[denook]

Beste bosrankje,

Ik las net over je E.E. Schmitt - aanschaf.

'Milarepa' en 'Meneer Ibrahim en de bloemen van de koran'
zijn de eerste twee novellen uit een cyclus van het onzichtbare.
De twee andere novellen zijn 'Oscar en oma rozerood' en
'Het kind van Noach'.
Ik vind 'Oscar ...' het meest speciale omdat het op een
onnavolgbare wijze de problematiek van het lijden aanraakt.

'Mijn leven met Mozart' zal wel naar aanleiding van het
Mozart-jaar zijn geschreven en heeft de man geen windeieren
gelegd. Met reden trouwens; het is een klein meesterwerk
en de bijhorende muziek is een bijkomende verrijking.

Ik zelf heb pas 'Het evangelie volgens Pilatus' uit.
Ik heb het in één ruk uitgelezen en vind dat nu jammer.
Ik wil er immers een gefundeerde analyse over neerschrijven
en daarvoor is een tweede lezing nodig, met gepaste aantekeningen.
Het boek (-geen novelle dit keer-) kan immers uit zoveel
gezichtspunten worden benaderd dat wat grondigheid is vereist.

Eric Emmanuel Schmitt is èn filosoof èn schrijver èn bekeerling;
een zeer boeiend man.


groeten in vriendschap - -denook - -

[Robol]

Beste Rankje,

Trio's

mooie combinaties
van woordjes

mooi plaatje
van wolkenhemel
zie ik een engel of een elfje?
met een uitgestrekte hand
een mand
met bloemen

Ik ben een wolkenkijker
een kunstgallerie
aan de hemel
gratis

Wat drijft jou,
vraag ik wel eens
aan een wolk

Op een herfstavond
heb ik onderstaande foto genomen
vanuit mijn tuinzetel

Geen Picasso...

lieve groetjes uit sprookjesland
(waar ik mijn verlof doorbreng)
het is een fictieve vacantie hoor !

ps
Wil je aan Alter vragen, om even de huur op te halen
bij Rapke? Niet dat ik het geld nodig heb
hier in mijn vacantieverblijf is alles gratis...

Robbe

[Bosrankje]

Sunset,

heel blij je terug te zien.
'k ben naar je topic iets
gaan schrijven

Lieve groetjes

[Bosrankje]

Beste denook,

Bedankt voor je uitleg ! Ik heb "het
Evangelie volgens Pilatus" besteld,
ben echt benieuwd ! Ondertussen
lees ik verder en het bevalt mij echt !

Inderdaad, is E.E.Schmitt een boeiend
man, met een heel fijn humor, die
kan situaties beschrijven op een heel
bijzondere manier en, wat ik niet had
verwacht, hij noemt een kat een kat !
Zijn antwoorden (bij een interview)
bewijzen ook dat hij een man is die
van eenvoud houdt en ondanks zijn
flitsende opgang (vertaling in 32 talen)
is hij zo gebleven. Dat heb ik heel graag !!

Tot ziens denook en lieve groetjes in
vrede en vriendschap.