62 A HAWK LOMBARDSIJDE-ESSENTHO-KORBACH-te bewaren

Gast · 15 jul 2007, 02:43

Hey Peetje...lang geleden hé...men is hier blijkbaar ook "vrij van dienst"

Als BOA (wachtmeester) op de BOC was ik de ene dag 24u van dienst met enkel wat rustpose in het slaapzaaltje achter het kantientje (lawaai). Vanaf 19u00 tot 22u00 (beginuur is zeker..het einduur weet ik niet meer zo zeker maar zal er niet ver af zijn) dus deze nachtjongen heeft zelden geslapen. Wij hadden dus na zo'n 24u-dienst twee vrije dagen ! En eigenlijk had ik er geen last van, ik vulde deze dagen met sporten (fietsen, lopen) het openhouden van Johan's (aalmoezenier) leeszaaltje incl. plaatjes draaien. Misdienaartje spelen op zondag...wandelen in de mooie omgeving. 's avonds gezellig naar de bar o/off, geen drankmisbruik hoor...eerder een praatje slaan over alles en nog wat. Psychologisch woonde ik in Essentho, ik miste ECHT niets van thuis. Heb er ook nooit mijn gedachten mee gevuld...mijn moeder lacht er nog over. De brieven die ik schreef waren zeldzame stukken. Ik leefde op dat moment daar...en dat was maar zo...Misschien klinkt dit hard...maar deze leefwijze hield me gelukkig. Op dit eigenste ogenblik denk ik nog steeds positief over dit stukje geschiedenis van me. Ik praat nog veel met een werkcollega van me over onze legertijd, en hij was para-cdo. Een creme van een vent, niet van dat soort die oploopt met zijn heldendaden, een man waar ik steeds professioneel mag op rekenen. We beleefden toch een stukje wereld dat niet meer bestaat. Het feit dat we op deze site ons wedervaren neerpennen bewijst toch dat we het speciaal vonden...misschien moet ik dit persoonlijk houden, ik kan niet praten voor anderen...zou nogal arrogant wezen. Maar ik, ik ben blij dat ik het meegemaakt heb. De hedendaagse jeugd heeft het eigenlijk slechter, die betuttelende overheid die hen overstelpt met beperkende maatregelen. (Als ze met drie op een bankje in het park zitten te pochen over de meisjes noemt men hen vervelende hangjongeren). Plaats diezelfde jongeren in de kantiene van een kazerne...ze moeten zich daarom nog niet lazarus drinken...en het zijn "onze jongens". Ik wil maar zeggen, wij vulden toen onze vrije tijd in op die manier in zoals we het zelf wilden...de eenzaamheid die we al dan niet zelf creeerden ging onopgemerkt voorbij. Alles (pos als neg) werd achtergelaten toen we afzwaaiden. We kwamen terug in onze "normale" wereld waar we vooral weer getaxeerd werden op ons doen en laten. Och...ik koester die enclave in mijn geschiedenis...ik meen ze goed ingevuld te hebben...ieder van ons doet dit voor zichzelf.
Gr, Willem

Emteechauffeurke · 15 jul 2007, 18:15

Hallo Hawk,

Alleszins bedankt voor jouw mooie woorden!!
Als je nu hoort wat unsere freund Poetin im osten aan het deklareren is,
zie ik ik een terugkeer naar de BSD op termijn WHISFULL THINKING!!
Lang leve de BSD!!
GRTZ?
ROBERT

Peetje Maurice · 15 jul 2007, 18:50

Emteechauffeurke schreef:Hallo Hawk,

Alleszins bedankt voor jouw mooie woorden!!
Als je nu hoort wat unsere freund Poetin im osten aan het deklareren is,
zie ik ik een terugkeer naar de BSD op termijn WHISFULL THINKING!!
Lang leve de BSD!!
GRTZ?
ROBERT

Ben er voor 100% mee eens!
Mvg
De Peet

radiooperateurke · 16 jul 2007, 13:09

Dag Hawk, fijn je stukje te lezen. Ik weet niet precies in welk jaar je te Essentho was en waarschijnlijk was je kroo, je dienst- en rusttijden te lezen doet me wel besluiten dat de situatie er wel een stuk verbeterd was dan in mijn tijd. In 1968/69 klopte ik als sm ongeveer dezelfde wachttijden als jij, ttz 's morgens na vlaggegroet vertrek met autobus naar Rhoden, daar aankomst om ong. 09.30 h. De normale dagdienst kloppen op de site en daarna, als iedereen terug vertrok naar kazerne om ong. 16.00 h. begon de wachtdienst gedurende de nacht tot ong. 09.30 h. 's anderendaags. Wachtdienst bestond uit 2 uur wachtlopen, (rond omheining), 2 uur planton + wachtkotje vooraan aan ingangspoort en 2 uur rust in het lawaaierig slaapzaaltje, ('s nachts viel lawaai wel best mee). Aangekomen 's anderendaags in kazerne juist tijd om een douche te nemen en een beetje vrije tijd te hebben tot middageten; daarna karwei tot 's avonds. De normale dagdienst hervatte terug 's anderendaags. Dit wachtpatroon herhaalde zich ongeveer een 2-tal maal per week. Bij navraag over het abnormaal aantal uren prestatie werd meegedeeld, dat er op dat moment te weinig manschappen aanwezig waren om het bataljon normaal te laten draaien. Ik ben tevreden dat de toestand zich daarna gestabilliseerd heeft. Verder deel ik jou ervaring, dat indien men wilde, men zich voldoende kon bezighouden, ook zonder baldadigheden of overdreven drinkgedrag. Ik miste wel mijn vrienden aan het thuisfront op dat moment, een lief had ik nog niet, wat toch al een probleem minder was vergeleken met sommige collega's.
Graag nog wat meer reacties van oud-62a-ers. Groetjes.

Peetje Maurice · 16 jul 2007, 16:58

Twee maal in de week wacht hebben, nee, dat heb ik nooit meegemaakt, zoals onze goede vriend radiooperateurke hier komt te schrijven. De wacht was zo een beetje opgebouwd zoals die van radiooperateurke. Wij moesten in het jaar 1974 mee met de Bedfords naar de site ook na de vlaggegroet. Ook mijn wachtdienst begon zo rond 9u30, het was altijd per half uur, en dit twee uur aan één stuk. Wel was het bij ons zo, dat we nooit rond de omheining hebben moeten wacht lopen. Ik heb gehoord van beroeps dat dit vroeger inderdaad het geval geweest is. Wij moesten enkel in het wachtlokaaltje aan de ingang van de site zitten. Dan hadden we vier uur vrij. Dan terug de wacht op. Die vier uur wachten om daarna weer wacht te kloppen dat bestond enkel overdag, ik meen me te herinneren dat onze nachtwacht aanving rond 16u30 toen de andere manschappen 'naar huis' gingen, met 'naar huis gaan' bedoel ik hier terug naar de kazerne gaan uiteraard. 's Nachts moesten we twee uur wacht doen, daarna twee uur rust in het slaaplokaaltje op de site. Ik had altijd het gevoel dat het daar stonk. De dekens werden denk ik nooit eens verversd en lakens waren er helemaal niet. Lawaai was er niet. Er lagen ook kameraden te rusten die 's nachts in de BCC moesten. Telkens werden we gewekt door de wachtmeester wanneer het terug tijd was om in aktie te treden. Soms gebeurde het dat de wachtmeester of de officier van dienst in slaap gevallen was. Ik heb in dat slaaplokaaltje nooit kunnen slapen. Ik probeerde altijd op mijn uurwerk te kijken om te zien hoe laat het was om terug de wacht te gaan overnemen. Het was nog een uurwerk dat ik gekregen had toen ik mijn plechtige communie had gedaan...Als de wachtmeester of de officier van dienst (meestal een KRO) niet wakker was, dan ging ik zelf de wachter gaan aflossen. Het gebeurde soms ook dat degene die in het wachtlokaaltje zat zelf telefoneerde naar de officier van dienst om te zeggen dat het tijd was voor de aflossing. Maar die telefoons die gingen zo stil dat menige officier of wachtmeester niet eens de telefoon hoorde. Op het eind van een wachtdienst, dus de dag nadien was er een ceremonie protocolaire, het is te zeggen, dan moesten de kogels (scherp) worden geteld en dan overgedragen worden aan de volgende ploeg. Oh wee, wanneer er eens een kogel ontbrak. Met hetzelfde 'voertuig', die dus een verse lading miliciens naar de site bracht, moesten we met die chauffeur terug naar de kazerne. Daar konden we een douche nemen, maar vrij waren we dan niet. We moesten zoals radiooperateurke komt te schrijven allerlei karweien doen, waaronder het schuren van de trappen en het kuisen van de toiletten die af en toe ondergekotst waren, plezierig was anders. 's Namiddags, dan waren we wel vrij, dan sliepen de meesten, of probeerde ze dat toch. 's Anderendaags was het terug het normale werkschema. Zo kon het gebeuren dat ik toen 24 uur dienst had in de BCC, terug dus ook 's nachts, ieder twee uur rust in het slaaplokaaltje.
Ik heb het meegemaakt dat ik op een nacht aan het wachtlokaal, aan het hekken dus, een vrijend koppeltje aantrof die ongegeneerd in de auto zaten te vrijen dat de stukken er haast af vielen.
Ik zat liever in de BCC ' s nachts dan in het wachtlokaaltje, want die twee uren duurden toch zo lang, en het is in zulke momenten dat mijn gedachten naar het thuisfront gingen en waar de heimwee toesloeg. Een lief had ik ook nog niet, maar goed ook, want dan zou de heimwee van die arme Belgische soldaat nog groter geweest zijn. Heimwee, kende ik enkel in het wachtlokaal en op zondag toen we niets te doen hadden en ik was ook het type niet dat zat te wachten tot de kantiene openging, op zondag was dat altijd vroeger, ik denk als ik me niet vergis vanaf de middag, om me lazarus te gaan drinken, nee, ik geef eerlijk toe dat ik tijdens mijn legerdienst nooit echt dronken geweest ben, dat zat niet in mij en het zit er nog altijd niet in. Ik kon ook plezier maken zonder daarbij te moeten drinken...

Jongens van 62 A, graag jullie ervaringen omtent al jullie belevenissen tijdens die zogenaamde 'schone tijd'...

Vriendelijke groeten van
De Peet

Emteechauffeurke · 16 jul 2007, 20:46

goeieavond,

Misschien ff als ex Brakeler wat op papier zetten over het site wachtgebeuren.
Zoals jullie misschien al weten heb ik als milicien 6 maanden bij de DELTA- bij geweest die gesitueerd was in HAUSHEIDE.
Wat mij is bijgebleven is veel hectiek en soms vakantiegevoel. Het spannenste was natuurlijk de volledig operationele status wanner wij met het hele zooitje een bijna weekje lang 24 op24 het zaakje draaiende moesten houden. Dat hield in veel volk die mekaar al eens onder de voet liepen, de soms door elkaar schallende bevelen waar je eigenlijk niet veel wijzer van werd. De wachten met scherpe munitie 20 patronen FAL, die bij de overdracht altijd diende geteld te worden! Hier een paar berichten terug word melding gemaakt van de omheining te doen, wel ik heb eigenlijk nooit geweten dat er bij ons den draad werd gedaan! Wel waren er in die periode de gasten van de BADER MEINHOF actief, en daar werden ze bij ons nogal zenuwachtig van. EN ja hoor na zowat een weekje kwam dan het verlossende nieuws dat een andere batterij de 20min status had overgenomen, en wij bijgevolg met de hele santeboetiek terug naar beneden konden naar het lief of moeder de vrouw!

Wanneer wij dan in de dacht ik 24 uur status waren was alles herleid tot dagdagelijkse dingen zoals daar zijn mazoutering materiaal, de weeklys van de pallets enz.enz.
Vooral de weekends was dat dan zo een beetje op verlof gaan voor de gewone wacht, met een ploegske van een man of 6 of zoiets 24 uurekes gaan doen, overdag ,uitgezonderd diegene die in het wachtkotteke stond werd er veel naar den TV gezien, in de veronderstelling dat 'm wou spelen en er goeie ontvangst wasO ja nog dit!! Ik heb eens een wacht naar boven gedaan en iemand had een TV portatiefke mee op 24volt, dus tijdens het rijden den TV op!!

Zo dit was wat leesvoer van den Brakelkant!!
GRTZ,
ROBERT

Peetje Maurice · 16 jul 2007, 21:16

Even ter verduidelijking over de Bader-Meinhof groep, deze terroristische groepering was aktief in de jaren 1970 tot 1972. Alle leden van deze groep werden allen gearresteerd in de maand juni 1972. Dus, onze goede vriend, Emteechauffeurke moet dus in Brakel geweest zijn in het jaar 70, 71 of 72. Alle leden van deze groep werden tot levenslang veroordeeld, tegen deze voor hun wel zware straf gingen verschillenden van hen in hongerstaking, één van hun leiders, met name Holger Meins, overleed als gevolg van zijn hongerstaking op 9 november 1974.

Toen ik in Essentho was, was er daar ook zo iets, er was voortdurend alarm, maar ik kan me met de beste wil van de wereld, niet meer herinneren wat er in het jaar 1974 in Duitsland aan de gang was.
Ik herinner me dat we soms met schrik de wacht aanvatten en ik weet echt niet meer waarom.
De overdracht van de kogels, 20 schrijft Emteechauffeurke, ik zou niet meer weten hoeveel er exact waren, maar ik weet wel nog dat die overdracht van de wacht en het tellen van de kogels, met de grootste zorg gebeurde.

Nu meen ik me te herinneren, dat wij niet op wacht gingen met een FAL geweer, maar wel met de 'Vigneron", een machinegeweer.
Maar wat zou er nu gebeurd zijn, moest er nu eens een kogel verloren gegaan zijn, of iemand die het zelfs in zijn hoofd haalde een kogel mee te nemen als 'souvenir'...het zou waarschijnlijk zijn beste dag niet geweest zijn! Daar kunnen misschien de beroeps een antwoord op geven.
Ik heb ook nog geweten dat men op zekere dag onze kamers in de kazerne van Essentho omgekeerd werden om zeker te zijn dat er geen kogels op de kamer waren, want, de miliciens hadden hun wapen steeds op hun kamer in hun kast, naast het bed.
Het zogenaamde 'mazoeteren' van de voertuigen, heb ik ook gedaan Emteechauffeurke, en dat heb ik nooit zo goed begrepen waarom dit nu zo nodig was en dit in volle oliecrisis...maar ja, er werd ons bij de aanvang van de dienst toch gezegd: "daar waar de logica eindigt, daar begint het leger..."
Mvg
De Peet

Genieterke · 16 jul 2007, 23:08

De 'schrik' waarvan sprake is correct!
Er zijn voordien overvallen en poging tot overval geweest op munitiedepots uiteraard met de bedoeling om aan oorlogwapens en munitie te geraken.
De schrik zat er weldegelijk in ... ook bij het hoger kader.
Gezien er in onze kazerne op de polygoon een munitiedepot was, moest het gewapend piket in volledige alarmkledij in het wachtlokaal ter beschikking blijven. Slapen in volle uitrusting! Bottinnen mochten niet los of uitgedaan. Hoewel er anders soepele regels werden getollereerd was nu het omgekeerde het geval. Herhaaldelijk moest het gewapend piket uitrukken naar het munitiedepot en moest daar verschillende verdedigingsscenario's afwerken. Ondergetekende kan het weten want hij was één van hen.
Dit is geen groot sprakerij hoor!
Ik weet nog goed dat bij een éérste oefeninterventie met het gewapend piket het kader: Adjudant en Officier van week en de S3 zich een hoedje schrokken vanwege het stuntelig gedoe van deze sectie. Wat was namelijk het geval, deze jongens waren specialisten en/ of chauffeurs van opleiding en hadden een minimum van Infanterie opleiding achter de rug ... vandaar dat de schrik dubbel opliep.
Opluchting alom toen ze Ulrike en kompanen bij de lurven gevat hadden.

Het Genieterke

Emteechauffeurke · 17 jul 2007, 08:06

Goeiemorgen,

Ik ben in 1978 milicien geweest! Wat die groepering betreft kon het evengoed de rote armee fraction geweest zijn, maar dat kan ik me niet zo goed meer herinneren, maar in ieder geval was er destijds regelmatig verscherpte maatregelen op de site. In de vele berichten is er nog veel sprake van den Bedford, wel ik heb het geluk gehad om met de destijds nieuwe MAN-CARGO's te rijden! Ook heb ik het nooit geweten dat er bussen gebruikt werden voor manschappentransport naar de sites en vv.
Deze bussen werden bij ons gebruikt vooral voor miliciens naar het station te voeren en vv. ALTENBEKEN en WARBURG. En hoofdzakelijk voor schoolvervoer naar het Atheneum SOEST en RMS VOLKMARSEN en meen ik, ook BENSBERG.

GRTZ,
ROBERT

Peetje Maurice · 17 jul 2007, 11:29

Genieterke schreef:Gezien er in onze kazerne op de polygoon een munitiedepot was,
Het Genieterke

Weer iets dat ik bijgeleerd heb, ik heb, denk ik toch, nooit geweten dat er in de kazerne een munitiedepot was...ofwel heb ik het vergeten. Ik weet dus wel dat er omtrent munitie altijd geheimzinnig werd gedaan, misschien was dit wel om geen slapende honden wakker te maken, want veronderstel, er ging een milicien dit in een café gaan vertellen, men kon inderdaad niet voorzichtig genoeg zijn mocht er munitie in de kazerne opgestapeld gelegen hebben...
Met de Hawkraketten zullen ze wellicht niet veel kunnen aanvangen hebben. Wat die raketten trouwens betreft, zouden er raketten bij geweest zijn die effektief over het nodige materiaal beschikten om er zo ééntje af te vuren? Dit hebben ze ons ook nooit verteld, dat zal wellicht top-secret geweest zijn...
Mvg
De Peet

Genieterke · 17 jul 2007, 12:45

De kazerne Adjudant Brasseur in Westhoven, Porz was wellicht één van de mooiste kazerne's van de BSD, omdat het beschikte over een polygoon van ca. 80 Ha en voor een stuk tegen de Rijn aangrensde.

Het munitiedepot bevatte munitie voor lichtte infanteriewapens en springstoffen voor Genieopdrachten.
Doorgaans was dit omheindmunitiedepot binnen de kazerne omheining bezet door 1 O/Offr, 1 Kpl, 6 SM,s die in noodgeval binnen het kwartier konden rekenen op steun van een gewapende sectie (piket) bestaande uit: 1 O/Offr, 1 Kpl, 10 à 12 SM.

Wat ik mij niet goed meer herinner ...
Ik dacht dat zelfs in die periode de plaatselijke eenheden in een beurtrol en peloton in stand by moesten houden.

Wat ik mij wel herinner, er hing destijds een zweem van een gespannen sfeertje, heel eigenaardig je kon het aanvoelen.
Dit was maar voor een korte periode ... gelukkig maar.

Het Genieterke

radiooperateurke · 17 jul 2007, 17:30

Inderdaad Peetje, op die 5 jaar die tussen ons inligt was er schijnbaar wel wat veranderd. Overdag deed ik steeds mijn dienst als radiooperateur in het gebouw waar de refter, slaapzaal enz. gelegen was; ook was de telefooncentrale daar. Wij reden steeds met de autobus naar de site, waarin de miliciens en de beroeps samen zaten. Enkel tijdens het weekends, wanneer op de site niet werd gewerkt door de bv's werd er met Bedfords gereden. De wacht 's nachts werd bijna altijd door onszelf geregeld, daar de ooff van wacht op de site tot 's avonds naar de tv keek, (enkel duitse Posten) en daarna in zijn bed kroop. Wanneer er controle kwam door de off. van wacht, moesten wij vanuit het wachthuisje vooraan de ooff wakker bellen vooraleer de poort te openen. Wij deden wacht met fals, welke je kan zien op enkele fotos op de website van Essentho/korbach/62a. Wij kregen een lader met kogels die vastgetaped waren met plakband; bij aflossing werden die laders gewoon doorgegeven zonder te controleren. Het moet zijn dat er voor Peetje zijn tijd er waarschijnlijk eens één of meer kogels verdwenen zijn. Ons persoonlijk wapen was wel een vigneron, maar die hadden wij bijna nooit bij; werd voor ons bewaard in wapenmagazijn in QM. Werd enkel gebruikt bij speciale gelegenheden zoals parade of bij verplaatsing naar de site in geval van alarm. Inderdaad de Baader-Meinhof vrienden zijn fenomenen uit de 70-tiger jaren en werd ook RAF genoemd, maar ik kan me nog goed herinneren dat ik uren op het plat dak van de resp. lokalen heb gelegen met ik vermoed een Mi.30, in die periode werden er reeds overvallen gepleegd op Duitse kazernes met het doel aan wapens en springstoffen te komen. Zoals Genieterke schrijft was er wel degelijk een "zenuwachtigheid" te bespeuren, of zoals wij zeiden: "er was lichte paniek".
Vrijende paartjes heb ik nooit gezien Peetje, maar wel ettelijke koppeltjes vrijende konijntjes in het licht van de schijnwerpers.
Ook waren er in 1969 nog geen kro's in de kazerne, enkel een 5-tal kroo's. Groeten aan alle collega's ex-landverdedigers.

Gast · 18 jul 2007, 01:46

radiooperateurke schreef:Dag Hawk, fijn je stukje te lezen. Ik weet niet precies in welk jaar je te Essentho was en waarschijnlijk was je kroo, je dienst- en rusttijden te lezen doet me wel besluiten dat de situatie er wel een stuk verbeterd was dan in mijn tijd. .

Ik ben aangekomen in Essentho in de harde winter 1976 (23 Januari). Tja, waarschijnlijk hadden de kroo's wat meer krediet. Ik werd gehuisvest in de blok rechts een eindje verder aan de ingang (schuin over de cinemazaal) Eerst met drie (Korporaal) Frans...zijn achternaam ben ik kwijt, maar hij is later meegemogen op schietoefening naar Kreta. Ik wou dolgraag naar de Delta-batterij, maar hij won het van mij, waarschijnlijk omdat ik niet goed was in de kantiene

Verder was daar Wim de Gruyter (zoon van een toenmalig TV-producer bij de BRT) en ikzelf dus. Toen we onze 3 strepen kregen kregen we een kamer met twee. Ik belandde op de BOC alsook mijn kamergenoot Hermans. Nooit waren we met twee gelijk op die kamer, er was altijd iemand op 24-u dienst of met verlof. Een luxe dus. Ik moest als ik van dienst was nog een drietal miliciens meenemen rond 8u30, een BOA (wachtmeester battery operation assistent) een kantinier, een poortwachter, en een telefonist om te regelmatige verbindingen met de sites te bewerkstelligen...How do you read me ? Loud and clear ! Tot je er puntoren van kreeg. Verder was er ook nog een BOO (Battery operation officer) aanwezig en een paar o/off ttr. Ik herinner me nog een milicien die zich chronisch versliep, als ik wist dat hij van dienst was moest ik hem nog gaan wekken, maar het was een fijne kerel, ik had altijd een paar boterhammen met confituur bij me (meegesmokkeld) die ik hem in de bedford gaf, en de tien minuutjes vertraging, och er waren duizenden smoezen te verzinnen om de te aflossen manschappen te sussen. Ik durfde wat stouter te wezen, gewoon omdat ik zoals ik eerder schreef beste maatjes was met Johan de aalmoezenier (graad van majoor). Maar heb het nooit niet moeten gebruiken. Het leven bleef simpel voor me...de "gewone" milicien-soldaten beschouwde ik als gelijken. We hebben veel lol gemaakt hoor ! En het mooiste...daardoor gingen die jongens door een vuur voor me ! Het was nog een tijd dat je vriendschap terugkreeg voor vriendschap...de beste optie...ja toch!!!

Daarom vond ik mijn legerdienst ook leuk, ik kan me voor de beste wil ter wereld niet één woordenwisseling herinneren...met niemand!!! En we zijn nu allemaal vijftigers en al wat meer levenservaring...geven en nemen...was dat niet een goeie optie beste mannen ?

. Je kan niet alles voorzien...maar door je ingesteldheid kon je flink wat voorkomen...niet ?
Groeten, Willem

radiooperateurke · 18 jul 2007, 12:24

Zeker weten Hawk, bij mijn weten waren er ook nooit conflicten met kroo's, die mensen deden ook hun dienst net als alle anderen. Ook met de beroeps waren er weinig problemen, soms kreeg je wel eens een verslag aan je been, meestal omdat de karweien niet grondig waren gebeurd??? Misschien ook wel dat er een quotum gestraften nodig waren om de karweien in de kazerne te laten verrichten, (na avondeten tot ong. rond 22.00 h.), appel aan bed. Ik denk dat dit ook te maken had met het feit dat het bataljon nog niet volop operationeel was in die periode, dit begon op volle toeren te draaien een paar maanden voor mijn afzwaaien. Ook denk ik dat de meer technische richting, dit in tegenstelling met bv. infanterie, dat het er een beetje gemoedelijker aan toe ging. Soms was er wel eens een lagere ooff. die zijn macht wilde demonstreren, meestal na de inname van het nodige vocht en ons wat liet turnen aan het blok. Ik weet niet, Hawk of je een bijzondere reden had om naar de D-batt. te willen; ik was member of de D-batt. en die had in 68/69 niet de naam van de meest schitterende batterij te zijn.

papafreddy · 18 jul 2007, 14:54

Hawk schreef:Ik ben aangekomen in Essentho in de harde winter 1976 (23 Januari). Ik belandde op de BOC alsook mijn kamergenoot Hermans. , een BOA (wachtmeester battery operation assistent)verder nog een BOO (Battery operation officer) aanwezig en een paar o/off ttr. , Willem

Dag Willem

Ja Willem was een van mijn oude rakkers samen met de Herman.
Samen hebben we vele nachten doorgebracht.
Ik ben daar aangekomen eind februari 1976 tot einde december 1976.
Maar in de jaren 80 ben ik er nog geweest, toen was het nie meer zo plezant, door de tweetaligheid van de eenheid!!

Van het gene dat u schrijft mag ik er teen en ander aan toevoegen!
Van mij krijg je 90% van het gene dat je schrijft, want er staan enkele fundamentele fouten in.
"BOC" is de afkorting van Bataljon Operating Center maar ook de off die de leiding had was een "BOC" er, daar was de afkorting Bataljon Officer commander, "BOA" is de afkorting van Bataljon operation assistent en ik was een van de "BOO" de Bataljon operation officer.
Dus een Hawk eenheid bestond uit 4 batterijen of bij de velddoel artelerie zijn da 4 schoots batterijen.
Dus als BOA had u de leiding over de 4 batterijen, dus ze moesten luisteren naar U!!!!!!!!!!!
Ja u was ook technische aangelegd, hoeveel hielp u nie mee met Chef Kuykens als we een panne hadden, heb hier nog transistoren liggen vanuit de BOC
Jammer dat ze de legerdienst hebben afgeschaft.
Soms werd er ook wa teen en ander positief bijgebracht, wat we nu bij de jeugd soms missen, zoals discipline, sommige (morele) waarden.
Maar de dienst zou ik nie meer zo zien als indertijd.
Meer menselijker, socialler omgaan met elkaar, omgaan als gelijke en nie als meedere, want samen moet je een doelwit behalen.
Omgaan met mindere en meerdere zoals ik er mee om ging, soms tot ergernis van hogere off. {van origine (alle wapens)}. met in tegenstelling de off. van uit de richting polytechniker.
Van mij zou iedereen een billeke vergoeding mogen krijgen voor hun diensttijd (vb min dopgeld).
Zo dat was het dan voorlopig

MVGr.
Freddy