Anekdotes...

Zandman, laten we samen dat formulier invullen, dan is de pot dubbel zo dik als we winnen. En als we winnen, hebben we dan geen geluk meer in de liefde?
Ja, ik had ooit een vijf aangekruist, vijf goede bedoel ik hiermee. Wat bleek nu, ik had het forumulier vergeten binnen te brengen. Goddank was het geen zes.
Maar enfin, drink van mij eens een warme choco, als we dan niks winnen, hebben we dat toch nog gehad.

Destijds won ik wel eens wat, maar als ik de som optel van wat ik aan inzet heb gespendeerd kom ik niet eens uit de rooie cijfers...
Nu ik niet meer meedoe, win ik alle weken tweemaal...

Ik heb waarschijnlijk téveel geluk in de liefde! Ofwel, hebt ge het, ofwel hebt ge het niet!

ik speel nu al 2O jaar met de lotto samen met mijn wederhelft. Steeds dezelfde getallen en we hebben het telkens op een nul operatie kunnen houden tot voor 3 jaar. Toen was het geloof weg en hebben we steeds met verlies gespeeld. Onze oudste zegt dat hij iedere week wint en hij heeft gelijk want hij speelt niet.

Alleen hij die vals speelt, wint altijd... dat is toch geweten hé...
Da's in de politiek ook zo; zou het op een ander niet hetzelfde zijn ?

Heb wel degelijk iemand gekend die de Lotto gewonnen heeft. Indertijd bijna 12 miljoen B.Fr. En de manier waarop!!!
Hij had nog nooit op de Lotto gespeeld. Zijn vrouw zegde hem
"Zeg Sjarel, ge hoort zoveel van mensen die veel geld winnen op de Lotto, zouden wij ook eens niet meedoen?"
Je gelooft het of niet, maar bingo! Van de allereerste keer, dan moet je niet met de helm geboren zijn maar met een marmiet op uwe kop...
Hij heeft geen gekke dingen met dat geld gedaan, een villa gekocht in Tremelo en een nieuwe auto. Omdat hij ook aan een ander iets gunde kocht hij voor zijn broer insgelijks een nieuwe auto.
En nu komt het.
Die broer moest zijn oude wagen binnenleveren bij de garagist, daar hadt Sjarel nog een overnameprijs voor bedongen.
Omdat die broer die overnameprijs zelf niet kreeg, -Sjarel vondt het logisch dat die van de aankoopprijs van de nieuwe auto werd afgetrokken,- is er een durende vete tussen de broers ontstaan.
Nu zovele jaren later spreken ze nog steeds niet tegen elkaar...

Tegenwoordig is het zo dat wanneer eens stel (een hij en zij, hij en hij, zij en zij) besluit te trouwen, ze ALLES ter beschikking hebben.
Auto, kleuren TV, diepvriezer...
In de tijd dat ik trouwde was het nog even anders, we hadden wel onze meubeltjes, voor de aankoop van een wagen diende ik nog een 4-tal jaren te wachten vooraleer we ons dat konden permiteren...
Zolang reed ik met een motorfiets, wat in de winter bitter koud was want de afstand was 25 Km.,van Heide-Kalmthout naar de Ford-fabriek.
(Toendertijd werkte ik op Ford Motor Cy., en de wagen werd daar dus besteld.) De dag van de productie met een kist sigaren gewapend de hele lopende band afgegaan, dan werd er steeds een specialleke gedaan voor die bewuste auto.
De dag erna kon ik ermee naar huis, het was ook een speciale dag, nooit meer nadien heb ik geweten dat er zo'n dichte mist hing!
Je reed precies in een melkfles, het zicht was ca.2 meter, met het zijraampje open en het hoofd buitengestoken kon je met moeite de booglampen van de straat verlichting zien.
Op de 25Km. heb ik zeker 2 1/2u. gereden, en maar bang dat ik ergens tegenaan zou botsen...

Die mist Zandmannetje, die heb ik ook ooit gehad. Hopelijk niet op dezelfde dag als jij dat zou dan toch straf zijn.
Op een gegeven moment moest ik een afslag ergens in het Maaslandse nemen en voor te beginnen reed ik al langs de verkeerde kant van de terp. Gelukkig kwam er van daar geen tegenligger, anders was het boem geweest. Mijn zus is toen uitgestapt en met een knijpkat is ze voor de auto stap voor stap gegaan, om toch maar de lijnen van de weg te kunnen onderscheiden.

Bestaat dat eigenlijk nog? Mist?
Vroeger jaren. De weg Brasschaat richting Roosendaal. Dat was een weg die berucht was voor mistvorming. Daar zag je soms geen hand voor ogen. En in de winter speelden er talloze konijntjes langs de kanten van de weg.
Dat zie je niet meer. Ik denk dat het komt omdat daar zowat alles nu is volgebouwd. De bekende Vlaamse lintbebouwing. Geen mist meer en nog minder konijnen.Waar zijn die allemaal naartoe? Ik denk verhuisd naar Limburg.

Mist bestaat zeker nog. In het voorjaar was het weer eens van dat, ik was met de wagen op de baan en ik zag geen steek voor mijn ogen, het was zo erg dat ik mij opzij heb gezet want het was niet meer te doen. Terwijl ik daar zat te wachten heb ik mijn bril gekuist en ondertussen was de mist ineens opgetrokken.

Tillie, heb jij daar -gedurende die mistvorming- niet soms een overjaars konijn gezien ? Negen kansen op tien dat ik dat was. Wij doorstaken destijds meestal die Noorderkempen tot in Tholen. Mist kon ons toen nog weinig deren, wij waren meer gewoon. Op een diepte van -25 kan het zicht ook behoorlijk "mistig" zijn, zelfs al schijnt de zon boven het wateroppervlak. Dat soort mist komt jaarlijks met een regelmaat van een klok terug, als de mosselen niet te wreten zijn. Die soort mist schijnt dan niet uit waterdruppels te bestaan, maar uit ander gedruppel uit de geslachtsklieren van die week- en maanddieren.... Die kan enkele maanden aanhouden, die mist. En dan hoefde ik niet, buiten mijn glazen te kijken waar de witte meten zichtbaar waren; die zweefden daar ook ergens tussen. Trouwens, zette ik mijn bril af, zag ik nog minder... en ik ben tenslotte geen vis; die zijn steeds in de rouw, het water staat hen steeds in de ogen...
TLL

Het was voor een Novemberdag mooi weer vanmorgen.
Daarom besloot ik om te voet naar het centrum van Antwerpen te gaan, ipv. het openbaar vervoer te nemen.
Voor het Museum van Schone Kunsten zat een oude man op een bank.
Naast hem een plastic zak met wat brood in, dat hij afwisselend in eigen mond stak of aan de duiven voerde. Aan zijn andere kant stond een karton wijn van 3 liter.
Maar die man! Het enige wat hem mankeerde, was een mijter op zijn hoofd en die staf in zijn hand. Met zijn sneeuwwitte lange baard en zijn oude, vermoeide gelaat kon hij zo zonder enige grîme nodig te hebben, de rol van Sinterklaas op zich nemen.
Maar misschien ben ik verkeerd en was hij het wel, binnen een kleine 3 weken is het immers zo ver, en wat weten wij wat Sinterklaas in zijn overige tijd uitspookt?

Zmj... was het Leopold II niet ? Je weet trouwens ook nooit of die vanuit Brussel niet in Antwerpen verzeild is geraakt...

Door middel van een programmaatje zoals Belarc of Aida weet ik precies wat in mijn computer steekt en wat er allemaal aanhangt.
Van de computer die op mijn schouders staat weet ik niet eens de helft.
Of beter gezegd is de helft al terug vergeten van wat er eens is ingestopt.
In mijn jonge jaren speelde ik in een voetbalclub, toch gelegen op een
8-tal Km. van de ouderlijke woning.
Dat was tweemaal per week training, plus ’s Zondags een match. Dus drie maal op de week dezelfde verplaatsing, 42 weken in het jaar, dit gedurende 7 jaar…
3 x 42 x 7 = een behoorlijk aantal verplaatsingen, steeds met de fiets. En toen ik verleden week toevallig diezelfde route met de auto moest doen, schoot me te binnen dat van al die verplaatsingen ik me eigenlijk niets meer herinner.
Behalve één keer, toen ik onderweg een klein meisje had geholpen met haar fiets, de ketting was van het kamwiel gelopen en ze kon niet meer verder….Nu kunnen kleine meisjes beter niet meer alleen buitenkomen, toen was dat geen enkel probleem.
Van de vele honderden verplaatsingen weet ik dus nog slechts één enkel feit!
Waarom ben ik dan de keren vergeten dat ik plat ben gereden, wat ongetwijfeld heeft plaatsgegrepen, de keren dat het zo hard regende dat ik als een verzopen kieken thuis moet gekomen zijn?
Waarschijnlijk omdat ergens tussen toen en nu een format c: heeft plaatsgegrepen, en dan ben je al het voorgaande kwijt. Totdat door één of ander voorval het onderbewustzijn terug naar de oppervlakte wordt gehaald, iets dat je lang vergeten waande…