Ik ben een vrouw van 55 jaar, sportief, spontaan, maar heel beperkt
door mijn ziek zijn.
Ik zoek mensen die het ook moeilijk hebben om meer te delen en
eventueel samen een rustige aktiviteit doen o.a. shoppen, terrasje doen,
nabijheid.
Ik ben gehuwd, heb 2 kinderen en 3 kleinkinderen.
Indien je kontakt wilt graag een seintje.
Het is een hele weg die je moet afleggen om te kunnen aanvaarden dat je beperkt bent na een aktief leven.Geen wonder dat vele mensen met het vermoeidheidssyndroom depressief worden.
Maar kop op,ik kan zelfs geen terrasje meer gaan doen of gaan shoppen .
Hopelijk vind je via dit forum iemand die dat nog wel kan.
Er zijn ook een heleboel forums voor mensen met CVS en Fibromyalgie,mischien vind je daar je gading.
Groetjes!
Na morgen komt er weer een dag,mischien een betere ,mischien een slechtere ,wie zal het zeggen.
Ik vind het spijtig dat je het ook zo moeilijk hebt maar misschien
kunnen we de moeite doen, indien mogelijk, om elkaar toch te leren
kennen en gewoon wat praten, delen.
Indien interesse graag meer informatie over je woonplaats en indien
je dit wenst over je leeftijd, je interesses.
Mag ik zo vrij zijn even een vraagje te stellen.Ik ben nl. een vrouw van 75j.,altijd actief geweest.En nu blijf mijn werk altijd maar liggen,in mijn gedachten ga ik dit en dat doen,maar er aan beginnen noppes.Ik heb een mooie hobby(patchwerk)als ik thuis ben doe ik niets,wel in de hobbyclub.Daar ben ik met vrienden.Ik neem vitamienen en ook nog ijzer surplus,niets helpt.Ik moet wel zeggen 3jaar terug heb ik een zware borstoperatie gehad.Zijn er nog mensen die dat gevoel hebben.Ik zit wel graag op mijn PC.Ik hoop op een antwoordje dank.
ik hoop dat het nu goed is; want ik was een beetje op de dool
Een zware borstoperatie is een heel ingrijpende gebeurtenis dat wel de nodige tijd vraagt om hiervan te bekomen.
Is die lustloosheid er na de operatie gekomen of heb je dat geleidelijk aan gekregen?
Mij lijkt het of je ,je eenzaam voelt als je alleen bent en dat je mensen nodig hebt om je goed te voelen.
Na morgen komt er weer een dag,mischien een betere ,mischien een slechtere ,wie zal het zeggen.
Dank u Amy 3 voor het vlugge antwoord.Die lusteloosheid is zo langzamerhand gekomen.IK moet ook zeggen ik had een vriend die in een rustoord was juist na mij operatie,daar heb ik veel inergie in gestoken.Maar wat u zei dat ik mij eenzaam voel dat is waar.Als ik bij mensen ben zou ik veel doen.Het bewijs is er, ik zet mij voor mijn pc en zou gelijk willen dat het vandaar zou moeten komen.Nogmaals dank
ik hoop dat het nu goed is; want ik was een beetje op de dool
