Terwijl ik mijn teksten en gedichten aan 't sorteren was
om ppt's van te maken, heb ik "Mijmeringen" teruggevonden.
Ik heb het een jaar geleden geschreven toen wij samen gingen
wonen en ik zou het vandaag opnieuw schrijven zonder er een iota
aan te veranderen.
Ik zal het illustreren, een van de volgende dagen maar ik wou
het nu al graag plaatsen.............. voor Alter.
Mijmeringen........
Als een verloren vlinder na een late metamorfose,
fladder ik rond op zoek naar mijn "plekje"....
Het is niet zo ver meer,mijn doel is bijna bereikt .
Zal mijn geliefde daar op mij wachten ?
Een beetje moe van de lange reis,en ook niet
meer zo jong, net als ik...........
De winter komt onafwendbaar maar wij zijn niet bang !
Die kan soms zelfs zacht zijn met zijn bijzondere sfeer
van geurend kaarslicht, vurig knetterende open haard,
sensuele oosterse wierook, gekruide glühwein en
romantisch passionele melodieën..........
Elk moment van geluk en liefde,geeft ons zoveel warmte,
dat wij zelfs geen nostalgie in de herfst voelen........
De dagen korten........de zon wordt ook moe,en wil vroeger
gaan slapen,op een zacht nevelbed,achter donzige wolken.
De najaarswind rukt zwiepend de laatste okerkleurige rood-
bruine terra cotta getinte bladeren van de naar rust snak-
kende bomen.......terwijl de volle maan glimlachend de sterren
doet flonkeren aan het firmament,zal ik beseffen dat ik mijn
ultieme bestemming gevonden heb.......
Dank zij jou, ben ik nooit meer alleen, mijn lief.........
Bosrankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....