Gestart door tinneke 58 op 02 mar 2006, 09:20856 berichten462.664 keer gelezen
tinneke 58Startte dit onderwerp26 okt 2007, 09:01antwerpen, ekeren552 berichten
beste lezers,
hartelijk dank voor jullie bezoekje
Tinneke xxx
Een dag niet geschreven is een dag zonder passie...
tinneke 58Startte dit onderwerp26 okt 2007, 09:16antwerpen, ekeren552 berichten
Geen tranen meer
Nee,
ik heb geen tranen meer
De laatste is vannacht,
niet geheel onverwacht
op mijn kussen beland
Onzichtbaar,
onhoorbaar voor jou
Ik luister naar je adem
Je slaapt,
met mijn toekomst in je hand
Ik heb geen glimlach meer
Vanmorgen héél vroeg
is hij gestorven
Vanmorgen,
toen jij gevoelloos voor me stond
stierf mijn lach
Het smaakt nu bitter in mijn mond
Ik voel geen warmte meer
Ze is zonet van me afgegleden
Neerwaarts langsheen mijn lichaam
Het lichaam
dat je ooit hebt aanbeden
En straks,
wanneer de avond valt
ben ik alleen
met het duister van de nacht
Jij,
ver van mij vandaan
Dan,
fluister ik weer zacht jouw naam
Ik slik,
ik veeg,
ik ben alleen
koud en leeg
En ik wacht,
op de allerlaatste traan…
Maar,
mijn ogen doen zo zeer
want ik heb geen tranen meer
Tinneke
Een dag niet geschreven is een dag zonder passie...
Tinneke : mag ik Robbe bijtreden
ik vind dit ook weer zo een mooi intens emotioneel gedicht ,
prachtig geschreven ,
ademloos gelezen .
Fernanda
Een glimlach keert steeds naar u terug
tinneke 58Startte dit onderwerp30 okt 2007, 09:27antwerpen, ekeren552 berichten
robbe en ferry,
dank je wel
tinneke x
Een dag niet geschreven is een dag zonder passie...
tinneke 58Startte dit onderwerp30 okt 2007, 09:42antwerpen, ekeren552 berichten
Praten met stenen
Hier sta ik dan,
moederziel alleen
Omringd
door een kleurenpracht van bloemen
Van onschuldig wit,
tot bloed,
diep, donkerrood
Het aanzicht maakt me warm
en toch,
ben ik omsingeld
door de stilte van de dood
Hier sta ik dan,
moederziel alleen
Ik ben gekomen om te praten
Maar het lukt me niet,
te praten tegen een
grijze, koude, kille steen
Hier zit ik dan,
moederziel alleen
Geknield,
mijn linkerhand
rustend waar ik denk
dat eens je hart heftig klopte
In de rechter hand,
een bloem
Geen grote witte, gele of roze
Het is diegene,
die je ooit
voor mij speciaal hebt uitgekozen
Ik ga maar weer,
moederziel alleen
Ik neem de bloem weer mee
Omdat ik niet zou kunnen verdragen,
dat de winter haar kleur zou vervagen
Ik laat ze liever drijven in mijn hart
in onze denkbeeldige zee
Daar waar ze hoort,
daar waar liefde heerst van ons alleen
Daar waar ik urenlang met je praat
Want ik wil niet praten tegen een steen
Tinneke
Een dag niet geschreven is een dag zonder passie...
Juist gelezen......
Zoals gewoonlijk prachtig geschreven....
Wat zou ik meer kunnen zeggen dan
wat ik altijd schrijf als ik je gedichten ontdek ?
Adjectieven....superlatieven..... neen, het is
gewoon MOOI en ECHT !
'k heb je het al meer gezegd, het is of mijn
gedachten door jou verwoord worden !
Heel raar vind ik dat maar het geeft mij een
heel goed gevoel.....
Bedankt en.... doe zo verder
Veel liefs van ons beiden xxx
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Tinneke : " praten met stenen "
had het vanmorgen als eerste gelezen ... was er zo door geraakt maar dierf in zijn context , niet schrijven dat het prachtig was .
heb het nu nog eens terug gelezen en .... het gedicht raakt hart en ziel ,
ik denk dat de steen gehuild heeft ....
ik kan het niet zo goed verwoorden als rankje en Robbe
-dierf niet schrijven dat het zooo innig mooi is - maar kan hen tevolle bijtreden . Liefs Fernanda
moederzielen, alleen, stenen en praten
je zou je voor minder op een kerkhof wanen
x
tinneke 58Startte dit onderwerp16 nov 2007, 08:35antwerpen, ekeren552 berichten
Gebroken hart
Ik heb jouw adem geademd
Ik heb jouw liefde
als zoete wijn gedronken
In je ogen ben ik verdronken
En heb me aan jou geschonken
Ik heb jouw dromen gedroomd
Ik heb in jouw hemel geloofd
Daar waar de lucht fel blauw is
en het zuiverste water stroomt
Niets kon me nog deren
Voor jou deed ik eender wat
Zolang,
ik maar je liefde had
Ik heb jouw woorden gesproken
Je dromen geloofd
Maar waar is nu die hemel
die je me ooit hebt beloofd
Ik heb in jouw voetsporen gelopen
Ik ben onder jouw huid gekropen
En toch,
heb je mijn hart gebroken
Tinneke
Een dag niet geschreven is een dag zonder passie...