To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
Spinsels van Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
Alter, ik schreef het reeds bij Rankje,
heel mooie teksten en gedichten
en al even mooie ppt's.
Het wordt als maar mooier!
een hartelijke weekendgroet, voor beiden,
ria
heel mooie teksten en gedichten
en al even mooie ppt's.
Het wordt als maar mooier!
een hartelijke weekendgroet, voor beiden,
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
Alter en Rankje,
veel schrijf-wandel en weet-ik-veel-plezier
bo
veel schrijf-wandel en weet-ik-veel-plezier
bo
'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
Wees aardig voor een ander...is een ander aardig voor jou
'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
Wij zijn nog lang niet dood!
Voor diegenen die ons hier op Forum al bijna levend
begraven hadden,sorry hoor.....,maar dat was
vergeefse moeite.
Wij hebben NOOIT onze topic gesloten,en NOOIT het
inzicht gehad hier op Forum voor altijd weg te blijven.
En een 'vluchten' was het ook zeker niet!
We hebben ons gewoon een tijdje teruggetrokken om
even tot bezinning te komen,en we kunnen het iedereen
aanraden om dat af en toe een keer te doen,het helpt om
bepaalde inzichten te verkrijgen in wat er rondom u
gaande is.
Men komt dan op z'n minst gezegd,
tot 'rare' vaststellingen!
Ondertussen hebben wij elk met veel plezier een blog
gestart,waarbij weze gezegd dat wij NOOIT gepretendeerd
hebben dat 'een blog BETER zou zijn dan een topic' en
waarbij wij zelf ook NOOIT melding gemaakt hebben van
het feit dat we op blog gegaan zijn.
Dat heeft namelijk een moderator hier bekendgemaakt.
Voor ons betekent een blog hetzelfde als een album,
we brengen er onze al dan niet geillustreerde werkjes op
een overzichtelijke wijze in onder,waarbij de presentatie
veel meer tot z'n recht komt dan op een topic.
Dat,en dat alleen,is voor ons de bedoeling geweest bij het
starten van een blog.
En of er nu bezoekers komen of niet,een kwotering geven
aan onze werkjes kunnen ze niet.Want dat hebben wij
bewust onmogelijk gemaakt,wij maken er geen
competitie van.
Voor onszelf hebben wij dus nu bepaald de mogelijkheid
te benutten om zowel op blog als op topic verder te gaan
in diezelfde zin als voorheen.
Wij hebben hier op topic altijd betracht,met ppt's en
geschriften,voor elk wat wils te brengen.
Door de ene gesmaakt,door anderen misschien misprezen,
maar van onzentwege steeds op vriendschappelijke basis,
en met plezier gedaan.
Dus,wij zijn hier terug,levend en wel!
Groetjes in vrede en vriendschap,
Bosrankje en Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Dag nieuwe dag,elke dag...
De jaren verglijden ons in sneltreinvaart,
goedschiks gedijen mensen er in mee
immer voorwaarts,volgend heel gedwee,
zo weinig nog dat verwondering baart
Het lijkt alles ook zo vanzelfsprekend
dat elke morgen een nieuwe dag begint,
en dat de hemel zich boven ons uitspint,
zijn we gewend,hebben 't altijd gekend
Dat er een zon,maan en sterren zijn,
of dat met lente,zomer,herfst en winter,
seizoenen zich opvolgen zonder hinder,
dat doet dichters dichten in kwatrijn
We kunnen zien,horen,voelen,proeven,
tasten,ruiken,liefhebben,en genieten
van 'n fauna en flora zonder limieten,
we kunnen lopen,en er in vertoeven
't Leven biedt nog tal van zekerheden,
mensen worden nog steeds verliefd
en kinderen blijven altijd wel geliefd,
vinden we normaal,met recht en reden
Doch,eerbied en verbazing opbrengen,
voor wat ons dagelijks nog te beurt valt
opent steeds weer nieuwe perspectieven,
zodat de wereld rondom ons niet versmalt.
Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
Annelies.....,slimme Lies
Ze is niet blond,en ze is niet dom,
is niet uit Sas van Gent in Zeeland,
mooie Annelies uit ons vorstendom,
slimmer dan de baas van Plopsaland
Annelies Rutten van Het Nieuwsblad
met West-Vlaams-Limburgse roots
effende in 'n beurt of twaalf het pad,
als 'slimste mens' was ze echt groots
Onder de waakzame oogjes van Rik
en anderhalfmiljoen Teevee kijkers,
wist ze raad op alle vragen van Erik
met antwoorden als geharde spijkers
Zelfs 'n Prof. kon 't niet verhinderen
dat ze gezwind naar de leiding toog,
in 'n finale die zal blijven nazinderen,
haar intellect stond scherp en hoog
't Was Studio-100 baas Hans Bourlon,
die ultiem het sterkste verweer bood,
doch hoe de listigaard 't ook verzon
hij kreeg Annelies niet uit haar lood
Zo mag Annelies nu met vijfendertig
zich 'slimste mens ter wereld' noemen,
voor de vrouwelijke sekse 'n vaandrig,
al zal ze zich daarop nooit beroemen.
Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
De bedenkers...,de 'sliplift'!
We krijgen op teevee zowat van alles voorgeschoteld,
wat uiteraard nogal wiedes is,elke zender wil zoveel
mogelijk doelgroepen bereiken,of boeien,en aan het
scherm vastgekluisterd houden.Voor elk wat wils.
Je kan het zo vlug niet bedenken of er wordt wel een
programma rond gemaakt,de gekste dingen het eerst,
met - onafgezien van de inhoud - de meest bizarre,
niet zelden lachwekkende benamingen en invulling.
'Klinkt het niet...dan botst het wel',zou mijn
Grootje zeggen!
En mijn Grootje,- al lang van ons heengegaan - ,
't weze gezegd, was niet voor één gat te vangen,ze
zei altijd 'je weet nooit hoe een koe een haas vangt'!
Maar gisteravond,zondag 25 November,zag ik op
VRT een programma waar ook mijn Grootje haar
gading wel had kunnen in vinden,het mensje
- door rheuma en andere artrose's geplaagd - had in
haar laatste levensjaren echt dwingende nood aan
een 'sliplift'.
Het programma met de welluidende naam
'De bedenkers' werd gepresenteerd door duivel doet al,
Bartje Peeters,in zijn beste zondagspak,en met zijn
steeds meer ergerende tic nerveux-mimiek,
voor de gelegenheid bijgestaan door ene bolwangige,
opgetut met glinsterende oorbellen zo groot als de
Eiffeltoren,Sofie Van Moll(geen familie van die andere
Van Mol,want bij Birgit is het maar met één l achteraan),
enfin 'ieder zijn meug'(zei de boer).
Dat programma draaide rond mensen die iets nieuws
uitgevonden hadden,vandaar de naam 'bedenkers',
al had het net zo goed 'uitvinders' kunnen heten.
Want 'bedenken' is een woord dat vele ladingen dekt,
hier staat het dus voor 'verzinnen',of 'door nadenken
iets ontwerpen',uitvinden dus.
Uit een grote verscheidenheid van 'bedenkingen'
waren dan uiteindelijk vijf finalisten naar voor gekomen,
die aan de gratie des volks overgeleverd werden.
De kijker kon beslissen wie er met zijn/haar 'bedenking'
de daarvoor voorziene beloning van 25.000 Euro
(toch nog altijd zo'n 1 miljoen oude Belgische franken)
mocht incasseren.
De jury,voorgezeten door apotheker en mecenas
Marc Coucke,had volmondig en eensgezind de 'bedenker'
van de veilige ladder als de beste keuze vooropgesteld.
Die 'bedenker',met zijn mooi gestyleerde grijze haardos,
zag je zo diverse decimeters groeien,ware het hele
gebeuren niet binnenin het Atomium geweest,hij zou
zowaar met zijn hoofd in de wolken gezeten hebben.
De dame met haar 'bedenking' van speculoos in
pastavorm stond er ietwat beteuterd bij te kijken,
wellicht bedacht ze of Sinterklaas nu ook al of niet
speculoospasta-potjes bij de kinderen zou brengen.
In onze kindertijd waren dat speculoos-venten,maar de
evolutie valt ook daarin niet te ontkennen.
En nu we het dan toch over kinderen hebben,de dame
met haar 'bedenking' van de press-buttons,een soort immer
verwisselbare badge op dezelfde houder,speelt volledig
in op een bepaalde leeftijdsgroep bij kinderen
(en misschien ook wel bij volwassenen).Het wekt
enthousiasme bij de jeugd omwille van kleur en vorm,en
niet in het minst om de mogelijkheid kledij
gemakkelijkerwijze een andere touch te geven.
Haar ontwerp kan echter naar veler gevoel niet als 'n
innovatie beschouwd worden,we kunnen hoogstens van
een andere dimensie spreken,want
- zij het in kleinere vorm en minder kleurrijk - het bestaat
al tientallen jaren,mijn Grootje zou zeggen
'dat zijn luie wijvenknopen',die werden gebruikt om zonder
naald en draad in een no time knopen aan kledingstukken
te zetten.
Dan waren er nog die twee mannen,de 'bedenkers' van iets
wat het midden houdt tussen een tentpaaltje-met-vertakkingen,
en 'n wandelstok-met-ondertasjes aan,je kan er desgevallend
je koffiekop of whiskyglas op zetten,of je kunt er ook je kluts
op deponeren zodat je die niet kwijtraakt!
Misschien op sommige momenten wel nuttig.
Hoe zoiets in de finale van dit programma geraakt is,
mag Joost weten!
Ach ja,we zouden het over de 'sliplift' hebben,een 'bedenking'
van 'n kloeke zeventiger,Pierre Van den Broeck(what's in a name)
die het in eerste instantie,zijn ook niet meer zo jonge zus,
wat wou vergemakkelijken bij het aantrekken van haar tangaslipje,
met zijn zoals hij het aanvankelijk noemde,
de 'onderbroekenaantrekker'!
Een bedenking die uitgebreid gedemonstreerd werd in een
Rust en Verzorgings Tehuis door Kamagurka
(niet te verwarren met augurken),en daar geweldig veel bijval
oogstte.De 74-jarige gepensioneerde leraar bewijst met deze
'bedenking' vele oudere en minder valide mensen een grote dienst,
ze zullen nu eindelijk zelf weer eens hun slip kunnen aantrekken
zonder al of niet gewenste pottenkijkers.
Een dubbelslag is het,hij heeft een 'gat' in de markt gevonden,
en de gebruikers van zijn 'bedenking' vinden weer met gemak
het 'gat' in hun onderbroek!
Hoeft het nog gezegd dat wanneer,uiteindelijk met veel
overbodig theatraal gedoe,Bartje Peeters het verdict van de
volksjury bekendmaakte,het de 'sliplift' was die de vier anderen
achter zich liet,en daarmee de 25.000 Euro naar Pierre Van den
Broeck bracht!Het weze hem gegund.
Vele senioren,en wellicht ook hulpverleners in bejaardentehuizen,
hebben hun gezond verstand laten spreken,zij kozen voor
het functionele.
En dat Pierre zich in zijn slotbetoog,om zijn 'bedenking'
aan te prijzen,de naam van ons SeniorenNet liet ontvallen,
kan er ook mee te maken gehad hebben.
Alterego
Proficiat Pierre!
We krijgen op teevee zowat van alles voorgeschoteld,
wat uiteraard nogal wiedes is,elke zender wil zoveel
mogelijk doelgroepen bereiken,of boeien,en aan het
scherm vastgekluisterd houden.Voor elk wat wils.
Je kan het zo vlug niet bedenken of er wordt wel een
programma rond gemaakt,de gekste dingen het eerst,
met - onafgezien van de inhoud - de meest bizarre,
niet zelden lachwekkende benamingen en invulling.
'Klinkt het niet...dan botst het wel',zou mijn
Grootje zeggen!
En mijn Grootje,- al lang van ons heengegaan - ,
't weze gezegd, was niet voor één gat te vangen,ze
zei altijd 'je weet nooit hoe een koe een haas vangt'!
Maar gisteravond,zondag 25 November,zag ik op
VRT een programma waar ook mijn Grootje haar
gading wel had kunnen in vinden,het mensje
- door rheuma en andere artrose's geplaagd - had in
haar laatste levensjaren echt dwingende nood aan
een 'sliplift'.
Het programma met de welluidende naam
'De bedenkers' werd gepresenteerd door duivel doet al,
Bartje Peeters,in zijn beste zondagspak,en met zijn
steeds meer ergerende tic nerveux-mimiek,
voor de gelegenheid bijgestaan door ene bolwangige,
opgetut met glinsterende oorbellen zo groot als de
Eiffeltoren,Sofie Van Moll(geen familie van die andere
Van Mol,want bij Birgit is het maar met één l achteraan),
enfin 'ieder zijn meug'(zei de boer).
Dat programma draaide rond mensen die iets nieuws
uitgevonden hadden,vandaar de naam 'bedenkers',
al had het net zo goed 'uitvinders' kunnen heten.
Want 'bedenken' is een woord dat vele ladingen dekt,
hier staat het dus voor 'verzinnen',of 'door nadenken
iets ontwerpen',uitvinden dus.
Uit een grote verscheidenheid van 'bedenkingen'
waren dan uiteindelijk vijf finalisten naar voor gekomen,
die aan de gratie des volks overgeleverd werden.
De kijker kon beslissen wie er met zijn/haar 'bedenking'
de daarvoor voorziene beloning van 25.000 Euro
(toch nog altijd zo'n 1 miljoen oude Belgische franken)
mocht incasseren.
De jury,voorgezeten door apotheker en mecenas
Marc Coucke,had volmondig en eensgezind de 'bedenker'
van de veilige ladder als de beste keuze vooropgesteld.
Die 'bedenker',met zijn mooi gestyleerde grijze haardos,
zag je zo diverse decimeters groeien,ware het hele
gebeuren niet binnenin het Atomium geweest,hij zou
zowaar met zijn hoofd in de wolken gezeten hebben.
De dame met haar 'bedenking' van speculoos in
pastavorm stond er ietwat beteuterd bij te kijken,
wellicht bedacht ze of Sinterklaas nu ook al of niet
speculoospasta-potjes bij de kinderen zou brengen.
In onze kindertijd waren dat speculoos-venten,maar de
evolutie valt ook daarin niet te ontkennen.
En nu we het dan toch over kinderen hebben,de dame
met haar 'bedenking' van de press-buttons,een soort immer
verwisselbare badge op dezelfde houder,speelt volledig
in op een bepaalde leeftijdsgroep bij kinderen
(en misschien ook wel bij volwassenen).Het wekt
enthousiasme bij de jeugd omwille van kleur en vorm,en
niet in het minst om de mogelijkheid kledij
gemakkelijkerwijze een andere touch te geven.
Haar ontwerp kan echter naar veler gevoel niet als 'n
innovatie beschouwd worden,we kunnen hoogstens van
een andere dimensie spreken,want
- zij het in kleinere vorm en minder kleurrijk - het bestaat
al tientallen jaren,mijn Grootje zou zeggen
'dat zijn luie wijvenknopen',die werden gebruikt om zonder
naald en draad in een no time knopen aan kledingstukken
te zetten.
Dan waren er nog die twee mannen,de 'bedenkers' van iets
wat het midden houdt tussen een tentpaaltje-met-vertakkingen,
en 'n wandelstok-met-ondertasjes aan,je kan er desgevallend
je koffiekop of whiskyglas op zetten,of je kunt er ook je kluts
op deponeren zodat je die niet kwijtraakt!
Misschien op sommige momenten wel nuttig.
Hoe zoiets in de finale van dit programma geraakt is,
mag Joost weten!
Ach ja,we zouden het over de 'sliplift' hebben,een 'bedenking'
van 'n kloeke zeventiger,Pierre Van den Broeck(what's in a name)
die het in eerste instantie,zijn ook niet meer zo jonge zus,
wat wou vergemakkelijken bij het aantrekken van haar tangaslipje,
met zijn zoals hij het aanvankelijk noemde,
de 'onderbroekenaantrekker'!
Een bedenking die uitgebreid gedemonstreerd werd in een
Rust en Verzorgings Tehuis door Kamagurka
(niet te verwarren met augurken),en daar geweldig veel bijval
oogstte.De 74-jarige gepensioneerde leraar bewijst met deze
'bedenking' vele oudere en minder valide mensen een grote dienst,
ze zullen nu eindelijk zelf weer eens hun slip kunnen aantrekken
zonder al of niet gewenste pottenkijkers.
Een dubbelslag is het,hij heeft een 'gat' in de markt gevonden,
en de gebruikers van zijn 'bedenking' vinden weer met gemak
het 'gat' in hun onderbroek!
Hoeft het nog gezegd dat wanneer,uiteindelijk met veel
overbodig theatraal gedoe,Bartje Peeters het verdict van de
volksjury bekendmaakte,het de 'sliplift' was die de vier anderen
achter zich liet,en daarmee de 25.000 Euro naar Pierre Van den
Broeck bracht!Het weze hem gegund.
Vele senioren,en wellicht ook hulpverleners in bejaardentehuizen,
hebben hun gezond verstand laten spreken,zij kozen voor
het functionele.
En dat Pierre zich in zijn slotbetoog,om zijn 'bedenking'
aan te prijzen,de naam van ons SeniorenNet liet ontvallen,
kan er ook mee te maken gehad hebben.
Alterego
Proficiat Pierre!
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.