Een vriend,
dat ben je niet voor even.
Een vriend,
dat ben je voor het leven.
Spijtig,
kwam ik die nog niet tegen.
Ik ben een vriend,
't zijn zo dikwijls "loze" woorden,
daarom kan ik ze moeilijk geloven.
Elke periode heeft zijn vrienden,
om dan mee te verdwijnen.
't Zijn er weinigen die blijven.
Een vriendschap zoals
David en Jonathan,
ik wil wel geloven dat het kan.
Maar er spelen zoveel factoren,
die vriendschappen kunnen doden.
't Moet ook van beide zijden komen.
'k Wil graag een "echte" vriend,
kan iemand zeggen,
waar ik hem vind?
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
Lieve Hilde ...
na jouw laatste gedicht, ben ik hier weeral
Vriendschap ... daar heeft iedereen een ander beeld over.
En je hebt gelijk ... dit woord wordt veel te snel gebruikt!
Vriendschap is meer ... vooral vertrouwen!
En ook Johana-Maria heeft gelijk ...
één enkele vriend ... een echte vriend ...
één enkele vriendschap kleurt je leven mooi!
Met een vriend aan je zijde kom je een heel eind verder!
Soms moet je zelfs niet zoeken en staat hij al een hele tijd naast je!
Goed kijken en luisteren Hilde ...
ik ben zeker dat er een vriend in de buurt is ...
Liefs xxx
Zoals één zonnestraal een bloem doet opengaan kan een vriendelijk woord een gezicht doen stralen.
Ik heb eens tijd gemaakt om
vanaf het begin te herlezen.
Jij schrijft van uit het hart,
je probeert het evenwicht te houden
tussen verdriet en vreugde. En je
doet dat echt goed. Je staat steeds
paraat voor jouw familie, maar maak
zeker ook tijd voor jezelf hé.
Blijf hier maar heel lang!!!!
een blije groet
bo
'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
Ik wil je bedanken voor wat je mij dinsdag geschreven hebt :
Lief Rankje,
In de winter verdwijnen de bosrankjes,
bijna spoorloos in het bos.
Maar in de Lente, zijn ze er plots weer
en groeien, met hernieuwde tomeloze
energie over tussen en door.....
Ik vond het heel lief en het heeft me terug moed gegeven
Zie hierboven een foto van de clematis vitalba in de herfst.
In het engels heet het "Old man's beard"
Ondertussen hebben wij alles gelezen wat je geschreven hebt
en wij kunnen alleen de mening beamen van iedereen die bij
jou langsgekomen is.
Lieve groetjes in vrede en vriendschap
van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Lieve vrienden allemaal,
hartelijk dank voor jullie bezoek,
voor de lieve, bemoedigende woorden,
voor de mooie plaatjes,
deze virtuele vriendschap voelt en doet "echt" goed.
Liefs Hilde m.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
Ruisbroek jaarmarkt,
voor de 179 ste keer.
Een hoogdag in het dorp,
iedereen kleedt zich "op".
In de lange Kerkstraat,
staan er melk- en dikbilkoeien.
De paarden zijn er in allerlei maten.
Van pony's en mini-paardjes,
tot Brabants trots, het Brabantse ros,
met prachtige vlechten in hun manen.
De boeren laten ze draven,
voor de keurders en een kijklustig publiek.
Verder door, staan de leurders en venters
met hun kramen en de eetstalletjes
voor de lege magen.
De "jevenerkes" zorgen voor warmte
en ambiance.
Rond het middaguur zakken ze af,
naar de "Chirotent".
Daar kan men eten en drinken
naar hartelust, onder het moto,
we steunen de jeugdbeweging.
's Avonds verandert de "tent"
in een bodega en discobar.
Jong en oud laat zich gaan.
't Is het enige weekend in het jaar,
dat je voelt dat ons dorp leeft.
Iedereen het naar zijn zin heeft.
'k Hoop dat deze traditie blijft bestaan,
't zou zonde zijn, als dit moest teleurgaan.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
hallo Hilde :
het lijkt precies lang lgeleden
dat ik hier nog heb gescheven
maar zij maar zeker
ik kom hier altijd lezen
kan het soms gewoon
niet allemaal bijbenen
omdat ik ook TV kijk
en graag wil lezen!!
je gedicht " een vriend ": mijn appreciatie daarover
heb ik op het topic samen dichten geschreven ,
wellicht heb je het daar gelezen !!!
" liefhebben"
vind ik ook zo echt en realitisch geschreven !!!
" verleden tijd" : zo herkenbaar al wat je schrijft !!
alleen die stoelen buiten herinner ik mij niet als zo gezellig
soms vond ik dat ik precies spitsroeden moest lopen
Een keer bracht een kozijn mij vanachter op de fiets thuis
en voor hij thuis was , wisten ze het daar al en waren er niet blij mee
want toen hadden ze nog bang dat kozijn en nicht zouden verliefd worden
en dat mocht niet !! Liefs Fernanda