Gestart door tinneke 58 op 02 mar 2006, 09:20856 berichten462.664 keer gelezen
tinneke 58Startte dit onderwerp18 dec 2007, 13:54antwerpen, ekeren552 berichten
het volgende gedichtje heb ik voor een
speciaal iemand geschreven
de bestemmeling zal me zeker en vast begrijpen...
Jij en ik
Jouw handafdruk staat nog op de deur
Je kleeft nog op m’n huid
Je zit nog steeds in mijn bloed
en woont nog in mijn hart
De lakens op mijn bed,
doordrongen met jouw lichaamsgeur
Met gesloten ogen zie ik nog jouw blik
Mijn spiegelbeeld is,
jij en ik…
En toch,
toch ben je heengegaan
Ik voel je naast me
En toch,
ben je ver van mij vandaan
Ik zal van je houden
tot de allerlaatste snik
Want houden van is,
jij en ik…
Wat ik voel zal nooit veranderen
Ik leg het stevig vast op papier
Blijf bij me,
ook al ben je niet hier
Laat me,
laat me nog
al is het maar héél even
in je hartje wonen
Geef mij de sleutel
Ik zet de deur op een kier
Mijn liefde is geen lenteprik
Mijn liefde is niet ik alleen
Liefde is,
jij en ik …
Tinneke
Een dag niet geschreven is een dag zonder passie...
Mag ik je een heel prettig-warme vierde Adventzondag wensen.
vierde Advent
één kaars voor ware vrede
die wij al eeuwen hunkeren
omdat de oorlog nog niet rust
een tweede voor de dagen droevigheden
als kaars voor alle moed
één kaars voor hoop
en tegen angst
voor hartenood wanneer ’t geloven
ons steeds maar zwaarder valt
zonder wat hulp van boven
blijft nog één kaars
die van de liefde
en dat zij schijnen mag voor allen
in steden, op het veld
omdat voor heel de mensheid
toch slechts de liefde telt.
**********
sunset 23-12-2007
**********
Liefs, sunset
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
Ik heb je gedichtje al gelezen van toen het net gepost was, maar ik heb toen niet kunnen reageren. Tranen stroomden over mijn gezicht. Nu nog steeds als ik het terug lees.