SUNSET DANK VOOR UW SCHOON GEDICHTJE.
IK NEEM HET PERSOONLIJK, MAG DAT?
RIA, OOK U BEDANK IK OMDAT U MIJ
OPNIEUW KWAAMT BEZOEKEN.
HIER BEN IK DAN MET EEN NIEUWE OOGST,
OOK AL IS HET WINTER,
WIE BETER DAN EEN VAN ONZE GROOTSTE
VLAAMSE DICHTERS KAN IK HIER
BIJ HET BEGIN VAN TWEEDUIZEND EN ACHT
HET WOORD GEVEN?
HET IS DUS GEZELLE MET ENKELE GEDICHTEN
EIGEN AAN DE TIJD VAN HET JAAR.
't VERLEDEN JAAR
't Verleden jaar heeft, oud en stram,
geleefd tot dat het nieuwe kwam;
maar 't nieuwe is schaars een dag geboren,
of 't heeft alree dien dag verloren.
Wat raad? 't En helpt niet "hou!" gezeid;
wij zijn op weg naar de eeuwigheid!
Dus, opgepast, en niet tot morgen
verzet van voor uw' ziel te zorgen;
zoo zal elke ure, elk' dag, elk jaar,
eens jong en oud zijn al te gaêr:
eens oud zijn, maar toch jong gebleven,
en stervensvrij, in 't ander leven.
Dit wensche ik u, en mij en al
die 't, jong of oud, mij wenschen zal!
WINTERSTILTE
Een witte spree
ligt overal
gespreid op ‘s werelds akker;
geen mensche en is,
men zeggen zou,
geen levend herte wakker.
Het vogelvolk,
verlegen en
verlaten, in de takken
des perebooms
te piepen hangt,
daar niets en is te pakken!
‘t Is even stille
en stom, alhier
aldaar; en, ondertusschen,
en hoore ik maar
het kreunen meer,
en ‘t kriepen, van de musschen.
't E E R S T E
‘t Eerste dat mij moeder vragen
leerde, in lang verleden dagen,
als ik hakkelde, ongeriefd
nog van woorden, ‘t was, te gader
bei mijn' handtjes doende: "Vader,
geeft me 'en kruisken, als ‘t u belieft!"
‘k Heb een kruiske dan gekregen,
menig keer, en wierd geslegen
op mijn' kake, zacht en zoet...
Ach, ge zijt mij, bei te gader,
afgestorven, moeder, vader,
‘t geen mij nu nog leedschap doet!
Maar, dat kruiske, ‘t is geschreven
diep mij in den kop gebleven,
teeken van mijn erfgebied:
die den schedel mij aan scherven
sloege, en hiete ‘t kruisken derven,
nog en hadd' hij ‘t kruisken niet!
23/2/1896
L e X X m e Siecle...!
Wat helpt het al te denken hoe
de tijd zal roozen baren?
De menschen blijven menschen, zoo
ze vroeger menschen waren.
Nen nieuwen tijd nu droomen ze al;
zoo droomden ze ooit voordezen:
vandage een kwade dag is ‘t,... en,
‘t zal morgen beter wezen.
Verbetert eerst u zelven, daar ‘t
en moet en kan geschieden;
helpt ander' menschen volgen, en
betrouwt op God, gijlieden!
Zeidt ge allen eens: "Ik wil!" nog eer
we in de andere eeuwe waren,
van morgen, zou ‘t gelukken, en...
de tijd zou roozen baren.
MIJN BEDENKING BIJ DIT LAATSTE GEDICHT:
MEER DAN EEN EEUW GELEDEN
EN ER IS NOG NIET VEEL VERANDERD...
OOK U ZIJT HIER WELKOM MET MOOIE GEDICHTEN,
IK ZOU U ERKENTELIJK ZIJN. ALLEEN IS MAAR ALLEEN.
TOT EEN VOLGENDE MAAL!
MARIA-Christina
De Tien Geboden, zijn geen verboden,
maar wegwijzers!