Op satijnen vleugels...

[Anjake]

[Robol]

Ik wens al mijn bezoekers
een jaar met een glimlach
en geluk

Robbe

[Robol]

Het leven

Geboren
als een borrelende bron
aan de voet
van de heuvel
stromen we wild
door het dal
We voeren wrakhout
en stenen mee

We ontmoeten
terzijde rivieren
en stromen
te saam naar de
grote zee

waar we
verdwalen in
de golven
en huilen
in de stormwind
door het zonlicht
verblind

en als we ons
op het strand
hebben neergevleid
sterven we roemloos
in anonimiteit


Robbe

[Alterego1]

[Maria-Christina]

Dank U Robol voor uw bezoeken aan mijn topic en ook voor U de beste wensen

[ferry]

Robbe : wat een mooie dingen jij weer gemaakt hebt , stuk voor stuk !!

Ik heb niet overal wensen kunnen komen plaatsen ook hier niet want 31.12 was ook nog eens mijn verjaardag en vermits wij in het tijdperk van de kleinkinderen zitten was kerst en nieuwjaar een vol huis en alles overhoop . Ook heel veel visite gehad tussen kerst en nieuwjaar !!
ik geraak eigenlijk niet bijgelezen !!

Dus Robbe late maar welgemeende wensen van
vrede , vreugde en voorspoed voor de hele familie !!!!!
Tot lezen ......en genieten !!!!!!Liefs Fernanda

[sunset]

’t verglijden van de tijd

jouw hart
bestaat uit bloemen
en je gezicht
uit gras en fruit

en zoals jij je neigt
naar hen die jij goed kent
buigen de jaargetijden
zich over jou.
**********
sunset 03-01-2008
**********

[Robol]

Bedankt vrienden van de poëzie
het streelt mijn hart
dat jullie kwamen lezen

Robbe

[Robol]

Jouw hartje

Jouw hartje kent
geen wisseling van seizoenen
Geen zomerhitte
en geen winterkou
Jouw hart is lente
er bloeien eeuwig bloemen
geen najaarsgrauw
maar hemels lenteblauw

Jouw hartje kent
geen wisseling van seizoenen
er heerst steeds weer
het zelfde jaargetij
Ik vlinder gretig
langs de geur van je bloemen
en voedt mezelf met
nectar en kandij

In je hartje
wil ik blijven wonen
want ik min
de lente toch zozeer
Deze tuin, zone
van de liefde
verlaat ik nooit
of nimmermeer

Robbe

[denook]

Robol geraakt nooit uitgepraat,
noch uitgeschreven over
'Zijn' 'Liefde'.
Altijd opnieuw,
altijd een beetje anders
altijd warm
en altijd echt

Robol
en zijn vrouwtje ook
natuurlijk
moeten gelukkige mensen zijn.

Houd het zo,
lieve mensen

groeten in vriendschap
denook

[Robol]

[lotte]

Prachtige teksten lezen we hier.

[Robol]

Windstreken

Onstuimig waait de wind
doorheen de levensjaren
Soms als een wildeman
soms wiegt hij zacht de bla’ren
Bijwijlen uit het noorden
huilt hij als een kind

Want de wind heeft streken
dan zal hij takken breken
Toch zal hij zich ook draaien
om teder zacht te aaien
met geur van zoete kruiden
als hij waait uit
het zuiden

Als het voorgoed
windstil zal zijn
sluit ik in de luwte
gelaten het stormgordijn

Robbe

[Robol]

Ze was van nature...


Ze was van nature
pure natuur
doch als niets haar lukte
was ze erg overstuur

Ze was van nature
pure natuur
en als ze zicht bukte
dan gluurde de buur

Ze was van nature
pure natuur
haar ogen waren
zo blauw, puur azuur

Ze was van nature
pure natuur
en heel ervaren
met haar prachtig figuur

Ze was van nature
pure natuur
ik leerde haar kennen
in de frituur

Ze was van nature
pure natuur
ik liet me verwennen
de rest is censuur


Robbe

[bo'ke]

Robbe,

2008 duurt nog lang en al
zoveel geschreven, amai
dat wordt hier een pracht.

een blije groet
bo