tussen HEMEL en AARDE

Maria-Christina
Morgenstern & Herman

Het is hier zo stil, M.Christina
op vakantie misschien?
Zo ja, kom veilig thuis,
zonder gebroken armen of benen.
Dat is de laatste mode, naar het schijnt!

lieve groet van ria

Goedemorgen,

'k Heb veel te weinig tijd om alles te doen wat ik graag wil. Toch even komen bijlezen en je een prettige dag wensen.

ochtendmoment

de bomen zijn door ‘t eerste licht stil overgoten
en in de toppen glinstert bevend nog een blad
de hemel, zijig blauw en glad
een druppel dauw in vroege morgen al vergoten
en dennen door een warm rood omsloten
buigen eerbiedig voor de majesteitelijk wind

achter de berken lacht de maan naar ’t kind.
**********
sunset 13-02-2008
**********

Liefs, sunset

M.Christina, ik kwam dit tegen op het web
en ik dacht, dat zet ik op het topic van Maria-Chr.
Ik vind het zelf ook heel mooi, de foto en de tekst.

Lieve groeten en tot weldra?
ria

DANK AAN MIJN VASTE BEZOEKERS,
MORGENSTERN - SUNSET - RIA,
MOOIE GEDICHTEN EN PRENTJES LIET U HIER ACHTER.
IK WENS U EEN GOEDE VEERTIGDAGEN TIJD.

IK KON HIER NIET VROEGER ZIJN.
DAAROM NOG ENKELE GEDICHTEN OVER ASWOENSDAG.


SNEEUWKLOK DIE DE LENTE LUIDT...



Sneeuwklok die de lente luidt,
bel het aan de granskant uit;
ik moet om een askruis gaan,



op mijn voorhoofd laten schrijven
dat ik hier niet lang mag blijven,
dat ik moet tot mest vergaan,

dat de goed gespannen huid
openspringt onder het kruid
dat dit schoon lijf binnenkort

rot, beschimmelt en verdort
dat ik moet om 't askruis gaan
bij de zwarte kapelaan

Hubert van Herreweghen


ASWOENSDAG

Gedenk, o mens;
slechts korte tijd
is 't dat gij op de wereld zijt.
Eens is het allemaal gedaan
zult gij tot stof en as vergaan
om te leven ... in de eeuwigheid.

Al wat gij moeizaam hebt vergaard,
aan geld en goed bijeengegaard
blijft hier, terwijl gij henen gaat.
Bezat ge niets of hadt ge 't warm,
we sterven allen even arm.

Gedenk ... straks is het wellicht te laat!
Gedenk, o mens;
't geen niet verslijt:
de vreugd die ge andren hebt bereid.

Waar gij uw medemens bemint,
daar is 't dat het paradijs begint,
uw paradijs ... voor de eeuwigheid.

E. van den Hooie






Psalm

Heer, u bent ons een toevlucht geweest
van geslacht op geslacht.

Nog voor de bergen waren geboren,
voor u aarde en land had gebaard –
u bent, o God, van eeuwigheid tot eeuwigheid.
U doet de sterveling terugkeren tot stof.

Duizend jaar zijn in uw ogen
als de dag van gisteren die voorbij is,
niet meer dan een wake in de nacht.

Leer ons zo onze dagen te tellen
dat wijsheid ons hart vervult.
Keer u tot ons, HEER – hoe lang nog?

Ontferm u over uw dienaren.
Vervul ons in de morgen met uw liefde,
laat ons van blijdschap juichen, al onze dagen.

Uit: Psalm 90



...om te besluiten

Voorjaarsliedje

Lente lacht in onze dalen!
’k Durf niet treden in mijn hof,
Vol van geuren, kleuren, stralen,
Zonder liedeke van lof.

Met de takken, met de knoppen,
Lopen al de meisjes uit,
En de jonge boezems kloppen
Voor de milde Lentebruid.

Vreugde, liefde, trooste, zegen
Brengt zij in haar bloemkorf mee,
Al haar vrienden aêmt zij tegen
Levenslust en hemelvree!

Nu, de kranke mag weer hopen, –
Kan men sterven in de Mei?
Zijn gevangenis gaat open,
En hij ruikt de groene wei!

’t Geemlijk oude–vrijersharte,
Vol gemaakte vrouwenhaat,
Voelt een wonderschone smarte:
Peinst: het is toch nooit te laat.

’t Stijve bestje komt zich warmen,
Lachend in de zonnegloed;
En in ’t kluisje van Gods armen
Daalt weer levensvreugd en moed.

Lente, voor uw zegeningen,
Looft, wie zestigmaal u zag;
En – mijn kind, voor haar seringen,
Dankt u met haar liefste lach.

Ik – o, troost en vreugd der aarde,
’k Min, ik groet u duizendmaal,
Zend mij nu ook, in mijn gaarde,
Toch een enkle nachtegaal.

dichter onbekend

een zonnige groet,
MARIA-Christina

Maria-Christina gegroet!

Gisteren ging ik naar een mooie viering:vastenvespers in de Abdij van Park-Heverlee.
Hier breng ik wat ik kon onthouden van de duiding, die ik kort en goed vond.


Leven…Dood…

Dood is dood.
Wat is dood?

Maar, wat is leven?
Je hebt meer dan één leven.
Je hebt er vele.

Je had een kinderleven…
Je had een sportleven…

Nu heb je een beroepsleven,
een sociaalleven,
een gezinsleven,
je hebt een fysisch en een psychisch leven,
een persoonlijk leven
een geestelijk leven
een geloofsleven

een hondenleven of een
prinselijk leven…..

Wat is het?
Welk leven heb je?
En schuift het ene voor het andere op?
En sterft één leven om plaats te maken voor een ander?
Gaat er soms één leven dood?
En dan?
Wat is leven dan?

En wat is dood?
Dood is dood, neen!
Want, het ene leven gaat dood maar schuift verder naar een ander leven,
maakt plaats voor een ander leven…



“In het huis van Mijn Vader zijn vele woningen …”
En leven,leven in overvloed.

Welk leven?
Ieder moet het ontdekken en zelf maken.
Laat de dood komen om plaats te maken voor leven.
Het wonder van leven en sterven, de weg van de graankorrel….
Dat is leven!

Naar een korte DUIDING van Deken Dirk De Gendt tijdens de Vastenvespers
op zondag 9 maart in de Abdij van Park-Heverlee.

Maria-Christina
het is lang geleden, maar ik kom hier vaak.
Maar heb niet veel inspiratie,
dit is NAAR een duiding...niet van mezelf dus!

Lieve groeten
johanamaria

Volgende tekst mochten we vorig weekend meebidden tijdens de
Eucharistieviering in het mooie kerkje van Bekkerzeel.

Ik vind hem mooi en geef hem hier een plaatsje

mag het ...

Wie van ons wacht niet op iemand
die achter de maskers kijkt
waarmee wij ons voor elkaar verbergen?

Wie van ons wacht niet op iemand
die het menselijk geweld en zucht naar macht en roem
als zeepbellen uit elkaar doet spatten?

Wie van ons wacht niet op iemand
die ons kan overtuigen van de onzin
van onze angst voor wie anders is ...
we zijn toch allemaal 'anders'?

Wie van ons wacht niet op zo iemand?
Maar toen hij kwam,
waren we Hem liever kwijt ... dan rijk


het was Palm- en Passiezondag

groetjes aan iedereen die hier langs komt - denook

OPRECHTE DANK AAN JOHANAMARIA EN DENOOK
VOOR DEZE FIJNE BEZINNINGSTEKSTEN.
U ZIJT HIER ALTIJD WELKOM



Uit een Goede Vrijdagviering

Wanneer in deze dagen
de winternatuur lente moet worden,
aarzelend traag, bij teveel regen en nog de te koude zon.
Wanneer de krokussen de boodschap
over de nieuwe tijd woordeloos brengen
Wanneer we in deze dagen hier samenkomen,
dan is het om elkaar woorden van herdenken,
over onrecht en toch hopen toe te spreken.
Woorden over Jezus die doorheen lijden en dood ging,
onwrikbaar trouw aan Zijn opgave.

Vandaag staan we stil bij het kruis,
geen einde in Zijn leven,
maar de weg naar verheerlijking en verrijzenis.
Vandaag staan we stil bij het kruis,
ondanks alles toch nog dat ellendige kruis in het leven van velen.

Het kruis in je leven,
het kruis in het leven van zoveel mensen,
volkeren, landen, rassen,
het kruis in het leven van Jezus.







MET DE BOOM DES LEVENS

Met de boom des levens wegend op zijn rug,
droeg de Here Jezus Gode goede vrucht.
Kyrieleison, wees met ons begaan,
doe ons weer verrijzen uit de dood vandaan.

Laten wij dan bidden in dit aardse dal,
dat de lieve vrede ons bewaren zal,
Kyrieleison, wees met ons begaan,
doe ons weer verrijzen uit de dood vandaan.

Want de aarde jaagt ons naar de diepte toe,
maar de hemel draagt ons, liefde wordt niet moe.
Kyrieleison, wees met ons begaan,
doe ons weer verrijzen uit de dood vandaan.

Met de boom des levens doodzwaar op zijn rug,
droeg de Here Jezus Gode goede vrucht.
Kyrieleison, wees met ons begaan,
doe ons weer verrijzen uit de dood vandaan








O HOOFD VOL BLOED EN WONDEN

O hoofd vol bloed en wonden, bedekt met smaad en hoon,
o hoofd zo wreed geschonden, uw kroon een doornenkroon,
o hoofd eens schoon en heerlijk en stralend als de dag,
hoe lijdt Gij nu zo deerlijk! Ik groet U vol ontzag.

O hoofd zo hoog verheven, o goddelijk gelaat,
waar werelden voor beven, hoe bitter is uw smaad!
Gij, eens in 't licht gedragen, door engelen omstuwd,
wie heeft U zo geslagen, gelasterd en gespuwd?







STABAT MATER
Stabat Mater dolorosa

Met de tranen in haar ogen,
stond de Moeder diep bewogen
naast het kruis waar Jezus hing.

Door haar pijnlijk zuchtend harte,
overstelpt van wee en smarte,
't scherpe zwaard van droefheid ging.

Hoe bedrukt hoe neergeslagen,
moest de zegenrijke klagen,
om Gods eengeboren Zoon.

Ach, hoe schreide en hoe kreet zij,
en wat folteringen leed zij,
bij 't aanschouwen van die hoon.

Wie kan nu zijn tranen houden,
en de Moeder hier aanschouwen,
in haar bitter zielewee.

Wie voelt niet zijn hart verscheuren
die de Moeder zo ziet treuren,
lijdend met haar Jezus mee.

Zij zag Jezus voor de zonden
van Zijn volk bedekt met wonden,
van de wrede geseling.

Zij zag haren Liev'ling sterven,
alle troost Zijns Vaders derven
tot de geest uit 't lichaam ging.

Geef, o Moeder, bron van liefde,
dat ik lijd wat u doorgriefde,
geef mij dat ik met u klaag.

Ach, ontvlam mijn hart en zinnen,
dat ook ik mijn God mag minnen,
en dien Heiland steeds behaag.

Heil'ge Moeder, hoor mijn bede,
deel mij Christus' wonden mede
diep ze drukkend in mijn hart.

Van uw Zoon, bedekt met wonden
die zo leed om mijne zonden,
laat mij delen in de smart.

Laat mij met u mede wenen,
mij met 's Heren leed verenen
tot het uur van mijnen dood.

Naast het kruishout wil ik toeven,
en mij daar met u bedroeven,
om het lijden, naamloos groot.

Maagd der maagden onvolprezen,
wil mij niet ongunstig wezen,
laat mij treuren aan uw zij.

Laat mij Christus' doodsstrijd strijden
deelgenoot van al Zijn lijden,
laat mij sterven zoals Hij.

Laat Zijn wonden mij doorwonden,
worde ik bij Zijn kruis verslonden
in het bloed van uwen Zoon.

Moge ik in 't vuur niet branden,
neem, o Maagd, mijn zaak in handen,
in het oordeel voor Gods troon.

Christus, wil bij mijn verscheiden
Door Uw Moeder mij geleiden,
tot de overwinnaarsprijs.

Doe als 't lichaam dan zal sterven
mijne ziel de glorie erven,
van het hemels paradijs.
Amen.






De hemel is leeg,
De oneindigheid bloedt
In het nachtlijk gewelf
Niets dan sintels en roet;
En de transen gescheurd
Van den brandenden schreeuw
En de sneeuw weer besmeurd
Met het bloed dezer eeuw.
-alle duister en gloed
van ’t beroofd firmament
wordt een brandend ferment
in het menselijk bloed.
Zie de aarde is rood
Van den tragischen wijn;
‘t paradijs een woestijn,
maar het schepsel wordt groot.
H. Marsman

Maria.Chr.

Mmaria-Christina,

ik kom je een Zalig Paasfeest wensen!

Pasen
het feest van nieuw leven
van de overwinning
liefde en verbondenheid
winnen het van de dood
Opstanding geeft kracht

groetjes,
gustilpe