Jeronimo, goed dat die persoon dat allemaal van zich af kan schrijven met jouw hulp.
Sdw,
ik lees het graag. Nog nooit aan gedacht dit als boek uit te geven?
Mijn man is er ook zo één die graag zijn gedacht zegt en t mag ne kolonel of generaal zijn die tegenover hem staat. Op recepties enzo, zijn zijn collega's dan verwonderd dat alle grote koppen naar hem toekomen.
Het is hen in Afghanistan nu vorige week voor't eerst opgevallen dat hij zeggenschap heeft als eerste korporaal chef in de bunker en oversten als vrijwilliger mag aanduiden voor bepaalde taken. Dit is hen plots opgevallen doordat er ne hoge kop gereclameerd had, dat hij gecommandeerd werd door een ondergeschikte. Mijn man vond da grappig
Vorige zondag was er overgave van taken, zijn opvolgers zijn toegekomen. Zijn collega, die ook in Poelkapelle Dovo zijn collega is, neemt zijn taak over. 't is een korporaal, geen chef
Mag er een beetje humor bij zijn in oorlogstijden? Het verzacht onze angst als achterblijvende vrouw. Ik ben blij dat hij het me nog kan vertellen aan de pc of telefoon. Dit was in jullie tijd wel anders, kan't me moeilijk voorstellen, geen enkel contact. Als er een brief toekwam die angst voor slecht nieuws van 't front..... Nu weet ik, als ik hem een dag niet hoor omdat het internet plat ligt, dat ik gerust mag zijn als ik binnen de 3 uur niks hoor, dan is er geen probleem. Zal maar gerust zijn als hij zaterdag weer thuis is. Tot Darfoer ofzo
Sdw hopelijk stoort het niet dat ik hier mijn verhaal tussen smijt? Oorlog bekeken vanuit ander standpunt, de thuisblijver!


Sdw,
Mijn man is er ook zo één die graag zijn gedacht zegt en t mag ne kolonel of generaal zijn die tegenover hem staat. Op recepties enzo, zijn zijn collega's dan verwonderd dat alle grote koppen naar hem toekomen.
Het is hen in Afghanistan nu vorige week voor't eerst opgevallen dat hij zeggenschap heeft als eerste korporaal chef in de bunker en oversten als vrijwilliger mag aanduiden voor bepaalde taken. Dit is hen plots opgevallen doordat er ne hoge kop gereclameerd had, dat hij gecommandeerd werd door een ondergeschikte. Mijn man vond da grappig
Mag er een beetje humor bij zijn in oorlogstijden? Het verzacht onze angst als achterblijvende vrouw. Ik ben blij dat hij het me nog kan vertellen aan de pc of telefoon. Dit was in jullie tijd wel anders, kan't me moeilijk voorstellen, geen enkel contact. Als er een brief toekwam die angst voor slecht nieuws van 't front..... Nu weet ik, als ik hem een dag niet hoor omdat het internet plat ligt, dat ik gerust mag zijn als ik binnen de 3 uur niks hoor, dan is er geen probleem. Zal maar gerust zijn als hij zaterdag weer thuis is. Tot Darfoer ofzo
Sdw hopelijk stoort het niet dat ik hier mijn verhaal tussen smijt? Oorlog bekeken vanuit ander standpunt, de thuisblijver!

