Rankje, bedankt voor je mooie narcis die plaatste op mijn topic.
Ik zie hier zoveel mooie kleurrijke gedichten, een waar plezier om hier op bezoek te komen.
Alter,
ik plaatste al een merci op mijn topic maar hier wil het ook nog eens herhalen: een grote welgenmeende dank-je-wel voor de mooie illustraties die je maakte van mijn "lentesonate" ik ben er heel blij mee, elk beeldje geeft zo goed de tekst weer, ik bewonder de kunstenaar in jou!
Bosrankje :
" in mijn tuin ....10 jaar geleden "
" Lente euforie "
"lente in mijn tuin "
" overal zie ik je"
en zovele voorgaande
zooooveel mooie gedichten en prachtige ppsen
Als er ooit een poezienamiddag moest komen en je zou er
2 of 3 mogen voorlezen
Hoe zou je ooit in godsnaam moeten , kunnen , kiezen !!!
Mission inpossible !!Liefs Fernanda
kom hier met verwondering en bewondering lezen,je bent blijkbaar een fenomeen!!Voel me een groentje,maar kom je toch een Fijn Week-end wensen met een zelf gemaakt plaatje.men is nooit te oud om te leren
LAMMETJES IN DE WEI
KUIKE,TJES BREKEN HET EI
EEN KALFJE WORDT GEBOREN
EEN VEULEN SPRINGT VERLOREN
MEESJES KOMEN ETEN
MET GANS DE FAMILIE
EEN ROODBORSTJE ALLEEN EN ZIE
EKSTERS HUPPELEN IN 'T GRAS
ALSOF ALLES VAN HUN WAS
DE POES LOERT NAAR DE MOLSHOOP
KAN DE MOL NIET VANGEN
MAAR ZIJN HOOP HOUDT HEM DAAR
DE ZON PIEPT,WEL WAAR
DE LENTE IS VERWACHT
EEN KINDJE LACHT
NELE
BosrankjeStartte dit onderwerp23 feb 2008, 23:28Antwerpen9.308 berichten
Beste Ferry en Nele,
Wat kan ik anders doen dan jullie bedanken ?
Ferry, ik heb je al geantwoord op jouw topic !
En Nele, je bent weer een beetje te vroeg ! Toch nog een maand
ongeveer tot Pasen Prachtig is het zowiezo hoor !
Lieve groetjes en prettig weekend voor jullie beiden !!!
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp23 feb 2008, 23:46Antwerpen9.308 berichten
Tweede brief aan mijn vader....
Heel onverwacht vond ik een foto van jou, Papa,
tussen oude kaarten die ik van Muriel kreeg.
Ik kende die niet.
Ik voelde ineens zoveel verschillend intense emoties, bittere
tranen rolden tot in mijn glimlach....
'k Was blij door mijn ontdekking, maar weer diep ongelukkig omdat
het bos alleen nog maar pijnlijke herinneringen in mij kan opwekken !
Aan je werkkledij, maar vooral aan de vegetatie in de tuin, kan ik
ongeveer weten wanneer die foto genomen is...
Vooraan, een bloeiende pieris en een romantische camelia....
Meer naar achter, juist vóór het bos, een jonge zonnige forsythia
tussen rhododendrons, barstend van veelbelovende knoppen...
Klimplanten zijn op elke dennenstam te vinden....
Het was toen maar een pril begin want behalve de vurige kweepeer
en de nog schuchtere maar weligwoekerende bruidsluier, was er
weinig te merken van de prachtige verscheidenheid aan zomerse
slingerbloeiers....
En, in het bos, was het nog zo donker.....
Tja, februari is een wintermaand...
Waarom kan men de tijd niet terugdraaien ?
Ik zou je zeggen : - blijf nog even in de tuin werken, Papa !
Ga niet te veel in 't bos.... wij hebben genoeg aan brandhout....
wacht tot na Pasen...
Sindsdien geloof ik in de kracht van het lot !
En ik dacht dat ik je echt losgelaten had, dat alles eindelijk verwerkt was
na elf jaar, maar ik heb me vergist !
De vreselijk fatale datum nadert en maakt me weer zo bang, zo triest
en ook zo opstandig !
Het pijnlijk verdriet is terug aanwezig bijna zo hevig als toen !
Waarom kan ik niet echt rouwen en aanvaarden dat ik je nooit meer zal zien ?
Ik zou je nog zoveel willen vertellen, met jou babbelen en lachen...
Zelfs voel ik me nooit meer eenzaam sinds twee jaar, ik mis mijn vader...
ik mis je ontzettend veel !
Bosrankje
22 februari 2008
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Lief Rankje,
voelde jouw verdriet en gemis
om je "vader".
Ik weet het, hier zijn geen echt "troostende woorden" voor.
Maar zo lang, hij zo intens aanwezig is, in je hoofd en in je herinneringen,
leeft hij verder,
hij is enkel op reis voor een heel, heel lange tijd.
Mensen sterven maar als ze zijn "vergeten".
Liefs hilde m.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
het verdriet om je vader laat je na 11 jaar nog niet los, je moet een hechte band gehad hebben met je vader, en neen, Rankje, de tijd kan men niet terug draaien, ik wens je sterkte!