Bosrankje's Laar II

[_Nele_]

Lieve Rankje,
de eerste bloesem in mijn tuin!



DE EERSTE BLOESEM

ALS TERE LIEFDESDROESEM

WIT EN ROZE BLAADJES

ONTVOUWEN TEGEN BLAUWE LUCHT

ONTLOKT ME EEN ZUCHT

VAN VERRUKKING

IS EEN VERRIJKING

VAN MIJN DAG

EN WEKT

EEN GLIMLACH

[ria]

Met veel ontroering jouw tweede brief aan je vader gelezen.
Ook de foto is heel mooi.

Een rijke herinnering die je voor altijd meedraagt.

Rankje en Alter, nog dank voor alles,
liefs,
ria

[hilde m]

Hier bij Rankje komen lezen,
maakt je altijd wat wijzer en belezen.
Liefs Hilde m.

[gustilpe]

lief Bosrankje,

ik bedankte je al op mijn topic voor je mooie ppt bij mijn gedicht, de hulstboom en de mus. Hier wil ik je nog eens bedanken, ik vind het heel fijn zoiets moois te vinden op mijn topic.

lieve groetjes en geniet beiden van het mooie zonnetje!

gustilpe

[_Nele_]

Lieve Rankje,
hartelijk dank voor de mooie bewerking,
je kan het zoveel mooier!!

EEN MORGEN IN MAART

WITTE CHRISTALLEN
SCHILDEREN
DE WERELD WIT
DE ZON KOMT PIEPEN
SMELT HET WIT
DOET GROEN
HERLEVEN
EEN PRILLE BLOESEM
SCHITTERT IN HAAR STRALEN

DE MAGNOLIAKNOPPEN
KLEUREN ROZE
ZIJN ZO TEER
EN KWETSBAAR
PAAS LELIES STOREN ZICH NIET
BLIJVEN FIER RECHTOP
OOK DE FORSYTHIA
KLEURT EEN GELE NOOT
IN HET DAGELIJKS SCHILDERIJ

Nele

[Bosrankje]

Lieve Gustilpe, Nele, Ria, Hilde (en iedereen)

Ik wil jullie met deze mooie lentebloemen hartelijk bedanken
voor de lieve en lovende woorden die mij echt opvrolijken !!!

Ik heb toch een heel goed gevoel bij de vriendelijke en leuke
sfeer die op ons Poëzieforum heerst !
Ik vind ook dat zo'n ideëen- groetjes- en wensenwisselling tussen
elkaar hartverwarmend is, want buiten de gedichten en teksten die
wij hier allemaal schrijven zijn die tekens van vriendschap heel
belangrijk en smeden een sterke band tussen ons, zelfs is het
maar virtueel.
En tot nu toe, de poëzievrienden die wij in levende lijve hebben
mogen ontmoeten hebben ons niet teleurgesteld !

Wij zijn ook maar mensen en, af en toe kunnen misverstanden
ontstaan en de sfeer even een beetje storen maar het beste is zo
vlug mogelijk contact nemen en het uitpraten in alle rust ! (pb enz)

Ik voel mij ook een beetje grieperig en ben vandaag uitzonderlijk
niet buitengegaan. Dus een beetje meer tijd om stil te staan bij
bepaalde gedachten.

Nog een prettige namiddag en avond voor jullie allemaal en lieve
groetjes van ons beiden

[Bosrankje]

Ineens wou ik de foto's zoeken van mijn tuin in Schoten waar ik
veel in gewerkt heb (gespeeld zei mijn vader ) met altijd even-
veel plezier en, elk seizoen was boeiend want de evolutie van de
natuur is mooi, mysterieus en toch zo eenvoudig...... yin en yang,
de eeuwigecirkel van 't leven.....zonder begin en zonder einde.

Ik wil blijven geloven dat met onze Ziel hetzelfde gebeurt......
Die gedachte alleen helpt mij om de moeilijkheden van ons dagelijks
leven te aanvaarden en te verdragen (vooral wat onze "lieve zieken
betreft")
Het helpt mij ook (maar niet altijd) om te kunnen genieten van mijn
geluk zonder schuldgevoel te hebben, want morgen kan het ineens
verdwijnen.....

Dus, carpe diep, pluk de dag en wees blij en dankbaar elke morgen
wakker te worden en nog een dag te mogen leven en beleven...

Lieve groetjes in vrede en vriendschap van Alter en Rankje

[ferry]

Bosrankje :
wat een tuin ....
wat een prachtige ingegroeide tuin ...
met schitterende bloeiende struiken ...
een wonder van een magnolia .....zoo kwetsbaar en mooi
een prachtige lekker ruikende kerselaar
fel ruikende bloeiende laurier en vurige pieris ...
vol bloeiende struik van kweepeer
zie ik daar een mooie stenen partij - achter de zonnige forsytia ?
Wat een tuin ....mijn hart smelt
ik zie hem
ik ruik hem
een tuin om steeds weer in te gaan ....en niet uit te komen
een tuin om dankbaar om te zijn !
Een werk maar ook een geschenk !!
Goed dat je die foto's hebt en de herinneringen !!Liefs Fernanda

[Morgenstern]

Rankje en Alter
Rankje verzorg je maar goed
Wij gaan een paar dagen naar nederland.
Wensen jullie nog een Morgenstern &Hermanxxx

[Robol]

Het was een prachtige tuin in Schoten, Rankje. In de trammezantlaai, geloof ik...nummerke 16...

mvg
Robbe

de groeten aan Alter !

[Alterego1]

Sorry Robbe,

Maar je laat je wat de straat betreft op het
verkeerde been zetten door Gaston Berghmans.
Alhoewel ik sterk het vermoeden heb dat je
dat ook wel weet.
De Trammezandlei(met d)is in Merksem,en
daar heeft Bosrankje nooit gewoond.

Groetjes in vrede en vriendschap,

Bosrankje en Alterego

[Robol]

Sorry Robbe,

Maar je laat je wat de straat betreft op het
verkeerde been zetten door Gaston Berghmans.
Alhoewel ik sterk het vermoeden heb dat je
dat ook wel weet.
De Trammezandlei(met d)is in Merksem,en
daar heeft Bosrankje nooit gewoond.

Groetjes in vrede en vriendschap,

Bosrankje en Alterego

Inderdaad, ik wist het wel
hij vond het beter klinken

mvg

Robbe

[Bosrankje]

Beste bezoekers, hartelijk dank :

Ferry, hoe je reageert op de foto's van mijn tuin in Schoten,
toont wat je voelt voor de natuur ; jij hebt alles ervan begrepen !
Trouwens, over jouw tuin die je met zoveel liefde verzorgt,
zou je urenlang kunnen vertellen want elke plant heeft haar
eigen verhaal en je "eden" zit vol "souvenirs" !!!

Morgenstern en Herman, wat een mooi boeketje ! Geniet van
jullie uitstapje in Nederland !

Robbe, blij dat mijn tuin je bevalt ! Het was een paradijsje maar
ik mis hem niet. Nu hebben wij een gezellig terrasje met sierlijke
bloembakken waar wij rustig kunnen lezen, babbelen, dromen en
zelfs eten als er mooi weer is. Maar...nooit zal ik mijn tuin vergeten !
En... Robbe, blij te zien dat het je beter gaat.

Een gezellige avond iedereen en lieve groetjes van ons beiden

[Bosrankje]

'n Sprookje, of gewoon een verhaal
over twee jonge mensen, Lazlo en Irina,
die elkaar ontmoetten op een feestmaal
in een dorpje van de Hongaarse poesta...

Lazlo speelde viool als 'n virtuoos
maar spijtig, hij kon niet spreken...
Het maakte hem soms zo hopeloos
als mensen hem raar bekeken !

Irina kon zijn wanhoop goed begrijpen
want zij leefde altijd in de duisternis...
Haar verdriet kon hem ook aangrijpen,
'n jonge blindenleven is vol droefenis...

Maar soms is het Lot ineens vrijgevig,
meer in sprookjes dan in 't ware leven.
In Dromenland lijkt niet alles zo hevig,
wensen worden niet te vlug opgegeven.

Zij hadden afgesproken in het Feeënbos
want Lazlo wou voor haar alleen spelen.
Onder hoge bomen,op 'n tapijt van mos,
droomden ze samen van luchtkastelen.

Lazlo had haar graag zijn ogen willen geven,
maar zelfs pure liefde kon dit niet waarmaken!
Haar stem wou ze hem schenken voor 't leven
spijtig waren het alleen maar droomafspraken !

Met 'n zucht van onmacht, stond hij plots op,
nam zijn viool en begon voor haar te spelen,
vol passie en....een traan als 'n regendrop
rolde op haar wang om haar verdriet te helen.

Een zacht geurend briesje hielp haar tranen drogen,
'n troostende zon kwam haar wangen zacht strelen,
alle vogels begonnen onverwacht heel vrolijk te fluiten...
De Feeënkoningin verscheen ineens met haar minstrelen.

Zoveel liefde en verlochening wil ik belonen, zei de fee.
Aan jullie de keuze : lang samen leven in wel en wee,
of enkele jaren maar, zonder handicap, zonder zorgen.
Denk na, lieve kinderen, wij zien elkaar dan morgen...

Maar zonder na te denken, antwoordden ze in koor :
Lieve fee, wij willen zolang mogelijk bij elkaar blijven ;
samen zijn wij sterk ! Ik ben zijn stem en zijn gehoor,
zei Irina en wat zijn ogen zien, zal hij mij beschrijven !

Zo gezegd,zo gedaan.De fee verdween als de bliksem!
Gelukkig en verliefd, ging het koppel liggen in de brem.
De zonnig gele bloempjes werden hun huwelijksbed
en hun harmonische liefdeszang... een hemels gebed.

En zoals in alle sprokjes...... ze leefden lang en heel
gelukkig, omringd door vele kinderen of..... als ze niet
dood zijn, leven ze nu nog....

Bosrankje

Beste vrienden,

Ik zou toch willen bijvoegen dat dit gedicht
in feite een sprookje is dat ik ongeveer veertig
jaar geleden in 't frans heb geschreven voor
mijn dochter (en nog een tiental andere sprookjes
met eigen illustraties).

Ik dacht het eerst hier als sprookje te plaatsen
(wel in 't nederlands) maar is dat wel redelijk
op Seniorennet ? Gaan ze misschien niet denken
dat ik kinds aan 't worden ben ?

Dus, een gedicht dan

Lieve groetjes van ons beiden

[ferry]

lieve bosrankje
knap dat gij een sprookje zo maar in een gedicht kunt gieten ,
maar daar verschieten wij helemaal niet van !!

en van het verhaal is niets verloren gegaan
de overweldigende liefde tussen deze jonge mensen
straalt er nog tenvolle uit !! Liefs Fernanda