VREUGDE..
Vind hij de weg nog naar je ogen,de kleine vogel in je hart?
is hij niet moe,niet moegevlogen,zijn niet de vleugeltjes verstart.
tot hij vervreemd in je ging wegen van smalle donkerheid en kou?
Of hangt je hart vol goudenregen,ben je een voorjaar mei met veel blauw
waar hij kan tokkelen en trillen,je heffen hoog boven je uit?
Weet je hem ook opeens verstillen en wonderend kijken door de ruit van je twee grote grijze ogen naar vuur en sneeuw,naar dauw en licht,naar'tmorgengoud dat omgewogen zo klaar,zo zuiver om je ligt?.........--------------.......)
Blijf stil en luister naar de lelies en het water en wat je hoort,bewaar het,draag het mee voor later..
Duik dieper dan jezelf,vergeet de lijn der dingen,blijf stil en luister,delf tot waar de kern gaat zingen
waarond de kleine tijd en hart en hoop bewegen:
een waterlelie glijdt je door de nevel tegen
Hoe graag had ik je gekust
in die avond,vol van lust,en je een roos geschonken
met een traan erop te blonken.
Oh,Rode kleur der liefdesvuur,
hoelang duurt nog dit uur,
in deze stille liefdesnacht
Weet mij liefste dat ik wacht?
Uw afweezigheid scheurt mijn hart,
gewassen met de tranen mijner smaart
het zwijgt het rust het lacht niet meer,
vooraleer ikU beminnen zal nog een keer
Mocht ik U laven met't frisse water der bron,
Ubeminnen,zoals geen ander het kon,
U met woorden betoveren..
Ugeheel te laten veroveren.
Oh kon ik je maar drijven in de stroom der liefde,
we smeltenn in de zon samen uwer geliefde,
alles vergeten in de goedheid uwer rust,
Hoe graag had ik je toen graag gekust.
......................... ........................ ..................