de tijd van toen: 70 plussers - TE BEWAREN

Heden maakt men veel tamtam over de sneeuw die er gevallen is en dat brengt mij in heriinering naar een winter in de periode 1968 -1970 toen er zoveel sneeuw in de Ardennen lag in de streek van bouillon dat men er met de wagen niet meer door kon en dat we met enkele helicopters van het LT/AVN te Braschaat een aantal opdrachten hebben uitgevoerd om mediceinen in een aantal volledige afgezonderde dorpen en een mijner collegas zelfs een te vroeg geboren meisje van op een hoeve naar het hospitaal in LIEGE overvloog.
Ik kan u verzekeren dat daar heel wat sneeuw toen lag hoor en het zeer intresante maar moeilijke opdrachten waren om de juiste bestemmingen te vinden voor het afleveren van de medicamenten gezien men ons het adres opgaf met de naam en huisnummer waar we bepaalde medicamenten moesten afleveren!!!

Wij hebben onze plan getrokken en de nodige steun aan de bevolking in die streek hunnen geven.

Ja sdw, en toen was er de G P S nog niet hé.

Kreeg een mailtje binnen van een vriend die reageerde op
mijn varkens verhaal.

dag Jeroom,

Mooi werkstukje heb je daar geleverd.Ik was daar eigenlijk al een heleboel van ‘vergeten’. Nu komen er allerhande herinneringen boven, zoals:
-Midden oktober kreeg Pit van ons Finne absoluut verbod om met de jaarmarkt met een varken thuis te komen. Pit veegde daar glorieus zijn broek aan, en de avond van de jaarmarkt zat er haast zeker één, soms twee varkens in de koterij achter ons huis, waar ook ons gemak stond. Dit varken kreeg meestal alle tafeloverschotjes opgediend, soms gekookte rapen en pataten vermengd met een meel. Ik was als klein kind van pakweg 5 jaar absoluut niet op mijn gemak met die varkens in de buurt als ik naar het wc moest. Ze moesten maar eens uitbreken…

-Elk weekend werden die koten grondig gekuist, en met zo’n welriekend produkt (creoline? of zoiets..) ontsmet. Ondertussen liep dat varken vrij rond op de koer: mij niet meer gezien..

-Eens vetgemest was het tijd om afscheid te nemen van de varkens; dan was pa enkele dagen uit zijn doen, hij had warempel een hart voor die dieren gekregen, en deed zowaar aan stervensbegeleiding. Een goeie reden tot slachten was, als er alweer een trouwpartij zat aan te komen: zo’n varken was leverancier van vanalles en nog wat: zoals ge zegt: niets ging verloren.

-Van het slachten zelf herinner ik mij dat in mijn vroegste herinnering, het varken ten val werd gebracht, en levend gekeeld, daarna was er een periode dat het met een zware houten hamer vakkundig buiten westen werd geklopt, en daarna was er een periode dat het met een soort pistool (met enkel een slagpin) gebeurde.

-In de loop der jaren kregen wij verschillende slachters over de vloer: eerst was het onze buur: Mot, die een spekslagerij had in het huis dat nu verbouwd wordt. Daarna kwam er eentje vanuit Zierebeek of Zibbeek, en daarna eentje van Goudveerdegem. Namen zijn blowing in the wind

-De dagen voor het slachten was het voor een joenk gelijk ik veel beter om niet in de voeten te lopen: de voorbereidselen waren niet min. De dagen van slacht nog minder: zo kraaknet dat alles op voorhand was, zo vettig en vuil was nu het slachttoneel.

-Dagen op voorhand werd er in onze kelder het gereedschap nagegaan, en eventueel ontsmet: ik herinner mij dat er voor de ontsmetting van de houten pekelvaten zo’n soort solferwiek aan te pas kwam, om alle ongedierte uit het hout te verdrijven. Dat werd aangestoken, bleef daar dan met gesloten deksel een tijd in smeulen.

-Ons huis had een klein zijraam, van waaruit ik de dag van slachten vanop veilige afstand de operatie kon volgen. De vlammen en walmen kwamen soms vervaarlijk dicht in mijn buurt..

-In een vroegere periode werd er nogal wat gepekeld als bewaarmiddel, daarna had ons Finne met de hulp van de Boerinnenbond toch leren steriliseren, en kon zelfs zoet vlees een langere tijd bewaard blijven. Ook een ganse show, die Weckpotten..

-Bij ons werd na openrijten van het beest, op een rechtopstaande ladder, het kadaver buiten gelaten om te versterven: er trok wel iemand de wacht op, vergezeld van Lambik en Geuze. Er deden immers verhalen de ronde van dieren die onbewaakt achtergelaten waren, en ’s anderendaags ‘s morgens spoorloos verdwenen bleken te zijn.

-Het was inderdaad de gewoonte om de naaste buren en goeie vrienden te laten delen in een hutsepot. Wij woonden recht over de pastorie, en ook die viel regelmatig in de prijzen. Er zijn in schepdaal niet veel varkens hoekje om gegaan, zonder dat Van Mulders mee kon proeven. Ik geloof trouwens dat dat de hoofdreden was, waarom hij als één der eersten een reusachtige kofferdiepvries aanschafte.

-En als alles goed verlopen was werd er voor de medewerkers en vrienden, enkele weken nadat het huis terug opgeruimd was, een soort pensenkermis georganiseerd: witte pens met kriekskes…zalige koteletjes…ach, waar is de tijd…

Vincent

kan nog een stukje aan het varkensverhaal breien,

Nog wat over varkens,

Schoonbroer was beenhouwer, en wou een zwart centje bijverdienen.
Na een mislukte poging om aardbeien te kweken, neen,
kweken op maagdelijke grond ging opperbest maar zonder sproeien waren ze niet te oogsten of te verkopen. Dan maar slager worden,! !
Na hem het nodige materiaal aangeschaft te hebben zou het wel lukken, ons varken diende als proefkonijn.
Bewuste dag, de koorden aan de poten, mand over de kop en naar buiten.
Met de houten hamer met lange steel was het maar een kunstje om hem buiten westen te slaan, maar ! ! hij wist niet dat hij tussen de ogen moest kloppen, en hij maar hameren boven op de kop tot het dier razend werd en ondanks de koorden zich vrij maakte en ergens in een hoekje ging schuilen.
Wat nu,?,? . Ik had nog ergens een revolver liggen uit de eerste wereldoorlog , een luger uit 1917, een kanon van een wapen maar had er nog nooit mee geschoten.
Dat varken was echt razend, sloeg met de kop weg en weer en huilde dat horen en zien verging , ja nu moest ik het doen, bij de eerste kogel stond hij daar stokstijf als verlamd en schreeuwde niet meer.maar dood ? neen , dan maar een tweede poging tussen de ogen en ja nu was hij op slag dood En alle normale werkzaamheden konden beginnen.

Je vriend Vincent heeft ook een mooie herinnering aan het varkens slachten neergeschreven hé Jeronimo?
Heerlijke verhalen hebben jullie ons verteld hoor. Ik heb ervan genoten.
Veel van die dingen wist ik nog maar als je ze opnieuw leest komen de herinneringen weer levendig voor de geest. Bedankt.

JERONIMO zeker geen GPS toen maar een kaart 1/50.000 met het terrein er op dat nu onder een dik sneeuwpak een geheel ander uitzicht gaf hoor en niet gemakelijk om de juiste adressen te vinden hoor voor war de medicamenten bestemd waren hoor !!!

DE POMPIERS

In de jaren vijftig waren het nog werkelijk pompiers,
In ons naburig dorp was er een brandweer die bestond uit twee
gemeentewerkmannen. Zij moesten ook instaan voor de
aangrenzende gemeenten.
Zo hadden ze met hun stootkar een paar kilometers te lopen, een stootkar was en is nog altijd een kar die met mankracht moet geduwd worden.
Onze tijdgenoten zullen zich nog wel een stootkar kunnen voorstellen.
Ja zo’n houten kar, een meter breed en 2 meter lang , houten wielen met ijzeren band.
Twee dissels om te trekken of te duwen, met daarop gemonteerd , ja’ een pomp’. Waarom zouden het anders pompiers genoemdworden.
De vrije plaats werd ingenomen met de nodige darmen en kuipen.
Bij het ter plaatse komen werden bevelen uitgedeeld, eerst enkele mannen aan de pomp, dit was een zuigerpomp en moest door vier man bediend worden.
De omstanders moesten zorgen dat de kuipen gevuld werden met put of regenwater , dit werd aangebracht door emmers aan mekaar door te geven , eindelijk konden de blutswerken beginnen.
Met wat eigenlijk een hogedrukstraal moest voorstellen werd de brand aangevallen gewoonlijk met het brandvrij houden van de naburige gebouwen.
Zo was er bij de buren een schuurbrand, toen de brandweer ter plaatse was sloegen de vlammen reeds door het dak , de buren hadden reeds geprobeerd met emmers te blussen maar eigenlijk was het onbegonnen werk, ja de brandweer heeft wel het aanpalend woonhuis kunnen redden.
Mijn grootmoeder heeft ons altijd bang gemaakt van brand, haar gezegde was;
Een dief laat iets maar een brand laat niets.
Zo, nog een stukje (nostalgie?) uit de tijd van toen

Ken een STOOTKAR zeer zeker in de oorlog en na de oorlog heb ik die

gebruikt om yzer en vodden op te halen om dan te gaan verkopen bij de

voddenmarchant en om kolen te rapen achter de stoomtram om wat

zakgeld te hebben

exuus geronimo vond een goed artikkel in een van de boekjes die regelmatig krijg had t boekje al ergens in een schuif weg gelegt Ikwas heel jong toen dit gebeurde en besefte toen nog de ernst niet ;OOSTENDE 1940 Vele oostendse 76plussers zullen dit nog herinneren; Ze kennen de huiveringwekkende sirenes die zedevroege ochtend van1940 met een benepen hart hoorden; Vijf dagen later kreeg Oostende;rond half tien s avonds,de eerste bomaanvallen te verdure, Oudere Oostendenaarsweten het wel noghoe fort Napoleon,de reserve-watervergaarbakken ,de broeikassen van de beplantingdienst en vooral het Car Ferry-station verging;Opde Visserskaai tussen de Nieuwstraat en het SSPetrus en Paulusplein was geen enkele ruit nog intact ;Ookde huizenin de aanpalende straten hadden zware schade geleden; Vanaf 16 Mei maakten veel oostendenaars gebrik van de staatspakket botendie hen naar Folkentone brachten intussen was Dover al gesloten Paniek ontstond onder de massa vluchtelingen toen bommen op de haven werden geworpen ,en zij zelf metmitralleur vuur werden bestookt Aanalle openbare ambtenren minder dan45jaar werd voorgeschreven dat zij zich niet mochren laten gevangen nemen__ door de vijand_ Over de radio kwamhet berichtdat alle burgers,tussen16en35jaar op eigen middelen zich naar het zuiden van Frankrijk om het leger te vervoegen Op18Mei verlaat meer onze meer dan250 eenheden tellende vissersvloot de haven van Oostende met vele Oostendenaars aan boord die naar Frankerijk of Engeland wlden uitwijken Hendrik Seruys heeft intussen de funtie van burgemeester overgenomen en wint advies inbij gouvernuer Hendrik Baels;; vader van de twede echrgenote van koning Leopold III ... Een van de problemen is het vertrek van vele stadsbezolldigden waardoor de meest onontbeerlijkste stadsdiensten dreigen stil te vallen.Ondertussen heeft de havengeul het zwaar te verduren Visserskaai de Langestraat de Capucijnenstraat eveneens De ontstane paniek mist zijn doel niet; dieven maken gebruikom in de :Uniprix;en omliggende gebuwen te plunderen.Ooksigaren en drankwinkels krijgen ongewenst bezoek.Het hart van de oude stadskernwodt metDeutsche grUdighkeit aangepakt;dit wasover de duitse radio omgeroepen als juden kwartier Intussenweet men in de schuilkelders nog nit dat demiddenstad in vuur en vlam staat De Kapellestr.de Christinastr ; Pauwlus enOostraat ;;;het leopold park is met brandbommen bezaaid de ville de londres hotel de la marine grand bazar worden prooi van de vlammen;Hollandse soldaten ui Breda kunnende branden van de Christina straat overmeesteren.Voor debrandweeris het quasionbegonnen werk ;de duitsershebben het Bocqwaterin de ardennen afgeslotenen er moest gepomt worden uit de honderden meter verder gelegenoude handelsdokkenen uit de vijvers vanhet Leopold park Ook de Nationale Bank staat te branden naast 31woonhuizen en winkelhuzen gelukkig telt men 12 slahtoffers de Oostendenaars hebben bijtijds een schuilplaats gevonden ,de keldergaten werden opgevuld met zand om de scherven vandebommen gegooid door de Stukas en Messerrrrschmidts van op nog geen 100 meter hoogte een slachting aan richten Op 24mei in het hulp hospitaal;;Hotel de la plage;vallen gewonden militairenen personeel als slachtoffer van een misdadige aanval zelfs het burgelijk hospitaal wordt niet ontzien..Een volle trein komt terug met vluchtende personeelsledenvan de ministeries met hun familie uit Frankrijk omdat er geen doorkomen meer aan is en dit te middenvan onophoudelijk beschieting uit de lucht Er worden alarm signalen geplaatstom de komst van de vlieguigen te melden.maar wat als de sluipmoordenaar uit zee komen????? Volgende keer begin ik met de beschieting van 25mei1940 Dank je wel om dit te lezen en misschien tot morgen Groeten Dune en exuus voor dev fouten

Dune,
Van bij de aanvang van onze topic hebben we er op gewezen dat niet iedereen in onze tijd de kans gekregen heeft om langer dan tot 14 jaar naar school te gaan.
Ge heb dat heel goed verteld, en volgens mijn weten was het daar een echte chaos om toch maar uit de handen van de Duitsers te geraken.
Ge zijt een echte aanwinst en ge hebt het allemaal zelf meegemaakt.
De meeste vluchtelingen waaronder ook mijn vader zijn daar ergens aan de westkust gestrand en in de bombardementen gezeten.

VERVOLG OVER OOSTENDE

25 Mei 1940 De beschietingen nemen in hevigheid toe Opdeze éaterdagis de nieuwe vissershaven en de vismijn met zijn pakhuizen aan de beurt.Veel citernewagens, gevuld met benzine,worden in brand geschoten ,donkere giftige rookwoldendrijven zeewaarts...Op straat zie je bijna niemand,wel in de gemeenteraadvan 26mei. misschien zijn er onder jullie die nog enkele van die raadsleden kenden.27 Mei Eendag die de oudere Oostendenaars niet vergeten zijn;terreur, ellende,vertwijfeling,treurnis met als hoogtepunt, in de nacht van de capitulatie,de totale verwoesting van het stadhuis.Op de conscience school worden die dag 21doden en40 zwaar gewonden geteld na een laffe aanvalop onschuldige jongelingen Opalle stadsdelen zonder uitzondering, komenexplosief en brandbommen terecht.30000 boeken en talrijke historische documenten uit de stadsbibliotheek gingen verloren Een niet in te schatten ramp voor al wie,nu nog over Oostende schrijft en studeert velen die dat lzen zullen ook wel aan hun eigen stad of dorp denken die ook gruwelen meemaakten; Op 28mei heel de morgen worden bommen geworpen om13uur verschijnen, mooi uitgedost deeerste Duitse troepen.Rond16 U zweven Duitse toestellen boven de staden laten hun volle ladingop de opmarszijnde troepen die zij voor vijanden hadden genomen;,Naast heel wat Duitsers vielen ook hier 6 onschuldige medeburgers. In amper 18 dagen zijn niet minderdan 127 branden geregistreerd waarvan 27 ten gevolge van bombardementende rest door brandbommen.219huizen uitgebrand 167 volledig beschadigd en 480 gedeeltelijk Zo beste forum bezoekers ik woonde in die tijd in oostende maar stond de eerste oorlogsjaren onder de vleugels van groot moeder later toen mijn pa krijgsgevangen werdt kwamen we in internaat bij de nonnekes terecht die uitermate hun best hebben gedaan voor die bende op groeiende meisjes ik denk dat we zo een 46tal waren Volgende keer wat over de verloren gegane vissers boten die op mijnen liepen en zo met man en muis op zee achterbleven ik was intussen ook al wat ouder en ik kan dat zelf vertellen Verder goede nacht tot nog eens Dune

Hallo Dune,

ik ben blij dat je dit allemaal nog weet en kan vertellen. Zulke getuigenissen mogen niet verloren gaan.
Jeronimo heeft gelijk hoor meisje, wij zijn bijna allemaal niet langer dan tot 14 jaar naar school geweest en hebben onszelf een beetje leren uitdrukken in spreken en schrijven. Het geeft helemaal niet als er hier en daar wat foutjes insluipen hé, we zijn hier niet bezig met taal, maar met geschiedenis!

Ik heb "genoten" (als je dat zo mag noemen) van je verhalen. Ze zijn zo levensecht verteld en de gebeurtenissen volgden mekaar in een zo snel tempo op dat het echt teveel is om in één verhaal te kunnen beschrijven.
Ik kijk met spanning uit naar nog meer vertellingen van jou.
Zelf was ik slechts vier jaar toen de oorlog uitbrak en heb een tijdje geleden hier op dit forum al heel wat van mijn ervaringen in verhalen beschreven. Misschien begin ik later nog over het een en ander, maar laat nu het woord aan de anderen die waarschijnlijk ook heel veel meegemaakt hebben.
Blijf aub schrijven. Hoe meer je het doet, hoe beter het gaat.

Veel schrijfplezier allemaal;

Groetjes

Fikske

fikske hartelijk dank voor je steun Ik liep na lagere school naai school dat moet want zoals ik zi ik was bij de nonnen en moest volgen wat ze zelf gaven aan onderwijs
fikse wat wij veel hoorden van de zusters was (T IS GOED IN EIGEN HART TE KIJKEN) en dat doe ik nog steeds voor ik iets zeg dan blijf men eerljk zeiden ze ons altijd Fikske hou je goed de zomer komt er aan en je moet kunnen profiteren en geven in t leven KNUFFEL DUNE

fikske hartelijk dank voor je steun Ik liep na lagere school naai school dat moet want zoals ik zi ik was bij de nonnen en moest volgen wat ze zelf gaven aan onderwijs
fikse wat wij veel hoorden van de zusters was (T IS GOED IN EIGEN HART TE KIJKEN) en dat doe ik nog steeds voor ik iets zeg dan blijf men eerljk zeiden ze ons altijd Fikske hou je goed de zomer komt er aan en je moet kunnen profiteren en geven in t leven KNUFFEL DUNE

Bemerk hier op het Forum het onderwerp MELKBRIGADE en dit brengt mij in herinnering dat wij als piloten werden uitgenodigd om ons lid te maken van de MELKBRIGADE om de jeugd als voorbeeld te dienen.

Zodoende begaven we ons naar de 15 wing te Melsbroek bij het 40e smaldeel in de bar en werden er bierglazen opgesteld zodoende dat de naam niet zichbaar was en werden deze met melk gevuld en kregen wij elk van ons een glas melk in ons hand en gingen de TV camera aan het draaien.
Volgens mij waren geenvan ons echte melkdrinkers en zette met nogal tegenzin het glas aan de mond om met tegenzin een teug te nemen ..... maar proefden een heerlijke melk met daarin een sterke teug vodka wat zeer lekker was.
De barman had eest in elk glas een goede schuet vodka gedaan met het gevolg dat men op de TV een ploeg operationele piloten gretig hun glas melk zag ledigen, tot grote vreugde van de organisatoren van de MELKBRIGADE die hier de jeugd konden motiveren voor melk met die stoere piloten als voorbeeld .

De tijd van toen in de jaren 1970 !!