Sorry, heb geen topic meer, dus ben ik zo vrij bij gustilpe aan te kloppen.
Ze zal me wel vergeven - vooral omdat het voor een mijmering is.
Aanleiding: zonet het nieuws op één met o.a. het item:
'volgend jaar het internaat van het Heilig Maagd college te Dendermonde
onherroepelijk dicht'.
Ik was daar in de vijftigerjaren. Ze gaven nu beelden van verouderde ka-
mers en een verouderde structuur. Wij kenden geen kamers; wel grote
zalen (-vier-) met 'chambretten' in houtwanden van minder dan 2 meter
hoog. Op de zaal was een woonkamer en slaapkamer van de subregent.
Ik wil hier gewoon enkele activiteiten en merkwaardigheden neerpennen,
zonder volledig te zijn - dat is onmogelijk.
- We kwamen binnen op 31 augustus vóór 18 uur.
- Eenmaal per maand mochten we naar huis: van zaterdag 16 uur tot
zondag 18 uur.
- Elke avond kwam de subregent elk deurtje dicht draaien. Wij konden ze
openen, doch niet zelf sluiten. Wie 's nachts naar het toilet moest, draai-
de zijn deur open - ging kloppen op de slaapkamerdeur van de subre-
gent - deze riep (-al of niet in zijn slaap-) "ja" - je kon naar het toilet en
sliep daarna verder, met open deur uiteraard. 's Morgens vroeg kwam
de man tellen of het aantal openstaande deuren wel klopte.
- Dinsdag- en donderdagnamiddag was er toen vrijaf op school. Dan
mochten de internen gaan wandelen; allemaal samen, op rijen van drie.
De kleintjes voorop, de groten achteraan en ... er mocht gerookt wor-
den onderweg. Detail: vanaf wat nu het tweede middelbaar is mocht er
gerookt worden ... alleen pijpen en sigaren !! Kunnen jullie zich dat nu
voorstellen, een driehonderdtal leerlingen, op rijen van drie met in het
tweede deel jongens die pijpen en sigaren roken.
- Onze godsdienst beleving.
Tijdens de week: 's morgens morgengebed + misviering, alles samen
één uur.
's Zondags: morgengebed + vroegmis (-één uur-) / om 10 uur: plechti-
ge hoogmis (-één uur-) / om 14 uur: lof en vespers ( één uur -).
Elke avond, zowel zondag als weekdag, een activiteit die ik jullie niet
wil onthouden. Voor het slapengaan allen samen in de kapel. Op harde
stoelen met rieten zit; wij op onze knieën. Dan de rauwe stem van de
subregent: "onderzoek van uw geweten". Wij doken met ons aangezicht
in onze handen, ellebogen steunend op bovenkant van onze stoel. Na
tien minuten weer de stem: "akte van berouw"; daarna volgden alle
andere akten, twaalf artikelen, tien- en vijf geboden, onze Vaders en
Weesgegroeten ...en dat elke avond, zes jaar lang.
- Ontspanning: elke avond ongeveer een uur gezelschapsspelen - een-
maal per maand op zondag naar de voetbal - tweemaal per maand op
zondag film in de zaal van het college. Ik herinner me nog als titels
'Ik had vijf zonen', 'de dag dat de aarde stil stond', vele cowboyfilms,
films met de dikke en de dunne, oorlogsfilms, ... Als er toch ergens een
scene voorkwam waarin twee mensen kusten, dan hield de operator
even een 'teljoor' voor de projector en zaten we in het donker.
- In de refter zaten aan elke tafel tweemaal vijf leerlingen: in het midden
de chef en de onderchef, links en rechts van hen vier jonge gastjes, op
de hoeken de middensoort. We hadden ook allen onze taak, volgens de
plaats waar we zaten (-wil hier niet over uitwijden-). We dronken alleen
water en op het einde van de maaltijd deed de subregent zijn ronde. Als
er ergens water gemorst was moest de dader betalen: 25 cent, 50 cent
of 1 frank, volgens de grootte van de watervlek - meteen te betalen.
- Het eten was gewoon niet te vreten - ook daar niet over uitgewijd.
- Ik was in de laatste twee jaren in een bevoorrechte positie daar ik toen
organist was in de kapel. Ik begeleidde in de missen, lof en vespers het
zangkoor, dat ook alleen uit leerlingen bestond. De priester-leiders van
het koor waren steeds zeer bekwame muzikanten en het collegekoor
stond toen op een zeer hoog peil. Door dat organist zijn mocht ik op
vervelende momenten (-wandelen op de speelplaats - ) gewoon achter
mijn orgel duiken - zalig soms.
- Niet specifiek met het internaat te maken, doch wel speciaal, zeker in
vergelijking met huidige toestanden: tijdens mijn ganse humaniora heb
ik slechts twee lekenleraars gehad, al de anderen waren priesters. Het
was toen de gewoonte dat pas-gewijde priesters eerst enkel jaren
moesten les geven in een college, alvorens ergens onderpastoor te wor-
den benoemd. Het onderwijspeil was dan niet zo denderend; priesters
die seminarie hadden gedaan en dan les gingen geven in een vak dat
hen een beetje lag. Alhoewel, ik heb ook les gekregen van enkele klas-
bakken die me heel veel hebben bijgebracht, ook buiten de lesuren,
waarvoor dank E.H Vernaeve, E.H Taelemans, E.H De Langhe, mijnheer
De Visscher.
- Kunnen jullie nu geloven dat ik op deze periode in mijn leven met wee-
moed terug denk? Toch is het zo; er was een grote vriendenband. We
misten veel doch wisten niet beter en waren gelukkig. En ook: wat mis-
ten we eigenlijk? Ik zou het op dat ogenblik niet geweten hebben.
- Een feitje nog om de sfeer te benadrukken.
Tijdens de laatste maand van het laatste jaar viel de koster-organist
van Buggenhout-Opstal uit. Toen was er nog elke morgen overal een
misviering, met muziek. De pastoor kwam naar het college met de
vraag of hij geen organist had. Ik werd voorgesteld - ging op het voor-
stel in - had een maand een bijverdiensteke.
Maar ... ik werd die laatste maand extern. Elke morgen fietste ik van
thuis uit naar Opstal-kerk - misviering - per fiets naar college.
Ik heb jaren spijt gehad dat ik die laatste maand met mijn vrienden de
sfeer van het internaat heb gemist ...
- Al schrijvend word ik gewaar dat ik in één ruk een gans boek zou kun-
nen schrijven; allemaal over zaken die me weer scherp voor de geest
komen nu, alleen naar aanleiding van dat nieuwsberichtje op één ...
- Maar ja, wie zit er op een dergelijke lectuur te wachten,
slaap wel, denook