Rankje en Ria, bedankt dat jullie kwamen lezen.
tweede vervolg...
Enkele mijmeringen:
De wegen zijn nog altijd in zeer slechte staat, hoewel er op vele plaatsen werken bezig zijn ter verbetering van het wegennet. we haalden een gemiddelde snelheid van 50 km per uur. We denken eraan om de rit in het vervolg over vier dagen te spreiden in plaats van over drie, het was zwaar.
We bezochten weer het meisje Adi waarover ik vertelde voor de reis.Ondertussen heeft Adi een vriend.
Ik hoop dat Adi gelukkig wordt. Ik wil en mag niet oordelen. Toch ben ik bang voor haar relatie. Adi heeft gestudeerd, is opgeklommen vanuit de armoede tot een zelfstandige intellectuele jonge vrouw, heeft een mooie job, spreekt vloeiend Engels en Duits, enz, haar vriend is vrachtwagenchauffeur, ook voor hem heb ik respect, maar zijn scholingsgraad beperkt zich tot de lagere school. Hij kan heel goed voor haar zijn maar zal zij van hem kunnen blijven houden met zo’n verschillende intellectuele bagage? Pluspunt is wel dat ze beiden opgroeiden in ‘de kolonie’.
Het dorpje Sacadate is met uitsterven bedreigd, als het enigszins mogelijk is trekken jongeren verder om te studeren , ze keren zelden na hun studies terug. Als het dorp ontvolkt wordt blijven slechts de ouderen over, wie zal dan voor hen zorgen?
En voor de niet-studerende jongeren, zal het schooltje blijven bestaan voor hun kinderen?
Roemenen hebben in het westen niet zelden een slechte naam. Na tweemaal Roemenië te bezoeken kunnen wij getuigen dat Roemenen, heel gastvrij en heel lieve mensen zijn. Wij dragen hen een warm hart toe. Onze vrienden zijn blij dat ze dit alles met ons konden meemaken, ook zij hadden vooroordelen ten opzichte van Roemenen, hun vooroordeel is compleet verdwenen.
Het Roemeense volk heeft erg geleden onder de dictatuur van Nicolae Ceausescu, hij regeerde met harde hand.
Een heel deel van het patrimomium is verdwenen. Waardevolle gebouwen in de steden dienden plaats te maken voor de grote betonblokken. Dorpen op het platteland moesten verdwijnen voor landbouw. De dorpelingen werden verdreven naar de blokken. Op een bepaald moment heeft men Ceausescu toch een halt kunnen toeroepen voor dat dwaze idee.
Het zal nog wel een hele tijd duren voordat het westen de schrijnende beelden over de toestanden in de Roemeense weeshuizen zal zijn vergeten. Die toestanden zijn verbeterd maar er zijn nog heel veel sociale problemen waar Roemenië hulp kan gebruiken. Veel van deze weeskinderen hebben nu de volwassen leeftijd bereikt waarmee volledig nieuwe problemen en uitdagingen zijn ontstaan.
De Roma vormen een minderheid van iets meer dan 400.000 personen. Ze zijn er het slechts aan toe en worden overal gediscrimineerd.
De oudjes blijven in onze gedachten, ze hebben ons geraakt met hun levensverhalen, ze hebben ons diep ontroerd, we vergeten hen niet.
Met weemoed denk ik aan de vele lieve mensen die we mochten ontmoeten, aan Mircea en Luminita, aan Simona, haar man, familie en vrienden bij haar thuis, aan Nicoleta en de pope, aan Adi en haar vriend, aan de kinderen, en anderen die we ook mochten bezoeken.
Ik denk aan onze ‘pope’ hij doet schitterend werk, ik hoop dat hij blijvend kracht mag vinden bij de Heer. Hij behoort niet tot onze cultuur, spreekt niet onze taal en behoort niet tot onze godsdienst. Wij willen over alle culturen, talen en godsdiensten heen hem blijven steunen, want hebben wij niet dezelfde God? En koos die God niet voor de kleine mens?
Wij hebben een opdracht, heb elkander lief!
Wij beloofden 'pope Nicolae' verder te helpen, eerstdaags zoek ik naar mogelijkheden om dit waar te maken!
Wij hopen om volgend jaar te kunnen terug gaan, ik liet er weeral een stukje van mijn hart!
Ik wil hier iedereen bedanken voor de steun die ik kreeg, zowel financëel als moreel!
gustilpe
tweede vervolg...
Enkele mijmeringen:
De wegen zijn nog altijd in zeer slechte staat, hoewel er op vele plaatsen werken bezig zijn ter verbetering van het wegennet. we haalden een gemiddelde snelheid van 50 km per uur. We denken eraan om de rit in het vervolg over vier dagen te spreiden in plaats van over drie, het was zwaar.
We bezochten weer het meisje Adi waarover ik vertelde voor de reis.Ondertussen heeft Adi een vriend.
Ik hoop dat Adi gelukkig wordt. Ik wil en mag niet oordelen. Toch ben ik bang voor haar relatie. Adi heeft gestudeerd, is opgeklommen vanuit de armoede tot een zelfstandige intellectuele jonge vrouw, heeft een mooie job, spreekt vloeiend Engels en Duits, enz, haar vriend is vrachtwagenchauffeur, ook voor hem heb ik respect, maar zijn scholingsgraad beperkt zich tot de lagere school. Hij kan heel goed voor haar zijn maar zal zij van hem kunnen blijven houden met zo’n verschillende intellectuele bagage? Pluspunt is wel dat ze beiden opgroeiden in ‘de kolonie’.
Het dorpje Sacadate is met uitsterven bedreigd, als het enigszins mogelijk is trekken jongeren verder om te studeren , ze keren zelden na hun studies terug. Als het dorp ontvolkt wordt blijven slechts de ouderen over, wie zal dan voor hen zorgen?
En voor de niet-studerende jongeren, zal het schooltje blijven bestaan voor hun kinderen?
Roemenen hebben in het westen niet zelden een slechte naam. Na tweemaal Roemenië te bezoeken kunnen wij getuigen dat Roemenen, heel gastvrij en heel lieve mensen zijn. Wij dragen hen een warm hart toe. Onze vrienden zijn blij dat ze dit alles met ons konden meemaken, ook zij hadden vooroordelen ten opzichte van Roemenen, hun vooroordeel is compleet verdwenen.
Het Roemeense volk heeft erg geleden onder de dictatuur van Nicolae Ceausescu, hij regeerde met harde hand.
Een heel deel van het patrimomium is verdwenen. Waardevolle gebouwen in de steden dienden plaats te maken voor de grote betonblokken. Dorpen op het platteland moesten verdwijnen voor landbouw. De dorpelingen werden verdreven naar de blokken. Op een bepaald moment heeft men Ceausescu toch een halt kunnen toeroepen voor dat dwaze idee.
Het zal nog wel een hele tijd duren voordat het westen de schrijnende beelden over de toestanden in de Roemeense weeshuizen zal zijn vergeten. Die toestanden zijn verbeterd maar er zijn nog heel veel sociale problemen waar Roemenië hulp kan gebruiken. Veel van deze weeskinderen hebben nu de volwassen leeftijd bereikt waarmee volledig nieuwe problemen en uitdagingen zijn ontstaan.
De Roma vormen een minderheid van iets meer dan 400.000 personen. Ze zijn er het slechts aan toe en worden overal gediscrimineerd.
De oudjes blijven in onze gedachten, ze hebben ons geraakt met hun levensverhalen, ze hebben ons diep ontroerd, we vergeten hen niet.
Met weemoed denk ik aan de vele lieve mensen die we mochten ontmoeten, aan Mircea en Luminita, aan Simona, haar man, familie en vrienden bij haar thuis, aan Nicoleta en de pope, aan Adi en haar vriend, aan de kinderen, en anderen die we ook mochten bezoeken.
Ik denk aan onze ‘pope’ hij doet schitterend werk, ik hoop dat hij blijvend kracht mag vinden bij de Heer. Hij behoort niet tot onze cultuur, spreekt niet onze taal en behoort niet tot onze godsdienst. Wij willen over alle culturen, talen en godsdiensten heen hem blijven steunen, want hebben wij niet dezelfde God? En koos die God niet voor de kleine mens?
Wij hebben een opdracht, heb elkander lief!
Wij beloofden 'pope Nicolae' verder te helpen, eerstdaags zoek ik naar mogelijkheden om dit waar te maken!
Wij hopen om volgend jaar te kunnen terug gaan, ik liet er weeral een stukje van mijn hart!
Ik wil hier iedereen bedanken voor de steun die ik kreeg, zowel financëel als moreel!
gustilpe
Laatst gewijzigd door gustilpe op 22 mei 2008, 21:17, 1 keer totaal gewijzigd.
vriendschap is het kostbaarste geschenk!









